Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
<<  1    2  >>
Autori: Subjekti: Turizmi
nurellari

Postuar mė 20-5-2007 nė 16:45 Edit Post Reply With Quote
a ka shans Shqiperia per turizem

Miti i turizmit shqiptar

Adri NURELLARI
botuar tek gazeta tirana observer

Edhe gjatë verës së këtij viti çështja e turizmit ka qenë në qendër të vëmendjes për opinionin publik shqiptar. Sërish u vazhdua që të përflitej për potenciale të pashfrytëzuara, brigje të virgjëra, toka të paeksploruara, sekretin e fundit të Evropës, dhe kjo gjë u shoqërua sërish me investime të mëdha në ndërtime hotelesh, apartamentesh pushimi dhe të infrastrukturës përkatëse. Në fakt, po të shikohet hollë dhe me gjakftohtësi, kuptohet lehtë se pretendimi për turizëm të zhvilluar shqiptar që të konkurrojë në tregje ndërkombëtare është një mit i vërtetë që vështirë se mund të bëhet realitet. Percepsionet që kemi ne sot për turizmin shqiptar janë të ndikuara nga disa kontekste, faktorë dhe konjuktura që kanë për të qenë afatshkurtra, ndërkohë që investimet në turizëm janë investime afatmesme e afatgjata, për rrjedhojë kanoset një rrezik që këto investime të shkojnë dëm apo të dështojnë. Kjo, pasi niveli relativisht i lartë i turizmit shqiptar sot nuk vjen si pasojë e potencialit tonë, por nga disa deformime rrethanore që sipas të gjitha gjasave kanë për të ndryshuar.
Kështu për shembull, vlen të theksohet se një pjesë e mirë e shpenzimeve që harxhohen për turizmin në Shqipëri vjen prej xhepave të emigrantëve, të cilët vetëm në periudhën e pushimeve mund të shkojnë të takojnë të afërmit në Shqipëri, prandaj gjatë verës vetëm në Shqipëri mund të shkojnë. Dhe këta emigrantë harxhojnë një sasi shumë të madhe parash gjatë periudhës që janë kthyer në vend për të kaluar kohë të këndshme me familjen. Mjafton të shikohet sesi janë dyndyr makinat me targa greke dhe italiane në Durrës e Vlorë. Mirëpo ajo që vihet re me emigrantët në përvojën e vendeve të tjera është se me kalimin e kohës lidhjet me familjen dhe vendin zbehen duke ecur paralel me nivelin e integrimit në jetën shoqërore të vendit pritës. Përpos emigrantët fillojnë e ndërtojnë jetën e tyre aty ku emigrojnë, martohen, blejnë shtëpi, marrin kredi për blerjet e tyre dhe lidhen kryekëput me vendin ku jetojnë. Gjithashtu deri tani emigrantët detyrohen të kthehen sepse të afërmit e tyre e kanë shumë të vështirë për t'i vizituar aty ku janë. Porse po qe se lehtësohen procedurat e bashkimit familjar sikurse pritet të ndodhë se shpëjti, dhe të lehtësohet gjithashtu mundësia e udhëtimit drejt vendeve të Evropës Perëndimore, padyshim që emigrantët do të kenë më pak arsye për të vizituar Shqipërinë. Kjo lë të mendosh se në një të ardhme jo dhe aq të largët ne kemi për të patur gjithnjë e më pak emigrantë që të kthehen për të kaluar pushimet në Shqipëri.
Çështja e pamundësisë për të udhëtuar jashtë kushtëzon edhe qytetarët e Shqipërisë për të kaluar pushime në infrastrukturën e bregdetit të Shqipërisë. Dhe këtu bëhet fjalë më tepër për problemin e vizave sesa të kostos, pasi për kosto këtu tek ne konkurohet denjësisht me çdo vend perëndimor. Po t'i shtohet këtu edhe mungesa e informacionit për mundësi apo alternative të arritshme jashtë vendit si në Turqi, Egjipt, Mal të Zi, Tunizi etj, kuptohet pse ne kalojmë me shumicë pushimet këtu në Shqipëri. Mirëpo duket qartë që ka një tendencë ndryshimi në këtë linjë. Tashmë dhjetra mijëra shqiptarë kalojnë pushimet në vendet ku mund të shkohet pa vizë si Turqia dhe me në kohën kur shqiptarët të mund të udhëtojnë lirshëm në perëndim apo në Evropën Qendrore, atëherë kuptohet që një pjesë edhe më e madhe e shtetasve tanë do të dëshirojë që pushimet ti shfrytëzojë për të vizituar ato vende të cilat deri tani i ka shijuar nga televizioni. Pra, pamundshmëria e udhëtimit ka për t'u zvogëluar në të ardhmen dhe kjo do të thotë që shumë shqiptarë që janë të detyruar të pushojnë këtu kanë për të zgjedhur vende të tjera.
Kosovarët zënë gjithashtu mbase shumicën e pushuesve në Shqipëri. Edhe ata vuajnë na problemi i udhëtimit pasi pashaportën e UNMIKUT e përbuzin shumë vende dhe bashkëkombasit tanë jashtë kufirit e kanë edhe më të vështirë se ne për të udhëtuar jashtë vendit. Kështu, Shqipëria përbri Malit të Zi ngelen destinacionet më të mundshme të turizmit. Një tjetër motiv është i ashtuquajturi turizëm patriotik që i shtyn shumë prej tyre që të kalojnë pushimet në bregun e Shqipërisë. Mirëpo patriotizmi dhe dashuria e madhe ndaj Shqipërisë ka qenë e zjarrtë për sa kohë Kosova ka qenë e pushtuar, mirëpo me kalimin e kohës kur Kosova të bëhet shtet i pavarur dhe të konsolidohet ka për të patur një ndjenjë më të zbehur dashurie ndaj Shqipërisë. Gjithashtu, kurioziteti pas vizitave të shumta tashmë të bëra ka për t'u tretur, pasi ç'kuptim ka të vizitosh më shumë se psh tre herë varrin apo kalin e Skënderbeut apo ballkonin ku Ismail Qemali ka ngritur flamurin. Pastaj edhe mes kosovarësh herët a vonë ka për t'u zbehur motivi i turizmit patriotik në favour të një turizmi pragmatik.
Një tjetër deformim që ka shkaktuar këtë zellin ndaj turizmit ka qenë edhe vala e investimeve masive apo apartamenteve që janë blerë që nuk janë bërë me motiv ekonomik apo për dëshirë për turizëm por më tepër si një taktikë për të pastruar para. Trafiqet në Shqipëri kanë rënë dhe kanë për të rënë më shumë cka do ta ulë në mënyrë të natyrshme edhe zellin për investime në turizëm. Reputacioni i vendit tonë është jashtëzakonisht i keq mes të huajve, të cilët nuk para guxojnë të na vizitojnë për pushime, me përjashtim të ndonjë turisti backpacker kurajoz apo të atyre pak të huajve që kanë të njohur në Shqipëri. Nëse raportohet se është rritur numri i turistëve të huaj në Shqipëri bën vaki që kjo rritje të ketë të bëjë më shumë me faktin që shumë emigrantë shqiptarë më në fund po marrin pasaportën e vendit pritës, më shumë se sa me të huaj që duan të eksplorojnë vendin tonë.
Dhe kështu vazhdon lista e gjatë e arsyeve të tipit mungesa e traditës, çmimet tmerrësisht të larta, infrastrukturës, aftësive menaxheriale, kulturës së shërbimit etj. që lënë të mendosh se turizmi në Shqipëri nuk ka për të pasur ndonjë boom kushedi se çfarë ndonjëherë. Ky artikull nuk po i përmend këto deformime për fatalizëm por për realizëm. Pavarësisht nga përpjekjet e qeverisë për të përmirësuar infrastrukturën dhe për të hedhur investime në fushën e turizmit, ka faktorë të tjerë që mund të bëjnë që turizmi ynë të mos ngrihet në fluturim sikurse shpresojnë jashtëzakonisht shumë veta. Kjo ka të bëjë jo vetëm me keqperceptimet që ne kemi ndërtuar si pasojë e shumë deformimeve rrethanore apo të tranzicionit, por edhe me izolimin dhe mungesën e mobilitetit të shtetasve shqiptarë. Shumë qytetarë të vendit tonë janë të padalë dhe i njohin përciptaz vendet fqinje, ç'ka do të thotë se e kanë të vështirë të kuptojnë avantazhin e krahasuar që mund të ketë Shqipëria. Për ta rrëzuar edhe këtë iluzion mjafton të përmendet që për nga ana kulturore ne jemi tërësisht të eklipsuar nga Italia që ka sasinë më të madhe të monumenteve të kulturës në Evropë ndërsa nga ana e bregdeti jemi tërësisht të eklipsuar nga bregdeti kroat dhe ai grek. Bregu kroat është 5835 km i gjatë, ndërsa ai grek është rreth 15147 km, përkundrejt bregdetit shqiptar prej 362 km të gjatë. Sa do kemi ne mundësi që të konkurrojmë me potencialin e vendeve të tjera fqinje? Aq më tepër kur një avantazh të mundshëm që do të ishte mbase çmimi, ne nuk e kemi. Prandaj para se të vazhdojmë të hedhim me zell para në turizëm mbase do të ishte me mend të bënim pak reflesion dhe të vrisnim mendjen nëse kjo prirje do i mbijetojë kohës në Shqipëri. Vlen të shtrohet pyetja se sa të sigurta i kemi investimet drejt turizmit dhe a jemi të sigurtë që turizmi është sektori më frytdhënës.

View User's Profile Visit User's Homepage View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 28-5-2007 nė 11:05 Edit Post Reply With Quote
Mundesia teorike ekziston:
http://www.edsh.org/diskutime/viewthread.php?tid=2175

Ama si jemi duke punuar po vazhdojme vetshkaterrimin e bregdetit. Keshtu qe dhe mundesite teorike po pakesohen.

Se pse nuk po mundesohet investimi i Oppenheimer nuk arrij ta kuptoj.

Ideja qe nje kompani e madhe te lejohet te investoje shume, duke marre sigurisht dhe ndikim te madh, me duket me e mire sesa ti lihet ndikim i madh mafies qe vetem shkaterron e bunkerizon.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 29-5-2008 nė 09:30 Edit Post Reply With Quote
Masakra që i përgatitet Jugut të mbetur
28 May, 2008 03:05:00 Nga Fatos Lubonja
Germezoni: Decrease font Enlarge font
image

Fatos Lubonja shkruan posacerisht per "Korrieri"-n

Në javën që kaloi më tërhoqi vëmendjen në mënyrë të veçantë një shfaqje e ministrit Pango dhe bashkëpunëtorit të tij Malltezi në emisionin Opinion të Fevziut ku paraqitën projektin e zhvillimi turistik të Jugut si dhe një vizitë e presidentit Topi një apo dy ditë më pas, po në Jug, ku përsëri u fol për zhvilimin e turizmit atje.

Më tërhoqën vëmendjen sepse ka kohë që ndjek me shqetësim atë që gjithnjë e më shumë më shëmbëllen me përgatitjen për një “sulm” përfundimtar shkatërrues edhe ndaj asaj pjese të mbetur të bukurive natyrore dhe trashëgimisë kulturore të bregdetit shqiptar të Jugut. Këtë sikur ma përforcoi edhe një thënie e Topit gjatë vizitës së tij, që, të nesërmen, u vu në faqet e para të shumë gazetave. E kam fjalën për deklarimin e tij se: “Është e pafalëshme që gjendja e turizmit paraqitet si ajo e viteve 50”.

Çfarë më shqetësoi në këtë thënie ishte pikërisht krahasimi me gjendjen e Bregut në vitet ‘50 dhe thirrja për ta ndryshuar këtë “gjendje”. Sepse, sikur një turist perëndimor të dëgjonte se paska mbetur diku në brigjet e Mesdheut gjendja e viteve ’50 ai do të sulej me vrap për ta vizituar këtë vend dhe ky do të bëhej shpejt një nga vendet më turistike të Mesdheut. Në vitet ‘50 në Jugun tonë nuk ka pasur thuajse fare turizëm, prandaj ai breg ka qenë ashtu siç ka qenë ndoshta edhe një shekull më parë, edhe dy shekuj më parë dhe kjo është mrekullia që kërkojnë turistët sot. Ndoshta fakti që regjimi komunist e mbylli vendin ndaj turizmit, pasi i konsideronte turistët si agjentë potencialë të armikut, ka bërë që shumë pjesë të vendit tonë të mos pësonin, gjatë komunizmit. masakrën e turizmit masiv që zhvilloi Evropa pikërisht pas viteve ’50 që sot e konsideron si dëm të pariparueshëm. Thënia e Topit më kujtoi një thënie të Pier Paolo Pazolinit në vitet ’50 kur flet për rrezikun që i kanoset bukurive natyrore e trashëgimisë kulturore të Italisë së atyre viteve. Ai shprehet se, paradoksalisht, e vetmja shpresë që këto të ruhen është varfëria. E ka fjalën se, po ra paraja në duart e italianëve, me paditurinë dhe babëzinë e tyre modernizuese e komercializuese do të shkatërronin shumëçka. Dhe pas disa vitesh, duke konstatuar vërtetimin e frikës së tij, Pazolini bën këtë koment përpara disa ndërtimeve të fashizmit: “Shikojeni këtë qytet. Ne e kemi sharë shumë arkitekturën fashiste, por gjithsesi fazhizmi nuk ka shkatërruar aq shumë. Fashizmi ka ruajtur kulturën tonë rurale. Ndërsa akulturimin e vërtetë e ka krijuar shoqëria e konsumit në një mënyrë dramatike saqë ne, brenda disa vjetësh, po zgjohemi dhe po shohim se ka humbur gjithshka.” Janë fjalë që i shkojnë shumë shoqërisë shqiptare të viteve të pas komunizmit.

Nga ky këndvështrimi e shoh me shumë shqetësim atë që po i përgatitet Jugut. Në fakt duhet thënë “Jugut të mbetur” sepse ajo që ka ndodhur e po vazhdon të ndodhë në Sarandë dhe Ksamil apo edhe në Vlorë është e tillë që edhe në ëndrrat më të këqija pazoliniane të akulturimit nuk do të mund të parashikohej.

Shqetësimi që kam është se “Jugut të mbetur” po i përgatitet një masakër ku ndërtimeve abuzive që vijnë si rezultat i mungesës së kontrollit të territorit do t’u bashkohen forcat tashmë të njohura të ushtrisë barbare që i është vërsulur prej kohësh bregdetit shqiptar: batalione të akulturuarish që nuk kanë haber për ato që konsiderohen vlera të trashëgimisë kulturore dhe të peizazhit natyror, të udhëhequr nga një elitë që ka në dorë pushtetin dhe paranë që nuk mendon as për turizëm, as për gjë, por thjesht për veten, për të ndërtuar vilat e tyre në bregdet, për t’u pasururar nëpërmjet lejesh ndërtimi, pastrimi parash të pista e më the të thashë - të gjitha këto të veshura me propagandimin e një vizioni të turizmit masiv të zhvilluar në vitet 60 në Evropë dhe të përçmuar sot edhe në vendet e botës së tretë.

Kjo barbari ka bërë që plazhi i Durrësit, që deri në vitet ‘90 ka qenë një nga plazhet më të bukur në Evropë, brenda 15 vjetësh të shndërrohej në një plehër ku vetëm për turizëm nuk mund të flitet. E njëjta gjë ka ndodhur në Sarandë, Shëngjin, Vlorë e kudo ku ka vënë dorë e këmbë sadopak barbaria shqiptare e paskomunizmit.

Sipas meje ajo që e ka shpëtuar pjesën e mbetur të Jugut nga masakra, sëbashku me rrugën e ngushtë e të rrezikshme, është konflikti i pronave si dhe frika e banorëve të minoritetit se do t’u vijnë nga të katër anët e do t’i zaptojnë. Kam shumë frikë se fushata që shohim, madje edhe sulmet ndaj “grekut” Bollano, janë tentativat për të kapërcyer edhe këto pengesa dhe për të filluar masakrën.

Nuk mund të hyj dot në detaje të shtjellimit të një vizioni alternativ, por di të them se Vlora dhe Saranda, dhe gjithë çka është ndërtuar në zonën midis tyre deri më sot, kanë hoteleri të majftueshme për turistët. E kam fjalën jo vetëm për hotelet e motelet e ndërtuar, por edhe për tërë ato apartamente e shtëpi private të ndërtuara ashtu edhe për qejf, ku pronarët ose janë jashtë shtetit ose shkojnë vetëm dy tre javë në vit, e që, të paktën, mund të jepen me qira duke siguruar të ardhura edhe për ta. Në këto kushte ajo çka duhet bërë për të ruajtur vlerat kulturore e bukuritë natyrore edhe për të ndërtuar një turizëm të shëndetshëm e afatgjatë - sepse nuk duhet të harrojmë se një vend mbi të gjitha është vend për të jetuar vendasit, jo turistët, sepse po u turistizua krejtësisht ai humbet bash shpirtin dhe jetën e tij - është restaurimi i fshatrave të Jugut dhe ruajtja sa më e virgjër e pjesës tjetër të detit dhe maleve mbi ta e rrotull tyre. Shtatë fshatrat e bregdetit e kanë bukurinë pikërisht tek vjetërsia e tyre, tek karakteri i tyre që nuk duhet të prishet me ndërtime të reja në ta e rrotull tyre. Turisti shqiptar apo edhe i huaj që mund të vijë aty do të vijë për të shijuar bukuritë natyrore të puthjes së detit blu me shkëmbinjtë e Bregut që bien mbi të, për të vizituar fshatrat e Jugut në bukurinë e tyre arkitektonike në traditën dhe papërsëritshmërinë që paraqesin. Ai do të vijë për të parë një vend që është i ndryshëm nga vendet e tjera që ka parë. Kurse çdo njollë e re çimentoje e betoni që vendoset atje me vulën e modernitetit dhe uniformizimit banal që ai sjell në përgjithësi dhe me atë super kiç shqiptar në veçanti, me të cilat njolla kemi shëmtuar e ndotur peizazhin thuajse kudo ku kemi ndërtuar, vetëm se e largon atë. Mirëpo në fjalët e ministrit Pango dhe të bashkëpunëtorit të tij Malltezi nuk e dëgjova fare fjalën “ruajtje”, nuk e dëgjova fjalën “restaurim” që sipas meje duhet të mbizotëronin, por dëgjoja vazhdimisht fjalët “ndërtim”, “fshatra turistike” – duke na siguruar se do të ruajtkan distancën 100 metra nga deti a thua se kjo qenka e gjithë nevoja e ruajtjes. Po me këto fjalë e përktheva edhe thirrjen e Presidentit për të kapërcyer prapambetjen e viteve ‘50.

Gjiri i Kakomesë, për të cilin u fol aq shumë edhe në atë emision e ka bukurinë dhe tërheqjen kryesore tek virgjëria. Turistët nuk kanë nevojë të vijnë në Kakome për t’u futur në vila fshatrash turistike që mund të ndërtohen atje. Atje duhet të shkojë vetëm makina, madje edhe ajo në një distancë prej bregut, apo varkat. Hotelerinë turistët që do të duan të shkojnë në Kakome mund ta kenë fare mirë në Sarandë. Kështu ka vepruar bota e qytetëruar sot për të rekuperuar dëmet që ka kryer veçanërisht pas viteve 50 duke i shpallur bukuri të tilla park kombëtar. Kurse pronarët të kompensohen Por duket sheshit se kjo nuk do të bëhet, përkundrazi atje do të ndërtohet ndonjë “fshat turistik” që do të përkthehet në interesa të një grushti njerëzish kurse shqiptarët do t’i thonë lamtumirë edhe asaj pjese të bregut që me siguri do të rrethohet pastaj edhe me gjemba.

Sot, kur mazhorancë dhe opozitë, siç po tregon edhe masakra akulturuese mbi Tiranën, kanë vendosur të jetojnë sëbashku në vilat e të njëjtit “fshat turistik” shpresat se mund të ndodhë ndryshe ngjajnë më shumë me ëndrra të marrësh. Kam përshtypjen se tashmë ka kaluar kaq kohë sa për t’u përvijuar qartë fizionomia e njeriut tonë të paskomunizmit e veçanërisht të elitës plitike. Basoj se ajo çka ata i kanë bërë e po i bëjnë njërës prej pasurive më të vyera të vendit, bregdetit të Adriatikut e Jonit, do të shërbejë shumë për të përmbyllur portretizimin e tyre. Për ta do të flasin shëmtirat që kanë ngritur apo lejuar të ngrihen në bregdet ashtu siç flasin për elitën komuniste bunkerët: si izolues të Shqipërisë në emër të interesave të tyre meskine. Kush mendon se nuk e meriton këtë cilësim duhet të ngrejë zërin më lart dhe më fort për të ndaluar masakrën përfundimtare që po i përgatitet Jugut.


korrieri



Vetem ne Shqypni pergatitja e nje plani zhvillimi quhet masaker.

Eshte diskutim i gjate, por ne thelb:

Eshte absolutisht e domosdoshme nje plan zhvillimi per te gjithe TERRITORIN e RSH dhe absolutisht me e domosdoshme per BREGDETIN SHQIPTAR.


Ky eshte vetem fillimi


Une jam per nje turizem ekologjik absolut, por hajde bind shqiptaret per kete.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 9-8-2008 nė 15:06 Edit Post Reply With Quote
Tourismus in Bulgarien läuft aus dem Ruder
Naturzerstörung und Betonburgen statt Arbeitsplätze und regionaler Entwicklung

Naturschutzgebiet in Bulgarien (Foto: Zaubervogel/pixelio)
Berlin/Sofia (pte/09.08.2008/13:55) - Fehlentwicklungen im Tourismus sind sonst vielfach aus Entwicklungsländern bekannt geworden. Die bulgarische Projektkoordinatorin Donka Kalcheva vom BlueLink Network http://www.bluelink.net/en berichtet nun aber von völlig außer Kontrolle geratener Fremdenverkehrspolitik in ihrem eigenen Land: Statt Arbeitsplätze und regionaler Entwicklung bringen Megaprojekte von ausländischen Investoren Naturzerstörung und Betonburgen mit sich. Viele Urlaubsgebiete sind bereits heute so verbaut, dass Reiseunternehmen sie aus dem Katalog gestrichen haben. Dabei gilt Bulgarien als Land großer Naturschönheiten und außerordentlicher biologischer Vielfalt.

Schutzgebiete machen in Bulgarien nur etwa fünf Prozent der Landesfläche aus. Damit liegt das südosteuropäische Land weit unter dem EU-Durchschnitt von zwölf Prozent. So gehört der Strandzha-Nationalpark im Südosten des Landes zu den fünf wertvollsten Naturgebieten in Mittel- und Osteuropa. Zudem gibt es zwei als Protected Area Network Parks ausgewiesene Schutzgebiete - Rila und Zentralbalkan - sowie der Pirin-Nationalpark, der zum UNESCO-Weltnaturerbe erhoben wurde. Bisher galten vor allem die Hochgebirge Rila und Pirin in Südwestbulgarien als noch relativ unberührt. Nun sind auch diese Gebiete durch massive Bebauung, Abholzung, Verschmutzung und andere schädliche menschliche Einwirkungen bedroht.

Kalcheva kritisiert, dass hinter den Versprechungen die Rede von lokalem Wohlstand, regionaler Entwicklung und Beschäftigung stecken. Pläne für ein neues Skigebiet missachten etwa die Grenzen des Rila-Nationalparks, zu den anhaltenden Gesetzesverstößen im Skigebiet von Bansko im Pirin-Gebirge kommen Pläne für neue Wintersportgebiete innerhalb der Nationalparkgrenzen. Das "Super-Perelik"-Projekt sieht den illegalen Ausbau eines gigantischen Skitourismuszentrums im Strandzha-Nationalpark vor. "Der Fall in Strandzha lenkte die Aufmerksamkeit der Medien auch auf die illegale exzessive Bebauung der bulgarischen Schwarzmeerküste", berichtet Kalcheva. "Dreiste Gesetzesverstöße spielen sich dort in aller Öffentlichkeit ab, aber der Staat schützt die Belange der Investoren." Als Gipfel an Dreistigkeit wertet die Umweltschützerin den Spruch eines Gerichts, wonach die Nationalparks illegal errichtet worden seien.

Prognosen zufolge werde es in fünf Jahren keinen Ort mehr geben, der von der "Betoninvasion" an der Küste verschont geblieben ist. Ökobilanzen sind zwar vorgeschrieben, doch in den vergangenen zwei Jahren habe es nicht eine einzige negative Umweltverträglichkeitsprüfung für ein Investmentprojekt gegeben. Hinzu komme noch, dass die Zahl der aus- und inländischen Besucher abnehme. Zusätzliche Probleme gab es auch mit der Planung der bulgarischen Natura-2000-Gebiete. Insgesamt vier Mal musste die ursprüngliche Fassung überarbeitet werden, ehe sie von der EU mit einem Jahr Verspätung anerkannt wurde. "Wie erwartet, blieben einige wichtige Naturgebiete ungeschützt", kritisiert Kalcheva. "Alle sind Teil von Bauprojekten, etwa die Pufferzonen im Rila-Nationalpark sowie die Küstengebiete in Irkali und Kaliakra." Für die Aktivisten hat die Verspätung auch Kalkül: In der Zwischenzeit wurde der Status der meisten geschützten Gebiete geändert, sodass sie praktischerweise als Baugebiete erschlossen werden konnten. Auch landwirtschaftliche Flächen wurden von dem Naturschutznetzwerk ausgenommen und zu Bauflächen umgewidmet.

"Die besorgniserregenden Berichte aus Bulgarien zeigen deutlich, was passiert, wenn Tourismusentwicklung mit einseitiger Infrastrukturentwicklung gleichgesetzt wird", so Karin Chladek, Pressesprecherin vom Institut für integrativen Tourismus, respect http://www.respect.at, gegenüber pressetext. "Gerade eine Region mit so grandiosen Natur- und Kulturlandschaften wie Osteuropa hätte alle Chancen, ihre ländlichen Regionen durch Tourismus zu stärken." Solche Gebiete zuzubetonieren, sei nicht nur aus Naturschutzsicht ein Skandal, sondern eine Vernichtung von volkswirtschaftlichen Chancen. "Politiker, die so etwas zulassen - egal in welchem Staat - schaden der Zukunft ihres Landes." Es sei wichtig, dass die EU dies deutlich mache. Doch leider mahlen die Brüsseler Mühlen sehr langsam. "Es braucht daher viel mehr Unterstützung für Umweltaktivisten und Initiativen für eine nachhaltige Tourismusentwicklung vor Ort", meint Chladek abschließend. (Ende)





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 5-11-2008 nė 20:56 Edit Post Reply With Quote
Francesco Ianniello: Për të mirë të turizmit, ndaloni zhvillimin e egër


Francesco Iannello, drejtori i Unitetit të Turizmit në Komisionin Evropian, me qendër në Bruksel, ka vizituar këto ditë Tiranën. Arsyeja e ardhjes së tij në Tiranë nuk ka qenë e rastësishme, por i ftuar në konferencën ndërkombëtare me temë “Turizmi i qëndrueshëm dhe zhvillimi lokal në Shqipëri: për investimet në kapitalin njerëzor, si burim i së ardhmes”. Konferenca u organizua në Tiranë vetëm para pak ditësh. Në këtë takim ishin të ftuar profesorë dhe profesionistë të fushës së turizmit në mbarë Evropën, të cilët referuan mbi turizmin, si një sektor ku duhet punuar më shumë në të ardhmen. Ata sollën dhe përvojat e vendeve të huaja për sa i përket turizmit. Një ndër të ftuarit specialë në këtë konferencë, qe drejtori i Unitetit të Turizmit në Komisionin Evropian, z. Francesco Ianniello, ku mbajti një referat të gjerë mbi projektet e Bashkimit Evropian për Shqipërinë në sektorin e turizmit, duke u shprehur mjaft pozitiv mbi të ardhmen e këtij sektori në Shqipëri. Konferenca u organizua nga Salvatore Mesina, rektor i Universitetit Evropian për Turizmin në Tiranë.

Z. Ianniello, ju jeni përfaqësuesi i Bashkimit Evropian për Unitetin e Turizmit. A mund të na flisni diçka rreth relacionit tuaj në këtë konferencë?

Relacioni që dhashë ishte i zakonshëm, i cili kishte të bënte me mundësitë e zhvillimit të turizmit në Evropë. Unë u përpoqa të tregoja mbi punën që kemi bërë në Komisionin Evropian mbi një axhendë evropiane, që lidhet mbi turizmin konkurrues dhe atij të qëndrueshëm. Më pas u përqendrova në disa pika me të cilat po punon Bashkimi Evropian.

A mund të na thoni cilat janë këto pika me të cilat po punon Bashkimi Evropian?

Një nga pikat kryesore me të cilat Bashkimi Evropian është duke punuar, ka të bëjë me Turizmin e Qëndrueshëm, që do të thotë, që turizmi duhet të zhvillohet duke respektuar natyrën. Javën e shkuar ne kemi organizuar një takim në Bordo të Francës, nën kujdesin e qeverisë franceze, me pjesëmarrjen edhe të disa ministrive dhe operatorëve turistikë. Aktualisht, jemi duke punuar me projektin e quajtur “Eden”, i cili ka si objektiv zhvillimin e turizmit të qëndrueshëm edhe në rajone. Takimi i ardhshëm do të zhvillohet në Bruksel, në muajin tetor, muaj i cili përkon dhe me Ditën Ndërkombëtare të Turizmit, ku do të krijojmë disa rrjete për të thjeshtëzuar punën në zhvillimin e turizmit.

Mund të na thoni a është e përfshirë Shqipëria në axhendën tuaj, edhe pse është një vend që nuk bën pjesë në BE, por dhe që turizmi është në hapat e parë të zhvillimit të tij?

Shqipëria nuk është ende pjesë e Bashkimit Evropian. Ne, me vende të tilla punojmë vetëm me projekte, të cilat menaxhohen nga zyra përfaqësuese e Komisionit Evropian me seli në Tiranë.

Atëherë me aq informacion sa keni ju, si e shihni të ardhmen e turizmit në Shqipëri?

Duhet që Shqipëria të mos përsërisë gabimet e vendeve të tjera evropiane në lidhje me mungesën e kontrollit të ndërtimeve përgjatë bregdetit, ashtu siç u theksua edhe në këtë konferencë nga relatorët e huaj. Kjo gjë duhet të ndikojë që Shqipëria në të ardhmen të ndalojë zhvillimin e këtij turizmi, le të themi “të egër” (këtu përfshihen ndërtimet shumëkatëshe gjatë bregdetit, të cilat janë rrezik serioz i mjedisit). Nuk është vetëm Shqipëria që duhet të ketë një turizëm të qëndrueshëm. E vetmja gjë që mund të them, është që vendet e Lindjes në Evropë po shohin një zhvillim të dukshëm të turizmit nga vendet e tjera të rajonit evropian. Shqipëria mund të ecë në hapat e tyre, por duke zhvilluar vetëm turizmin e qëndrueshëm.

Me cilat vende të Evropës Lindore do ta krahasonit Shqipërinë për sa i përket turizmit?

Nuk do të doja të bëja krahasime, por mund të them se Shqipëria ka ende për të bërë për të arritur standardet e këtyre vendeve.

Sipas jush, cili është çelësi kryesor për të pasur një turizëm të zhvilluar në Shqipëri?

Për të zhvilluar turizmin, është shumë e rëndësishme të investohet mbi dy faktorë kryesorë: mbi turizmin e qëndrueshëm, gjithnjë në respekt me natyrën dhe të investohet në kapitalin njerëzor. Normalisht që është më e lehtë të ndërtosh një hotel sesa të formosh një kompetent në fushën e turizmit. Ka një fillim vërtet të mbarë. Le të shpresojmë që të ketë edhe mbështetje të tjera që do të ndihmojnë në zhvillimin e turizmit në Shqipëri. Arsimimi i duhur në fushën e turizmit është çelësi kryesor mbi të cilin duhet të investohet shumë në të ardhmen.

Edhe një pyetje të fundit. Pas këtij qëndrimi të shkurtër në Tiranë, a mund të na thoni përshtypjet tuaja?

Jam ndier shumë mirë në Shqipëri. Kam vënë re që ka hotele të mira dhe cilësore. Vërejtja që do të bëja do të kishte të bënte vetëm me ushqimin: Duhet të kishte një meny më të pasur të kuzhinës tradicionale shqiptare dhe që hotelet e restorantet ta konsideronin më shumë këtë meny.

A. Çuli

standard

Nuk e di se cfare lavderon konkretisht, por ne jemi drejt vetshkaterrimit mendoj une.

Duhet patjeter te ndalohet ky zhvillim.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 19-4-2009 nė 08:33 Edit Post Reply With Quote
Shqiperia, e favorizuar per turizem

E Diele, 19 Prill 2009

Avantazhet ne raport me vendet fqinje dhe ato te rajonit. "Origjinaliteti, pika ku duhet te fokusoheni"

Fasadat prej mermeri dhe druri te gdhendur, nuk jane pikat me te forta qe nxisin turizmin ne Shqiperi. Te pakten i ketij mendimi eshte edhe rektori i Universitetit Evropian te Turizmit ne Tirane, Salvatore Messina, sipas se cilit, turizmi ne vendin tone do te ece ne kahun e duhur, vetem kur te gjeje origjinalitetin e duhur. Rektori qe duket se ka marre persiper sfiden e krijimit te nje rrjeti per nxitjen e turizmit ne zonat mesdhetare, flet ne nje interviste per "Koha Jone" ne lidhje me hapat qe duhet te zbatoje qeveria, pushteti lokal, biznesi dhe fermeret, ne menyre qe pas 10-15 vjetesh, statistikat te flasin per nje shtim prej te pakten 20 per qind, te turisteve ne Shqiperi.

Sipas jush, cilet jane ata faktore qe nuk ndihmojne zhvillimin e turizmit ne Shqiperi?

Marrim si shembull Durresin. Me ate qe po shohim aty, eshte vertet per te ardhur keq. Jam i bindur se asnje turist qe do vinte ne Shqiperi, nuk do te zgjidhte te bente pushimet ne nje vend, ku ndertimet buze detit nuk kane te sosur. Vertet keta njerez mendojne se pushues me inteligjence mesatare, do te zgjidhnin te kalonin ditet dhe te shpenzonin parate e tyre ne nje vend te tille?! Duhet te themi "mjaft" dhe te mos lejojme qe kjo masaker te vazhdoje.

Ju vete jeni nga Italia, c'pershtypje kane qytetaret e vendit tuaj kur vizitojne Shqiperine?

Sipas nje raporti te Eurispes, 30 per qind e italianeve nuk do te donin te vizitonin kete vend, pasi i konsiderojne shqiptaret te rrezikshem. Mendoni vetem qe miqte e mi ne Sicili, qe duhet thene se eshte nje vend ku ka lindur dhe ka lulezuar mafia, me pyesin nese une leviz lart e poshte neper qytet me arme ne xhep. Eshte e rende, por kjo eshte ajo qe mendojne ata njerez, per shkak te nje mentaliteti qe eshte krijuar nga krimet e qytetareve tuaj, ne Itali. Kjo do kohe qe te ndryshohet dhe duhet investuar me hapa te sigurt per kete, sidomos ne fushen e turizmit.

Cfare i takon qeverise qe te beje ne kete rast?

Ligje duhet thene se ka, por problemi eshte se nevojitet nje bashkepunim me i mire me biznesmenet, perfaqesues te shoqerise lokale dhe edhe me vete fermeret, te cilet nuk duhet te qendrojne jashte strategjise se turizmit. Sigurisht qe ne cdo vend, ekziston boshlleku qe krijohet mes teorise se ligjeve dhe venies ne praktike te tyre, ky nuk eshte nje fenomen qe ndodh vetem ne Shqiperi, per fat te keq. Per mendimin tim, edhe sensibilizimi duhet te jete pak me i forte. Ne, te Universitetit Evropian te Turizmit jemi te hapur dhe te gatshem per t'u ulur ne tryeze me grupet e interesit, jemi ne dispozicion te ideve dhe projekteve ambicioze, si dhe te veme ne jete eksperiencat tona evropiane.

Po persa i perket biznesit, cila do te ishte keshilla juaj?

Shumica e investitoreve perpiqen te krijojne ambiente luksoze, shpeshhere duke u fokusuar vetem te ambienti i tyre, s'ka rendesi se c'ndodh jashte prones se tyre, nese nuk ka rruge, drita apo uje. Nese une do te mjaftohem me hotelin tim, qofte ai edhe perfekt, gjerat nuk do te vijne duke u permiresuar, kjo eshte e sigurt. Ata nuk kuptojne kerkesat e klientit, turistit, qe ne fakt jane shume me te thjeshta nga ato qe mendojne ata. Duhet theksuar se turistet nuk vijne ne Shqiperi per te gjetur nje ambient luksoz, perkundrazi, ata vijne per te shijuar bukurite e natyres, te nderthurura me pasurite arkeologjike, agroturizmin, per te zbuluar nje atraksion qe nuk e kane pare ne vendin e tyre. Po jap nje shembull; ka pasur tejet sukses rajoni ne jug te Spanjes qe eksperimentoi me nje lloj karroce me kale, e cila ka ne brendesi te saj ndenjese, dy krevate dhe nje dush, teper e pershtatshme per nje cift. Ne kete menyre, turistet mund te levizin per te vizituar vendin qe kane zgjedhur per te kaluar pushimet dhe kali nuk ka nevoje as per nafte e as per benzine. Kjo eshte nje zgjidhje ideale per mendimin tim.

Ju permendet ne fjalen tuaj edhe turizmin "bed and breakfast", qe ne shqip do te thote, turiste te akomoduar ne ambiente familjare. Sa fitimprurese do te ishte kjo?

Une jam i mendimit se nese turistet do te donin te vizitonin pika turistike ne vende strategjike, si neper alpe apo ne zona muzeale, per ta do te ishte me mire te qendronin me mire ne ambiente familjare, qe te njihnin keshtu edhe traditat apo gastronomine e ketij vendi. Pike se pari, nevojitet nje bashkepunim edhe me fermeret, per t'u realizuar kjo.

Cfare avantazhesh gezon Shqiperia ne raport me vendet fqinje dhe ato te rajonit, gjithmone sa i perket turizmit?

Ju keni pika mjaft te forta, keni nje brez te ri te mrekullueshem, te rinj te arsimuar dhe qe flasin shume mire gjuhe te huaj. Se dyti, keni nje pasuri natyrore te pashoqe, se bashku me zonat arkeologjike. Duhen afruar te rinjte me kulturen e pse jo, te vihen ne jete edhe idete e tyre. Turizmi mbetet faktori kryesor per zhvillimin lokal, por problem mbetet sensibilizimi. Nuk duhet te presim edhe 20 vjet te tjera tranzicion, qe gjerat te ndryshojne, koha eshte tani.

Po ne lidhje me gastronomine, ju vete e preferoni ushqimin tradicional shqiptar?

Po, me pelqejne shume disa lloje gjellesh karakteristike dhe sallatash. Po keshtu, ju keni edhe nje pije karakteristike, rakine, qe ia vlen te reklamohet. Shikoni, turistet nuk vijne ketu per te ngrene spageti dhe pica, qe i gjen ne cdo restorant shqiptar. Lerini spagetit dhe picat per Italine dhe me mire jepuni prioritet gjerave tuaja origjinale, pasi te jeni te sigurt se ato do te pelqehen me shume.Intervistoi: Fjoralba Shahaj


Po nuk krijuam identitek kombetar dhe ne turizem dhe as po kemi nder mend te krijojme as qe kemi per te patur turizem ne vendin tone.

Ama ne nuk jemi as ketu:

Ne jemi vend i piset e ne nje vend te piset ( e kam fjalen per plehrat) as vendasit nuk rrine e jo me te kete turizem.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 24-6-2009 nė 13:51 Edit Post Reply With Quote
http://www.spiegel.de/reise/aktuell/0,1518,620887,00.html

Kur kjo thuhet per turizmin ne Mal te Zi,

merre me mend NE.


Duhet patjeter nje ndryshim themelor i mentalitetit!





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 22-7-2009 nė 06:34 Edit Post Reply With Quote
Kepi i Rodonit, një vend mistik që tërheq turistët e huaj

Kepi i Rodonit që njihet nga banorët vendas edhe si Kepi i Muzhlit, pjesë e Komunës së Ishmit në Qarkun e Durrësit, është një nga zonat më pak të njohura të vendit tonë. Prej qindra vjetësh ky ishte territori më strategjik i bregdetit shqiptar dhe ende ruan një mister që duket se vjen nga thellësia e shekujve. Kurrizi kodrinor që nis në Krrabë pranë Tiranës përfundon me gadishullin e vogël që nga lartësia prej 30 metra bie thuajse thikë në det. Kepi i Rodonit mban emrin e një hyjnie ilire të ngjashëm me Poseidonin helen dhe Neptunin romak, të njohur në mitologji si Perëndi të detit. Në mesjetë, nga ky vend niste tregtia e grurit dhe e lëndës drusore me Venedikun dhe Raguzën (Dubrovniku i sotëm), ndërsa Topiajt që e zotëronin Kepin kishin ngritur në shekulin e 14-t një kantier detar.

Kepi u bë mjaft i njohur kur Skëndërbeu promovoi ngritjen e një kështjelle që mundësonte një dalje në det në kushtet e rrethimit otoman. Më pas, gjithçka u mbulua nga misteri dhe mungesa e informacionit, pasi për pesë dekada radhazi kjo zonë ishte vetëm "ekskluzivitet" ushtarak. Tashmë prej disa kohësh ajo ka nisur të vizitohet nga turistët e interesuar për "Shqipërinë e panjohur". Për të mbërritur këtu nga Durrësi apo Tirana duhet të përshkosh me automjet të paktën 45 km, dhe nga Manza itinerari më i mirë është Shkafane-Lalëz-Draç-Rodon. Rruga e re, Maminas-Shën Pjetër, me një investim prej 1 miliard lekësh, e ka lehtësuar qarkullimin e automjeteve drejt plazheve të Gjirit të Lalzit, ndërsa më tej mund të vazhdohet në pikën më ekstreme të gjirit, në Rodon. Rruga detare është më e shkurtër dhe mjaft e këndshme. Anija e vogël që niset nga Durrësi, pasi lundron drejt veriut përballë vargut të kodrave të qytetit bregdetar hyn në Gjirin detar të Lalzit dhe pamja e plazheve të pamatë nga Kepi i Palit në jug deri në Kepin e Rodonit në veri vazhdon për rreth 22 km.

Gjiri i Lalzit

Gjiri i Lalzit dhe ai i Drinit, ndahen nga njëri-tjetri, duke patur si kufi Kepin e Rodonit. Dielli i mëngjesit ndriçon Kalanë e Skëndërbeut në pjesën veriore të Kepit, që shpesh herë thirret edhe me emrin e kryeheroit tonë. Në molin e vjetër ushtarak me pilota betoni anija ankorohet me vështirësi. Tashmë të gjithë e dinë se në këtë zonë do të ndërtohet me konçesion një port jahtesh, me vlerë miliona euro, që do të rrisë ndjeshëm numrin e turistëve. Plazhet e vogla të shoqërojnë në të dy anët e Kepit, në të cilin mund të shëtisësh për qindra metra edhe duke ndjekur shtigjet e gjelbëruara majë kodrës. Në luginën pranë molit ngjitur me njëra-tjetrën ndodhen kisha e Shna Ndout dhe manastiri i Shën Klarës. 10 vjet më parë këto dy qendra kulti u restauruan në bashkëpunim me Ambasadën e Gjermanisë. Çdo vit, më 13 qershor pranë kishës mblidhen qindra besimtarë dhe banorë të zonës, të cilët kremtojnë me të njëjtat rituale ditën e Shna Ndout, njëlloj si në kishën e famshme pranë Laçit.

Ndërsa, manastiri ngjitur me kishën mijëvjeçare bart fatin e trishtë të princeshës Mamicë, motrës së Skëndërbeut, e cila thuhet se pas vdekjes së të vëllait dhe të shoqit, Muzakës, u tërhoq përfundimisht në Kepin e Rodonit, ku ndërtoi edhe manastirin e motrave të Shën Klarës. Kjo zonë dikur e vështirë, apo thuajse e pamundur për t'u shkelur, tashmë nga viti në vit pritet të bëhet një nga atraksionet e shumta që të ofron bregdeti i Adriatikut në vendin tonë.

Gëzim Kabashi

RD





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 2-4-2010 nė 06:32 Edit Post Reply With Quote
http://www.pressetext.de/news/100401013/alpenparks-luxus-huetten-auf-vier-sterne-niveau/





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
<<  1    2  >>




Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.1985660 sekonda, 33 pyetje