Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
Autori: Subjekti: Xhorxh W. Bush
Eni_P

Postuar mė 5-2-2003 nė 10:57 Edit Post Reply With Quote
Xhorxh W. Bush

Xhorxh W. Bush, President i Shteteve të Bashkuara të Amerikës
(Faqja zyrtare në ueb, Biography.com, A&E Television Networks)




Xhorxh Uolker Bush u betua si Presidenti i 43të i Shteteve të Bashkuara më 20 janar 2001. Bush, një anëtar i Partisë Republikane, pasoi demokratin Uilliam J. Klinton në këtë funksion.

Bush lindi më 5 korrik 1946 në Nju Haven, Konetikat dhe u rrit në Midland dhe Hjuston, Teksas. Ai u diplomua në histori në Universitatin Yale më 1968 dhe mori një gradë master në Administrin Biznesi nga Shkolla e Biznesit e Harvardit më 1975.

Ndërmjet viteve 1968 dhe 1973, Bush shërbeu si pilot për Rojen Kombëtare Ajrore të Teksasit. Më 1975 ai filloi karrierën profesionale të tij në biznesin e naftës dhe gazit, të cilën e la më 1986. Më 1988 ai u përfshi aktivisht në fushatën e suksesshme të babait të tij për presidencën dhe më 1989, së bashku me një grup investitorësh, bleu ekipin profesionist të bejsbollit Texas Rangers, për të shërbyer si partneri administrues i përgjithshëm i tij deri në nëntor 1994, kur u zgjodh guvernator i Teksasit. Më 1998 Bush krijoi një precedent duke u rizgjedhur për një mandat të dytë katër-vjeçar si guvernator i Teksasit.

Më 1999, Bush njoftoi planet e tij për të kandiduar për presidencën dhe pas një beteje të ashpër me kandidatë republikanë të tjerë fitoi zgjedhjet paraprake në mars 2000. Më 2 gusht 2000, Xhorxh Bush dhe i zgjedhuri i tij për bashkëpunëtor në kandidaturë, Riçard Çeni, u propozuan zyrtarisht për president dhe zëvendëspresident të Shteteve të Bashkuara në Konventën Kombëtare Republikane në Filadelfia. Pas një prej garave presidenciale më luftarake në historinë amerikane, Bush dhe Çeni mposhtën kandidatët e Partisë Demokratike, ish-Zëvendëspresidentin Al Gore dhe Senatorin Josef Lieberman. Megjithatë, fitorja kërkoi disa javë procedura ligjore të ndërlikuara dhe rinumërime të votave në Florida për t'u verifikuar.

Në fjalimin e tij të parë si president, Bush përsëriti angazhimin e tij për një frymë të përkushtimit politik të dyanshëm dhe premtoi të jetë udhëheqës i "një kombi," jo "një partie". Disa prej përparësive kryesore të tij të brendshme përfshinë përmirësimin e arsimimit, zvogëlimin e taksave dhe forcimin e ushtrisë.

Në frontin e politikës së jashtme, Bush premtoi të ruajë angazhimet ndërkombëtare të ndërmarra nga administrata e mëparshme, duke sugjeruar megjithatë një zvogëlim të mundshëm të pranisë së SH.B.A.-së në operacionet paqeruajtëse ndërkombëtare, përfshirë ata në Ballkan. Më pak se nëntë muaj pas marrjes së detyrës, Bush u përball me një sfidë të rëndësishme pas sulmeve terroriste në Nju Jork dhe Uashington më 11 shtator. Disa muaj më vonë ai i vendosi SH.B.A. në krye të fushatës botërore kundër terrorizmit.

Bush u martua me Laura Uelsh më 1977. Ata kanë dy vajza binjake, Barbara dhe Xhena, të lindura më 1981.





“non solum sibi vivere, sed et aliis proficire”

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 14-4-2003 nė 11:35 Edit Post Reply With Quote
"www.revistaklan.com"

Xhorxh misionari



Nisi ne heshtje dhe i kritikuar. Por me 11 shtator, u pervijua me pamjen qe ka sot dhe beri publike menyren e tij te trajtimit te botes: shume fetare ku ekzistojne vetem te miret dhe te keqinjte.

"Evil" do te thote keqdashes, i lig, pervers. Kur Xhorxh W.Bushi mundohet tu shpjegoje amerikaneve, se perse eshte i domosdoshem sulmi kunder Irakut, edhe perkunder kostos se prishjes me gjysmen e Evropes, ngjalljes se solidariteteve te vjetra dhe rritjes se mllefit kunder Shteteve te Bashkuara ne bote, ai ve ne perdorim kete fjale me kater shkronja. Sadam Hysein eshte "evil", Osama Bin Ladeni eshte "evil" dhe te gjithe diktatoret jane "evil".

Xhorxh W.Bushi perdor nje gjuhe te thjeshte, te drejperdrejte dhe pa doreza. Robert Novak, nje gazetar konservator ky, shprehet se presidenti aktual ka fjalorin me te permbledhur "te te gjithe presidenteve qe une kam njohur". Verejtja e Novakut nuk ka nuanca kritike, sic mund te kujtojne evropianet, por perkundrazi, ajo merr trajtat e nje komplimenti. Presidenti amerikan shprehet ne menyre te qarte, duke nenvizuar te zezen dhe te bardhen, te miren dhe te keqen, te mirin dhe te ligun, te drejten dhe te gabuaren. Ai rri larg perdredhjeve dhe gjuhes demagoge te politikes.

Bushi nuk priste reagime kaq te dhunshme perkunder qellimit te tij per te sulmuar Irakun: ai nuk e kupton se perse te rinjte evropiane po i vene shkopinj nen rrota. Nga ana e tyre, Franca dhe Gjermania nuk e mendonin se Bushi do te ishte kaq kokeforte ndaj nje lufte kaq pak popullore. Ata ishin mesuar me diplomacine e Bushit at dhe me finesat dialektike te Bill Klintonit. Xhorxh W. Bushi i zuri te papergatitur. Perse presidenti kerkon ta eliminoje me cdo kusht Sadam Hyseinin? Ku e ka fillesen vendosmeria e tij e verber dhe unilaterizmi i tij pa doreza? Parullat qe valeviten neper sheshet e gjithe botes thone se Bushi po ben luften e naftes. Disa gazetare jane te mendimit qe Xhorxh W.Bushi kerkon ta coje deri ne fund misionin e lene pergjysme nga Bushi ate. Te tjere thone se presidenti eshte i fiksuar pas idese se dobesise qe e coi te atin ne nje disfate elektorale. "Wimp Factor" faktori shtylle kurrizore shkruante Newsweek ne nje titull te saj mbreselenes. Por ne fund te fundit, te gjitha keto nuk jane vecse disa shpjegime pjesore.

Biografet e Xhorxh W.Bushit shprehen se, per te analizuar kete lufte kunder Irakut, arsyetimi duhet nisur nga konstatimi i cuditshem se ky president eshte nje njeri "I rilindur dy here". Hera e pare ishte aty rreth vitit 1985. Ne ate kohe ai ishte 40 vjec, bente nje jete te crregullt, pinte jashte mase, gjate mbremjeve te ndryshme sillej ne menyre jo shume te hijshme dhe kercenohej nga braktisja e bashkeshortes. Jeta e tij ndryshoi rrenjesisht qekur takoi priftin Billi Graham, kete predikues te lindur dhe karizmatik. Qe nga ajo kohe, Bibla u shnderrua ne librin e jetes se tij, ndersa besimi ne nje mision. Eshte vete Bushi ai qe e pohon nje gje te tille. Pese udheheqesve fetare (tre te krishtereve, nje cifuti dhe nje myslymani) te ftuar ne Shtepine e Bardhe, ai ua permblodhi ne kete menyre jeten e tij: "Kisha nje problem me alkolin. Po te kisha vazhduar ate lloj jete, sot do te gjendesha ende ne ndonje bar te Teksasit dhe jo ketu ne Zyren Ovale, se bashku me ju. Por gjeta Zotin. Dhe sot jam ketu ne saje te fuqise se lutjes".

Rilindja e dyte e Bushit mban daten e 11 shtatorit. Xhorxh W.Bushi ishte ulur ne Shtepine e Bardhe qe prej tete muajsh, por presidenca e tij gri ishte pak energjike, ndersa synimet e tij ishin te pasigurta. Per te shpjeguar keto veshtiresi, dikush qe e njeh mire thote se Bushit i mungon aftesia per te perpunuar nje mendin te detajuar: ideja e tij per boten- e cila gjithesesi ekziston dhe eshte e percaktuar qarte- del ne pah vetem nese shprehet ne veprime konkrete. Gjate muajve te pare te presidences, Xhorxh W.Bushi kishte probleme ne komunikimin me te tjeret, nuk kishte ne dore asnje leter te forte dhe nuk ishte ne gjendje qe te zbatonte ne praktike asnje projekt, kjo sepse nuk kishte kontrollin mbi Kongresin. Por 11 shtatori ndryshoi gjithcka. Presidenti e kuptoi menjehere qe vendi ishte tashme ne lufte dhe se ky ishte rasti i jetes se tij.

Bin Ladeni i ofroi ne nje pjate te argjendte ate qe ia kishin mohuar kutite e votimit: mbeshtetjen patriotike te Kongresit dhe solidaritetin e opinionit publik. Linjen politike ia ofruan intelektualet e rritur nen hijen e partise konservatore ne vitet e presidences Klinton: njerezit e American Enterprise Institute dhe te Project for the New American Century dhe intelektualet e "Weekly Standart". Strategjia zgjedhore u perpunua nga keshilltari i tij i besuar, Karl Rouv, i cili e ndjek qe prej me shume se njezet vjetesh.

Xhorxh W.Bushi eshte prova e gjalle se sa pak i kupton Evropa Shtetet e Bashkuara. Intelektualet e se majtes, ne vecanti, e trajtojne jo mire Bushin. Per te qarkullojne ne Internet pamje te pameshirshme: tek njera per shembull ai mban nje pale dylbi te zena me shtupe, ndersa ne nje tjeter lexon nje liber per se prapthi. Ndersa anekdota e fundit per te thote: "Po digjej biblioteka presidenciale dhe Bushi ishte terbuar, sepse humbi te gjithe librat e tij. Por u merzit sidomos, sepse nuk kishte arritur te ngjyroste te dytin".

Xhorxh W.Bushi i mban shume larg vehtes keto probleme. Disa jane te mendimit se -pikerisht ashtu sic ndodhi edhe me Ronald Reganin- per te eshte kthyer ne nje ves anti-protagonizmi. Zera te tjere shprehen se Bushi nuk ka ego te madhe: atij nuk i ben shume pershtypje kritika, fakti qe e trajtojne si jo shume te zgjuar dhe jo shume te ditur. Por forca e tij nuk qendron tek kultura, por tek aftesia per te organizuar grupe pune, per te biseduar me specialiste, per te krijuar problematike dhe per t'i degjuar te gjithe me kujdes, edhe ata qe nuk mendojne si ai dhe se fundi per te marre vendime. Nuk pretendon gjithnje konsensusin, por e ka shume per zemer drejtesine. Per kete arsye ai i ve perballe njeri tjetrit skifteret si Pol Volfovici dhe te moderuarit si Kolin Pauell. Ne pergjithesi, nuk vihet ne diskutim strategjia, te cilen Bushi e ka shume te qarte ne koken e tij, por taktika qe duhet ndjekur. Ne gusht te vitit te shkuar, Pauell e bindi qe te ndiqte rrugen e Keshillit te Sigurimit per te sulmuar Irakun. Por kjo ishte vetem nje zgjedhje taktike. Sulmi perfundimtar kunder Irakut, per shembull, nuk eshte diskutuar kurre. "Une jam nje njeri i duruar", shprehet ai per vehten e tij. Kjo eshte e vertetuar tashme: ai i ndjek synimet pa u nxituar dhe i ve ne jete. Nje pafundesi shembujsh e vertetojne kete vendosmeri te tijen. Qe nga kohet e fushates zgjedhore, ai ka shprehur nje armiqesi te hapur ndaj taksave dhe tani se fundi, ai shpalli reformen me te rendesishme qe eshte bere ndonjehere ne kete fushe. Per vite me rradhe, ai ishte shprehur se synonte ta anullonte AntiBallistic Missile Treaty qe Shtetet e Bashkuara kishin firmosur me Bashkimin Sovjetik ne vitin 1972. Ne dukje ky hap ngjante i pamundur, por ne vitin 2001 ai beri te ditur se Shtetet e Bashkuara terhiqeshin nga traktati dhe ruset nuk paten alternative tjeter pervec uljes se kokes.

Programi i tij parashikon emerimin e gjyqtareve "mbrojtes se jetes", heqjen e ligjit mbi abortin, ndalimin e klonimit dhe te kerkimit mbi qelizat staminale, lejimin e organizatave fetare per te marre fonde publike ne kembim te sherbimeve shoqerore, me shume fonde per shkollat per te propaganduar kreshmimin seksual dhe me pak para per edukimin me kontraceptive. Tani qe ka kontrollin mbi Kogresin, presidenti po i realizon te gjithe projektet e parashikuara. Jane zgjedhje rrenjesore qe e ndajne vendin dhe qe mund te vinin ne rrezik cilendo karriere politike. Por Bushi sheh vetem perpara, i bindur se perfaqeson shpirtin e Amerikes, e cila deri dje - sipas fjaleve te tij - ishte ne duart e politikaneve skllever te liberalizmit te vjeter te elitave kulturore te West dhe East Coast.

E majta klitoniane mendonte se vendi duhet te udhehiqej nga qendra. Por antenat e Bushit jane sintonizuar ne tjeter vend. Presidenti eshte i sigurt ne mundesine e nje aksioni konservator rrenjesor. Nje sondazh i kryer nga Gallup ne muajin dhjetor arriti ne perfundimin se 46% e amerikaneve e perkufizojne vehten si "evangjeliste ose si krishtere te rilindur". Sidoqofte, shkruan Nikolas Kristol ne "New York Times", "eshte e pamundur ta kuptosh presidentin Bush, pa kuptuar me pare rendesine e besimit te tij si dhe idene e tij mesiane per boten".

E gjithe strategjia e tij ndjek kete orientim. Politika nderkombetare e te atit dhe e Klintonit mbeshteteshin ne parimin pragmatik te "permbajtjes". Por Bushi i ri permbysi me dhjetra strategji. Per te shpjeguar kthesen, Xhorxh Perkovic tek "Foreign Affairs" e muajit mars, sjell si shembull traktatin e mos perhapjes se armeve berthamore. Deri dje synimi ishte eliminimi progresiv i armeve atomike. Tani - shpjegon Perkovic - Shtetet e Bashkuara shprehen se "problemi nuk ka te beje me armet berthamore ne vetvete, por me "djemte e liq" qe i zoterojne ato". Pra, synimi nuk eshte shkaterrimi i arsenalit te bombave atomike, por rrezimi nga pushteti i "djemve te liq". Te gjitha nderhyrjet e njerezve te Bushit pershkohen nga ky ankth moralist. Nensekretari amerikan i Mbrojtjes Dagllas Feith, eshte shprehur se "betejat morale mund te fitohen ne nivel boteror, kjo pasi asnje njeri i koheve tona nuk mund te mbeshtese skllaverine, piraterine, genocidin dhe terrorizmin".

Ne boten e Bin Ladeneve dhe te armeve berthamore te shkaterrimit ne mase, Bushi eshte i bindur se e vetmja mundesi shpetimi qendron ne fitoren e parimeve te demokracise dhe te ekonomise se tregut, te cilat duhen eksportuar kudo, jo vetem ne Irak, por ne gjithe Lindjen e Mesme. Atij qe kritikon faktin se vlerat kulturore nuk mund te imponohen me gjuhen e armeve, ai iu pergjigj me 28 shkurt: "Nje here e nje kohe, shume vete mbeshtesnin tezen se kulturat e Japonise dhe te Gjermanise nuk ishin te afta te mbeshtesnin vlerat demokratike. Gaboheshin. Sot, shume vete sjellin te njejtin argument edhe ne lidhje me Irakun. Por edhe sot gabojne...Nje regjim i ri ne Irak do te jete nje shembull lirie edhe per vendet e tjera te rajonit".

Dikush qe e njeh mire eshte i sigurt se Bushi do ta ndjeke deri ne fund kete rruge te nisur. Shtetet e Bashkuara duhet te permbushin nje mision dhe ai eshte njeriu i derguar nga Zoti per ta cuar ate deri ne fund. Presidenti kujton shpesh se para disa kohesh, gjate nje seance predikimi, pastori Mark Kreig, i tregoi atij historine e Moisiut "te cilit Zoti i kerkoi qe t'i udhehiqte njerezit e tij deri tek nje toke me mjalte dhe me qumesht". Pas predikimit, Barbara Bush i tha djalit Xhorxh W.Bush : "Ai tu drejtua ty". Presidenti amerikan eshte nje njeri i thjeshte dhe kembengules. Kur mbaroi se dehuri dhe kur "rilindi i krishtere", ai i detyroi vehtes nje disipline te forte, te cilin nuk e thyen per asnje arsye. Bie ne shtrat heret, nuk harron kurre ta lexoje Biblen, shkon rregullisht ne palester dhe eshte i fiksuar pas humbjet se kohes kot. "Po largohesh nga thelbesorja" i thote ai vazhdimisht bashkebiseduesve te tij. Ka nje mision per te permbushur dhe cdo minute duhet te perdoret ne menyren me te mire te mundshme.

Nese lufta ne Irak do te perbeje nje sukses dhe amerikanet do te pesojne pak humbje ne jete njerezore, atehere, thjesht hipoteze, Bushi mund ta vazhdoje kryqezaten e tij edhe kunder vendeve te tjera, kunder diktatoreve te tjere dhe kunder "djemve te tjere te liq". Por nese do te perbeje nje deshtim, atehere askush nuk di te thote se per ku do e udheheqe popullin e tij.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Krytha

Postuar mė 14-4-2003 nė 15:56 Edit Post Reply With Quote
rruga e Bushit

Besoj se artikulli e permblodhi mire filozofin e Bushit
"Nese lufta ne Irak do te perbeje nje sukses dhe amerikanet do te pesojne pak humbje ne jete njerezore, atehere, thjesht hipoteze, Bushi mund ta vazhdoje kryqezaten e tij edhe kunder vendeve te tjera, kunder diktatoreve te tjere dhe kunder "djemve te tjere te liq". Por nese do te perbeje nje deshtim, atehere askush nuk di te thote se per ku do e udheheqe popullin e tij."
vazhdim kryqezate-por jo mor djema Bushi eshte demokrat i rregjun qe eshte me i mire se Baba -Bushi.
Me sa me duket mua mbas 11 Shtatorit Bushi shkoj ne Kishen e tij Protestane dhe tha "Hakmarrja eshte e imja-Jezus".
Nuk kajn faj popujt jo protestan qe nuk pajtohem me kete se shekulli XXI ngadal po kalon me ate te Hixhres-shekullin XV

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 16-1-2009 nė 17:35 Edit Post Reply With Quote
President Bush Makes Farewell Address to the Nation
East Room

8:01 P.M. EST

THE PRESIDENT: Fellow citizens: For eight years, it has been my honor to serve as your President. The first decade of this new century has been a period of consequence -- a time set apart. Tonight, with a thankful heart, I have asked for a final opportunity to share some thoughts on the journey that we have traveled together, and the future of our nation.

Five days from now, the world will witness the vitality of American democracy. In a tradition dating back to our founding, the presidency will pass to a successor chosen by you, the American people. Standing on the steps of the Capitol will be a man whose history reflects the enduring promise of our land. This is a moment of hope and pride for our whole nation. And I join all Americans in offering best wishes to President-Elect Obama, his wife Michelle, and their two beautiful girls.

Tonight I am filled with gratitude -- to Vice President Cheney and members of my administration; to Laura, who brought joy to this house and love to my life; to our wonderful daughters, Barbara and Jenna; to my parents, whose examples have provided strength for a lifetime. And above all, I thank the American people for the trust you have given me. I thank you for the prayers that have lifted my spirits. And I thank you for the countless acts of courage, generosity, and grace that I have witnessed these past eight years.

This evening, my thoughts return to the first night I addressed you from this house -- September the 11th, 2001. That morning, terrorists took nearly 3,000 lives in the worst attack on America since Pearl Harbor. I remember standing in the rubble of the World Trade Center three days later, surrounded by rescuers who had been working around the clock. I remember talking to brave souls who charged through smoke-filled corridors at the Pentagon, and to husbands and wives whose loved ones became heroes aboard Flight 93. I remember Arlene Howard, who gave me her fallen son's police shield as a reminder of all that was lost. And I still carry his badge.

As the years passed, most Americans were able to return to life much as it had been before 9/11. But I never did. Every morning, I received a briefing on the threats to our nation. I vowed to do everything in my power to keep us safe.

Over the past seven years, a new Department of Homeland Security has been created. The military, the intelligence community, and the FBI have been transformed. Our nation is equipped with new tools to monitor the terrorists' movements, freeze their finances, and break up their plots. And with strong allies at our side, we have taken the fight to the terrorists and those who support them. Afghanistan has gone from a nation where the Taliban harbored al Qaeda and stoned women in the streets to a young democracy that is fighting terror and encouraging girls to go to school. Iraq has gone from a brutal dictatorship and a sworn enemy of America to an Arab democracy at the heart of the Middle East and a friend of the United States.

There is legitimate debate about many of these decisions. But there can be little debate about the results. America has gone more than seven years without another terrorist attack on our soil. This is a tribute to those who toil night and day to keep us safe -- law enforcement officers, intelligence analysts, homeland security and diplomatic personnel, and the men and women of the United States Armed Forces.

Our nation is blessed to have citizens who volunteer to defend us in this time of danger. I have cherished meeting these selfless patriots and their families. And America owes you a debt of gratitude. And to all our men and women in uniform listening tonight: There has been no higher honor than serving as your Commander-in-Chief.

The battles waged by our troops are part of a broader struggle between two dramatically different systems. Under one, a small band of fanatics demands total obedience to an oppressive ideology, condemns women to subservience, and marks unbelievers for murder. The other system is based on the conviction that freedom is the universal gift of Almighty God, and that liberty and justice light the path to peace.

This is the belief that gave birth to our nation. And in the long run, advancing this belief is the only practical way to protect our citizens. When people live in freedom, they do not willingly choose leaders who pursue campaigns of terror. When people have hope in the future, they will not cede their lives to violence and extremism. So around the world, America is promoting human liberty, human rights, and human dignity. We're standing with dissidents and young democracies, providing AIDS medicine to dying patients -- to bring dying patients back to life, and sparing mothers and babies from malaria. And this great republic born alone in liberty is leading the world toward a new age when freedom belongs to all nations.

For eight years, we've also strived to expand opportunity and hope here at home. Across our country, students are rising to meet higher standards in public schools. A new Medicare prescription drug benefit is bringing peace of mind to seniors and the disabled. Every taxpayer pays lower income taxes. The addicted and suffering are finding new hope through faith-based programs. Vulnerable human life is better protected. Funding for our veterans has nearly doubled. America's air and water and lands are measurably cleaner. And the federal bench includes wise new members like Justice Sam Alito and Chief Justice John Roberts.

When challenges to our prosperity emerged, we rose to meet them. Facing the prospect of a financial collapse, we took decisive measures to safeguard our economy. These are very tough times for hardworking families, but the toll would be far worse if we had not acted. All Americans are in this together. And together, with determination and hard work, we will restore our economy to the path of growth. We will show the world once again the resilience of America's free enterprise system.

Like all who have held this office before me, I have experienced setbacks. There are things I would do differently if given the chance. Yet I've always acted with the best interests of our country in mind. I have followed my conscience and done what I thought was right. You may not agree with some of the tough decisions I have made. But I hope you can agree that I was willing to make the tough decisions.

The decades ahead will bring more hard choices for our country, and there are some guiding principles that should shape our course.

While our nation is safer than it was seven years ago, the gravest threat to our people remains another terrorist attack. Our enemies are patient, and determined to strike again. America did nothing to seek or deserve this conflict. But we have been given solemn responsibilities, and we must meet them. We must resist complacency. We must keep our resolve. And we must never let down our guard.

At the same time, we must continue to engage the world with confidence and clear purpose. In the face of threats from abroad, it can be tempting to seek comfort by turning inward. But we must reject isolationism and its companion, protectionism. Retreating behind our borders would only invite danger. In the 21st century, security and prosperity at home depend on the expansion of liberty abroad. If America does not lead the cause of freedom, that cause will not be led.

As we address these challenges -- and others we cannot foresee tonight -- America must maintain our moral clarity. I've often spoken to you about good and evil, and this has made some uncomfortable. But good and evil are present in this world, and between the two of them there can be no compromise. Murdering the innocent to advance an ideology is wrong every time, everywhere. Freeing people from oppression and despair is eternally right. This nation must continue to speak out for justice and truth. We must always be willing to act in their defense -- and to advance the cause of peace.

President Thomas Jefferson once wrote, "I like the dreams of the future better than the history of the past." As I leave the house he occupied two centuries ago, I share that optimism. America is a young country, full of vitality, constantly growing and renewing itself. And even in the toughest times, we lift our eyes to the broad horizon ahead.

I have confidence in the promise of America because I know the character of our people. This is a nation that inspires immigrants to risk everything for the dream of freedom. This is a nation where citizens show calm in times of danger, and compassion in the face of suffering. We see examples of America's character all around us. And Laura and I have invited some of them to join us in the White House this evening.

We see America's character in Dr. Tony Recasner, a principal who opened a new charter school from the ruins of Hurricane Katrina. We see it in Julio Medina, a former inmate who leads a faith-based program to help prisoners returning to society. We've seen it in Staff Sergeant Aubrey McDade, who charged into an ambush in Iraq and rescued three of his fellow Marines.

We see America's character in Bill Krissoff -- a surgeon from California. His son, Nathan -- a Marine -- gave his life in Iraq. When I met Dr. Krissoff and his family, he delivered some surprising news: He told me he wanted to join the Navy Medical Corps in honor of his son. This good man was 60 years old -- 18 years above the age limit. But his petition for a waiver was granted, and for the past year he has trained in battlefield medicine. Lieutenant Commander Krissoff could not be here tonight, because he will soon deploy to Iraq, where he will help save America's wounded warriors -- and uphold the legacy of his fallen son.

In citizens like these, we see the best of our country - resilient and hopeful, caring and strong. These virtues give me an unshakable faith in America. We have faced danger and trial, and there's more ahead. But with the courage of our people and confidence in our ideals, this great nation will never tire, never falter, and never fail.

It has been the privilege of a lifetime to serve as your President. There have been good days and tough days. But every day I have been inspired by the greatness of our country, and uplifted by the goodness of our people. I have been blessed to represent this nation we love. And I will always be honored to carry a title that means more to me than any other - citizen of the United States of America.


And so, my fellow Americans, for the final time: Good night. May God bless this house and our next President. And may God bless you and our wonderful country. Thank you. (Applause.)

END 8:14 P.M. EST


Per mua eshte nje njeri i madh dhe eshte nje njeri qe me beri dhe mua njeri.

Pa George W. Bush nuk kishte Republike te Kosoves, pa Republike te Kosoves nuk ka Shqypni, pa Shqypni nuk ka as Anton Ashta.

Te falem nderes Bush!





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member





Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.1781409 sekonda, 28 pyetje