Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
<<  1    2  >>
Autori: Subjekti: Serbia
Anton Ashta

Postuar mė 12-3-2003 nė 09:46 Edit Post Reply With Quote
Serbia

Mirela Belosevic, Belgrad

Reformschmerz

Serbien: Schrumpfende Wirtschaft, sinkende Einkommen, anwachsende Proteste und Streiks

Die Wirtschaft Serbiens befindet sich in einem desolaten Zustand. 23 Banken haben in den vergangenen Jahren Konkurs angemeldet, acht weitere Geldinstitute stehen unter Aufsicht der staatlichen Agentur für Depositenversicherung, Sanierung, Konkurs und Liquidation. Das betrifft neben neben der Privredna banka Novi Sad, der Slavija banka, der Valjevska banka und der Srpska komercijalna banka seit dem 3. Januar 2002 auch vier große Staatsbanken. Für die ohnehin katastrophale Beschäftigungssituation Serbiens hat die Krise des Finanzsektors dramatische Folgen: Von den ursprünglich im Bankenbereich Beschäftigten sind derzeit noch ganze sieben Prozent in ihrem Job tätig, Tendenz weiter fallend.

Aber nicht nur bei den Banken wachsen die ohnehin schweren Probleme. So schrumpfte die Wirtschaftsleistung dramatisch. Im Januar sank diese um 17 bis 18 Prozent gegenüber der monatlichen Durchschnittsproduktion im vergangenen Jahr.

Für die Lebenshaltung der Menschen hat das ernste Konsequenzen. So mußte eine vierköpfige serbische Durchschnittsfamilie im Januar für Nahrung laut Bundesstatistik 11000 Dinar ausgeben, also weit mehr, als der statistische Durchschnittsverdienst.

Dieser beläuft sich in Serbien auf ganze 9468 Dinar, das sind umgerechnet 150 Euro monatlich. Damit steht das Land auf der untersten Stufe in der Region, liegt sogar hinter Albanien, dem langjährigen »Armenhaus« Europas. Hinzu kommen gravierende regionale Unterschiede im Lande selbst. So beziehen, statistisch betrachtet, in zahlreichen Gemeinden die Beschäftigten Durchschnittsgehälter unter 100 Euro, schlimmstenfalls sogar nur 40 Euro. Ein noch niederschmetternderes Bild bietet sich, wenn nur die Erwerbseinkünfte der im Wirtschaftssektor Beschäftigten betrachtet werden. In Dimitrovgrad beträgt das Durchschnittsgehalt statistisch lediglich 16 Euro monatlich. Hierfür gibt es einen zusätzlichen, das Leben der Menschen erschwerenden Grund: Die Betriebe zahlen ausstehende Löhne und Gehälter nicht, bzw. können nicht zahlen. Deshalb wird für die Statistik die Summe derjenigen, die Gehalt beziehen, auf die Gesamtzahl der erfaßten Beschäftigten aufgeteilt, was zu den indiskutablen Durchschnittslöhnen und -gehältern führt. Gemeinden mit einer fast oder total brachliegenden Wirtschaft gibt es in Serbien ziemlich viele.

Bei dieser Wirtschaftslage ist erklärlich, daß in den Medien ununterbrochen über Streiks und Proteste berichtet wird. So nahm der Verwaltungsausschuß der »Gosa Holding Corporation« auf Gesuch des »Koordinationsausschusses der Hungernden« die Rücktritte des Vorsitzenden des Verwaltungsausschusses dieser Gesellschaft und des Generaldirektors an. Doch auch trotz dieser Rücktritte hält der Protest an. Die Arbeiter haben monatelang keine Gehälter bezogen, in den Fabriken läuft die Produktion nicht, soziale Hilfe wird nicht gewährt. Dies ist beileibe kein Einzelfall. So wird Generaldirektoren das Mißtrauen ausgesprochen, wenn sie verkünden, daß – wie im Unternehmen »Traial« – rund 1000 Arbeiter »technologisch überflüssig« seien.

Es streikten auch die Beschäftigte des Unternehmens für Wasserstraßen »Ivan Milutinovic«. Grund waren enorm hohen Devisenschulden des Betriebes für Geschäfte, die das Management im Ausland abgewickelt habe. Allerdings flossen die Mittel in andere Kanäle.

Gestreikt haben ebenfalls die serbischen Zöllner. Nachdem ihnen von politischer Seite nicht gestattet wurde, den Arbeitsumfang zu reduzieren, haben sie ihre Aktionen verstärkt und dadurch Staus an den Grenzübergängen verursacht. Das Monatseinkommen eines serbischen Zollbeamten liegt bei etwa 117 Euro.

Für die politische Führung Serbiens scheint dennoch kein Handlungsbedarf vorzuliegen. Nach Meinung des Ministers für Wirtschaft und Privatisierung seien durch die Streiks die »Reformen« nicht gefährdet. Streiks gehören seines Erachtens einfach als unumgänglicher Teil zu der stattfindenden Übergangsphase. Und die müsse schmerzhaft sein. Wie hoch die Schmerzschwelle ist, wird sich allerdings mit der Zeit zeigen.

* Weitere Infos unter www.artel.co.yu





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Tali

Postuar mė 12-3-2003 nė 14:44 Edit Post Reply With Quote
U vra kryeministri serb Gjingjiē!

CNN sot bëri të ditur vrasjen e kryeministrit serb Zoran Gjingjiç!

Ai ishte i goditur me dy plumba në çerep të kokës.Deri tani nuk dihen atentatorët,edhe se në Beograd simbas CNN-it është një shtetrrethim i vërtetë!

Komentin për vrasjen e kryeministrit serb e bëri gazetarja e mirënjohur ndërkombëtare Krisitane Amanpur,e cila në mes tjerash tha se Gjingjiç ishte njeriu kyç që bëri të mundur ekstradimin e kriminelit Millosheviç në Hagë.

Hetimet vazhdojnë.

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Blerim Vokshi

Postuar mė 12-3-2003 nė 15:00 Edit Post Reply With Quote
Serbi: vdes kryeministri Xhinxhiç
12 mars 2003 (13:50 UTC)



Në Beograd vdiq pas një atentati Kryeministri i Serbisë, Zoran Xhinxhiç.

Sipas dëshmitarëve, zoti Xhinxhiç u plagos rëndë nga të shtënat në gjoks dhe në bark në afërsi të një ndërtese qeveritare dhe u dërgua në një spital të Beogradit ku vqiq gjatë operacionit.\

Zoti Xhinxhiç luajti një rol kryesor në revoltën popullore të tetorit 2000 që çuan në rrëzimin e ish presidentit jugosllav Sllobodan Millosheviç.

Muajin e kaluar, zoti Xhinxhiç i shpëtoi një atentati tjetër, kur një kamion devijoi dhe hyri në korsinë ku ndodhej autokolona e kryeministrit. Më pas, zoti Xhinxhiç e minimizoi rëndësinë e kësaj ngjarjeje duke thënë se ajo ishte shkaktuart nga paaftësia e shoferit. Por policia tha se po kryente hetime duke e quajtur incidentin atetntat të mundshëm.


VOA

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Blerim Vokshi

Postuar mė 12-3-2003 nė 19:41 Edit Post Reply With Quote
12.03.2003
Gjingjiqi vritet, Serbia pret luftë të keqe për pushtet

Në një atentat të pasqaruar në qendër të Beogradit

LUNDRIM ALIU
PRISHTINË, 12 MARS - Zoran Gjingjiqi, i quajtur “Lider i Serbisë së re demokratike” nga mediat perëndimore për shkak të rrëzimit të Milosheviqit, “Menaxher” nga përkrahësit për shkak të aftësive të tij organizative, “Sloba i Vogël” nga kundështarët për shkak të tendencave autoritare, dhe “Provokator” nga kosovarët për shkak të deklaratave të papranueshme, dha shpirt të mërkurën pasdite në njërin nga spitalet e Beogradit. Dy plumba të kalibrit të madh të shkrepur nga snajperi e qëlluan papritmas, njëri në shpinë e tjetri në abdomen, derisa me truprojat e veta po ecte nga BMW-ja e vetëblinduar kah porta e ndërtesës së Qeverisë së Serbisë. Plagët ishin vdekjeprurëse, operacioni kirurgjik nuk ia shpëtoi jetën. Dy dorasit e supozuar nuk dihen ende, edhe pse dy persona janë arrestuar. Pas atentatit policia ka nisur kontrolle të automjeteve në qendrën e qytetit dhe ka urdhëruar ndërprerjen e linjave ajrore dhe hekurudhore nga Beogradi. Vrasja e kryeministrit të Serbisë, pas së cilës dyshohen motive të inspiruara nga krimi i organizuar dhe jo nga politika, bazuar në deklaratat zyrtare, ka trazuar Beogradin, por edhe rajonin. Qeveria dhe Parlamenti i Serbisë kanë mbajtur mbledhje të jashtëzakonshme dhe kanë shqyrtuar shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme.

Beogradi në shok, pret ditë turbulente dhe luftë të keqe për pushtet

Agjencia amerikane e lajmeve “Associated Press” ka vlerësuar se vrasja e Gjingjiqit do të sjellë “ditë turbulente për Serbinë dhe një luftë të hidhur për pushtet për pasardhësin e tij”. “Beogradi është qartas në shok pas sulmit. Njerëzit në rrugë nuk flasin për asgjë tjetër, ndërsa aparatet televizive në të gjitha kafeteritë janë të lëshuara tek lajmet”, ka raportuar nga Beogradi edhe agjencia gjermane e lajmeve DPA. Lëvizja rinore që udhëhoqi rrëzimin e Milosheviqit “Otpor”, menjëherë pas lajmit ka komentuar: “Kriminelët fituan betejën”.











U vra nje Millosheviq i vogel.ky esht mendimi ime,Blerimi.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Eni_P

Postuar mė 13-3-2003 nė 11:41 Edit Post Reply With Quote
12.03.2003


Zi kombëtare në Serbi - Kryeministri Zoran Xhinxhic ndërroi jetë si pasojë e një atentati në Beograd


Zoran Xhinxhic, kryeministri i Serbisë dhe një nga politikanët symbol të lëvizjes reformatore në Ballkan, ndërroi jetë sot si pasojë e një atentati në Beograd. Atentatit të sotëm i kanë paraprirë një sërë kërcënimesh gjatë muajve të fundit si dhe një tentativë e dështuar kohë më parë. Ndërsa sot në mesditë plumbat e atentatorëve e goditën kryeministrin Xhinxhic në bark dhe në shpinë në parkingun e godinës qeveritare. Mjekët nuk arritën ta shpëtojnë 50 vjecarin e qëlluar për vdekje. Dëshmitarët okularë vënë në dukje se menjehërë pas atentatit janë arrestuar dy persona ndërsa një i tretë është plagosur. Godina qeveritare në Beograd është rrethuar tërësisht nga policia. Qeveria shpalli gjendjen e jashtëzakonshme dhe tri ditë zi kombëtare.

Lajmi për vrasjen për politikanin Xhinxhic, kryeministri i qeverisë së parë jo komuniste në Serbi shtangu mbarë opinion në Ballkan, në Evropë e më gjerë. Politikani 50 vjecar konsiderohej nga Perëndimi si një nga politikanët shembullorë të Ballkanit. Xhinxhic ishte figura kryesore në organizimin e protetstave masive në vjeshtën e vitit 2000 në Beograd për rëzimin e Sllobodan Milloshevicit dhe ekstradimin e tij në Hagë për të dhënë llogari për genocidin dhe krimet kundër njerëzores.

Zoran Xhinxhic drejtoi postin e kryeministrit që nga viti 2001. Me të në krye qeveria krijoi një kundërpeshë ndaj forcave ultrancionaliste në serbi duke ngjallur shpresën për reforma, liri e demokraci në vendin e tronditur nga luftrat ballkanike. Por Zoran Xhinxhic ka pasur shumë armiq brenda vendit. Në muajin shkurt ai shpëtoi për fije nga një tentativë për atentat.

Qeveria e tij ishte për bashkëpunim të ngushtë me Tribunalin e Hagës. Me angazhimin e tij pë restradimin e Milloshevicit në Hagë Xhinxhic u konfrontua me ish shokun e tij të idealit në aleancën demokratike të opozitës, Vojislav Koshtunica, e cili në shtator të vitit 2002 u zgjodh president i Jugosllavisë. Më pas Xhinxhic bashkëpunoi ngushtë me kryeministrin reformator të Malit të Zi Millo Gjykanovic. Ky i fundit dhe Xhinxhic realizuan projektin që u kurorëzua më 4 shkurt të këtij viti me shpalljen e bashkësisë shtetërore Serbia Mli i Zi.

Zoran Xhinxhic lindi në vitin 1952 në Bosanski Samac në republikën e sotme serbe të Bosnjes. Në fillim të viteve 70 ai studoi filozofi në Beograd. Pikërisht gjatë kësaj periudhe ai nisi luftën për demokraci. Në vitin 1974 atë e arrestuan për disa muaj pasi themeloi lëvizjen antikomunste studentore. Me t´u liruar nga burgu Xhinxhic u aratis dhe jetoi në azilim në Gjermani, ku ai studioi mbrojti doktoraturën në filozofi.

Në vitin 1997 si kryetar i partisë demokratike ai përpiqej të realizonte qëllimet e tij në postin e kryetarit të Bashkisë së Beogradit. Por vetëm pas pak muajsh atë e rëzuan nga posti partnerët e koalicionit. Megjithatë Xhinxhic nuk hoqi dorë nga angazhimi politik derisa në shtator të vitit 2000 ai bashkëorganizoi revoltën mbarëpopullore kundër Sllobodan Milloshevicit.

Xhinxhic dekalronte: "Nuk dua që njerëzit të më duan, unë dua të zbatoj reformat gjë që nuk është popullore." Xhinxhic ka pasur mjaft miq në Perëndim. Politikanë drejtues të vendeve perendimore e kanë mirëpritur atë si partner të besueshëm bisedimesh duke e vlerësuar si një politikan me nivel, si pragmatik dhe si një intelektual me oratori brilante.



DW2003





“non solum sibi vivere, sed et aliis proficire”

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Eni_P

Postuar mė 13-3-2003 nė 11:59 Edit Post Reply With Quote


Kryeministri serb thuhet se u vra nga nje organizate mafioze serbe, anetare te se ciles jane dhe ish funksionare te larte te shtetit, ne kohen e Milloshevicit, si dhe ish shefi i sherbimit sekret serb.
Atentati ndodhi ne nje moment, kur Gjingjic po pergatiste nje operacion te gjere anti-krim kundra rreth 200 personave te njohur si mafioze & kriminele.

Vrasja e Gjingjic eshte ajo e rradhes ne zinxhirin e vrasjeve politike te ndodhura ne Serbi qysh prej vitit 2000.

Ne janar 2000, vritet Zeliko Raznatovic (Arkan), shefi i milicise paraushtarake serbe, pergjegjes per krimet mbi popullsine civile ne Bosnje dhe te perdhunimeve ne Zrebrenica.

Pak dite pas vrasjes se Arkanit, vritet Pavle Bulatovic, malazez, Ministri i Mbrojtjes dhe besnik i Milloshevicit. Bulatovic ishte ishte i akuzuar pre krime lufte ne Bosnje, prej tij kane dale urdherat per operacionet e ushtrise serbe gjate luftes ne Bosnje.

Me 20 mars 2000 vritet Lajnovic, i ashtuquajturi “Dugi”, udheheqes i nje formacioni paraushtarak serb ne Bosnje, pas lufte i kthyer ne miliarder.

Me 26 prill 2000 vritet Zivorad Petrovic, drejtori i komapine ajrore jugosllave Jat, mik i ngushte i Milloshevicit.

Ndersa dje, me 12 mars 2002 rradha i vjen nje kundershtari te Milloshevicit, Gjingjicit, i cili arkitektoi dergimin e Milloshevicit para tribunalit te Hages dhe shenimin e nje kthese ne marredheniet Serbi-Europe.





“non solum sibi vivere, sed et aliis proficire”

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Demokrati

Postuar mė 13-3-2003 nė 21:15 Edit Post Reply With Quote
Sot parlamenti i Dushkut me propozim te kusheririt te Xhinxhiç, Fatos Nanosit, mbajti nje minute heshtje.

Sa turp, kur pothuajse i njejti parlament ne Prill te vitit 1991 nuk pranoi te mbante nje minute heshtje per heroin e demokracise, Arben Broci.

Ky parlament mban nje minute heshtje per heronjte serbe. Po shyqyr te pakten qe nuk na shpallen zi kombetare si ne rastin kur vdiq ish-zevendes ministri i Jashtem grek.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Blerim Vokshi

Postuar mė 13-3-2003 nė 21:23 Edit Post Reply With Quote
KET mari se pasna degjuar ndonjeher,te mbahet nje minut heshtje per nje shka ne parlamentin ton,jjjaaa kaq posht kan ren keta komunista,ti bej nder me nje minut heshtje nje armikut ton.

Nuk po kam koment me ka befasuar shum shum ky lajm sa qe as fjalet nuk po i gjaj si ta e shpreh kundershtin time.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Olsi Baze

Postuar mė 14-3-2003 nė 13:59 Edit Post Reply With Quote
Xhinxhic, pakti me djallin

Xhinxhin kur morri pushtetin, beri nje pakt me djajte e Milloshevicit.

Nese Sllobodani mbijetoi kaq shume ne pushtet, ai duhet te falenderoje djajte e ish ushtrise se tij besnike dhe djajte e ish UDB, qe ne te njejten kohe ishin djajte e krimit te organizuar serb.

Krim i organizuar i cili e siguroi ate gjate ne pushtet, ashtu si Milloshevici ju siguroi paprekshmerine e kohen qe beheshin tregti nga me te ndryshmet ne Serbi dhe Rajon.

Xhinxhic arriti te shembe pushtetin e MIlloshevicit me ndihmin e djajeve te Beogradit te cilet e leshuan ish shefin e tyre per te bere nje aleance me shefin e ri te Beogradit Xhoinxhic.

Por ja qe dashuria e tyre shume shpejt mbaroi sidomos mbas estradimeve ne Hage te Millosheviit Sheshelit, dhe radha po ngushtohej tek shefat e djajeve.

Menyra se si u elemninua Xhinxhic, tregon se dy plumbat e djajve rezuan perfundimisht Baronin e ri te Beogradit.


P.S Note personale

Nenen Pellumbit e Nanos per minuten e heshtjes






View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
konservatore

Postuar mė 14-3-2003 nė 15:17 Edit Post Reply With Quote
Kur lexova sot lajmin se seancen parlamentare ne parlamentin shqiptar e kishin nisur me nje minute heshtje vura duart ne koke.

Eshte e tmerrshme. Ne nje kohe kur shteti serb akoma nuk e ka marre mundimin te kerkoje falje per krimet makabre ne Ballkan, perfshi ketu ato te kryera kundra shqiptareve ne Kosove, "shqiptaret" qe na drejtojne ne Shqiperi i perulen me dhimbje.

Eshte nje gjest shume domethenes, shprehes per politiken qe shteti shqiptar po ndjek ne lidhje me ceshtjen e Kosoves.





Shpresa jeton!

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
Tali

Postuar mė 14-3-2003 nė 16:11 Edit Post Reply With Quote
Ah!Konzervatore!

Ti duart në kokë,unë mendoja se po shoh ëndër duke përcjellur ditarin e lajmeve 20h.

Tok!Komplet!Shqiptarët e parlamentit u ngritën në këmbë për Xhinxhiçin!

Socialistët i kuptoj,sepse gjysma (ndoshta më tepër)prej tyre nuk janë shqiptar,por kur demokratët bëjnë një gjë të këtillë,nuk munda t'i them vetes:Mos je në ëndër or Tali?

Sdo mend,se serbia ka humbur një njeri me vizion për shtetin e tij,por ju lutem,çka ka të bëj kjo me shqiptarët?

Humbëm një njeri të një shteti fqinj(!)do të shprehet Fatos Nano!!!Kënd ka fqinj Shqipëria ju lutem?A i din kufinjt e shtetit që qeveris ky hajdut,ky kriminel?

4 miljon euro harxhonka pisi!4 miljon në muaj vetëm për telefon!Dhe normal i ngrihet në këmbë vëllaut të vet serb!

Hmmmmmm!...





Duaje Shqipërinë ashtu siç më do nënën!(Nëna ime)

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Tali

Postuar mė 15-3-2003 nė 15:52 Edit Post Reply With Quote
Xhinxhiqi u vra pėr Serbi!

Mediat botërore i dhanë një jehonë të madhe vrasjes së kryeministrit serb Xhinxhiq!
Kryeministri i vrarë serb u angazhua fuqimisht në çrënjosjen e krimit dhe bandave të organizuara në Serbi,të cilën e paguajti me jetë.

Vallë!Ku është Xhinxhiqi shqiptar?Në horizont nuk shohim që Shqipëria ka njeri të cilin do të krahasonin edhe me Kenedin(!!!).

Azemin e kishim,por bandat ishin më të forta,kriminelët ishin dhe janë nën mbrojtjen e qeveritarëve të cilët për çdo ditë e më tepër po largojnë Shqipërinë nga agjendat Europjane dhe transatlantike!

Shqiptarët do të përballojnë edhe këtë sfidë,pa dyshim,sepse kanë vullnet,e duan shtetin,e duan jetën dhe mirëqenien njerzore.

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 15-3-2003 nė 18:12 Edit Post Reply With Quote
A vertet kane mbajtur zi dhe demokratet per serbin?

Ne jemi lujt menc.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
nikė palkola

Postuar mė 15-3-2003 nė 23:25 Edit Post Reply With Quote
Të nderuar/a
Vetëm njëri e quajti Xhingjiqin (q nuk është gabim) Baron. Kam jetuar në M. të Zi, dhe jam i sigurtë që Xhingjiqi edhe pas krimeve të tmerrshme ndaj kroatëve e boshnjakëve (myslimanëve) ka përkrahur Politikën kriminale - shoviniste serbe, që kuptohet Millosheviqin, Karaxhiqin, Mlladiqin, Arkanin, Sheshelin etj. Shumë mirë më kujtohen shumë gjëra, e sidomos skenat në TV. e pjekjes në hellë (fërlikut) e kaut në Pale (qendër e serbëve në Bosnjë) ku kanë qenë të gjithë kriminelët e mëdhenj serbë edhe Gjingjiqi dhe patriarku Pavle, i cili edhe i ka bekuar. Nuk e di a është penduar (nuk e besoj), por ka qenë i pari që e ka kuptuar se mënyra e vetme për të mirën e Serbisë, është që të ndërrohet qëndrimi, dhe të kenë dobi materiale etj. nga Perëndimi. Për këtë ka filluar të plotësojë kushtet që mund të quhen edhe shantazha pozitive??? e faktorit perëndimor. Intimisht, jam i bindur se njëjtë si shovinistët e tjerë - të mëdhenjë e të vegjël serbë, ka menduar edhe Gjingjiqi. Sikur të kishte pasur nën komandë ushtrinë amerikane mund të merret me mend, e për këtë jam i sigurtë se Serbia kishte qenë jo deri në brigjet e Floridës, (siç na e tregoi një gazmore një nëpunës i lartë - jo ambasador,atashe apo konsull - z. Lawrence Edvard Butler i ambasadës Amerikane - në Beograd - kur kam qenë në kremtimin e 28 Nëntorit 95 i ftuar nga ambasadori i atëhershëm i Shqipërisë z. Besnik Konçi, si përfaqësues i UDSH), por kishte qenë Serbi e gjithë Bota, ose e zhdukur jeta në Planet.
Ç*të bësh... Politikanët tanë shumica mjeranë, dikush më pak e dikush më shumë. Sikur të kishin vdekur të gjithë ata që janë ngritur në këmbë në parlamentin shqiptarë, (e ndoshta do mbajn zi edhe në Kosovë?!) pushtetarët serbë jo vetëm që nuk kishin mbajtur Zi, por nuk kishin nisur as telegrame ngushëllimi. Këta janë të djathtët e patriotët tanë. Duke u munduar të paraqiten kosmopolitë e humanë, e duke rënë këmbësh për t*u pëlqyer jo vetëm faktorëve ndërkombëtarë, nuk e dinë se bëhën më të mjerë se zvarranikët. Përndryshe, nga principi spiritual e religjioz , mund të tregohet dhimbje e respekt edhe për armiqtë (fali edhe ata ka thënë Krishti), por shteti nuk mund të mbahet as nuk mund të ndërtohet me principet e tilla! Personalisht, nuk ua dëshiroj serbëve, grekëve, rusëve etj. që kanë qëndrime ekstreme etj. atë çka ata na e dëshirojn neve, por dëshiroj që të na lënë rehat, të përgjigjen para historisë, drejtësisë e konventave ndërkombëtare, duke na i kthyer borxhet që na kanë aqë shumë (të zhdukurit e më se rreth 3500, aqë shumë të vrarë, të masakruar etj. plaçkitjet ndaj nesh. Duke na paguar dëmshpërblimin e luftës). Jam që të bisedohet edhe me dreqin kur nuk ke Kurrfarl mundësie tjetër. Më kanë pëlqyer qëndrimet e liderit të liberalëve të Dardanisë z. Gjergj Dedaj, që duhen të plotësohen disa kushte. (Edhe një degë e LDK-ës, e Deçanit - mos gaboj - ka kërkuar që pa u zgjidhur çështja e të zhdukurve të mos bisedohet. Të gjithë ata shqiptarë që presin derisa të demokratizohet Serbia, apo që kanë pritur se do të kishte pranuar ndonjë vendim real e të drejt për ne ish kryeministri serb, janë totalisht gabim. Vërtetë, ndoshta kishte qenë pak më i keq se disa personalitete të pushtetit serb, por asnjë nuk është prononcuar për pavarësinë e Dardanisë, dhe asnjë nuk na e dëshiron të mirën!

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member This User Has MSN Messenger   nik%EB+palkola 's ICQ status
nikė palkola

Postuar mė 15-3-2003 nė 23:29 Edit Post Reply With Quote
P.s. Do shihet se a vërtetë e ka vra ajo banda kriminale që ka punuar në të kaluarën atë që i ka thënë pushteti i Millosheviqit edhe i disa bosave ushtarakë - policorë e politikanë.
Kush të vijë në pushtet, ka me u ditur se kush e ka vra Gjingjiqin!!!

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member This User Has MSN Messenger   nik%EB+palkola 's ICQ status
nikė palkola

Postuar mė 15-3-2003 nė 23:31 Edit Post Reply With Quote
Kam menduar në bosat aktual të strukturave të lartpërmendura. Më falni!
View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member This User Has MSN Messenger   nik%EB+palkola 's ICQ status
burimuji

Postuar mė 1-2-2004 nė 03:32 Edit Post Reply With Quote
"http://www.shekulli.com.al/index.php?page=shownews&newsID=24641"

Provokimi serb
RICHARD WAGNER

Të zgjedhësh një parti si Partia Radikale Serbe (SRS), kandidati kryesor i së cilës është Vojislav Sheshel, që gjendet në Hagë në paraburgim të Gjykatës ndërkombëtare mbi krimet e luftës, është provokimi më i madh i mundshëm në Evropën e sotme. Ky nuk është vetëm indikacion për atë se Serbia edhe më tutje duhet të shikohet si rast i veçantë. Problematika serbe rreth vitit 1989, ndërkaq, nuk ka qenë e shtrirë ndryshe se ajo e vendeve europiano-lindore, të cilat dolën nga hija e komunizmit. Por, në Serbi nomenklatura – me qëllim që të ruajë pushtetin – lidhi aleancë me nacionalistët antiperëndimorë nga opozita. Për dallim nga pothuaj të gjitha shtetet e bllokut të lindjes ajo përdori dhunën kundër demonstruesve dhe – ndryshe nga Bashkimi Sovjetik - kundërshtoi shkëputjen me luftë. Çekët dhe sllovakët njëkohësisht ditën të ndahen nga njëri-tjetri në mënyrë paqësore.

Kriza e një shoqërie është edhe krizë e vetëdijes së saj. Vetëdija e çrregulluar i mbyll shkaqet në teori komploti mbi gjoja dënimin e Serbisë. Njëherë thuhet të ketë qenë ministri i Jashtëm gjerman, njëherë kolegu i tij austriak, njëherë Vatikani, të cilët përkatësisht kanë shkaktuar fundin e Jugosllavisë. Në fantazi të tilla vërtiten imazhe të vjetra armiqësie ndaj katolicizmit dhe habsburgasve. Është si një refleks i vonshëm kundër thirrjes për betejë “Serbia duhet të vdesë” nga kafeteria e Vjenës më 1914. Nëse Serbia sot gjendet këtu si humbëse e madhe e luftërave brendajugosllave, atëherë duhet pyetur se çfarë humbi ajo. Hegjemoninë e supozuar mbi popujt e tjerë jugosllavë? Kosovën? A nuk po pozohet ajo me imazhin e humbëses? Fundja Serbia e ka ruajtur territorin thelbësor dhe shtetësinë e saj. Madje edhe serbët e diasporës edhe më tutje kanë shans për një status si grup etnik, së paku në Bosnjë, dhe në Kroaci si pakicë. Në Jugosllavinë e vjetër, serbët në Kosovë që nga fillimi kanë qenë pakicë. Realiteti qëmoti ishte i karakterizuar nga shqiptarët. Duke përjashtuar zhvillimin etnik mund të thuhet se ka ekzistuar dhe ekziston një karakteristikë e territorit, për të cilën pothuaj nuk flitet fare: zhvillimi i ulët.
Kosova si simbol

Kosova është një ndër territoret më të varfra të hapësirës jugosllave dhe Serbia mund të jetë e lumtur që nuk ka më përgjegjësi politike për të. Roli, të cilin Kosova e luan sot në politikën serbe, është krejtësisht simbolik. Përmes shtresimit të retorikës së Fushë Kosovës, asnjë politikan nga Beogradi nuk mund t’i shmanget kësaj teme, ndonëse ka punë më të rëndësishme: reformat, korrupsioni, krimi i organizuar, emigrimi i rinisë dhe i intelektualëve. Serbisë nuk i duhet Kosova, veçse për shpirtin e saj. Por, edhe shpirtit, përmes temës së Kosovës, i prezentohet vetëm përçarja e saj. Kosova është një lodër e helmuar e kombit. Me qejf theksohet rëndësia kulturore-historike e kishave ortodokse në rajon, funksioni i tyre si djep i kulturës serbe. Thua se beogradasit masivisht kanë bërë pelegrinazh te këto kisha. Forma bazë e diskursit publik në Serbi që nga fundi i viteve ‘80 është ankimi publik. Pika fikse, që nga miti i Fushë Kosovës mbi betejën e humbur kundër osmanëve (1389) deri te Memorandumi i Akademisë së Beogradit sa i përket shtypjes kulturore serbe (1986), janë përshkruar hollë e hollë, por pa prekur bazën e fuqisë rrezatuese të këtij diskursi. Ankimi bazohet në vajtimin ortodoks të të vdekurit, ai është bërë fjalim vetëkuptimi i kombit. Më fuqishëm se te popujt e tjerë të Ballkanit. Identifikimi i tepërt me ortodoksinë ka çuar në një program, i cili tejkalon masivisht nevojat dhe mundësitë kombëtare. Kështu serbët e shohin veten si popull i zgjedhur, si administrator i ortodoksisë, gjë që i përngjan një obligimi për luftë kundër katolicizmit dhe kundër islamizmit osman dhe rri në distancë si ndaj Orientit ashtu dhe ndaj Perëndimit.

Nacionalizmi, i cili rezulton nga gjendja religjioze, ndikon në masë të njëjtë si te popullsia ashtu edhe te elitat. Ai është shprehje e pakënaqësisë kolektive. Në përceptimin vetjak serbët edhe në Jugosllavinë e Titos mendonin se ishin viktima. Kjo mund të duket paradoksale.

Kompromiset, të cilat Titoja i shkolluar nga Kominterna dhe enturazha e tij i bën për të krijuar një balanc, kryesisht u interpretuan si shkurtim i të drejtave të serbëve. Shumica e disidentëve serbë dhe kritikëve të sistemit titoist e shihnin veten si nacionalistë, si zëdhënës të të ashtuquajturave interesa serbe. Dobrica Qosiq, Vojislav Sheshel, Vuk Drashkoviq apo Vojislav Koshtunica – të gjithë këta në vitet ‘80 filluan si mbrojtës të interesave partikulare serbe në Jugosllavi. Temë primare e disidencës serbe nuk ishte demokratizimi, por të drejtat kombëtare. Te shkrimtari Dobrica Qosiq mund të vërehet se si ai hap pas hapi nga ideologjia partizane kalon në atë serbe, në konceptin e nacionalizimit të akademisë serbe. Nëse ekziston një ideologji serbe, atëherë ajo është ideologjia e humbjes. Rrallë ka ndodhur që një komb nga humbja më e madhe të deduktojë epin e tij kombëtar. Sakrifica e luftëtarëve kundër osmanëve aty shfaqet si imazh i krishterë i armatës, e cila është ngjitur në qiell. Me vargjet e poetit Vasko Popa:

“Ne arrijmë kalorësin e qiellit
Dhe nuset tona yllëzore
Dhe me to fluturojmë nëpër kaltërsinë qiellore”.

Për këtë panoramë që gllabëron gjithçka, madje edhe çdo arsye, serbët, ashtu si europianët e tjerë, i detyrohen shekullit të 19-të. Krijimit të shtetit kombëtar sipas modelit francez i mungoi baza industriale. Kështu kombi u rrënjos simbolikisht me Mesjetën. Aty ku për një revolucion sipas modelit francez mungonte klientela, duhej të hynte në përdorim kënga popullore e Herder-it. Komponentet kryesore të idesë së një kombi të tillë të Ballkanit janë: ortodoksia, Mesjeta e imagjinuar dhe folklori. Në vend të librit të katastrit ka ekzistuar epi i heroit.

Refleksi ndaj Perandorisë Osmane edhe sot ndihet në reagimin e ashpër ndaj islamizmit. Në shpalljen e shtetit boshnjak më 1992 ideologët dhe shkrimtarët si Milorad Paviq nuhatnin kthimin e “sundimit turk” në Ballkan. Por, edhe me hedhjen poshtë të gjyqit të Hagës mund të dallohet një gjest i rezistencës. Porta e Lartë praktikonte që nga elitat e popujve të Ballkanit të marrë pengj dhe t’i mbajë ata si garancë luajaliteti. Sot nuk ka më ideologji koherente serbe, as program për Serbinë e Madhe. Ekziston vetëm diskursi i zbrazët nacionalist. Yjet e tij ndërkohë nuk janë asgjë më shumë se nocione të tkurrura të një popullizmi, i cili synon t’i japë ngushëllim një opinioni sa të habitur aq edhe kryeneç.
Kalimi i dështuar në politikë

Kalimi nga politika simbolike në atë pragmatike hëpërhë nuk është arritur. Kjo ka të bëjë me mungesën e një sistemi të zhvilluar politik. Pluralizmi nuk lind nga kategoritë morale, por nga pranimi dhe nga gara e interesave të ndryshme. Është dilemë e mbarë Europës Lindore, që në fund të komunizmit një shoqëri amorfe së pari u detyrua të zhvillojë interesa grupore, në mënyrë që të nxjerrë parti politike, por që të dyja këto u desh të ndodhnin njëkohësisht. Serbia gjendet në një situatë të ngashme, por përmes luftërave dhe armiqësisë së nomenklaturës ndaj reformave ajo ka humour një decenie të tërë. Ajo sot gjendet atje ku para dhjetë vitesh ishin Rumania dhe Bullgaria. Luftërat kushtojnë jo vetëm para dhe jetëra njerëzish, ato shkatërrojnë edhe moralin e shoqërisë. Njëra ndër pasojat e luftës, ndonëse jo më e keqja, është infiltirmi i sistemit politik nga krimi i organizuar. Pas rënies së autoritetit në Europën Lindore, krimi i organizuar iu është afruar kudo strukturave shoqërore, por askund në një masë të tillë si në hapësirën jugosllave. Nuk ekzistojnë dy kampet, për të cilat flasin vëzhguesit, që janë të interesuar për të kufizuar dëmin, pra kampi nacional-popullist dhe demokratik. Lëvizjet properëndimore dhe antiperëndimore kryqëzohen në mënyrë paradoksale në pragun e nacionalizmit. Vuk Drashkoviqi aktualisht llogaritet si demokrat. Por, Lëvizja e tij e Ripërtëritjes gjithnjë ka kultivuar nacionalizmin e çjerrë dhe herë pas here ka bashkëpunuar me Milosheviçin.

Ajo çka mungon është matja e interesave të vërteta serbe dhe shtrirja e tyre pragmatike në projektin europian. Një gjë e tillë si në Beograd ashtu dhe nga ana e BE-së kërkon një racionalitet të qartë sa i përket përkatësisë së Serbisë në Europë. Serbia nuk duhet të shikohet si rast i veçantë, për më tepër gjendja e saj aktuale duket si një nyjëzim tejet i komplikuar i problemeve të vjetra dhe të reja europiane.

Shkrimtari Richard Wagner rrjedh nga Rumania dhe jeton në Berlin. Njohës i problemeve të
Ballkanit.

Eseja e mësipërme botohet në “Shekulli” dhe në gazetën gjermane “Frankfurter Rundschu”.

Përktheu nga gjermanishtja: Enver Robelli

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Olsi Baze

Postuar mė 1-2-2004 nė 10:50 Edit Post Reply With Quote
Provokimi serb

Provokimi serb


RICHARD WAGNER

Të zgjedhësh një parti si Partia Radikale Serbe (SRS), kandidati kryesor i së cilës është Vojislav Sheshel, që gjendet në Hagë në paraburgim të Gjykatës ndërkombëtare mbi krimet e luftës, është provokimi më i madh i mundshëm në Evropën e sotme. Ky nuk është vetëm indikacion për atë se Serbia edhe më tutje duhet të shikohet si rast i veçantë. Problematika serbe rreth vitit 1989, ndërkaq, nuk ka qenë e shtrirë ndryshe se ajo e vendeve europiano-lindore, të cilat dolën nga hija e komunizmit. Por, në Serbi nomenklatura – me qëllim që të ruajë pushtetin – lidhi aleancë me nacionalistët antiperëndimorë nga opozita. Për dallim nga pothuaj të gjitha shtetet e bllokut të lindjes ajo përdori dhunën kundër demonstruesve dhe – ndryshe nga Bashkimi Sovjetik - kundërshtoi shkëputjen me luftë. Çekët dhe sllovakët njëkohësisht ditën të ndahen nga njëri-tjetri në mënyrë paqësore.
Kriza e një shoqërie është edhe krizë e vetëdijes së saj. Vetëdija e çrregulluar i mbyll shkaqet në teori komploti mbi gjoja dënimin e Serbisë. Njëherë thuhet të ketë qenë ministri i Jashtëm gjerman, njëherë kolegu i tij austriak, njëherë Vatikani, të cilët përkatësisht kanë shkaktuar fundin e Jugosllavisë. Në fantazi të tilla vërtiten imazhe të vjetra armiqësie ndaj katolicizmit dhe habsburgasve. Është si një refleks i vonshëm kundër thirrjes për betejë “Serbia duhet të vdesë” nga kafeteria e Vjenës më 1914. Nëse Serbia sot gjendet këtu si humbëse e madhe e luftërave brendajugosllave, atëherë duhet pyetur se çfarë humbi ajo. Hegjemoninë e supozuar mbi popujt e tjerë jugosllavë? Kosovën? A nuk po pozohet ajo me imazhin e humbëses? Fundja Serbia e ka ruajtur territorin thelbësor dhe shtetësinë e saj. Madje edhe serbët e diasporës edhe më tutje kanë shans për një status si grup etnik, së paku në Bosnjë, dhe në Kroaci si pakicë. Në Jugosllavinë e vjetër, serbët në Kosovë që nga fillimi kanë qenë pakicë. Realiteti qëmoti ishte i karakterizuar nga shqiptarët. Duke përjashtuar zhvillimin etnik mund të thuhet se ka ekzistuar dhe ekziston një karakteristikë e territorit, për të cilën pothuaj nuk flitet fare: zhvillimi i ulët.
Kosova si simbol
Kosova është një ndër territoret më të varfra të hapësirës jugosllave dhe Serbia mund të jetë e lumtur që nuk ka më përgjegjësi politike për të. Roli, të cilin Kosova e luan sot në politikën serbe, është krejtësisht simbolik. Përmes shtresimit të retorikës së Fushë Kosovës, asnjë politikan nga Beogradi nuk mund t’i shmanget kësaj teme, ndonëse ka punë më të rëndësishme: reformat, korrupsioni, krimi i organizuar, emigrimi i rinisë dhe i intelektualëve. Serbisë nuk i duhet Kosova, veçse për shpirtin e saj. Por, edhe shpirtit, përmes temës së Kosovës, i prezentohet vetëm përçarja e saj. Kosova është një lodër e helmuar e kombit. Me qejf theksohet rëndësia kulturore-historike e kishave ortodokse në rajon, funksioni i tyre si djep i kulturës serbe. Thua se beogradasit masivisht kanë bërë pelegrinazh te këto kisha. Forma bazë e diskursit publik në Serbi që nga fundi i viteve ‘80 është ankimi publik. Pika fikse, që nga miti i Fushë Kosovës mbi betejën e humbur kundër osmanëve (1389) deri te Memorandumi i Akademisë së Beogradit sa i përket shtypjes kulturore serbe (1986), janë përshkruar hollë e hollë, por pa prekur bazën e fuqisë rrezatuese të këtij diskursi. Ankimi bazohet në vajtimin ortodoks të të vdekurit, ai është bërë fjalim vetëkuptimi i kombit. Më fuqishëm se te popujt e tjerë të Ballkanit. Identifikimi i tepërt me ortodoksinë ka çuar në një program, i cili tejkalon masivisht nevojat dhe mundësitë kombëtare. Kështu serbët e shohin veten si popull i zgjedhur, si administrator i ortodoksisë, gjë që i përngjan një obligimi për luftë kundër katolicizmit dhe kundër islamizmit osman dhe rri në distancë si ndaj Orientit ashtu dhe ndaj Perëndimit.
Nacionalizmi, i cili rezulton nga gjendja religjioze, ndikon në masë të njëjtë si te popullsia ashtu edhe te elitat. Ai është shprehje e pakënaqësisë kolektive. Në përceptimin vetjak serbët edhe në Jugosllavinë e Titos mendonin se ishin viktima. Kjo mund të duket paradoksale.
Kompromiset, të cilat Titoja i shkolluar nga Kominterna dhe enturazha e tij i bën për të krijuar një balanc, kryesisht u interpretuan si shkurtim i të drejtave të serbëve. Shumica e disidentëve serbë dhe kritikëve të sistemit titoist e shihnin veten si nacionalistë, si zëdhënës të të ashtuquajturave interesa serbe. Dobrica Qosiq, Vojislav Sheshel, Vuk Drashkoviq apo Vojislav Koshtunica – të gjithë këta në vitet ‘80 filluan si mbrojtës të interesave partikulare serbe në Jugosllavi. Temë primare e disidencës serbe nuk ishte demokratizimi, por të drejtat kombëtare. Te shkrimtari Dobrica Qosiq mund të vërehet se si ai hap pas hapi nga ideologjia partizane kalon në atë serbe, në konceptin e nacionalizimit të akademisë serbe. Nëse ekziston një ideologji serbe, atëherë ajo është ideologjia e humbjes. Rrallë ka ndodhur që një komb nga humbja më e madhe të deduktojë epin e tij kombëtar. Sakrifica e luftëtarëve kundër osmanëve aty shfaqet si imazh i krishterë i armatës, e cila është ngjitur në qiell. Me vargjet e poetit Vasko Popa: “Ne arrijmë kalorësin e qiellit / Dhe nuset tona yllëzore / Dhe me to fluturojmë nëpër kaltërsinë qiellore”.
Për këtë panoramë që gllabëron gjithçka, madje edhe çdo arsye, serbët, ashtu si europianët e tjerë, i detyrohen shekullit të 19-të. Krijimit të shtetit kombëtar sipas modelit francez i mungoi baza industriale. Kështu kombi u rrënjos simbolikisht me Mesjetën. Aty ku për një revolucion sipas modelit francez mungonte klientela, duhej të hynte në përdorim kënga popullore e Herder-it. Komponentet kryesore të idesë së një kombi të tillë të Ballkanit janë: ortodoksia, Mesjeta e imagjinuar dhe folklori. Në vend të librit të katastrit ka ekzistuar epi i heroit.
Refleksi ndaj Perandorisë Osmane edhe sot ndihet në reagimin e ashpër ndaj islamizmit. Në shpalljen e shtetit boshnjak më 1992 ideologët dhe shkrimtarët si Milorad Paviq nuhatnin kthimin e “sundimit turk” në Ballkan. Por, edhe me hedhjen poshtë të gjyqit të Hagës mund të dallohet një gjest i rezistencës. Porta e Lartë praktikonte që nga elitat e popujve të Ballkanit të marrë pengj dhe t’i mbajë ata si garancë luajaliteti. Sot nuk ka më ideologji koherente serbe, as program për Serbinë e Madhe. Ekziston vetëm diskursi i zbrazët nacionalist. Yjet e tij ndërkohë nuk janë asgjë më shumë se nocione të tkurrura të një popullizmi, i cili synon t’i japë ngushëllim një opinioni sa të habitur aq edhe kryeneç.
Kalimi i dështuar në politikë
Kalimi nga politika simbolike në atë pragmatike hëpërhë nuk është arritur. Kjo ka të bëjë me mungesën e një sistemi të zhvilluar politik. Pluralizmi nuk lind nga kategoritë morale, por nga pranimi dhe nga gara e interesave të ndryshme. Është dilemë e mbarë Europës Lindore, që në fund të komunizmit një shoqëri amorfe së pari u detyrua të zhvillojë interesa grupore, në mënyrë që të nxjerrë parti politike, por që të dyja këto u desh të ndodhnin njëkohësisht. Serbia gjendet në një situatë të ngashme, por përmes luftërave dhe armiqësisë së nomenklaturës ndaj reformave ajo ka humour një decenie të tërë. Ajo sot gjendet atje ku para dhjetë vitesh ishin Rumania dhe Bullgaria. Luftërat kushtojnë jo vetëm para dhe jetëra njerëzish, ato shkatërrojnë edhe moralin e shoqërisë. Njëra ndër pasojat e luftës, ndonëse jo më e keqja, është infiltirmi i sistemit politik nga krimi i organizuar. Pas rënies së autoritetit në Europën Lindore, krimi i organizuar iu është afruar kudo strukturave shoqërore, por askund në një masë të tillë si në hapësirën jugosllave. Nuk ekzistojnë dy kampet, për të cilat flasin vëzhguesit, që janë të interesuar për të kufizuar dëmin, pra kampi nacional-popullist dhe demokratik. Lëvizjet properëndimore dhe antiperëndimore kryqëzohen në mënyrë paradoksale në pragun e nacionalizmit. Vuk Drashkoviqi aktualisht llogaritet si demokrat. Por, Lëvizja e tij e Ripërtëritjes gjithnjë ka kultivuar nacionalizmin e çjerrë dhe herë pas here ka bashkëpunuar me Milosheviçin.
Ajo çka mungon është matja e interesave të vërteta serbe dhe shtrirja e tyre pragmatike në projektin europian. Një gjë e tillë si në Beograd ashtu dhe nga ana e BE-së kërkon një racionalitet të qartë sa i përket përkatësisë së Serbisë në Europë. Serbia nuk duhet të shikohet si rast i veçantë, për më tepër gjendja e saj aktuale duket si një nyjëzim tejet i komplikuar i problemeve të vjetra dhe të reja europiane.

Shkrimtari Richard Wagner rrjedh nga Rumania dhe jeton në Berlin. Njohës i problemeve të
Ballkanit. Eseja e mësipërme botohet në “Shekulli” dhe në gazetën gjermane “Frankfurter Rundschu”.
Përktheu nga gjermanishtja: Enver Robelli


Shekulli






View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 7-7-2004 nė 07:46 Edit Post Reply With Quote
Sa larg është Serbia e Mali i Zi nga pranimi në BE?
Nga Igor Jovanoviç për Southeast European Times në Beograd – 05/07/04

Me fitoren e kandidatit reformator Boris Tadiç në zgjedhjet presidenciale të javës së kaluar, Serbia ka bërë një hap të madh përpara drejt integrimit në BE dhe NATO. Rezultati i zgjedhjeve u përshëndet nga BE dhe Shtetet e Bashkuara, të cilat thanë se po prisnin me padurim bashkëpunimin me Tadiç, Kryeministrin Vojislav Koshtunica dhe anëtarët e qeverisë serbe ndërsa ata vazhdojnë reformat që filluan në tetor 2000.

Komisioni Europian (KE) tha se fitorja e Tadiç ishte një shenjë se Serbia ka vendosur të shkëputet nga e kaluara. Zëdhënësja e KE-së Ema Udvin tha se Bashkimi do të bëjë ç’është e mundur për të ndihmuar që populli i Serbisë të ecë drejt anëtarësimit në BE. Por zgjedhja e një Presidenti demokratik është vetëm një hap në rrugën e Serbisë e Malit të Zi. Bashkimi i shteteve ende përballet me shumë sfida.

Ky fakt ishte i dukshëm gjatë vizitës së Komisionerit të BE-së për Çështjet e Jashtme Kris Paten në Beograd në maj. Paten ishte optimist, duke thënë se dëshironte t’a shihte Serbinë e Malin e Zi në BE, por gjithashtu theksoi se përparimi i mëtejshëm varet nga hapat e ndërmarra nga Beogradi dhe Podgorica.

"BE nuk mund të ofrojë vullnetin politik për zgjidhjen e çështjes në Serbi e Mal të Zi nëse vullneti nuk ekziston tashmë," tha Paten, i cili zhvilloi bisedime me Koshtunicën dhe homologun e tij malazez, Milo Gjukanoviç, si dhe me Presidentin e bashkimit të shteteve, Svetozar Maroviç, gjatë vizitës së tij.


Zgjedhja e Boris Tadiç si President ringjall shpresat serbe për integrimin në BE dhe NATO. [Andrija Iliç]
"Ne dëshirojmë t’u shohim ju më pranë BE-së, por kjo është në duart tuaja dhe në duart e udhëheqësve tuaj politikë," tha Paten.

Bashkimi ka vendosur disa kushte që duhet të plotësohen përpara se sa të fillojë një studim paraprak mbi integrimin e Serbisë e Malit të Zi. Përparësia kryesore është bashkëpunimi i plotë me Gjykatën Ndërkombëtare Penale për Ish-Jugosllavinë (ICTY). Harmonizimi i sistemeve ekonomikë dhe rregullave doganore serbe e malazeze gjithashtu konsiderohet me rëndësi të madhe, ashtu si edhe zbatimi i të gjitha rregulloreve në lidhje me to.

Çështja e bashkëpunimit me ICTY përqëndrohet në kërkesën e gjykatës së OKB-së që Beogradi të kapë dhe të ekstradojë ish-komandantin ushtarak serb të Bosnjës Ratko Mlladiç. Autoritetet serbe pretendojnë se ai nuk është më në Serbi dhe se ai u pa atje së fundmi më 2001. Por Kryeprokurorja e ICTY Karla del Ponte argumenton të kundërtën. Një pikë tjetër mosmarrëveshje është mosbashkëpunimi i qeverisë serbe për të ekstraduar katër gjeneralë të ushtrisë dhe policisë, të paditur për krime në Kosovë. Ata kanë njoftuar se nuk do të dorëzohen vullnetarisht. Burimet qeveritare thonë se ata do të ekstradohen tani që zgjedhjet presidenciale kanë mbaruar.

Pengesa e dytë e madhe ndaj integrimit në BE është mungesa e një tregu të vetëm në Serbi e Mal të Zi. Serbia e Mali i Zi nuk kanë një monedhë të përbashkët -- Mali i Zi ka përdorur euron në vend të dinarit për dy vjet. Do të duhen vite përpara se sa të dy republikat të harmonizojnë doganat për 56 produkte bujqësore, siç ka kërkuar BE. Analistët thonë se bashkimi i shteteve dhe dy republikat anëtare duhet të miratojnë deri në 80,000 rregullore në mënyrë që t’a përshtasin legjislacionin e tyre me rregullat e BE-së.

Për më tepër, bashkimi i shteteve përballet me paqartësi në lidhje me statusin e tij. Marrëveshja themeluese u dha qytetarëve të dy republikave anëtare të drejtën për të vendosur, pas tre vjetësh, nëse ata dëshirojnë të vazhdojnë të mbeten pjesë e një bashkimi apo të bëhen të pavarur. Kryeministri malazez Milo Gjukanoviç, që mbështet pavarësinë, e ka bërë të qartë se referendumi do të kryhet. Deri kohët e fundit, jo të gjithë institucionet e bashkimit të shteteve ishin formuar. Megjithëse është emëruar më në fund një gjykatë federale, vendit ende i mungon flamuri dhe shenja të tjera shtetërore.


Komisioneri i BE-së për Marrëdhëniet me Jashtë Kris Paten (majtas) flet me Kryeministrin serb Vojislav Koshtunica gjatë takimit të tyre në Beograd. [AFP]
Përfaqësuesit e qeverive serbe dhe malazeze i kanë premtuar Paten se do të punojnë shpejt për harmonizimin e marrëdhënieve. Sipas Koshtunicës, deri në 17 ligje kryesore u miratuan gjatë 50 ditëve të para në detyrë të qeverisë së tij.

Analistët në Serbi e Mal të Zi thonë se bashkimi shtetëror mund t’i afrohet anëtarësimit në BE vetëm përmes punës së madhe e të shpejtë dhe se kjo mundësi nuk duhet humbur. Në mënyrë që bashkimi i shteteve të pranohet më 2007, së bashku me Bullgarinë, Rumaninë dhe Kroacinë fqinje, ai duhet të ketë përfunduar me sukses studimin paraprak deri në fund të vitit. Një Marrëveshje Stabilizimi dhe Shoqërizimi do të duhet të jetë krijuar deri në fillim të vitit 2005 dhe një monedhë e përbashkët do të duhet të jetë krijuar në semestrin e parë. Këto janë detyra të jashtëzakonshme, veçanërisht duke ditur se bashkimi i shteteve nuk ka një ministri të caktuar për t’u marrë me integrimin Europian.

Pasojat e mbetjes jashtë BE-së u shfaqën në zgjerimin e Bashkimit më 1 maj. Për shkak të mungesës së rregulloreve të biznesit, Serbia e Mali i Zi tani nuk do të mund të vazhdojnë eksportimin e mallrave në dhjetë vendet e reja anëtare. Nëse pezullimi i tregtisë vazhdon, kjo mund t’i japë një goditje të fortë ekonomisë së Serbisë e Malit të Zi, e cila edhe kështu është e brishtë.




© 1999 - 2003 Southeast European Times. Të gjitha të drejtat të rezervuara.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 3-9-2004 nė 12:34 Edit Post Reply With Quote
****************** VISIT IWPR ON-LINE: www.iwpr.net ***************

EUROPE'S LEAKY "OUTER FRONTIER"

European institutions to start spending serious money to defend Serbia's
borders, seen as a bridgehead for illegal immigrants.

By Daniel Sunter in Zajecar

At nightfall near the town of Zajecar, on Serbia's border with Bulgaria,
lines of cars wait obediently for the border police to check their documents
as they cross from one state to another.

Most of the Serbs heading east are going shopping or on holiday on
Bulgaria's Black Sea coast. For most of the Bulgarians, Serbia is just a
transit country on the way to the West.

These travellers look innocent enough, and indeed they are, because even
though this frontier zone is regarded as a major security headache by the
European Union, EU, the problems are not going on here, but up in the
thickly wooded hills around Zajecar.

Night after night, people-smugglers and asylum-seekers trek westwards under
cover of darkness, using the porous and poorly guarded frontier as a gateway
from Iraq, Afghanistan, Turkey and elsewhere to the dream lands of the west.

They choose this stretch because unlike much of Serbia's border with Romania
further to the north, there is no broad river to separate the two states,
just forest-covered hills criss-crossed by secret pathways.

For years, this covert traffic has been escalating unchecked. But change may
now be at hand. With the accession of Hungary to the EU, Serbia has become,
in the words of one international expert working in Serbia, "the outer
border of the European Union". Change is finally afoot.


STEMMING THE TRADE IN PEOPLE

In September, Serbia's interior ministry and the Organisation for Security
and Cooperation in Europe, OSCE, are due to sign a key agreement aimed in
part at blocking the people-smugglers. A "memorandum of understanding"
covering reform of Serbia's police force and bringing it closer to European
standards includes a crucial section devoted to strengthening the border
policing to prevent illegal trafficking in goods and people.

The OSCE will provide a package known as Integrated Border Police System
Management to help Serbia improve its border policing, demilitarise the
border which is still patrolled by the army, and modernise frontier crossing
points

The signing of this document is only one in a series of steps that the EU
and the rest of the international community are taking to enhance the
capacity of police and other border control agencies to patrol this
sensitive frontier more effectively.

The growing interest in Serbia's borders forms part of a wider context, with
crises in Iraq and Afghanistan over the last two years only adding to the
already substantial flow of illegal immigrants into the EU.

The migrants and the people who smuggle them have homed in on the Balkan
peninsula, including Serbia, as a prime transit route now that it lies
directly on the EU's perimeter.


THE SCALE OF THE PROBLEM

The most critical areas of Serbia as regards the smuggling of migrants and
asylum-seekers are in the south, the entry point for people coming from the
Middle East and east Asia: the south-eastern border with Bulgaria and the
administrative border with Kosovo.

A separate route in trafficked women, mainly from Moldova and other parts of
the former Soviet Union, runs through Romania and affects a different part
of the Serbian border, in north-eastern Vojvodina.


In the first six months of this year, the Serbian police caught 409 persons
who had entered Serbia illegally. Ninety were Turkish citizens, most of them
Kurds; 70 were Afghans, 51 were Moldovans and 32 were Chinese. The rest were
from a host of different countries.

But this is only the tip of the iceberg. The police admit they catch only a
small fraction of the total who make their way across the secret trails. The
true numbers may run into thousands annually.

People smugglers and human traffickers are not the same thing. The former
take cash from clients to help them gain illegal entry into countries, while
trafficking involves coercion or deception and often results in forced
labour or prostitution.

Lieutenant-Colonel Predrag Zlatic, chief of the Section for Foreigners at
the Serbian interior ministry's Border Affairs Department, told IWPR that
Serbia was a key part of the smugglers' route because of its location
between Africa and Asia and destinations in western Europe.

Zlatic added that in 2003, most illegal entries into Serbia were recorded on
or near the Bulgarian border, most of them of Asian origin.

"If one channel is closed, another one opens up," said Zlatic. "If we shut
down a channel from Bulgaria, another one appears in Romania, and vice
versa. This year we have disrupted many smuggling channels, not only in
regions close to the border like Zajecar, but also deep inside Serbia, such
as around Belgrade."

Serbia's 2,155 kilometre frontier is guarded by the Army of
Serbia-Montenegro and the Serbian police, except for the 264 km stretch
which separates Kosovo - still technically part of Serbia but controlled by
the United Nations administration UNMIK - from Albania and Macedonia. The
army guards the border itself while the police patrol the wider frontier
zone.

Experts cite many problems facing border control in Serbia, including
outdated technology and low staffing levels.

For a start, the idea that the army should guard state borders is seen as
anachronistic and incompatible with modern European standards. It is a
hold-over from previous regimes which viewed neighbouring countries as
potential threats.

"The army is inefficient and static in securing the country's borders. It is
not capable of responding to the challenges that Serbia and Europe in
general are facing," an international expert on border security told IWPR.
"This is why it should be replaced by professional border police forces."

This expert - who asked not to be named - warned that creating such a force
would be both complex and expensive, and would require reorganisation,
re-training, new equipment, and better intelligence work to monitor
trafficking.

The lion's share of the task of securing the border, particularly when it
comes to stopping illegal immigrants, is carried out by the interior
ministry's Border Police Department.

But on a visit to Zajecar, IWPR had ample opportunity to see how
insufficiently staffed and short of equipment this unit is for the task it
confronts.

Only yards away from the large crowds and commotion at the Vrska Cuka border
crossing, the green flat lowlands rise into wooded hills - impenetrable to
the prying eyes of the police on either side.

"This border area features very difficult terrain, but the criminal groups
organising human smuggling have experienced guides who know the region very
well," Boris Vojvodic, chief inspector of the border police in Zajecar, told
IWPR.

Vojvodic noted that many of the illegal immigrants from Iraq, Iran and
Afghanistan the police caught had been previously granted refugee status in
Bulgaria, enabling them to use this country as a springboard into the EU
zone.

Most attempt to enter Serbia via the 109 km-long stretch controlled by the
Zajecar police and the Serbian-Montenegrin military.

Zeljko Pogarcic, head of the border policing department in Zajecar,
described how they go about it, "Groups of illegal immigrants get into vans
which are driven to a spot near the Bulgarian-Serbian border. There,
Bulgarian criminals hand these people over to their Serbian counterparts."

Pogarcic pointed to a road running parallel to the main highway near
Zajecar. This road is so overgrown with trees that it is almost invisible,
and serves as an ideal hideout for criminals awaiting cargoes of illegal
immigrants. After they have been guided across the border, the gangs on the
Serbian side drive them away in trucks or vans.

Zajecar police officers told IWPR that the smugglers also try to get their
clients through the border checkpoint by hiding them in truck containers
with false bottoms or under tarpaulin covers, in the upper section of
double-decker buses, and so on.

Often, however, these migrants end up stranded before reaching their
destination. Sometimes the smugglers dump them at toll gates on the E75
motorway in Serbia, telling them they have reached the border with Hungary.

Local truck and bus drivers keen on earning cash on the side, and villagers
who know the terrain and can serve as guides, are all involved in this
lucrative trade, the police said.

The large sums of money that can be made mean criminal groups can afford
state-of-the-art communications and vehicles. Pogarcic admitted there were
also cases where corrupt soldiers and police were paid to turn a blind eye.

In his view, the pursuit of immigrants and the criminals who smuggle them is
a never-ending game of cat-and-mouse. The police set up ambushes in
different places, change the routes taken by border patrols and set up
checkpoints deep inside Serbian territory, but the smugglers are often one
step ahead.

Lack of sophisticated monitoring equipment and shortage of staff` it leaves
Serbian border units struggling to gather information about the activities
and plans of the criminal networks.


CHINESE TARGETING SERBIAN BORDERS

Serbian police and international experts told IWPR that the southern border
was becoming an increasingly important transit point for Chinese nationals
attempting to reach the EU.

"The Chinese are here again. They are good at smuggling people and Chinese
immigrants tend to rely on their compatriots," an international source told
IWPR. "Take a look at the map and you will see that the Chinese in Serbia
are concentrated in towns along the smuggling route, which runs from
Pristina to Novi Pazar, Belgrade, Sarajevo."

Predrag Zlatic of the Serbian interior ministry agreed, saying the
international administration in Kosovo had made the problem worse by
abolishing visa requirements for foreigners entering the UNMIK-administered
territory. This, he said, has encouraged Chinese, Kurds and others to use
Kosovo as a first staging post en route to Serbia and then to western
Europe.

The influx of Chinese citizens entering the EU via Serbia caused headaches
in Brussels in the years when Slobodan Milosevic was in power. Thanks to the
warm ties between Belgrade and Beijing, Chinese nationals were allowed to
enter Serbia freely and obtain residence permits, and many moved on to the
EU.

At the time, in the mid- to late Nineties, some local and foreign media
reports claimed that up to 60,000 Chinese people had been granted residence
permits in Serbia. This figure is exaggerated: most experts put the real
figure closer to 10,000.

To stem the flow, the new government which ousted Milosevic in 2000
introduced a strict visa regime which slashed the numbers of Chinese
arriving in Serbia.

But police say there has been a fresh influx over the past two years, and
Chinese nationals are now assisted by compatriots already settled in the
country.


BRUSSELS OUTLINES RESCUE PLANS

European assistance will be directed towards reforming and modernising the
Serbian border police, preparing it to take over the tasks carried out by
the army, and modernising border crossings.

Several institutions such as the OSCE, the European Agency for
Reconstruction, EAR, the British government's foreign aid agency DFID and
other national and international organisations are involved. Assistance to
Serbia is also coming through the EU programme for the western Balkan
countries, called CARDS - Community Assistance for Reconstruction,
Development and Stabilisation - in two significant areas of cooperation,
namely justice and home affairs and administrative capacity building.

A particularly important role in the reform and modernisation of the border
police is played by the OSCE, the Organisation for Security and Cooperation
in Europe, as this body is tasked with coordinating the activities of all
the other international organisations involved in the process.

Alessandra Manuguerra, Border Policing Programme manager with the OSCE in
Serbia-Montenegro, told IWPR that the principal task was to help police take
over control from the army, as well as assist in vital areas such as the
provision of technology and training.

The sums involved are not small - and that alone is a measure of Europe's
concern. In 2003 alone, EAR set aside 12 million euro as support for law
enforcement agencies in Serbia. The bulk of this money, around seven million
euro, was earmarked for the border police.

Assistance includes procurement of all-terrain vehicles, and systems to
monitor movements on waterways, reducing the need for river patrol boats. Of
particular importance is the installation of thermal imaging cameras to
allow police to check for people concealed inside freight trucks, especially
those carrying TIR plates. The TIR system entitles the drivers of sealed
container lorries to pass swiftly through transit countries, without local
customs opening the freight for inspection.

In addition to modernising the police, the EU is investing in the Integrated
Border Management Programme which will make the passage of people and goods
through Serbia more efficient and at the same time more rigorously
controlled. In 2004, the EAR designated six million euro for this programme
in Serbia.

Along the most important international traffic artery through Serbia, known
as Corridor No 10, running from Hungary to Macedonia, funds provided by the
European Commission have been already used to renovate and update facilities
at Horgos - an important border crossing with the EU's newest member,
Hungary. The crossing at Batrovic to Croatia has also been updated.

EAR is now planning to modernise the Presevo crossing in southern Serbia,
which leads to Macedonia and on to Greece. This crossing is currently a
bottleneck for international traffic travelling along Corridor No 10. The
upgraded crossing in Presevo will have increased overall capacity and better
facilities for police and customs inspections.

In addition to international assistance, Belgrade has taken its own steps
towards European standards.

To crack down on human trafficking and smuggling, Serbia has established
closer cooperation with the international police network Interpol. It has
also taken part in major regional joint police actions against trafficking.
One of these - Operation Mirage in 2003 - brought together police from
Serbia-Montenegro, Albania, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Croatia,
Macedonia, Greece, Hungary, Moldova, Romania and Slovenia, who conducted
thousands of raids across the region, netting several hundred suspected
traffickers.

In addition to intensifying its efforts in the field, Serbia has also
introduced visa regimes for nationals from states identified as the prime
sources of illegal migrants, such as Moldova.

In the meantime, business as usual

Predrag Zlatic of the Serbian police makes the point that given Serbia's
continuing economic crisis, its border forces will have to continue relying
on obsolete methods until European aid trickles down to places like Zajecar.


"We need new equipment for border crossings and good professionals to do the
work," said Zlatic. "We need computer equipment and heat-sensitive
detectors."

The cost of a single thermal vision camera, an essential tool for detecting
people hidden in vehicles and standard issue in most Western police forces,
can cost tens of thousands of US dollars - way beyond the budget of the
cash-strapped Serbian police.

Security analysts agree that no efficient border control system can be
created in Serbia without strong support from the international community.
The signals coming from the EU and the international community suggest that
this help will now be forthcoming.

Daniel Sunter is a IWPR contributor in Belgrade.

****************** VISIT IWPR ON-LINE: www.iwpr.net ****************

IWPR's network of leading correspondents in the region provides in-depth
analysis on events and issues affecting the Balkans. The reports are
published online in English, Serbian and Albanian. They are also available
via e-mail. For syndication information, contact Anthony Borden
tony@iwpr.net

Balkan Crisis Report is supported by the Department for International
Development, the European Commission, the Swedish International Development
and Cooperation Agency, The Netherlands Ministry for Foreign Affairs, and
other funders. IWPR also acknowledges general support from the Ford
Foundation.

For further details on this project, other information services and media
programmes, visit IWPR's website: www.iwpr.net

All our reporting services are available free of charge online and via
e-mail subscription. To subscribe go to: http://www.iwpr.net/sub_form.html

Editor-in-Chief: Anthony Borden; Managing Editor: Yigal Chazan; Associate
Editor: Gordana Igric; Senior Editor: John MacLeod; Editor: Alison
Freebairn; Editor/Trainer: Marcus Tanner; Assistant Editor: Dragana
Nikolic-Solomon; Translation: Alban Mitrushi and others.

The Institute for War & Peace Reporting is a London-based independent
non-profit organisation supporting regional media and democratic change.

Lancaster House, 33 Islington High Street, London N1 9LH, United Kingdom.
Tel: +44 (0)20 7713 7130, Fax: +44 (0)20 7713 7140 E-mail: info@iwpr.net
Web: www.iwpr.net

The opinions expressed in Balkan Crisis Report are those of the authors and
do not necessarily represent those of the publication or of IWPR.

ISSN: 1477-7932 Copyright C 2004 The Institute for War & Peace Reporting

BALKAN CRISIS REPORT No. 514

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 20-7-2005 nė 08:19 Edit Post Reply With Quote
Serbia miraton strategjinë për integrimin në BE
14/07/2005

Zyrtarët serbë shpresojnë të nisin bisedimet e marrëveshjes së stabilizimit e asocimit me BE më pas këtë vit. Qeveria ka miratuar një strategji kombëtare që përshkruan rrugën për pranimin në BE.
Nga Igor Jovanoviç për Southeast European Times në Beograd – 14/07/05


Nënkryeministri Miroljub Labush tha se Serbia mund të bashkohet me BE më 2012, "në se gjithshka shkon sipas planit". [AFP]

Strategjia kombëtare e Serbisë për bashkimin me BE përcakton mënyrat në të cilat vendi duhet të zhvillohet në rrugën për integrimin me Evropën. Dokumenti, zhvilluar nga ekspertët nga disa institute e fakultete serbe, rreshton zhvillimin e përgjithshëm të Serbisë si objektiv kryesor ndërsa hyrja në BE është konsideruar një mjet për këtë qëllim.

Strategjia, mbi 200 faqe e gjatë, numëron detyrat politike dhe ekonomike që autoritetet duhet të ndërmarrin në rrugën ndaj pranimit. Nuk jepet një datë e parashikuar për anëtarësimin.

Sipas Milica Deleviç-Gjilas, një nga bashkëautorët e strategjisë, anketat kanë treguar se 65 përqind e shtetasve serbë favorizojnë hyrjen në BE ndonëse e pranojnë se nuk dinë se çfarë ndryshime kërkohen. Një numër shumë më i vogël miratojnë hapa specifikë të tillë si reduktimi i forcës së punës, uljen e shpenzimeve publike, mbylljen e kompanive jofitimprurëse dhe goditjen ndaj të ashtuquajturës ekonomi gri.

"Kjo është pse strategjia duhet t'u tregojë qartë si politikanëve ashtu dhe qytetarëve jo vetëm se çfarë na pret në udhën për në BE por gjithashtu se çfarë pritet prej tyre në këtë rrugë," tha Deleviç-Gjilas.

Serbisë i duhet ende të zgjidhë dy çështje kryesore, statusin e ardhshëm të Kosovës dhe bashkëjetesën e pasigurt të bashkimit shtetëror me Malin e Zi. Strategjia "nuk parasheh zgjidhjet e sakta për këto dy çështje," thotë Tanja Mishçeviç, sekretare e Zyrës Serbe për Bashkimin me BE.

Serbia duhet gjithashtu të përballet me problemin e bashkëpunimit të plotë me gjykatën e Hagës. Gjykata pret që Beogradi të ekstradojë disa të paditur të kërkuar, duke përfshirë gjeneralin serb boshnjak të kohës së luftës, Ratko Mlladiç. Strategjia kërkon arritjen e një konsensusi mbi nevojat për bashkëpunim por nuk sugjeron se si mund të arihet ky konsensus.

"Duket se puna e bashkëpunimit me gjykatën është gjithmonë e më tepër një çështje e së kaluarës në Serbi dhe se autoritetet janë të vendosura ta zgjidhin çështjen," tha Vladimir Todoriç, një tjetër bashkëautor i strategjisë.

Zyrtarët serbë përgjithësisht i janë shmangur pohimeve se kur mund të bashkohet Serbia me BE, ndonëse Nënkryeministri Miroljub Labush ka thënë se kjo mund të ndodhte më 2012 "në qoftë se gjithshka shkon sipas planit." Deri tash, në Beograd nuk ka shqetësim rreth kundërshtimit të kushtetutës së propozuar të BE nga votuesit francezë e hollandezë, një zhvillim që shumë e shohin si me ndikim të mundshëm për procesin e zgjerimit.

"Ajo nuk na cënon tani, por jemi të vetëdijshëm se mund të ketë pasoja në afat të gjatë. Kjo është se pse duhet ta kqyrim me kujdes gjendjen në BE," tha Labush. Përparësia aktuale e qeverisë është të nisë bisedimet e stabilizimit dhe asocimit me BE, të menduara për të filluar në krye të tetorit. Ndërkohë, kjo shtyn përpara legjislacionin që mendohet ta sjellë më pranë vendin me standardet e BE.

http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/sq/features/setimes/features/2005/07/14/feature-03





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 4-1-2007 nė 07:59 Edit Post Reply With Quote
Zgjedhjet e janarit vendimtare për të ardhmen e Serbisë

03/01/2007

"Serbia është vendi më i rëndësishëm në rajon. Pa një serbi të qëndrueshme nuk do të ketë paqe atje," paralajmëroi të martën kancelarja gjermane Angela Merkel.

(FT, AKI - 02/01/07; AP - 01/01/07; Blic, AP - 31/12/06; B92 - 30/12/06; AKI - 27/12/06; Balkan Insight, Transitions Online - 21/12/06; B92 - 16/12/06)
photo

Kryeministri Vojislav Koshtunica (majtas) dhe presidenti Boris Tadiç kanë ndryshime rreth bërjes së qeverisë serbe. [Getty Images]

Një ditë pasi vendi i saj mori presidencën e rradhës të BE, kancelarja gjermane Angela Merkel shprehu shpresën të martën (2 janar) se zgjedhjet parlamentare të këtij muaji në Serbi do të forconin forcat demokratike të vendit.

"Interesi ynë i parë është që zgjedhjet në Serbi në 21 janar të përforcojnë kampin demokratik," tha ajo në një intervistë me të përditëshmen britanike Financial Times. "Serbia është vendi më i rëndësishëm në rajon. Pa një Serbi të qëndrueshme nuk do të ketë paqe atje"

Sondazhet e fundit tregojnë se Partia demokratike e presidentit Boris Tadiç (DS) do të përfundojë e dyta, prapa Partisë ultra nacionaliste Radikale Serbe (SRS). Koalicioni rreth Partisë Demokratike të Serbisë (DSS) të kryeministrit Vojislav Koshtunica, pritet të dalë i treti.

Si DS ashtu dhe DSS kanë përmendur si përparësi integrimin në BE.

Por tre javë përpara zgjedhjeve të cilat do të përcaktojnë të ardhmen e vendit për vitet që vijnë, krerët e dy partive më të mëdha demokratike duken të ndarë mbi bërjen e qeverisë së ardhëshme.

"Mandati i jepet një partie politike që ka potencialin më të madh për të formuar qeverinë," tha Tadiç në një intervistë në të përditëshmen me bazë në Beograd, Blic, botuar në 31 dhjetor. "Detyrimi im kushtetues është që së pari të kryej konsultime me krerët e listave që hyjnë në parlament. Pas kësaj unë do të vlerësoj se cila parti politike ka potencialin më të madh të koalicionit."

Duke përmendur rezultatet e sondazhit të fundi, Tadiç tha se priste që DS të fitonte 30%të votave dhe koalicioni i kryesuar nga DSS, rreth 18%. Po të jetë kështu, tha ai, mandati për formimin e një qeverie duhet t'i shkonte partisë së tij që ka disa kandidatë të pashpallur ende për postin e kryeministrit. Tadiç tha se emri i tij nuk ishte në listë.

Koshtunica ka bërë të qartë aspiratat e tij për një term të ri si kryeministër dhe ka lënë të kuptohet se partia e tij do të hynte në një koalicion qeveritar po qe se atij i jepej ai rol. Megjithatë, ai nuk ka deklaruar qëndrimin e partisë mbi partnerët e mundshëm të koalicionit.

Tadiç i kërkoi Koshtunicës dhe DSS ta bënin të qartë se nuk do të hynin në një qeveri me SRS, kreu i së cilës, Vojislav Sheshelj është në gjyq në gjykatën e Hagës. "Në qoftë se është e njëjta gjë për DSS në se ajo do të formonte një qeveri koalicioni me radikalët apo me DS, atëhere DSS nuk mund të jetë partneri ynë i koalicionit ose ne nuk mund të ndërtojmë dot së bashku një të ardhme evropiane për Serbinë," tha presidenti.

Lidhur me çështjen kyçe të Kosovës, Koshtunica dhe Tadiç kanë thënë të dy se janë kundër pavarësiosë për krahinën. Të hënën, kryeministri vizitoi qytetin e ndarë etnikisht të Mitrovicës dhe përsëri u zotua të parandalojë shkëputjen e Kosovës.

"Kosova është pjesa më e çmuar e Serbisë," citonte AP të thoshte Koshtunica në një tubim të ndjekur nga qindra serbë të Kosovës. Ruajtja e Kosovës [si pjesë e Serbisë] është jetike për të ardhmen e Serbisë."

Një raport nga Grupi Ndërkombëtar i Krizave muajin e shkuar e përshkruante koalicionin katër-partish të kryesuar nga Partia Demokratike Liberale (LDP) i cili nuk është përfaqësuar në parlament, si të vetmen forcë politike në Serbi me "një qëndrim të qartë pro-evropian dhe një politikë realiste ndaj Kosovës". Kreu i LDP dhe ish nënkryeministri Çedomir Jovanoviç mbështet pavarësinë e Kosovës.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 29-4-2008 nė 16:02 Edit Post Reply With Quote
29. April 2008 Die EU hat die proeuropäischen Kräfte in Serbien zur Parlamentswahl am 11. Mai noch einmal mit einem Kooperationsangebot unterstützt. Die 27 Mitgliedstaaten unterzeichneten am Dienstag in Luxemburg ein sogenanntes Stabilisierung- und Assoziierungsabkommen, mit dem das Land auf einen Beitritt zur EU vorbereitet werden soll.

Damit soll den Wählern demonstriert werden, dass Serbien der Weg in die EU weiter offensteht, es sich mithin lohnt, für die proeuropäischen Parteien zu stimmen, vor allem die Demokratische Partei von Präsident Tadic. Tadic war am Dienstag eigens nach Luxemburg gekommen, um bei der Unterzeichnung des Abkommen dabei zu sein. Der serbische Außenminister Jeremic, der Tadic' Partei angehört, sagte, die Wahl werde nun zu einem „Referendum über unsere Mitgliedschaft in der EU“. In Belgrad nannten Vertreter der nationalistischen Partei von Ministerpräsident Koštunica das Abkommen dagegen „schändlich“ und drohten Tadic wegen seiner „verfassungswidrigen“ Unterschrift mit Strafverfolgung.

Der slowenische Außenminister und EU-Ratsvorsitzende Rupel erklärte, das Abkommen werde jedoch erst in Kraft treten, wenn Serbien vollständig mit dem UN-Kriegsverbrechertribunal in Den Haag zusammenarbeite. Belgrad müsse nachweislich alles tun, um mutmaßliche Kriegsverbrecher zu verhaften und an das Tribunal in Den Haag auszuliefern.

faz





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 13-12-2008 nė 06:26 Edit Post Reply With Quote
Marrëveshja e energjisë me Rusinë përçan qeverinë serbe

12/12/2008

Ministri serb i ekonomisë Mllagjan Dinkiç dhe ekipi i tij la të enjten grupin e punës që negocion një marrëveshje energjie me Rusinë, pasi qeveria sprapsi propozimet e tij që siguronin të mbroheshin intersat e Serbisë.

(Blic 12/12/08; AP, RIA Novosti, Beta, B92, Serbian Government - 11/12/08; AFP, Reuters - 05/12/08)
photo

Ministri i ekonomisë Mllagjan Dinkiç ofroi dorëheqjen nga ekipi negociues i Serbisë me rusët të enjten (11 dhjetor) për të protestuar ndaj marrëveshjes së propozuar. [Getty Images]

Ministri serb i ekonomisë Mllagjan Dinkiç dha dorëheqjen si kreu i ekipit që negocion një marrëveshje energjie me Rusinë, të enjten (11 dhjetor) pasi qeveria hodhi poshtë disa nga propozimet e tij.

Sipas një marrëveshje paraprake të ratifikuar nga parlamenti në shtator, Serbia pranoi të shiste 51% të monopolit të saj të naftës, Naftne Industrije Srbije (NIS), Gazpromit të Rusisë. Në këmbim, Rusia do të ndërtonte një zgjatje të tubacionit të gazit Rrjedha e Jugut nëpër Serbi, si dhe një depozitë nëntokësore gazi në Banatski Dvor.

Dinkiç. i cili kryeson partinë G17 Plus që është pjesë e koalicionit tre-palësh qeverisës, tha se la grupin e punës sepse përfshirja e Serbisë në projektin Rrjedha e Jugut nuk është e garantuar, pasi Rusia është gati të nënshkruajë vetëm marrëveshjen e shitjes së NIS menjëherë. Tre nga bashkëpunëtorët e tij lanë gjithashtu grupin pasi qeveria kundërshtoi propozimin e tij që Serbia duhet të këmbëngulte në nënshkrimin e tre marrëveshjeve detyruese: mbi NIS, mbi Rrjedhën e Jugut dhe mbi Banatski Dvor respektivisht.

"Rusët pranojnë të nënshkruajnë një marrëveshje detyruese vetëm, atë lidhur me NIS," shkruante Dinkiç në një letër të hapur, cituar nga e përditëshmja me bazë në Beograd, Blic, të premten. "Ata thonë se në dy vjet, ata do ta dinë në qoftë se tubacioni i gazit do të ndërtohet fare...Kështu që në se ne nënshkruajmë marrëveshjen për shitjen e NIS, Serbia nuk ka garanci se dy projektet e mbetuar do të realizohen...Vetëm për të përmendur se marrëveshja komplete e energjisë u nënshkrua me qëllim që Serbia të ketë tubacionin e gazit."

Dinkiç propozoi gjithashtu të enjten që vetëm 25% të monopolit të naftës t'i shitet Gazprom fillimisht dhe pjesa tjetër prej 26%, sapo të nënshkruhet një kontratë detyruese për Rrjedhën e Jugut.

Shumica e ministrave që ndoqën takimin e kabinetit e kundërshtuan këtë, "duke këmbëngulur që NIS të shitet te Gazprom pa ndonjë garanci," raportonte B92 me bazë në Beograd.

Dinkiç ka qenë një nga kritikët më të ashpër të NIS si pjesë e marrëveshjes bashkëpunuese paraprake të energjisë me Rusinë, duke e parë atë si të pafavorshme për vendin e tij.

Gazprom do të përftojë shumicën e aksioneve në monopolin serb të naftës për 400 milion euro. Sipas marrëveshjes paraprake, rusët do të investonin gjithashtu një shtesë prej 500 milion euro deri në 2012.

Sipas Blic, megjithatë, ky zotim investimi është zëvendësuar përfundimisht nga një ofertë për një kredi ruse ndaj NIS me interes vjetor 6%, por të ndryshueshme dhe vetëm gjatë vitit të parë të ripagimit. Sipas një propozimi të mëparshëm, Serbia do të ripaguante kreditin me një interes vjetor prej 9%.

Dinkiç thotë se rusët duan gjithashtu që monopoli mbi shitjen e produkteve të naftës në Serbi të mbetet në fuqi deri në 2014, megjithë një angazhimi bërë nga Beogradi ndaj BE se ai do të hiqet deri në fund të 2010. Sipas ministrit, nuk ka garanci as që masat mjedisore të BE do të zbatoheshin.

Qeveria, megjithatë, pranoi propozimin e Dinkiç që kontrata e shitjes së NIS të ratifikohet nga parlamenti në rast se do të nënshkruhej përpara atyre të Rrjedhës së Jugut dhe Banatski Dvor.

Grupi i punës në negociatat me Rusinë do të kryesohet tani nga kryeministri Mirko Cvetkoviç.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 9-1-2009 nė 08:33 Edit Post Reply With Quote
Cvetkoviç thotë se Serbia do të aplikojë për kandidaturën e BE në prill

08/01/2009

BEOGRAD, Serbi -- Kryeministri Mirko Cvetkoviç thotë se Serbia ka në plan të paraqesë kërkesën për t'u bërë një kandidate zyrtare e BE në prill, një vit pas nënshkrimit të marrëveshjes së stabilizimit dhe shoqërimit me BE. Në intervistat në media të martën (6 janar), ai pranoi gjithashtu se liberalizimi i regjimit të vizave me BE dhe përfshirja e Serbisë në të ashtuquajturën lista e bardhë e Shengenit, do të ndodhnin ndoshta në 2010, jo këtë vit siç shpresohej fillimisht. Cvetkoviç shtoi se ai nuk pret zgjedhje të parakohëshme në 2009. Ai tha se shpreson se qeveria ka kapërcyer dallimet, pasi uniteti dhe stabiliteti i koalicionit qeverisës janë të rëndësishme për të ndihmuar Serbinë të mbijetojë krizës globale ekonomike. (Vecernje Novosti, B92 - 07/01/09)





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
<<  1    2  >>




Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.7533829 sekonda, 52 pyetje