Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
Autori: Subjekti: Aleksander Meksi
Anton Ashta

Postuar mė 22-4-2004 nė 11:12 Edit Post Reply With Quote
Aleksander Meksi

E Enjte, 22 Prill 2004


NANO NUK IKEN ME KETO PROTESTA

Ish-kryeministri i PD-se Aleksander Meksi flet per "KJ" lidhur me levizjen opozitare "Nano ik" dhe "hapjen" e PD-se

Intervistoi: Esmeralda Gjoka

- Z. Meksi, cfare mendoni per levizjen "Nano ik" dhe per shtrirjen e saj ne rrethe te ndryshme te vendit?

- Une nuk kam marre pjese ne kete levizje, keshtu qe nuk me takon te shprehem. Ju mund te lexoni ne gazeta se cfare thone ata qe kane dale ne tribuna, pasi dalin 2-3 here. Gjykimi i tyre eshte qe kjo po shuhet dita-dites dhe eshte me se e qarte qe qeverine Nano nuk e rrezon dot me keto lloj protestash. Opozita duhet te nderroje ekipin drejtues te saj, te nderroje menyren e punes se saj, njerezit e saj, qe te mund ta rrezoje qeverine. Ne te kundert, do te mjaftohet me faktin qe ben zhurme duke mbetur ne opozite dhe duke e lene qeverine ne pushtet. Demonstrata e dyte e e shkurtit tregoi se populli do ta rrezoje Nanon ndersa opozita nuk e beri, dmth nuk do, e di qe nuk e lene apo...Duhet pra te ndryshoje dicka.

- Pra, ju nuk mendoni se me keto protesta dhe ne pergjithesi me levizjen "Nano ik", opozita ka fituar me teper pike ne opinionin publik?

- Kredibiliteti i opozites ne popull shikohet me pjesemarrjen ne zgjedhje dhe me njerezit qe dalin nga dita ne dite ne protesta: jashte cdo diskutimi qe kemi te bejme me nje keqqeverisje; jashte cdo diskutimi qe keta pushtetaret e sotem duhej te kishin ikur me kohe; jashte cdo diskutimi qe keta po punojne ne te kundert me interesat e Shqiperise. Per te gjithe tashme eshte e qarte qe koha e hyrjes ne Europe eshte kaq larg sa do te ishte mire qe te mos merremi me kete si argument. Do te ishte me mire te merremi me problemet e jetes se perditshme te Shqiperise, me shtrenjtesimin e kostos se jeteses, me punesimin, me investimet, me banesat, me gjithcka qe u takon shqiptareve. Vete fakti qe merren me probleme te largeta do te thote qe nuk duan te merren me te sotmen. Opozita bie ne kete gracke, e ndoshta deshiron te bjere, pasi mund te jete ne nje pozite komode.

- Ju thate se opozita duhet te korrigjoje veten. Me konkretisht, per cfare korrigjimi e keni fjalen?

- Nuk e kam zakon te jap citate, por nje filozof i shekullit VI para Krishtit ka thene qe gjithkujt i pelqen e ngjashmja me veten. Per sa kohe qe opozita ose PD-ja nuk hapet, per sa kohe qe ajo nuk demokratizohet, per sa kohe qe ajo kerkon vetem njerez te ngjashem me lidershipin, sigurisht qe do te identifikohet me lidershipin dhe dihet qe cdo shtet apo aparat shteteror qe identifikohet me nje njeri pushon se ekzistuari. Nje njeri nuk mund te beje gjithcka, nuk mund te jete ne gjendje t'i jape zgjidhje gjithckaje. Opozita ka treguar qe dikur kishte njerez. Ata qe jane sot ne krye te PD-se deshirojne vetem te ngjashmit me veten e tyre dhe jane te destinua te deshtojne, sic po e shohim prej 7 vjetesh.

- Drejtues te larte te PD-se kane deklaruar se dyert jane hapur per ate qe deshiron te hyje ne kete parti. Nuk mendoni se eshte radha juaj te kontribuoni ne kete ceshtje?

- Dyert kane qene gjithnje te hapura, por me kengen "hajde mblidhuni ketu bashke me mua" dhe jo me kengen "hajde mblidhemi ketu bashke me ne". Nuk ka budallenj ne Shqiperi qe te shkojne te mbyllen ne struktura jodemokratike. Neqoftese nuk e dine se c'do te thote "e hapur", ka libra, ka artikuj qe botohen dhe le ta mesojne. PD-ja duhet te institucionalizoje mendimin ndryshe dhe jo te sulmoje e te largoje ata qe mendojne ndryshe. Duhet gjithashtu te vendoset parimi "cdo anetar, nje vote". Fakti qe dicka nuk funksionon do te thote qe gabimi eshte tek ti dhe jo tek te tjeret. Mos te dalin me teorine qe eshte populli ne faj dhe duhet te ndryshojme popullin, pasi partite jane ne rregull. Ne rregull nuk jane ata dhe kete e kemi thene me qindra e mijera here. I vetmi faj qe kane shqiptaret eshte se u shkojne prapa politikaneve, tek te cilet nuk rezulton asgje pozitive. Shumica e tyre jane te bindur qe keta politikane nuk punojne per Shqiperine.

PD-ja duhet te demokratizohet sipas modelit perendimor dhe jo sipas ndonje modeli specifik te lidereve te sotem. Te perhershem apo te perjetshem ne krye te nje partie nuk ka. Do te jete vete partia, po te kete demokraci, qe do t'i largoje ata me te cilet nuk fitohet, me te cilet nuk arrihen rezultate.

- Le te ndalemi pak tek zgjedhjet. Sipas mendimit tuaj, cila eshte rruga e duhur per permiresimin e infrastruktures zgjedhore?

- Une nuk dua te zgjatem me kete argument. Por, sipas meje, cdo pisllek, cdo batakcillek behet ne kandar, atje ku numerohen votat. Ne bote votat numerohen ne publik. Te gjithe perfaqesuesit e partive kane te drejten e rinumerimit. Ka nje gjykate qe eshte e pavarur dhe qe vendos per realitetin. Kjo duhet te behet edhe ne Shqiperi, qe votat te numerohen ne qendren e prefektures, kutite te hapen per here te pare vetem atje, te kontrollohen a jane ne numer te rregullta apo jo. Pastaj te shikohen votat ku te jete prezent publiku, mediat dhe vezhguesit e huaj. Per sa kohe qe numerimi behet ne vende ku mund te kete shkalle te larte korruptimi dhe kercenimi, te jeni te sigurte qe ashtu do te vazhdoje per jete e mot. Opozita kembengul ne balancimin 4 me 3 dhe 3 me 4, qe nuk balancohen kurre. Ne nje kohe qe KQZ-ja eshte vetem per t'i organizuar dhe per t'i administruar zgjedhjet e jo per te numeruar votat. Se si votojme e dime vetem ne dhe jo ata qe caktojne partite. Partite nuk mund te jene pronare te votes se shqiptareve, pasi ato jetojne pikerisht mbi voten qe marrin nga shqiptaret. Ndaj dhe nuk mund te gjykojne forcat politike se si ka votuar populli. Ne Shqiperi nuk do te kete stabilitet persa kohe qe votat nuk numerohen, persa kohe qe votat vidhen dhe per sa kohe qe hajdutet e votave na komandojne.

- Opozita kerkon largimin e kryeministrit Nano, si kusht per zgjedhje te lira dhe te ndershme. Nuk mendoni se procesi zgjedhor eshte qe tani i paragjykuar?

- Nuk kam pranuar te jem nen urdhrat e kesaj qe e quan veten opozite dhe as nuk marr mundimin te komentoj vendimet dhe kushtet e tyre. Di qe kane dhene me dhjetera her` gjykime, te cilat sic i kane peshtyre, ashtu edhe i kane lepire. Shpresoj qe kesaj radhe per inatin tim, "te hane inat". Por them se ne duhet te kemi procese zgjedhore te lira dhe te ndershme, nderkohe qe kontestimi vjen pikerisht per shkak te shkeljes se kesaj. Ne nuk votojme qe te kete apo jo kontestime, por votojme per te zgjedhur ata qe populli deshiron ta qeverisin. Rrjedhimisht, zgjedhjet e lira dhe te ndershme garantohen sipas standardeve nderkombetare. Pastaj ata qe zgjidhen, zgjidhen. Nga propozimet qe degjoj e shoh shpesh, duket sikur deshirojne qe votimi te reduktohet per dy persona; o Sali, o Fatos. Ne Shqiperi me sa duket nuk deshirojne zgjedhje dhe nuk besojne me tek ato. Problemi eshte fare i qarte; ky parlament eshte me vota te vjedhura, me Dushk, e te tjera si keto. Rrjedhimisht, duheshin ribere zgjedhje me nje qeveri teknike, me nje qeveri kalimtare. Kur Aleksander Meksi e propozoi kete ne korrik-gusht te 2001, menjehere, si opozita edhe pozita, e hodhen poshte, prandaj eshte e kote te diskutojme per kete pune.

- Pavaresisht nga ato qe deklaruat me lart, nuk mendoni se opozita tani eshte me e gatshme dhe me e pergatitur per te ardhur ne pushtet?

- Ne opoziten e sotme shqiptare, eshte e ndaluar te flitet per demokraci dhe per organizim. Ajo eshte thjesht ne nje pozite komode, pasi paguhen shume mire si deputete dhe privilegje te ketij lloji. Mos i genjeni shqiptaret duke u thene se brenda opozites flitet per demokraci. Atje per gjithcka mund te flitet vetem per demokraci jo. Mjafton te shikoni mbledhjet e kryesise se PD-se, te atyre qe kane uzurpuar drejtimin e kesaj partie, ku njeri flet me mikrofon perpara dhe te tjeret ngrihen e ikin me te mbaruar fjalimin ai. Mos i genjeni shqiptaret, por lerini te gjykojne te qete se c'po ndodh ne opoziten shqiptare, e cila eshte shkaku i vetem qe vazhdon te qeverise Fatos Nano, eshte shkaku i vetem qe Fatos Nano iken vetem per te dale jashte shtetit 32 dite te muajit.

kj

Une per vete kam mendim te ndare permbi te.

Cfare shkruan mbas 1997 jane me shume mend, pse nuk e kundershtonte Berishem para 1997 kur bente marrina nuk ja fal.

Ama, per qendrimin mbas 1997 kam repsekt te madh, ne kuvend kam mbledhur disa shkrime te te tij qe do ti fus te gjitha ne kete teme.

Per shume ceshtje ka te drejte, thjesht ka te drejte.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
nji shkodran

Postuar mė 22-4-2004 nė 12:17 Edit Post Reply With Quote
Ka plot te drejta.

Po vecoj dy:

1-"...Mos te dalin me teorine qe eshte populli ne faj dhe duhet te ndryshojme popullin, pasi partite jane ne rregull..."

Thelbi i komunizmit ishte kjo mosperfillje e realitetit. Ne se realiteti s'i perkon ideve tona, aq me keq per te; duhet ai te ndryshoje e te na pershtatet neve.

2-"...Ajo eshte thjesht ne nje pozite komode, pasi paguhen shume mire si deputete dhe privilegje te ketij lloji..."

E si perfundim status quo-ja bahet e dashtun e ngurrohet per ndryshime.

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 4-5-2004 nė 09:25 Edit Post Reply With Quote
Meksi: Rruga drejt zgjedhjeve te lira
Ish- Kryeministri, evidenton shkaqet perse ne vend nuk ka zgjedhje te lira. Sipas tij, ja si mund te hartohen listat e zgjedhesve dhe si mund te behet numerimi i votave. Paraljamerimi: "Nuk mund te bejne zgjedhje te lira dhe te ndershme, ata qe refuzojne t'i bejne ato ne partite e tyre"



Ish- Kryeministri, Aleksander Meksi, rrefen perpjekjet e grupit te "Te Urteve", per te evidentuar problemet zgjedhore, si dhe per te dhene alternativat per zgjidhjen e ketyre problemeve. Sipas tij, listat dhe numerimi i votave jane "Thembra e Akilit", perse Shqiperia nuk realizon prej vitesh zgjedhje te lira dhe te ndershme. Me kete rast ish- Kryeministri hedh poshte insinuatat e disa drejtuesve te PD, se te urtit jane manipuluar nga Nano. Meksi nenvizon se, kjo eshte nje mendesi tipike bolshevike dhe realizohet nga njerez qe dhunojne mendimin ndryshe.Po keshtu ai i quan te papranueshme insinuatat e liderve te PD per Presidentin Moisiu.



Armando META



A mund te behen zgjedhje te lira dhe te ndershme ne Shqiperi?

Mendoj se duhen bere zgjedhje te lira dhe te ndershme. Tashme kjo eshte porta kryesore per ne BE. Jane bere zgjedhjet e 92, dy here, dhe te '94, pa asnje kontestim. Ne vetem per pak e humbem referendumin ne '94, por nuk i lejuam vehtes te bejme manipulime. Por me duhet edhe te nenvizoj se nuk mund te bejne zgjedhje te lira dhe te ndershme, ata qe refuzojne te bejne zgjedhje te lira dhe te ndershme ne partite e tyre. Te tilla deri me sot jane pa perjashtim te gjitha partite, dhe pa perjashtim te gjithe kryetaret e partive.

Duket qarte se jemi ne udhkryq per kete ceshtje. Cfare duhet te behet perballe ketij realiteti?

Ultimatumi i trefishte nga BE, KE dhe SHBA per zgjedhjet e vitit 2005, qe duhet te jene te lira te ndershme dhe te barabarta, pra te mundeshme per te gjithe ata qe duan te votojne se ne te kundert nuk do te hyme ne BE, jo ne 2014, por as dhe ne 2020, eshte jo vetem per klasen politike shqiptare, por edhe per te gjithe ne shqiptaret. Ne fund te fundit, populli "qe e do Shqiperine si e gjithe Europa", ka te drejte te mendoj per te ardhmen e tij. Madje duhet te luftoje per nje gje te tille. Ne nje kuader te tille, histeria e disa lider(r) eve te djathte per opinionin e Presidentit Moisiu dhe ndaj atyre qe u pyeten prej tij, jo vetem qe eshte pavend, por eshte edhe e turpshme, sado serioz shfaqen kur fyejne "ala Enver". Demokraci do te thote pjesemarrje dhe transparence. Jo te vendosin disa per fatin tone, por te gjithe bashke, me vota qe numerohen sheshit dhe jo te vidhen nga kandidatet per deputete. Nuk mund te kuptojme dhe te pranojme intolerancen pathologjike kunder kujtedo qe mendon ndryshe, sidomos kur kalojne nga deshtimi ne deshtim per 7 vjet rresht. Kjo intolerance shoqerohet me fyerje dhe akuza per bashkepunimin me "armikun". Kjo tregon se jane bolshevik te pakorigjueshem te tipit enverian, te Enverit te Pare. Fali o zot nese nuk e kuptojne se cfare po bejne, te pakten ata qe nuk e kuptojne. Europen dime ta lexojme edhe ne. Mesa duket tashma duhet ta informojme edhe se kush duhet te shporret qe ketej, per te hapur dyert e Evropes per shqiptaret e varfer dhe te sfilitur. Eshte kjo mendesi e politikes e intolerances, qe ka bere qe ne te jemi ende ne udhkryq.

Cfare keni diskutuar me Presidentin qe u mberritur ne platformen e paraqitur?

Ne diskutimet me Presidentin 6- 7 jave perpara, si dhe ne materialin qe perpara 10- 15 ditesh u paraqit perfundimisht, u munduam te trajtojme ceshtjet kryesore ku duhet vene dore ne Kodin Elektoral, i cili nuk eshte i ardhur nga Perendia, per te patur zgjedhje te lira dhe te ndershmeNe e njohim Kodin dhe jo sic mendon ndonje shpikes krundesh* Ne diskutuam te lire, te dizinteresuar nese merziten lider(r )et, duke synuar te kthejme stabilitetin ne Shqiperi, i cili mungon per shkak te zgjedhjeve, te cilat jane bere sipas parimit stalinist, "populli voton ne numerojme". Per zgjedhjet duhet vullnet politik nga partite dhe jo nga ne qytetaret e thjeshte dhe as nga Presidenti Moisiu, qe eshte vetem nje person. Pati mendime te ndryshme midis nesh, pati edhe mendime te kunderta. Por asnjeri nuk shau njeri- tjetrin, as nuk fyu, as nuk u bene akuza dhe as nuk u mbajt meri. Shkruajtem ato propozime per te cilat shumica ra dakord. Keto mendime u shprehen mbi bazen e verejtjeve te OSBE/ODIHR, aktoreve te tjere, si dhe vrojtimeve dhe pervojes sone. Pas nje debati mjaft te qete, dolem ne perfundimin se dy jane ceshtjet themelore: lista e zgjedhesve dhe numerimi i votave. E para siguron te drejten e te gjithe shtetasve me te drejte vote per te votuar te lire ne vendbanimin e tyre, ose atje ku jane regjistruar. E dyta siguron shprehjen e lire te vullnetit politik te individit per qeverisjen e derisotme dhe per ke desheron qe ta qeverise ne te ardhmen.

Le t'i shohim vecmas keto dy probleme. Cfare propozoni?

Per listat e zgjedhesve ne propozojme qe ato te shpallen si Regjistri Kombetar i Zgjedhesve 6 muaj perpara, si ne te gjithe boten e qyteteruar e demokratike. Per kete duhet te mundesohet regjistrimi ne vendbanimet e reja te te gjitha familjeve te shperngulura qe e kerkojne kete gje, si dhe percaktimi i sakte i adresave. Keto jane detyra qe i takojne vetem qeverisjes vendore e asaj qendrore. Pas kesaj hartohet lista e zgjedhesve per sejcilen zyre te Gjendjes Civile. Ky eshte nje proces i thjeshte mekanik. Por qe te mos mund te shperdorohet, sic eshte shperdoruar, sipas mendimit tim, me qellim, duhet qe ne Kodin Penal te kete penalizime minimale per raste te vecanta, por te konsiderueshme per perseritje dhe per rast refuzim regjistrimi. Keto lista mund te kompjuterizohen per te krijuar Regjistrin Kombetare. Keto lista mund ti cohen ne adresen e re gjithsecilit prej qytetareve. Ai qe nuk merr kete zarf, shkon dhe interesohet. Liastat mund te shpallen edhe ne internet. Kjo gje kerkon nje minimum shpenzimesh, por qe eshte me pak se humbjet qe ka shteti shqiptare 7 vjet rresht qe nuk ka zgjedhje te lira e demokratike. Vetem pas hartimit te Regjistrit mund te behet ndarja ne zona,te cilat me kete ligj duhet te jene te barabarta, ndersa po te jete propor5cional duhet te votohet dhe jashte shtetit.

A mjafton vetem kaq?

Jo. Per te pasur zgjedhje te lira nuk mjaftojne vetem listat. Duhet edhe nje dokument identifikues i individit. Propozimi im personal eshte qe ti kerkohet zyrave te Shengen ose amerikaneve, te na thone se cfare kushtesh duhet te kete karta e identifikimit. Mendoj se ajo duhet te perfshije shenjat e gishterinjeve, irisin e syrit, grupin e gjakut numerin e tij personal etj., ne menyre qe te mos jene te fallsifikueshme. Te jene te huajt qe te marrin persiper pajisjen e shqiptareve ne Tirane dhe ne konsullatat tona me keto dokumenta, duke pasur nje zyre qendrore ne Shqiperi. Ne kete menyre do te arrime keto rezultate: ne planin afatshkurter per zgjedhjet, ndersa afatgjate te huajt do ta dine qe shqiptari qe ka keto dokumenta eshte vetem ai dhe jo dikush tjeter. Askush nuk mund te na mbaje ketu per te qene shtetas peng te qeveritareve.

Po per numerimin e votave?

Eshte e qarte se numerimi i votave eshte ajo qe ka prure trazirat ne Shqiperi. Te gjithe e dime se si mbushen kutite me flete votimi, si ndryshohen rruges se si nuk numerohen dhe jepen numera.Ne rastin e turpshem i Dhermiut, qe votat u rinumuruan kur e kerkuan greket, por kete te drejte per fat te keq nuk e kane shqiptaret, ato dolen diametralisht te kunderta. Kjo tregon se nuk kane skrupuj partite politike shqiptare, qe kerkojne te qeverisin Shqiperine. Ne patem parasysh modelin britanik per numerimin e votave. Ne nje pike te caktuar, ne qender te prefektures, ku do te jene shume zona elektorale. Pra eshte e veshtire te mund te korruptosh a te kercenosh anetaret e komisioneve. Nese do te ishte ne zone apo ne bashki, ata pak veta dhe me short te hidhen mund te kercenohen apo te korruptohen. Kutite e votimit duhet te jene te pahapshme. Duhen thyer per t'u hapur. Ka nje numer kutia qe i eshte vene jashte shtetit dhe qe e di KQZ, ku ka perfaqesues partish, te cilet e dine se ne filan zone elektorale ka shkuar kutia me numer X. Ato vine ne qendren e prefektures, grumbullohen perpara nje komisioni prej tre vetesh, nje nga e djathta, nje nga e majta dhe nje nga pushteti gjyqesor, te cilet hidhen me short nga nje liste ku ka me shume se 50% te vendeve qe kerkohen per ate Prefekture. Aty jane vezhguesit, perfaqesuesit e partive, apo te kandidateve. Pasi merren te gjitha kutite, ato numerohen ne publik. Pasi thyejne kutine, se pari kontrollojne zarfin e vulosur ku eshte shkruajtur numeri i fleteve te marra, numeri i fleteve te perdorura dhe blloku i kunderfleteve te votimit. Nga nje proceverbal te tille e kane edhe anetaret e komisionit, qe kane qene ne ate qender votimi. Pasi vertetohet kjo, atehere kutia quhet e rregullt, zbrazet ne nje vend. Kjo perseritet per te gjitha kutite. Kjo ruan edhe me shume fshehtesine e votes. Do te ishte mire qe te kishte edhe nje aparat projeksioni, ku te vihej fleta dhe nje perde pas shpines se tre anetareve te komisionit, qe vezhguesit ta shohin qarte te binden se kujt i takojne dhe te kontrollojne fletet e votimit. Nese ka kontestime rinumerohen. Pas kesaj behet shpallja perfundimtare e atij qe ka fituar.

Po per sistemin zgjedhor? Akuzoheni se me qellim e keni anashkaluar?

Rekomandimet e OSBE/ODIHR i lexojme edhe ne. Ata qe na shajne neper TV partiake, nuk kishin lindur kur une dhe te tjere dinim te lexonim. Sistemi zgjedhor mund te jete cilido. Duke mosdashur qe te mos vonohet, sic duan partite pronare te Shqiperise, procesi i pergatitjes se zgjedhjeve dhe ndryshimet ne Kodin Elektoral, ne mendojme se kesaj rradhe nuk ia vlen te merremi me sistemin zgjedhor. Ajo mund te sabotohet nepermjet kalimit ne referendum.

Personalisht parapelqej nje sistem mazhoritar, i cili garanton qeverisje te vendit, pasi dihet se asnje parti nuk merr me shume se 40-42%. Por nuk kam kundershtim qete jete ai sistem qe desherojne shqiptaret, por jo ta caktojne pak veta ne dy partite, te cilat kane turperuar per shume vite veten ne organizimin e zgjedhjeve. Nje sistem puro proporcional, pa vota preferenciale, do te bente nje sundim te klaneve, te grupeve drejtuese te partive ne jeten politike shqiptare. Kjo ka qene qe nga vitet e fillimit te shtetit shqiptare, shkaku i te keqijave per kombin tone. Sistemi egzistues jep mundesine, qe te pakten, kur vota nuk vidhen, te kete 100 personalitete. Ne gjithe boten sistemi ndryshohet kur ka nje shumice derrmuese jo 2 parti dhe gjithmon me referendum..

Ju eshte bere nje atakim, se keni arritur te penetroni ne zyren e Presidentit, idete e Nanos. Cili eshte qendrimi Juaj?

Kam ketu nja dhjete gazeta "Korrieri", ku jane liderat, duke buzeqeshur ne muajin e mjaltit 2002. Topallit do ti pergjigjem sic I tha Koci Xoxe Enver Hoxhes ne gjyq: me Titon s'jam puthur une je puthur ti, dmth: "Une s'jam takuar me Nanon, Ju jeni takuar me te". Persa i perket Ilir Rusmajlit, do ti thoja, me qe eshte edhe shume me i ri se une ne moshe:"nuk eshte zakon qe nxenesi apo ciraku te shajne mesuesin ose ustain"dhe mos ju bind porosive te marra. Ja vlen ketu te kujtojme se kur u shpall marveshja e "bipartizanit" (apo Gjana-Rukaj) e brohoriten te gjithe PS-PD pa i degjuar te tjeret dhe tashti pas deshtimit ne vend qe ti kerkojne ndjese elektoratit na shajne neve. Dhe lidhur me kete dua te shtoj se ju kemi duruar shume, qe sidoqofte eshte pune e imja por, ju kemi toleruar shume, duke menduar se do ti therrisnit mendjes, dhe per kete mbaj pergjegjesi dhe jap fjalen se do korrigjohem.




--------------------------------------------------------------------------------
04/05/2004


korrieri





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
AGRON RUMI

Postuar mė 4-5-2004 nė 16:34 Edit Post Reply With Quote
Edhe kur ka qene Meksi kryeminister nuk jane zhvilluar zgjedhje te lira,dhe nuk e kuptoj se perse nje ekspert vjedhjesh votash,kerkon te jape mendim se si nuk vidhen.Ka ardhur koha qe gojet e liga te mbyllen njehere e mire,sepse kapobanda Nano nuk hiqet nga banditet.Shqiperia dhe shqipetaret duan drejtesi,demokraci,progres por gjithsessi nuk mund te vazhdojne te gelltisin "corbat e prishura" qe servirin sot Nano dhe Berisha.Ndryshimin nuk mund t'a kryejne ata qe n'a kthyen prapa,ndryshimin nuk e kryejne ata qe grabisin voten e lire,ndryshimin nuk mund t'a bejne ata qe vazhdojne te gabojne ne pafundesi.Keshtu qe progresin dhe zhvillimet pozitive nuk mund te behen me koken tek Alia dhe kembet tek Nexhmija
View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 23-6-2004 nė 07:12 Edit Post Reply With Quote
Te sjellurit e Shqiperise, me afer integrimit
Nga Aleksander Meksi*

Eshte jashte cdo diskutimi, se antaresimi i nje vendi ne BE ka nje fature per BE-ne, por ne rastin e Shqiperise kjo do te jete e pandjeshme, sepse jemi vetem 3 milion (1% e popullsise te BE). Keshtu qe ne duhet te merremi me shqyrtimin e problemit nga kendveshtrimi yne, dmth cilat jane detyrimet qe duhen permbushur, perfitimet dhe kostot per Shqiperine, nder te cilat keto te fundit nuk duhet te konsiderohen, perderisa me keq se kaq, nuk ka per te patur gjate ketij tranzicioni. Gjate ketyre viteve, ne te cilat "ceshtja BE" ka qene parrulla per joshje votash, per largim te vemendjes nga problemet jetike te dites, per heshtje e durim, opinioni publik shqiptar duhej te ishte informuar qarte per kostot dhe perfitimet reale dhe mbi te gjitha ne menyre te hollesishme dhe me afate kohore te paraqiteshin dhe te shpjegoheshin detyrimet e Shqiperise (Qeveri e qytetare).

Kjo gje nuk eshte kryer dhe pak gjasa ka qe te behet ne te ardhmen. Shqiperia (lexo: Qeverite), duhet te kete nje plan te hollesishem dhe te bere publik lidhur me proceset e Integrimit. Gjithashtu publik duhet te jete dhe verifikimi, si nga te huajt, ashtu dhe nga shqiptaret, cka kerkon me teper transparence dhe informacion. Ketu nuk eshte fjala qe publiku, pra dhe opozita te kontrollojne Qeverine, por te kontrollojne dhe vetveten per te kuptuar pergjegjesine e te gjitheve ne proceset e demokratizimit, krijimit te shtetit te se drejtes dhe ekonomise se tregut te lire, ne luften kunder korrupsionit e krimit te organizuar, sepse sa Qeveria, po aq dhe ne qytetaret me sjelljen tone, mund te pengojme integrimin. Vetem ne kete menyre do te kete nje ndergjegjesim te te gjitheve dhe ritme me te shpejta e me te sigurta drejt Integrimit Europian te Shqiperise. Shqiptaret e enderruan Europen per te qene te lire e te barabarte ne mundesi, per te afirmuar individualitetin dhe aftesite e tyre ne te gjitha fushat, per nje jete me te mire e dinjitoze, per te harruar te kaluaren e dhimbshme komuniste. Rruga drejt Europes do te thote ne aspektin e shifrave, rritje te GDP-se dhe rritje te mirqenies (pra paga dhe pensione), rritje te investimeve vendase dhe te huaja dhe ulje e papunesise dhe emigracionit, ulje te deficitit tregtar, ulje te deficiti te brendshem, inflacionit dhe borxheve, shperndarje te drejte te taksave, ndihme atyre ne nevoje, ulje te shpenzimeve te administrates dhe sidomos shpartallim te monopoleve dhe ndalim te pseudokoncesioneve apo te drejtave ekskluzive per disa te huaj kundrejt favoreve per vete dhe ne kundershtim me ligjet, te cilat bashkerisht thuajse kane asfiksuar ekonomine shqiptare. Te gjitha keto dukuri negative kane ngritur ne administrate dhe ne aktivitete biznesi, te paaftet e puthadoret dhe te dhunshmit e "hileqaret", cka nuk eshte vecse mbyllja e cdo perspektive perparimi per Shqiperine. Perfundimisht, shqiptaret duhet te luftojne per t'u integruar ne Europe qe te mund te jetojne ne Shqiperi dhe te mos e shikojne integrimin si nje mundesi per te ikur pa viza e veshtiresi prej kendej, qe t'u shmangen problemeve te mesiperme. Une do te ndalesha ne dy ceshtje te vecanta:

Se pari ; tash se fundi forcave politike, iu tha shqip se pa zgjedhje te lira e te ndershme nuk do te firmoset asocim-stabilizimi, pra deri ne fund te vitit 2005 (kjo duhej t'u thuhej dhe shqiptareve). Mendoj se arsyeja eshte mjaft e qarte dhe e drejte. Nje qeverisje mund te jete demokratike vetem kur ajo ka dale nga zgjedhje te lira e te ndershme, ku populli me vote kontrollon Qeverine. Per sa njoh une problemet elektorale, mund te them pa me te voglen medyshje, se jo vetem nuk po kemi zgjedhje te lira, por dy partite kryesore as qe nuk e duan nje gje te tille, qe te mos e humbasin kurre monopolin e pushtetit. Kjo eshte me se e qarte kur per dite vertetojne se brenda tyre nuk jane te demokratizuara, kur refuzojne institucionalizimin e mendimit ndryshe dhe parimin e vetem demokratik te ndertimit te partive ne perendim "cdo antar, nje vote". Parti te tilla nuk mund ta bejne Shqiperine demokratike e te perparuar, me sa duket ato as dhe e deshirojne kete. Ne te njejten kohe, duhet te verejme se ne vendet demokratike, ligji elektoral ndryshohet vetem me konsensus mjaft te gjere, gje qe nuk po ndodh ketu, madje me prepotence.

Qe zgjedhjet te jene te lira, do te thote ta gezojne te drejten e votes te gjithe-dmth ceshtja Listat; qe te jene te ndershme, do te thote secilit t'i numerohet vota ne publik dhe fituesi te dale qarte, per siguri (dmth pa presione dhe me korrupsion sa me te vogel) kjo duhet te behet ne nje qender prefekture. Per fat te keq, per keto dy gjera thelbesore edhe sot e kesaj dite nga "Kryetaret" e "Partive" flitet pak ose aspak. Kjo do te thote sipas meje qe kush eshte ne Qeveri t'i manipuloje te dy keto ceshtje e te fitoje gjithnje, me te njejten mundesi dhe per opoziten neser, e cila nderkohe, duke qene e punesuar nuk ndihet keq.

Keshtu sot flitet vetem per ndarjen me dysh te 7-tes qe eshte si kuadrati i rrethit. Qe te mos zgjatemi ne kete pike them se dhe pajisja sa me pare e shqiptareve me Leter Njoftimi te standarteve me te fundit (me shenjat e gjishtrinjeve dhe beben e syrit) e hartuar dhe zbatuar nga te huajt, do te jete garanci, jo vetem per zgjedhjet, por dhe per luften kunder krimit dhe do te jete nje hap i madh perpara (kusht themelor) ne sigurimin e levizjes se lire per shqiptaret. Jam i bindur, qe si stabiliteti politik, ashtu dhe perparimi i Shqiperise jane ne vartesi teresore nga zgjedhjet. Cdo shkelje e rregullsise se tyre do ta mbante ne vend Shqiperine, prandaj dhe kane vendosur si kusht per asocimin tone ne BE zgjedhjet e vitit 2005. Edhe une mendoj se kane te drejte, madje duhet ta kishin bere dhe me pare (nga1997, ne 2003), qe te mos ishim ne kete gjendje. Shqiptaret dhe i kane dhene pergjigje kesaj padrejtesie me mospjesmarje ne votime. Abstenimi nga e drejta e votes tregon qarte se egziston nje carje e madhe ndermjet elektoratit dhe partive, ndermjet Shqiperise dhe atyre pak shqiptareve te politikes. Nder te tjera, kjo eshte rezultat i manipulimeve me voten, njelloj si ne kohe te komunisteve. Europa duhet t'i detyroje te permiresojne ligjin per te siguruar keto dy aspekte, ndryshe instabiliteti qe do rezultoje do jete me pasoja dhe per rajonin, vec kesaj shqiptaret nuk e meritojne te keqtrajtohen nga grupe te vogla "lideresh" me pasuesit e tyre.

Se dyti; deshiroj te ndalem shkurtazi ne luften kunder krimit te organizuar, trafiqeve, kontrabandes dhe korrupsionit. Keto akuza jane perseritur nga Komuniteti Nderkombetar, si dukuri gjithnje ne rritje vitet e fundit. Nuk e ve ne dyshim ne se kjo eshte apo jo e vertete, por Komuniteti Nderkombetar duhet te vere qarte gishtin tek te korruptuarit me poste te larta dhe tek dukurite. Jam i bindur se i di apo mund t'i gjej, prandaj ben gabim qe nuk na i thote. Nese nuk ka te dhena (nuk deshiron t'i gjeje) ben mire te mos akuzoje kot.

Ne luften kunder korrupsionit dhe pasurive te krimit, luan nje rol dhe deklarimi i pasurive dhe te ardhurave personale, pa te cilat nuk behet asnje hetim, asnje krahasim. Ndersa per nepunesit civil, ligji fillestar ka qene qe vitin 1995, per shtetasit e tjere ende nuk paraqitet cdo vit deklarata e te ardhurave personale (qe perdoret kudo ne bote per qellime fiskale), si dhe detyrimi i rregjistrimit te pasurive (qe vlen per taksat e prones dhe transaksionet), qe dyja se bashku vlejne per te zbuluar ekonomine informale dhe pasurite nga veprimtarite e jashteligjshme. Njeherazi nuk duhet lejuar edhe cdo lloj pagese jashte bankave mbi 100 mije leke, me sanksionin qe pagesat me cash per fiskun nuk do te quhen shpenzime.

Nje problem i fundit ne kete ceshtje te dyte eshte ai i konflikti te interesit, nepotizmit dhe dhuratave, i dypunesimit etj., te cilet qene percaktuar dhe kufizuar me vendimin e qeverise te 16 shtatorit 1996, qe eshte ende ne fuqi per punonjesit me status politik dhe qe duhej te lihej ne fuqi dhe per nepunesit civil, ne se duhej edhe duke e plotesuar apo permiresuar. Gjithashtu se dhuratat qe do te marrin pas lirimit nga detyra punonjesit me status (politik dhe civil) dhe pjestaret e familjes se tyre duhet te tatohen me 80 % te vleres, cka do te shmange regjistrimin e pronave korruptive ne emer te te tjereve.

Keto jane disa mendime dhe detyra qe lidhen me problemin e integrimit te Shqiperise ne Bashkimin Europian. Shqiptaret duhet te ndergjegjesohen dhe ta thone fjalen e tyre (vota e lire vret me shume se plumbi-B.Franklin). Ne se nuk ka siguri per zgjedhje te lira dhe te ndershme, me mire te mos votojne. Nuk ka menyre me te mire per t'i treguar Europes, se cili eshte mendimi i shqiptareve per klasen e vete politike qe po e zhyt vendin ne skamje, pa asnje siguri per drejtesi dhe per nje te ardhme me te mire.

*Ish- Kryeminister




--------------------------------------------------------------------------------
22/06/2004





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 6-10-2004 nė 19:16 Edit Post Reply With Quote
Meksi: Rikthehem në PD kur të demokratizohet




Tiranë

PD-ja duhet të zbatojë parimin “një anëtar, një votë” që në Kuvendin e saj të vitit të ardhshëm. Ish-kryeministri Aleksandër Meksi jep variantin se si duhet të funksionojë Partia Demokratike për ta aplikuar këtë parim, të cilin, ai e ka propozuar i pari në një mbledhje të Këshillit Kombëtar, tre vjet më parë.

Për Meksin, është pikërisht thyerja e rregullave të tilla demokratike që sjell situata të tilla absurde, aktualisht në mbledhjet e PD-së, ku, siç thotë Meksi, dikush flet para mikrofonëve, mbyllen dyert dhe mbaron mbledhja. ”Parimi një anëtar, një votë, më ka interesuar që herët, që para viteve ’90, çfarë mekanizmash garantojnë që mendimet e ndryshme që ka në një bashkësi apo në një shtet të mund të përfaqësohen në Kuvend, në një strukturë partiake dhe më tej”, thotë Meksi, në nisje të intervistës së tij, dhënë në kanalin “Vizion Plus”, për emisionin e gazetarit Ilir Babaramo. Më pas, Meksi ka shpjeguar se si funksionon ky parim dhe faktin që ai është i vlefshëm për të gjitha llojet e organizimeve. I rëndësishëm, sipas këtij parimi, mbetet fakti që grupime që mendojnë ndryshe nga shumica të përfaqësohen në struktura dhe forume, qofshin këto të Parlamentit, apo të hierarkisë partiake.

Po flitet shumë kohët e fundit për parimin “një anëtar, një votë”. Si fuksionon ky parim?
Parimi “një anëtar, një votë”, më ka interesuar që herët, që para viteve ’90, kur jam përpjekur të kuptoj se çfarë mekanizmash garantojnë që mendimet e ndryshme që ka në një bashkësi apo në një shtet të mund të përfaqësohen në Kuvend, në një strukturë partiake dhe më tej. Vendet e tjera e kanë zgjidhur, sepse e kanë kaluar kohën kur të gjithë kanë një mendje, si në kohën e bolshevizmit, dhe arritën në kohën kur njerëzit kanë mendime të ndryshme. Kjo ka qenë edhe spuntoja e parë e viteve ’97 – ‘99, realizimi i mendimit ndryshe, që do të thotë se në strukturat e një partie që ndodhet në Parlament, të gjitha grupimet që mendojnë ndryshe, që kanë qëndrime të ndryshme për probleme të vendit, të mund të jenë të përfaqësuara në strukturat që hartojnë politikat dhe që marrin vendime. Fakti që ata nuk janë shumica nuk është arsye që ata të mbeten të papërfaqësuar.

Një anë e parimit “një anëtar, një votë” është që kryetarët e partive të mos zgjidhen nga strukturat, por të votohen nga e gjithë anëtarësia. Çfarë parashikohet tjetër sipas këtij parimi?
Ky parim është gati për të gjitha strukturat. Është i artikuluar ndryshe në vende të ndryshme, organizohet në mënyra të ndryshme, por, në përgjithësi, parimi është i tillë që të gjitha grupimet që mendojnë ndryshe të jenë të përfaqësuara në struktura. Kjo realizohet me ligj ose me votime. Nuk mund të ndodhë siç ka ndodhur deri më sot, që delegatët të marrin copa letrash në duar, dhe të votojnë vetëm emrat në to, duke bërë që vetëm grupimi i kryetarit të arrijë të hyjë në këshill kombëtar apo në KPD.

Sipas këtij parimi, parashikohet edhe ekzistenca e fraksioneve në parti?
Fraksionet janë grupime që mendojnë ndryshe gjë që është e vështirë të ndodhë në Shqipëri, megjithatë, kjo mundësi ekziston. Fraksioni nuk do të thotë që këta njerëz janë gjithnjë në të njëjtën mendje, dhe as që të jenë të grupuar si parti brenda partisë. E rëndësishme është që këta njerëz të jenë të përfaqësuar në strukturat e partisë dhe të mos jetë në dorë të kryetarit apo të grupimeve më të mëdha zgjedhja e tyre. Kjo realizohet kur anëtari është realisht një person që pyetet dhe vendos. Kjo garanton edhe pjesëmarrjen. Po të shohim edhe në zgjedhjet politike dhe në ato partiake, numri i interesuar i njerëzve për to ka ardhur në rënie. Një gjë e tillë vjen, sepse njerëzit duan të pyeten, sepse nëse del një njeri me mikrofonët përpara, flet ai dhe mbaron mbledhja, njerëzit nuk pyeten. Gjithashtu, flitet për përzgjedhje, që do të thotë seleksionim. Njerëzit zgjidhen me votë, nuk i vë njeri me dorë - këtë ta bëjmë kryetar, këtë ta bëjmë nënkryetar dhe kur del dikush e shkruan në gazetën kundërshtare, këtë do ta heqim, këtë do ta lëmë.

A jeni ju anëtar i Këshillit Kombëtar të PD-së?
Unë jam anëtar i Partisë Demokratike dhe i Këshillit Kombëtar, pres të demokratizohet PD-ja, të hapet ajo. Unë kam katër vjet që e them këtë. Unë nuk luftoj as për njerëz të caktuar, as për grupime të caktuara, as për marrëveshje të caktuara. Unë luftoj si i barabartë për kontributin që kam dhënë në PD, për mbështetjen që kam në PD, për të bërë gjithçka për PD-në dhe për shqiptarët që dëshirojnë demokracinë dhe që mbështesin PD-në apo e simpatizojnë atë.

Ka zyrtarë të PD-së që thonë se Meki të mos flsë ex-katedra, por të vijë në PD, të kontribuojë për statutin, programin e të tjera. Ju jeni i gatshëm të shkoni atje apo ajo?
Unë tërë jetën nuk kam ndër mend të shkoj atje; unë të flas, ata të qeshin, dhe në fund të bëjnë si u do qejfi. Unë shkova në një kuvend të PD-së, se kisha që nga ’97 e deri në 99 që rrija duke folur, duke bërë platforma që i kam botuar edhe në “RD” e që ata i kanë lexuar, dhe vajta e fola në kuvend, dy herë madje, se ndonjëri prej tyre nuk donte të ma jepte fjalën dy herë. Pra, fola mjaft qartë, shpjegova se çfarë është parimi, në seksione, në nëndegë dhe në degën e Tiranës dhe në kuvend. Ata qeshën dhe thanë se nuk e kuptonin se çfarë është, madje, në mënyrë provoktive vunë vetëm atë nenin që je anëtar. Por, kur unë shoh vetëm një njeri që flet para mikrofonave, dhe pastaj mbyllet mbledhja, unë nuk jam në atë mbledhje. Po përfitoj nga rasti që të them diçka që është harruar. Në PD nuk ka qenë gjithmonë kështu. Kryesia dhe Këshilli Kombëtar mblidhej, diskutonte, kundrështonte edhe kryetarin, edhe presidentin, edhe kryeministrin dhe votonin. Mund të them edhe një rast të vitit ’94, kur presidentit të atëhershëm nuk i pëlqeu vendimi i kryesisë dhe pati një konfrontim dhe u la të vendoste grupi parlmentar. Ky i fundit votoi si kryesia, me pak ndryshime. Ky devijim i sotshëm nga demokracia vjen kur shkelen këto rregulla. Dhe është e mundshme që parimi “një anëtar, një votë” të zbatohet që në këtë kuvend. Delegatët të zgjidhen në seksione, e nëndegë në këtë mënyrë. PD-ja, nëse dëshiron vërtet të demokratizohet, duhet të zbatojë këtë mënyrë. Deri në fund të shkurtit bëhen të gjitha këto dhe në fillim të marsit bëhet kuvendi, i cili do të caktojë programin, që do të çojë në zgjedhje partinë.

Në një deklaratë të ambasorit Salzman thuhet se Nano dhe Berisha kanë të kaluar komuniste dhe përbëjnë pengesë për zvillimin e vendit. Një ditë më pas, një protgonist i së jathtës shqiptare, hodhi idenë që PD-ja dhe e djathta të caktojë një qeveri hije dhe Berisha të japë emrin kryeministrit të ardhshëm. Si i vlerësoni këto ide?
Kjo është normale në të gjithë botën. Njerëzit kur nisen të votojnë, votojnë për programin social e ekonomik, por edhe për njerëzit që hartojnë, prezantojnë edhe që do të mundësojnë këtë program, nëse partia fiton zgjedhjet. Të gjitha partitë e mëdha kanë një ekip të tillë. Në këtë mënyrë funksionon si partia, ashtu edhe koalicionet; sa deputetë dhe sa vota ke marrë si parti, sa për qind ke mbledhur në zgjedhje, aq ministra të takojnë.



Deklarata

Të përfaqësohet mendimi ndryshe
“Të gjitha grupimet që mendojnë ndryshe, që kanë qëndrime të ndryshme për problemet e vendit, të mund të jenë të përfaqësuara në strukturat që hartojnë politikat dhe që marrin vendime. Fakti që ata nuk janë shumica nuk është arsye që ata të mbeten të papërfaqësuar”.

Kam ende mbështetje në PD
“Unë jam anëtar i PD-së dhe nuk luftoj as për njerëz të caktuar, as për grupime të caktuara, as për marrëveshje të caktuara. Unë luftoj si i barabartë për kontributin që kam dhënë në PD, për mbështetjen që kam në PD, për të bërë gjithçka për PD-në dhe për shqiptarët që dëshirojnë demokracinë”.

Kryeministri para zgjedhjeve, normale
“Caktimi i kryeministrit para zgjedhjeve është normale në të gjithë botën. Njerëzit kur nisen të votojnë, votojnë për programin social e ekonomik, por edhe për njerëzit që hartojnë, prezantojnë edhe ata që do të mundësojnë këtë program nëse partia fiton zgjedhjet. Të gjitha partitë e mëdha kanë një ekip të tillë”.


Zgjedhjet, vjedhja nis aty ku numërohen votat

Më e rëndëishme se çështja e listave zgjedhore, për ish-kryeministrin Aleksandër Meksi, është gjetja e një mënyre të re për numërimin e votave. Sipas tij, vjedhja nuk nis me emrat e listave të zgjedhësve, por me numërimin që u bëhet votave në qendrat e votimit. Më e mira, sipas Meksit, do të ishte që kompetencat e KQZ-së të reduktoheshin dhe numërimi i votave të realizohej në qendrat e votimit, në shkallë prefekture apo rrethi. Në këtë mënyrë, duke i shfaqur formularët e votimit të projektuara për të gjithë, do të shmangeshin edhe problemet që ndodhin me kutitë e votimit rrugës për në KQZ. Gjithashtu, për Meksin, i cili ka qenë një ndër “të urtët” me të cilët u këshillua presidenti Moisiu për procesin zgjedhor dhe balancimin e KQZ-së, varianti më i pranueshm do të ishte ai 3 plus 3 plus 1. Ky variant do të thotë tre nga të majtët, tre nga të djathtët dhe një nga presidenti, pasi nuk mund të pretendohet për njerëz tërësisht të paanshëm. Gjithshtu, ish-kryeministri mendon se zgjedhjet me një raund janë antikushtetuese, dhe se partitë e vogla duhet t’i drejtohen gjykatës për ta hequr këtë rregull, që i penalizon ato në zgjedhje.



© 2003 Gazeta Panorama





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 7-10-2004 nė 02:00 Edit Post Reply With Quote
Meksi deri aty e ka cakun, te leshoje shprehje te sistemuara me "kundermim te rende" demokratikas.

Ai duhej te kishte dhene doreheqjen i pari, qysh ne fund te '94, kur deshtuan me referendumin per kushtetuten.

Por, Meksi nuk u hoq nga kryeminister, edhe kur kerkesa e nevoja ishte aq evidente ne fillim te "97 - ajo gje nuk ndodhi sepse kishte prova ne dore kunder presidentit ...

Tani, ligjeron per demokratizimin e PD-se,por pa i hyre Berishes ferre ne kembe.

Mbase i mbushet mendja Meksit qe te kryesoje levizjen PPD (Pritje Per Demokratizim) ... S'ke cfare te thuash, rol te veshtire ka i ngrati.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 16-2-2005 nė 23:34 Edit Post Reply With Quote
Aleksandër Meksi: Njerëzit e mëkatit bëhen vegla në politikë


Miranda Haxhia
Ish-kryeministri dhe arkeologu Aleksandër Meksi, çdo mëngjes bën shëtitjen e tij të zakonshme dhe pi kafen së bashku me miqtë, të cilët asnjëherë nuk e panë si një njeri të rrëzuar nga froni, asnjëherë nuk e përfillën si servilë e mashtrues, por thjesht si shokë e si miq.

Ai ka të njëjtën gjallëri që nuk e ka braktisur, me vështrimin e zgjuar, të thellë e të lexueshëm, veshur me shije artisti, me gjithë hiret e një studiuesi e intelektuali. Pjesën më të madhe të ditës e zë puna studimore e shkencore. Po merret me ripunimin e librit për arkitekturën shqiptare, duke e plotësuar me dukuri, fakte e rrjedhoja të reja. Meksi rrëfen në një intervistë për “Panoramën”, mendimet e tij për situatën aktuale në vend dhe atë që ai pret nga bashkëqytetarët e tij dhe nga politika për të mirën e atdheut.

Ju u sakrifikuat, ashtu si flijimi tek legjenda e Rozafës, që muret të ngriheshin, por pas shtatë vjetësh ende e djathta nuk ka fituar qëndrueshmërinë dhe forcën për të sfiduar pushtetin e së majtës. Atëherë, nga kjo pikë vështrimi e largët, nga jashtë, kur keni sistemuar shumë njohjen tuaj, miqtë tuaj të vërtetë, sharlatanët dhe servilët që i qepeshin qeverisë së parë demokratike, si e shikoni situatën?
Nuk mendoj se jam sakrifikuar. Në politikë kemi hyrë në kohën kur ishte e mundur të hyje, në fillim të viteve ’90, për të kontribuar aq sa është detyra e çdo njeriu të ndershëm, për të mirën e vendit tim, të njerëzve, të të gjithëve, nuk kam bërë sakrificë që të kem dhunuar veten për të tjerët. Në Shqipëri është e vështirë të konceptohet që njerëzit të punojnë për bashkësinë. Në një vend, ku jeta e përbashkët është sfida dhe vështirësia më e madhe, sidomos në periudhën e sotme, nuk kam pasur asnjë problem me njerëzit, vazhdoj të kem të njëjtat marrëdhënie me ta, natyrisht nuk mund t’i kem njerëzit të gjithë me vete, nuk kam pasur asnjë problem. Shkoj në çdo vend, ditën e natën, nuk më kanë dëmtuar mua si individ shpifjet se shpifësi është argat i keq. Politika sot mbështetet në ta, njerëzit janë të humbur. Më dhimbset se shumë nga punët që bëmë, mundohen t’i prishin, por shtetin e së drejtës e pluralizmin nuk mund ta kthejnë mbrapsht, kurrë.

Keni kohë pa folur. Pse?
Nuk është në moralin tim të flas kur nuk më pyesin për politikën. Unë di të them gjërat për ata që dëgjojnë e duan të dinë për të mirën e Shqipërisë.

Kurrë njerëzimi, një pjesë e tij, apo një grup i veçantë nuk e durojnë gjatë diktaturën e një njeriu të vetëm pa ushqyer urrejtje ndaj tij dhe kjo urrejtje e njerëzve të vë në fre. Si mendoni, që për shqiptarin ende ka fosile të kësaj diktature, apo është një lloj pashmangshmërie që i shpëton vetëdijes së një kombi si ky i yni?
Këto ditë, nga Parisi, u dërgova dy - tre miqve të mi nga një mesazh të shkurtër, ku theksoja se, diktatorët venë e vinë, historia vetëm i nxin. Shqiptarët të jenë të qetë, se ata që ushtrojnë diktat mbi ta, ata që nuk dalin të larë, sado që larot e tyre t’i nxjerrin për ditë në TV, shqiptarët janë të tillë që sa më shumë të dalësh në TV, më shumë të përbuzin, të urrejnë, nëse janë shqiptarë këta njerëz. Nuk është i nderuar njeri në një botë shqiptare nëse bën të këqija.

Sot, cili lloj shkatërrimi ju lodh, a ju vret sytë më shumë: shkatërrimi moral, apo shkatërrimi i ambicies për t’i dhënë kuptimin e plotë demokracisë?
Më shqetëson fakti që tentohet të bëhet e kundërta e asaj që bëmë ne, të dhunohet puna e asaj që bëmë ne. Kur punët shkojnë shtrembër, ka diçka amorale nga ata që i lavdërojnë, që heshtin, është e pamoralshme, e vetmja gjë që ka në dorë qytetari, është që ta thotë në mënyrë të qartë fjalën sipas parimit: “Mos i bëj tjetrit atë që s’ke qejf ta bëjnë ty!” Kam frikë se shumë flasin për këtë, por pak ecin sipas këtij parimi. Nuk janë shqetësuar se nuk bëj pjesë në grupin që lufton pushtetin, apo që përkrah pushtetin. Askush nuk ka të drejtë të uzurpojë drejtimin e një lëvizjeje politike, askush të përzgjedhë njerëzit me të cilët duhet të punojë, kjo është arsyeja që përdor termin - bolshevik dhe - përzgjedhje, duke qenë se për pesë vjet kam qenë në krye me të tjerë dhe jam mbështetur si nga PD-ja dhe një pjesë e mirë e popullit shqiptar, kam detyrimin që të kontribuoj me të drejtën time, me punën time, me fjalën e lirë, me praninë time; unë do vazhdoj të kontribuoj, nuk ma mbyllin dot gojën, apo të më mbajnë për të vdekur.

Jeni shprehur se qeveria që erdhi pas jush është e ardhur prej kallashnikovit. Po sot, mos vallë “janë vënë silenciatorë” në grykat e atyre kallashnikovëve, të cilët janë gjithsesi tronditës dhe fatalë për fatin e një vendi?
Kallash është shteti, kallash Kushtetuta, për sa kohë që nuk mund të prodhojë asnjëherë demokraci, sepse mbart peshën e mëkatit dhe faji duhet shlyer duke u larguar, duke u hequr mënjanë, duke dhënë prova, duke filluar që nga njerëzit që janë përlyer në kohën e komunizmit, si bashkëpunëtorë të sigurimit, që ende fëlliqin politikën. Nuk mendoj se “ka silenciatorë”, por kur flasin për demokraci dhe bëjnë të kundërtën e asaj që dikton demokracia kjo nuk do koment.

Kryetarët e partive nuk e mbajnë mend më statutin e partisë së tyre? ǒndodh me ta?
Kur mendoj se janë vetë partia, statuti sipas parimit të Leninit për ta nuk ka vlerë, e ndryshojnë sa herë të duan për propagandë ose bëjnë sikur lexojnë. Krerët e sotëm mendojnë se janë ata Mesia, se janë ata që drejtojnë, kur 1/3 e njerëzve u ka ikur jashtë Shqipërisë, u kanë ikur nga duart.

Përse përflitet dhe keqpërdoret institucioni i dorëheqjes?
Dorëheqje nuk ka në Shqipëri, nuk ka dorëheqje në botë, në kuptimin si e shtron shqiptari. Shqiptari nuk e shtron çështjen që të kemi zgjedhur apo je zgjedhur që të mbash pushtetin, je i ligjshëm në pushtetin që ushtron. Në tërë botën bëhet me zgjedhje, por jo që je i detyruar të hiqesh. Dorëheqje ndodh kur nuk qeveris dot, kur humb, vendos të ikësh vetë se nuk të japin votën. Këtu vota vidhet nga votavjedhësit. Këta njerëz nuk kanë asgjë të përbashkët me demokracinë. Për fajin tonë, njerëzit e konfliktit janë të privilegjuar; ata quhen trima, kështu që njerëzit në ’97-ën krahasohen me Prometeun. Kjo politikë është instrument, nuk është viktimë. Unë toleroj fajet e tua, por po pranove, askush nuk mund të bëj shantazh. Kjo ka qenë arsyeja që njerëzit e mëkatit nuk duhet të bëjnë pjesë në politikë, sepse do të shndërrohen shpejt në vegla.

Nocioni i kombit dhe i pushtetit është shkrirë në mendjet e tyre me atë të një diktatori? Janë ende në kohë për t’u tërhequr? Cili prej tyre është më pranë kohës për të parë fantazmat para fytyrës?
Në momentin që ata thonë se jemi ne Shqipëria, nuk u shkon mendja as për parti, as për Shqipëri dhe as për pushtet, por për fitime, nuk është e drejta jonë t’i themi: ik njeri. Unë kam kërkuar të ketë zgjedhje të lira, si e ka Perëndimi. Nëse nuk ndodh, kjo do vazhdojë kështu deri sa të shkatërrohemi si komb.

Si shpjegohet që njerëzit të cilët magjepsen më shumë prej pushtetit janë ata më të paaftët? Ka lidhje me kulturën e njeriut?
Flitet si një anekdodë, që kur u bë në kohën e Enverit dikush ministër, tha se nuk e dinte se ishte kaq i zoti. Këta njerëz vijnë nga hiçi, sigurisht, zotësia vjen nga dijet, nga të mësuarit, por kur shkelen këto rregulla, njerëzit janë qesharakë. Mbase i gënjen mendja se do vdesë Shqipëria, po të largohen ata.



Biografi
Kush është Aleksandër Meksi

Aleksandër Meksi ka lindur në Tiranë në vitin 1939 dhe është diplomuar për inxhinieri në vitin 1960, në Universitetin e Tiranës. Ka punuar si studiues e restaurator i monumenteve mesjetare në INK dhe QKA. Është autori i shumë studimeve në revistat “Monumentet dhe Iliria”, si dhe i librave “Historia e Arkitekturës”, pjesa I-1973 (bashkautorë) tekst universitar; “Arkitektura mesjetare në Shqipëri” 1982, “Historia e arkitekturës shqiptare” 1987, “Berati dhe arkitektura” 1988, (Berat, son historie e son architecture) 1996, “Restaurimi i monumenteve të arkitekturës” 2004.



Studiuesi tregon për punën kërkuese dhe shkrimet
“Të huajt e kanë përdorur Shqipërinë”

“Të huajt, për shkak të interesave, apo gjeopolitikës e kanë përdorur Shqipërinë. Për fat të keq ata nuk i kanë njohur shqiptarët, sepse janë vetëm nëpunësa të shtetit të tyre, e kthehen nga Shqipëria me ndonjë valixhe të mbushur mirë. Fatkeqësia jonë është që i quajnë perëndi dhe dëmi që i bëhet Shqipërisë është i madh”. Kështu thotë Meksi duke iu rikthyer shkencës, një fushe ku ai nuk mbetet kurrë ngushtë. Gjithsesi, Meksi e lidh historinë në periudhat e saj ngushtësisht njëra me tjetrën. “Rasti i ’97-ës është një shembull i tillë. Përparimi i Shqipërisë nuk ndodh pa u kthjelluar 1997-a”, thotë ai. Duke iu rikthyer punës së tij studimore, Meksi mendon se ajo që ai ka shkruar ka vlerë për dokumentacionin. “Këto janë marrë në konsideratë nga studiuesit e huaj. Sesa vlerësohen sot, kur njerëzit kanë probleme të tjera, shumë më madhore se qënia e tyre shpirtërore e morale, unë kam detyrimin të dëshmoj atë që kam vërejtur, se kjo është një detyrim i atyre që janë marrë me monumentet, se ka prej atyre që nuk ekzistojnë më”, thotë ai. Kështu, Meksi rrëfen për një periudhë që quhet e errët, për të cilët mungojnë shkrime, kërkimet arkeologjike që janë rezultat i një kohe të turbullt, me rrënime barbarësh, me humbje të mjaft dëshmive të shkruajtura, janë ndërtime te kultit, apo dokumente kishtare. “Në këtë drejtim, për Shqipërinë, për arbëreshët, për të cilët mohohet me dashje nga fqinjët që kanë qenë në këto troje, fakti i pranisë së tyre është shumë i rëndësishëm”, thotë ai.

© 2003 Gazeta Panorama


Ke te drejte, sikur te kishte dhene doreheqjen te pakten mbas zgjedhjeve te 1996 ndoshta dhe sot PD do te ishte ne pushtet.

Ama shkrimet e tij me pelqejne dhe qendrimi i tij mbas 1997 eshte i pakrahasueshem me ate te pollo e kompani.

Per mendimin tim zotni Berisha me mire te perpiqet te bashkepunoje me zotni Meksin sesa merret me imamin.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 16-2-2005 nė 23:40 Edit Post Reply With Quote
Besoj javes tjeter do te mund tia bej ne sy kete pyetje zotni Meksit:

A i keni shkruar ju kujtimet permbi 1996-7?





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 28-6-2005 nė 09:00 Edit Post Reply With Quote
AGRON RUMI

Anëtar








Mesazhe: 636
Regjistruar: 18-3-2003
Lokalizimi: U.S.A
Anëtari është JoNëlinjë

Humori:
Postuar më 21-6-2005 në 02:12 AM

Pylli i dushkut ose farsa elektorale

Nga Aleksander MEKSI

Nuk ka mbetur njeri ketu (jo vetem shqipfolesit), qe te mos kete deklaruar per rendesine e zgjedhjeve per shqiptaret e Shqiperine, per te ardhmen e tyre, per ndihmat (integrimin pas Jo-ve, po e leme per me vone) etj, etj. Madje, kete po e bejne dhe zyra te huaja e OJQ (qe paguhen e flasin per to). Vecse kur thone qe duan zgjedhje te ndershme e te lira, askush nuk deshiron te flase per faktin (e kemi thene dhe gjetke) qe me ligj te pandershem nuk mund te kete zgjedhje te ndershme. Mbetet qe zgjedhjet te jene kesaj rradhe per ne njelloj bixhozi, apo loje me zare, qe kush te kete "fat" te fitoje (jo vetem fat, por dhe "zotesi" per dredha).

Pra dhe kesaj rradhe do te kemi nje farse elektorale, ku vullnetin e popullit nuk do ta mesojme qarte, domethene se cilen parti voton, me sakte cilin lider nuk do, domethene nga kush deshiron te qeveriset. Dhe ta themi me shqip akoma, si e gjykon ai ceten qe e ka qeverisur deri me sot, cka do te ishte gjykimi me i rendesishem, dmth duhet vazhduar ne kete rruge apo ka ardhur koha per ndryshim.

Kudo ne boten demokratike jane qytetaret qe thone fjalen e tyre per qeverisjen dhe sistemin qeverises. Por, me sa duket, nder ne edhe kesaj rradhe do te jete nje tregues i terthorte i vullnetit te popullit, abstenimi apo refuzimi per ta hedhur voten dhe dikush te na e numeroje, si do ai, dhe per ke do. Ne fund te fundit abstenimi, sot per sot, eshte e vetmja menyre e qarte e shprehjes demokratike qe na ka mbetur (nuk kam ndermend te hesht sic urdheronte Qepe! nje trakt i turpshem totalitar). Dua te shtoj gjithashtu se jam dakord qe krahas te drejtave kemi dhe detyrime morale (po e pranoj, dhe pergjegjesi qytetare) dhe per kete duhet votuar, por jo me ligj te hartuar me vetedije te pandershem e te hapur per manipulime, per cka eshte detyre zyrtare te sigurohet. Perben nje habi ogurzeze per mua fakti qe askush (as hartuesit bipartizan, as deputetet votues dhe as shpallesi firmoses) nuk deshiron te permendin, qe ligji (me sakte pseudosistemi) eshte qartesisht antikushtetues (neni 64 e thote qarte se votohet me shume se nje raund). Madje as dhe ata (LSI dhe LZHK), te cileve sistemi bipartizan do t'ua ktheje votat ne mullare dushku, nuk u ankuan, as dhe ne publik ne menyre te qarte, se kemi shkeljen me te rende te Kushtetutes, te mjaftueshme ne cdo vend demokratik per inkriminimin e autoreve dhe "impeachment". Askush pra nuk iu drejtua Gjykates Kushtetuese, Presidentit te Republikes, opinionit shqiptar dhe anglishtefolesave, ketu dhe jashte. Ankimi i fundit qe u paraqit ne KQZ ishte i vonuar dhe ne vend te gabuar. As une qe po shkruaj nuk mund te parashikoj dot lojen, cudine etj, qe mund te na beje mazhoritari me nje raund, i cili vec te tjerash josh me teper se ne vitin 2001, manipulimet qe permbysin "vullnetin" e popullit.

Me kerkesen e Presidentit te Republikes ne, nje grup ekspertesh patem rekomanduar si te rendesishme per zgjedhje te ndershme dhe te lira numerimin dhe rinumerimin ne publik ne qender te prefekturave, si me te sigurtin per te shmangur presionet e militanteve dhe te forteve lokale dhe manipulimin, sepse kesaj rradhe do te kete dhe numerime ne qendra komunash (lexo: katund apo fshat); rekomanduam gjithashtu si shume te rendesishme listat (ishte pranvera e vitit 2004), por me to po merren vetem dy-tre muajt e fundit. Nuk ka pse te mos mendojme se e lane me vetedije. Folem gjithashtu per komisione me anetare te zgjedhur me short nga dy kampet, qe te mos parablehen. Nuk po zgjatemi ketu per sigurine e fleteve, qe per here te pare po shtypen ne vend. Jam i bindur se te gjitha keto, si dhe shume verejtje te tjera, qe duhet te ishin marre parasysh, do te jene ne listen e protestave te humbesit (bashke me shoket), por me kot. Keto nuk i themi per ta ndihmuar, por per ta qortuar. Sikur te mos mjaftonin gjithe keto mangesi me pasoja per ndershmerine e zgjedhjeve, u institucionalizua Dushku mbarekombetar, qe perkthehet nga gjuhet jo shqipe, "transferim i votes", per te marre si grupim me shume se te takon, d.m.th. sa eshte "verdikti i sovranit", qe e trumbetojme si fjale te rendesishme. Eshte e vertete se te gjitha sistemet elektorale qe perdoren jane demokratike, por eshte po aq e vertete qe traditat dhe mentaliteti i nje populli kushtezojne sistemin qe zgjidhet, per te mos folur pastaj per sistemet e sajuara si ky i joni.

Duhet theksuar se krahasimi i sistemit bipartizan me Gjermanine dhe Italine eshte i gabuar dhe dashakeqes. Ne Gjermani 50% te deputeteve zgjidhen me sistemin mazhoritar dhe 50% me sistemin proporcional. Pra nuk ka dy vota, por dy gjysma votash dhe eshte me se e qarte qe askush nuk voton ne njeren skede per mua dhe ne tjetren per ty, sepse demton partine e tij. Ndersa ne Itali, 75% te deputeteve zgjidhen me sistemin mazhoritar me dy raunde, domethene qe ai qe zgjidhet te kete mbeshtetjen e shumicesh te zgjedhesve ndersa 25% te deputeteve zgjidhen me sistemin proporcional dhe kjo cerek vote vlen vetem per ata deputete te proporcionalit. Ligji dhe mund te ishte me tendence mazhoritari si ai i Italise, por do te ishte me dy raunde dhe me vote te ndare qarte qe nuk prodhonte deputete me frymen e shenjte. I tille ishte ligji i vitit 1996, qe kur u miratua, PS, PAD dhe PSD gati shkateruan sallen e Parlamentit. Edhe kesaj rradhe shqiptaret nuk do te kene mundesine te dine mbeshtetjen qe kane partite dhe partizkat, qe te dine vleren reale te tyre ne jeten politike shqiptare, domethene te dine a duhet te paguajne per ta, pa le pastaj per kryetaret e perjetshem te tyre, te cilet me pseudokoalicionin iu mjafton 0.7% per te qene deputete te perjetshem.

Me nje kod te tille "sui generis" nuk vlen asnje parashikim edhe sikur te kishim sondazhe te besuara, sepse Kodi Zgjedhor arberor (lexo: mazhoritari dushkarak) permbys gjithshka dhe sipas meje vendimtare per garen PD-PS do te jene ne nje numer jo te vogel zonash pjesemarrja, shkalla e realizimit te Dushkut dhe votat qe do te marrin LSI dhe LZHK. Pra cudia e vertete kesaj rradhe do te jete Dushku, kesaj rradhe jo me nje koder e Lushnjes, por nje pyll i vertete qe po mori zjarr, djeg gjithe Shqiperine (dhe jo vetem Republiken e Shqiperise).

Le te ndalemi ta shpjegojme si funksionon ky transferim i votave, i projektuar me vetedije dhe deshire te plote nga bipartizanet. Votat e proporcionalit qe llogariten ndaj 140 vendeve vlejne ne fakt per 40 vende d.m.th. 29%, sepse dy partite e medha do te marrin ne mazhoritar me shume vende se sa ju takon me proporcional. Por me transferimin e votave, perqindja e votave qe kane fituar do te jene me shume se 29% (sepse jane dhe votat e dy partive te medha). Keshtu qe votat e partive qe perfitojne nga Dushku duhet te shumezohen me raportin 29, pjestuar me shumen e perqindjeve qe marrin gjithe partite qe kane me shume se 2.5% ne proporcional. Ky raport mund te jete te themi 0.5 dhe mbase mund te arrije dhe 0.3 po te kemi parasysh thirrjet "eshte tradheti te votosh me proporcional per partine tende" (shyqyr qe vota eshte e fshehte qe te mos i perjashtojme neser si tradhetare). Ne kete menyre partite e vogla nuk fitojne ndonje gje te madhe, kjo eshte ne vartesi te pazareve te bera dhe udhezimet qe do t'i jepen popullit. Sidoqofte ai qe do ta beje me mire kete transferim votash do te kete shanse te fitoje me shume mullare me gjethe dushku. Meqenese cdo parashikim eshte i veshtire, vec deshires per ndryshim per mire, duke iu larguar te keqes, mbetemi ne pritje te dates 3 dhe shpalljes me date 4 dhe 5 korrik te rezultateve qe mund te na cudisin. Shpresoj te jete deformim per mire i vullnetit te popullit. Vecse duhet thene, qe cdo deformim per keq i vullnetit te shqiptareve, ndikim edhe i deshires per ndryshim ose i deshires per mos ndryshim, mund te shkaktoje (me pak nxitje dhe kontribut antishqiptar) dhe cregullime qe do te demtojne Shqiperine ne rrugen e perparimit, nuk po themi te integrimit, sepse sidomos per brezin tim, qe mire se do e mbyllim pa integrim, por s'do te shohim as perparim, vecse sherre dhe lidera.


KORRIERI

Sot pata kohe dhe e lexova artikullin.

Permbi sistemin zgjedhor ka shume te drejte.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 19-2-2008 nė 11:52 Edit Post Reply With Quote
http://www.aleksandermeksi.com/blog/





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 13-4-2009 nė 19:23 Edit Post Reply With Quote
Meksi: Kundërshtarët e komunizmit që u pushkatuan gjatë dhe pas luftës, duhen trajtuar si dëshmorë
ARMAND MAHO
13/04/2009 Intervistë me ish-kryeministrin e Shqipërisë Aleksandër Meksi në lidhje me debatin e hapur për të ashtuquajturit “kolaboracionistë”

Ish-kryeministri i Shqipërisë në vitet 1992–1996, Aleksandër Meksi, në një intervistë për gaztën “Metropol” shpreh qëndrimin e tij në lidhje me debatin e hapur dhe deklaratat e disa politikanëve për dëmshpërblimin e të pushkatuarve pa gjyq para dhe pas vitit 1944. Në pozita jo vetëm të një politikani, por edhe të një historiani, Meksi shprehet se historia duhet riparë dhe ata nacionalistë që u pushkatuan pa të drejtë nga regjimi komunist duhet të zënë vendin që u takon në listat e patriotëve të këtij vendi. Sipas tij, në historinë e këtij vendi duhet rishikuar dhe një herë periudha e Luftës Nacionalçlirimtare, numri i dëshmorëve, numri i partizanëve që morën pjesë në këtë luftë dhe listës së dëshmorëve t’u shtohen edhe ata nacionalistë që për arsye gjeopolitike apo dhe ideologjike dolën hapur kundër doktrinës komuniste. Një qëndrim tjetër interesant i ish-kryeministrit është dhe ai që ka të bëjë me dënimet që u dhanë pas viteve ’90 për ish-drejtuesit e kastës së kuqe, Ramiz Alia, Nexhmijë Hoxha, apo dhe të tjerë, për të cilët Meksi shprehet se ka ardhur koha të rishihen dhe një herë dënimet për këta njerëz, të cilët u dënuan për gjenocid, morën pafajësinë dhe madje u dëmshpërblyen. Sipas Meksit, ligji i lustracionit duhet të jetë në vazhdën e viteve ’90, ku njerëz që kanë mbrojtur figura kriminelësh komunistë kanë shkuar deri aty sa dhe janë burgosur.

- Zoti Meksi, kohët e fundit është hapur një debat në lidhje me të pushkatuarit pa gjyq, pas por edhe para çlirimit. Nga një pjesë e politikës shqiptare janë konsideruar, si edhe më parë, “kolaboracionistë me pushtuesin” gjatë viteve 1939-1944 dhe si të tillë nuk meritojnë qoftë dhe dëmshpërblim moral si pjesa tjetër e të persekutuarve të regjimit komunist. Përveç se jeni ish-kryeministër në kohën kur u ngritën komisionet tripaleshe, profesioni juaj u lidh dhe me historinë. Në opinionin tuaj mund të flitet në vitin 2009 për kolaboracionistë apo bashkëpunëtorë, ose më saktë, kanë qenë këta vërtet kolaboracionistë?

- Një gjë është e sigurt: njerëzit që janë vrarë pa gjyqe nga komunistët, në më të shumtën e rasteve janë vrarë sepse komunistët nuk e shihnin si detyrim zhvillimin e gjyqit. Të tillë janë vrarë pa gjyqe dhe mbas çlirimit të Shqipërisë, pra pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore e deri në hyrjen e demokracisë. Për më tepër, gjyqet që bëheshin ishin gjyqe të sajuara, fiktive, me dyer të mbyllura, me dëshmitarë të rremë, me spiunllëqe etj., etj. Ata njerëz janë vrarë sepse ishin kundërshtarë të komunizmit në shumicën dërrmuese të rasteve. Qenë kundërshtarë të komunizmit, sepse në një mënyrë apo në një tjetër e njihnin komunizmin, ose njihnin njerëzit të cilët i paraqiteshin publikut si komunistë. Sigurisht që në një vend të vogël si Shqipëria lidhjet me fuqitë e huaja janë vendimtare. Nuk mund të quhen “kolaboracionistë”. Por mund të quhen, në rast se përdorim të njëjtën terminologji që përdorin sot këta kundërshtarë të kësaj dukurie edhe ata që u bashkuan me Jugosllavinë, dhe ata që u bashkuan me Rusinë, edhe ata që u bashkuan me Kinën. Siç mund të dalë ndonjë i marrë që të na thotë tani se “jeni bashkuar me Amerikën dhe ne jemi kundërshtarë të Amerikës”. Kjo është një gjë fare-fare e qartë. Kishte njerëz të cilët e dinin mirë se komunizmi ishte armik i Shqipërisë, sepse ishte me Serbinë, kundër këtij vendi, e dinin mirë që ishte armik i njerëzimit. Këta njerëz e quajtën të arsyeshme ta luftonin dhe të bashkoheshin me këdo që i jepte mundësi mbijetesës së shqiptarizmës. Dihet se në kohën e këtyre qeverive, si në kohën e Italisë, ashtu edhe në kohën e Gjermanisë, këtu nuk u vranë çifutët. Dhe ishin këta që i ndihmuan. Nuk është e rastit që Mustafa Kruja dhe Xhaferr Deva morën shtetësinë amerikane. Nuk ishte Amerika nga ato shtete që falte kolaboracionistët. Pra, e njihte mirë veprimtarinë e tyre. Sigurisht, dikush mund të thotë se ishte një zgjidhje e gabuar politike nga ana e tyre që u bashkuan me boshtin, në një kohë që dihej se boshti ishte mundur, ashtu siç mund të thuash se ishte dinake bashkimi me kundërshtarët e boshtit dhe ata e dinin se do fitonte ajo palë tjetër dhe donin pushtetin me çdo mënyrë. Nuk është e rastit që në botimet e fundit, që janë të pacensuruara, të kujtimeve të pjesëtarëve të misioneve ushtarake angleze dhe amerikane në Shqipëri thuhet qartazi se “komunistët shqiptarë me Enver Hoxhën në krye e quanin më të rëndësishme të luftonin nacionalistët sesa të luftonin me gjermanin apo italianin”. Dhe një histori e vërtetë e këtyre viteve duhet rishkruar. Mund të ketë gjykim negativ për persona të veçantë, por nuk mund ta kesh tërësor. Mund të evidentohen individë të veçantë, që mbase duhet konsideruar si të tillë, kjo i takon një studimi të imët me dokumente, jo me fjalë, jo me paragjykime, jo me përrallat e 50 vjetve, sepse edhe njerëzit më të ndershëm mund të jenë sharë, edhe ata që s’kanë prekur pushkë me dorë janë quajtur kriminelë etj., etj. Pra, ishte një çështje që duhej të merrej në konsideratë nga ligji, duhej të ishin mënyrat e shqyrtimit të çështjeve, por në asnjë rast nuk duhet të bësh një gjykim global, ku të thuash se “meqenëse je dënuar pa gjyq, je vrarë pa gjyq, ose meqenëse je vrarë para 28 nëntorit 1944, nuk ke të drejtën e rehabilitimit politik, nuk ke të drejtën e dëmshpërblimit për pasardhësit”. Në një kohë që tërë pasardhësit janë ndëshkuar në të njëjtën mënyrë me ata që u vranë tri ditë më vonë, pra pas fundit të luftës. Për të njëjtën arsye se qenë si ata të parët: armiq të komunizmit.

- Pra, ju mendoni se duhen trajtuar njësoj si ata që janë pushkatuar pa gjyq para 1944-s, edhe ata pas këtij viti?

- Sigurisht. Të jeni të sigurt se një gjyq formal ka pasur. Më duket se Fatos Lubonja e përmendte këto ditë, kur fliste për një letër të dërguar për Anastas Plasarin, që Enveri ia dërgonte Nexhmije Hoxhës dhe bënte vërejtje më vonë se ky shpëtoi, ndenji në Shtab dhe vdiq nga vdekje natyrale etj., etj. Pra, këta urdhra kanë ekzistuar, nuk është e rastit që i pari që kundërshtoi si fraksionist u gjykuar dhe u vra pa gjyq. Ishte Anastas Lulo më 1943. Dhe tragjedia është se ata që e vranë quhen “heronj”, marrin para pasardhësit se u vranë më pas në luftë, kanë emra nëpër rrugë etj. Ndërsa këta që kundërshtonin këtë që ishte një murtajë e keqe, nuk kanë të drejtën e asnjë rehabilitimi moral, as dhe të një kompensimi, po themi, sepse ata që luftojnë për atdhe nuk luftojnë për para, por të një kompensimi për të lehtësuar jetën e atyre që vijnë mbrapa, si për shkollimin, punësimin për një biznes etj.

- Le të qëndrojmë këtu, pra këta s’duhet të kenë vetëm një dëmshpërblim material, por edhe një dëmshpërblim moral?

- Sigurisht, për secilin rast duhet parë me imtësi dhe duhet shqyrtuar para se të shprehesh në mënyrë negative për ta, aq më tepër që ka prej tyre që janë patriotë që prej ditës së ngritjes së flamurit të pavarësisë, dhe më parë, mund t’i gjykosh për një periudhë të shkurtër, nga pozita subjektive të tuat, ose nga përkatësia politike, një tjetër i gjykon ndryshe, dhe për një periudhë të shkurtër të kalosh në heshtje, siç bëhej në atë kohë, t’i fshish fotografitë, t’i anashkalosh veprat etj., etj., kjo është shumë obskurantiste.

- Ndoshta është me interes që të sqarohet në këtë rast pozicioni i një prej patriotëve që ngritën flamurin në Vlorë dhe më pas u konsiderua regjent. Bëhet fjalë për Lef Nosin, që dikush që ka qenë në krye të komunizmit, por që po i jepet goxha hapësirë në medie, e ka konsideruar “tradhtar”, “kolaboracionist” etj. Ju keni një opinion rreth kësaj figure?

- Lef Nosi është firmëtari i pavarësisë, pra pjesëmarrës i kuvendit të Vlorës, sepse një pjesë kanë firmat, një pjesë erdhën me një ditë vonesë, por ka nga ata që organizuan dhe e bënë Vlorën, pra pavarësinë e Shqipërisë. Ka qenë ministër në qeverinë e parë shqiptare, më pas nuk është përzier më me politikë, është marrë me shkencë. Për shkak të emrit të tij dhe përvojës u fut në atë këshillin e katër vetave të regjencës, pasi kishin marrë garanci se Shqipëria nuk është e pushtuar, por është një vend neutral dhe nuk prekeshin disa gjëra. Menduan se me këtë mënyrë i bënin mirë Shqipërisë dhe unë e di mirë rastin e patër Anton Arapit, që është çështje paralele, i cili, ndërsa për të shpëtuar ndonjë shqiptar nga burgu i italianëve apo pas tyre i gjermanëve duhej të paguaje 300 napolona flori, te patër Anton Arapi i nxirrje pa para, këtë e di me shembull personal nga njerëzit e familjes. Pra, është një kontribut njerëzor, plus që historia e sotme, e shekullit të fundit, shkruhet nëpërmjet atyre dokumenteve që i ruajti dhe i përjetësoi nëpërmjet botimit Lef Nosi. Kështu, nuk mund të akuzosh Eqerem bej Vlorën, nuk mund të akuzosh patër Anton Arapin, Mustafa Krujën, Mihal Zallarin dhe shumë e shumë të tjerë, të cilët sipas mënyrës së tyre u përpoqën për Shqipërinë dhe gjykimi i tyre duhet bërë mbi bazën e dokumenteve, jo mbi bazën e një gjykimi global për faktin se ishte kundërshtari jot. Sepse rrezikohesh që edhe sot të përdorësh të njëjtat gjëra për kundërshtarin, ta identifikosh atë si armik, pra të mos kesh një mënyrë gjykimi pluraliste, që t’i japësh dhe atij që s’mendon si ti të njëjtën të drejtë që të jetë në skenën politike dhe në jetë, apo t’i marrësh dhe jetën, të kalosh në rastin ekstrem. Pra, mendoj se është një çështje që duhet shqyrtuar. Për fat të keq, historia te ne nuk shkruhet mbi bazën e dokumenteve. Dokumentet nuk botohen. Për fat të keq, askush nuk e di çfarë kanë qenë këta njerëz në të vërtetë, çfarë kanë bërë, por dinë ca filma, që është turp që jepen dhe sot e kësaj dite. Me priftërinj, me agjentë amerikanë, me borgjezë, me pasanikë etj., etj.

- Gjatë kohës kur ju ishit kryeministër, u bë një rishikim, si të thuash, i statistikave për ata që komunizmi e pa të arsyeshme t’i shpallte dëshmorë, sepse mund t’i shpallte dhe tradhtarë. Flitej për një luftë nacionalçlirimtare me përmasa paksa të ekzagjeruar për kushtet e një vendi të vogël, ndoshta qëllimisht për të diskredituar palën tjetër, atë të nacionalistëve. A mund të na thoni diçka rreth kësaj çështjeje? Vërtet shifra është aq sa është propaganduar për 45 vjet në Shqipëri?

- Historia shkruhet dhe rishkruhet, se përndryshe nuk do kishte më historianë. Por historia shkruhet në bazë të dokumentacionit, pra më parë botohen veprat, pastaj flitet. Kur flasim për Luftën Nacionalçlirimtare, duhet të botojmë sa kanë qenë partizanë dhe cilët kanë qenë, sa kanë qenë dëshmorë dhe cilët kanë qenë. Thuhet se kanë qenë 70 mijë partizanë, kur u kthyen në ushtri të rregullt, pas kongresit të Përmetit, pak para çlirimit në territoret e çliruara, ku të futeshin në ushtri për të kontribuar në fitimin e luftës. Dhe dëshmorët nuk janë 28 mijë.

- Sipas jush, sa mund të jenë?

- Po. Kryetari i Komisionit të Verifikimit, Dashamir Shehi, ka thënë se kanë qenë vetëm 4200. Problemi është se kjo shifër të thuhet, nuk ka vlerë as kjo që them unë, problemi është që kjo shifër të jetë publike dhe të dihet sa dëshmorë janë. Dëshmorë janë të gjithë ata që me armë në dorë dolën për të luftuar, sipas mendjen së tyre, pushtuesit e Shqipërisë. Shqiptari me të huajin asnjëherë s’ka qenë tolerant. Ata të rinj që dolën malit s’kishin asgjë të përbashkët me Partinë Komuniste. As nuk i shkoi në mendje se ç’do të bëhej mbrapa. Menduan që të ikte i huaji, siç është bërë çdo herë në Shqipëri. Këto shifra, ashtu si tërë historia e luftës, siç qe rasti i betejës së Mushqetasë, që rezultoi se gjermanët u thyen atje sepse kolona e tyre u bombardua nga avionët amerikanë. Dhe ishte Ibrahim Biçaku, kryeministri, që shpëtoi qytetin e Tiranës dhe rrethinave nga reprezalja e gjermanëve. Pra, janë ngjarje që duhen të shkruhen ashtu siç është e vërteta. Themi anën që ne e gjykojmë negative, por duhet të themi dhe anën pozitive. Pra, të themi se çfarë ka ndodhur në të vërtetë. Ndërsa në këtë rast vihen kufij fiktivë, 28 nëntori i ’44-s, kush u vra përpara e kush u vra mbrapa, ke qenë me ushtrinë shqiptare në shërbim të italianëve, sepse ajo quhej ushtri shqiptare, ke qenë në shërbim të ushtrisë shqiptare në ruajtjen e rendit, në kohën e pushtimit gjerman, pra të pranisë gjermane, të cilët deklaronin se “ne jemi kalimtarë, nuk kemi punë me ju”, pra nuk donin të angazhoheshin në beteja me shqiptarët. Thashë se janë të dobishme të tëra llojet e materialeve që shkruhen, të cilat, si çdo dokument i nënshtrohen gjykimit, pra a është real, është i besueshëm ose jo i besueshëm etj. Dhe vetëm atëherë mund të shkruajmë atë që është historia e vërtetë e shqiptarëve, të cilët bënë luftë, u vranë, humbën jetën, u dogjën etj., siç s’kishte të tjerë që në të njëjtën kohë luftonin edhe kundër komunistëve, sepse i gjykonin po aq të këqij sa dhe pala tjetër dhe të dëmshëm për Shqipërinë, siç tregoi dhe koha.

- Si i shikoni ju, zoti Meksi, deklaratat e fundit të kastës së vjetër komuniste, por dhe të ndonjë deputeti të së majtës, deklaratat e ditëve të fundit në lidhje me këtë çështje?

- Deklaratat janë në të njëjtin mentalitet të atyre që i vranë. Nuk është aspak koherente me kohën, në përputhje pra me ecurinë e kohës, me ndryshimet që janë pësuar, ndryshmin e kritereve, mentalitetin e shqiptarëve, të cilët dëshirojnë të dinë përpara, çfarë ka qenë ky person, çfarë ka bërë. Sepse me gjyqin e Nurembergut u vranë 12 gjermanë, po mareshali Peten nuk u vra, që në Francë kishte të njëjtin kontribut që ka pasur dhe Lef Nosi apo Mustafa Kruja. Që Peteni i dorëzoi çifutët kur këta nuk i dorëzuan, që organizoi një qeveri kundër rezistencës franceze, jo vetëm asaj komuniste. Pra, kjo sjellje nuk është e rregullt, nuk ka qenë e justifikuar, ndaj duhet t’i nënshtrohet gjykimit. Por të përsëritësh sot, pas 18-19 vjetësh tranzicion, të mohimit të paktën në dukje të ideologjisë komuniste, mohimit për shkak të dështimit dhe të pamundësisë që të realizohet ajo, të thuash të njëjtat fjalë që thuheshin gjatë asaj periudhe, nuk më duket aspak e hijshme, e zgjuar e dobishme për Shqipërinë e sotme. Kjo rinxjerr dhe një herë në sipërfaqe atë luftë, ato aspekte të luftës civile që pati ajo kohë, sepse janë dëshmitë e misionarëve në kohën e luftës, kjo do të thotë se kontradiktat që ka pasur një pjesë e kohës të vazhdojmë t’i mbartim edhe në ditët tona.

- Miratimi i ligjit për dëmshpërblimin e kësaj klase mund të konsiderohet një sukses, por për mendimin tuaj mos ishte pak i vonuar?

- Ligji duhej të përmirësonte legjislacionin e mëparshëm. Në asnjë vend të botës ligjet nuk shkruhen nga e para. Ka një ligj për të përndjekurit dhe ky duhej përmirësuar, përmirësim që natyrisht duhej bërë menjëherë nga e djathta, sepse rezultoi që e majta nuk e njeh këtë fakt dhe nuk dëshiron ta njohë. Është si në ato garat sportive ku, meqenëse dikush është me një mangësi, me një cen, ose të ketë diçka mangët, i jepet një avantazh për të qenë i barabartë me ty, kjo është edhe arsyeja e shkollimit të të përndjekurve gjatë viteve 1992-1996, e dhënies së banesave, natyrisht aq sa mund të jepte Shqipëria e sapo dalë nga komunizmi. Sot këto mundësi janë më të mëdha dhe duhet të ishin realizuar në një kohë më të shkurtër. Ne ende nuk dimë se në sa vjet, kur, qysh e tek do të realizohet ky dëmshpërblim, dhe ajo që është më e çuditshme për mua është se bëhet me short apo me lista. Të gjithë kanë të drejtë për të marrë pjesë të asaj që u takon derisa ta marrin të gjithën.

- Mos ndoshta një rishkrim i historisë do të bllokohej nga këto deklarata, zoti Meksi?

- S’ka të bëjë, historia shkruhet me penë dhe me letër. Sot ka letër të mirë, ka kompjutera, që shkruajnë shpejt, mirë e nga kushdo.

- Po nuk rrezikohet që sa herë ndërrohen pushtet të ndryshojë dhe historia?...

- Histori zyrtare ka vetëm në vendet diktatoriale e komuniste. Nuk ka histori zyrtare në një shtet të lirë. Historia shkruhet dhe kaq. Këtu ka libra të llojeve të ndryshme dhe asnjë nuk quhet histori zyrtare. Mund të kesh tri histori të Romës, 20 histori të mesjetës. Nuk quhet zyrtare asnjëra, nuk ka vulë shtetërore. Tekstet në vendet perëndimore janë alternative, dhe tekstet e historisë janë të ndryshme. Mund të jenë dy profesorë, një i majtë dhe një i djathtë, që japin të njëjtën lëndë në versione të ndryshme dhe studentët janë të lirë të zgjedhin se cilin do të dëgjojnë nga ata, apo t’i dëgjojnë të dy. Sigurisht, dhe institucionet shkencore mundohen të shkruajnë, por më shumë merren me dokumentacionin dhe me atë pjesë të historisë ku shprehen dhe opinionet e kundërta. Ose ato opinione, nuk them zyrtare, por që kanë zënë vend dhe janë pranuar nga shumica, duke treguar se cilat janë opinionet e kundërta. Këtu te ne ka histori zyrtare, që i bëjnë ata që lëshojnë këto deklarata, që i bënë dhe dje në një pjesë të mirë rasteve...

- T’u kthehemi pak viteve 1992–1996, kur Shqipëria tentoi të dënonte krimet e komunizmit. Mendoni se në atë kohë dënimet që u dhanë për një pjesë të kastës së kuqe duhej të ishin më të rrepta?

- Dënimet janë rezultat i një ankimi individual. Të tilla pati shumë pak. Paditëse në këtë rast qe pala shtetit për dënimin e gjenocidit. Nuk është aspak e drejtë ajo që shohim të thuhet nëpër gazeta se u dënuan për kafe. Ata u dënuan për gjenocid, si bashkëpunëtorë të Sigurimit të Shtetit dhe anëtarë të KQ dhe në vitin 1997 ata dolën e morën dëmshpërblim. Sepse ishin ata që u kthyen në pushtet në vitin 1997, diktatura e proletariatit, dhuna komuniste u gjykuan si një proces normal. Nuk u tha asnjëherë “hajt t’i shohim një herë këto procese”, pavarësisht se dënimet nuk rishihen, por “hajt t’i shohim dhe një herë ata gjyqtarë që i dënuan”.

- Pra, ju thoni se drejtësia duhet të riveprojë?

- Ka forma të gjykimit që të dënojnë veprimtarinë e komunistëve. Ndoshta, siç nuk mund ta dijë shumica e atyre që shkruajnë sot, që më 1992 ndaluam propagandën komuniste. Ka dhe persona që kanë hyrë në burg sepse mbronin figura kriminale komuniste, ashtu siç nuk dinë që lustracioni ka qenë në veprim që nga viti 1992 e deri në vitin 1996. Në vitin 1995 u bë si ligj, por që në vitin 1992 njerëz të këtij lloji largoheshin nga administrata.

- Pra, ligji i lustracionit do më shumë vullnet politik?

- Është një ligj që ka vepruar është në të gjithë vendet ish-komuniste. Në Gjermani, në rast se ke qenë punonjës i STAS-it apo bashkëpunëtor i tij, nuk mund të punosh nëpër zyra ku ka materiale tepër sekrete, sekrete dhe për përdorim të brendshëm e në mjaft punë të tjera. Nuk ke të drejtë të gëzosh pension suplementar, sipas statusit që morën më vonë ushtarakët te ne. Sepse këtu kjo gjë po ndodh dhe nuk thotë asnjë fjalë askush nga ata që e quajnë veten të djathtë.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 6-5-2009 nė 16:52 Edit Post Reply With Quote
Të djathtët, me dy koalicione në zgjedhjet e 28 qershorit
Ish-kryeministri, Aleksandër Meksi, i rikthehet politikës, por këtë herë jo në Partinë Demokratike, por si lider politik i Polit të Lirisë, dhe do të dalë në zgjedhje si kandidat i LZHK-së. Sipas tij, përfshirja në politikën aktive bëhet për të rikrijuar ëndrrën e Dhjetorit, një parti evropiane shtëpi e të gjithë demokratëve dhe antikomunistëve shqiptar, jo vetëm të një klani dhe rrethit të tyre miqësor e klientelist, të bashkuar “pa dallim ideje”. Ai shtoi se është përqendruar puna tek reformat konkrete që LZHK do të ndërmarrë në vetvete, duke synuar që pas zgjedhjeve LZHK të jetë një parti e reformuar. “Dua të rikrijoj ëndrrën e dhjetorit. Qëllimi ynë është të vendosim të drejtën dhe të mos veprojmë në bazë të klientelizmit dhe nepotizmit”, veçoi Meksi. Gjatë një konferencë për shtyp, ish- kryeministri u shpreh se “Poli i Lirisë” është i angazhuar për të sjellë vlerat e munguara të demokracisë në vend dhe veçoi se vendim i tij është marrë si një domosdoshmëri për krijimin e një të djathte të vërtetë, moderne dhe që t’i përgjigjet në mënyrë efikase, grupimeve historike të këtij kahu politik, si ish-pronarët e ish-të përndjekurit politikë. Por, prioritet sipas tij do të jenë edhe shëndetësia, arsimi, mjedisi, rritja e pensioneve dhe rrogave.
“Do të angazhohemi të jemi një forcë opozitare kundrejt çdo tentative regjimi, do të luftojmë për të kontribuar në zhvillimin demokratik ekonomik dhe njerëzor të vendit sipas modeleve euroatlantike për t’u rreshtuar sa më parë në Bashkimin Evropian si të barabartë, të zhvilluar dhe të qytetëruar. Ne nuk do të heshtim dhe do të luftojmë me të gjitha mjetet që ofron demokracia në se shohim shmangie nga rregullat demokratike, nga ligjet dhe e drejta”, sqaroi Meksi. Gjatë fjalës së tij, ish- kryeministri Meksi thumboi qartë edhe drejtimin aktual të Partisë Demokratike si tregues të mungesës së demokracisë dhe meritokracisë në këtë forcë. “Ne i bëjmë thirrje gjithë shqiptarëve që aspirojnë demokracinë, të bashkohen me ne për të luftuar për të mirën e vendit dhe të familjeve tona, për të rindërtuar një parti të demokratëve të mbështetur në rregulla demokratike, ku të jenë institucionalizuar mendimi ndryshe dhe ku të votohet për drejtues dhe përfaqësues jo të përjetshëm sipas parimit “një anëtarë një votë”, ku njerëzit të jenë të barabartë e të vlerësohen për punën e kontributin e tyre (meritokracia dhe përkushtimi) dhe jo për lidhjet dhe interesat e tyre”, theksoi Meksi.
Në këtë periudhë, Meksi veçoi se shqiptarët po përballen me mohimin e mendimit ndryshe dhe institucionalizimit të tij, me mohim të demokracisë. Të gjitha këto, sipas tij shihen fare qartë në politikat që zbatohen gjatë një dekade, në qëndrimet dhe punët që kryen, duke veçuar shkeljen e dy parimeve bazë të demokracisë pjesëmarrje dhe transparencë, të asaj demokracie perëndimore që kërkohej në Dhjetor kur thërrisnin “Liri -demokraci”.
Paketa përmirësuese e organizmit dhe funksionimit të shtetit
Poli i Lirisë angazhohet të paraqesë propozime konkrete të realizueshme për çështjen e pronave për kompensim dhe njohja e pronave që të mund të përcaktohen rrugët e zgjidhjeve e afatet për kompensimin monetar. Sipas Meksit, këto veprime janë të domosdoshme për të vendosur në vend një padrejtësi e dhunë të sistemit komunist dhe për t’i hapur rrugë investimeve dhe përparimit. Gjatë fjalës së tij, ish- kryeministri Meksi është angazhuar për paraqitjen e një programi për zgjidhje të problemeve ekonomike, për forcimin e rendit publik dhe të ruajtjes së kufijve si kushte për të udhëtuar në Evropë pa viza. “Për të ndërtuar një Shqipëri demokratike duhet që shteti te funksionoje mbi bazë ligjesh që zbatohen e respektohen në radhë të parë nga qeveritarët e drejtësia. Por një Shqipëri nuk mund të jetë e demokratizuar pa parti politike të demokratizuara, kjo arrihet siç kemi theksuar shumë herë, por pa dobi, nëpërmjet mendimit ndryshe dhe zgjedhjeve demokratike brenda partive”, nënvizoi Meksi.
Ndër të tjera, sipas tij “Poli i Lirisë”, do të zhvillojë një luftë të pandërprerë kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar me ligje bashkëkohore, do të punojnë për reformën në Drejtësi dhe atë të Institucioneve duke shmangur strukturat paralele, mbi bazën e modeleve te vendeve demokratike perëndimore. Ai premton krijimin e masave për të favorizuar investimet prodhuese dhe punësimin. Meksi veçon se duhet të ndalen ndryshimet e ligjeve, të strukturave e deri ndërhyrjet në Kushtetutë sipas interesave të momentit duke bërë të nesërmen të kundërtën, e aq më tepër kur këto ndryshime prekin frymën demokratike dhe atë të ekonomisë së tregut, që janë në themel të shtetit të së drejtës.

sot





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 7-5-2009 nė 12:13 Edit Post Reply With Quote
Poli i Lirise zotni Meksi,

gjithcka asht por JO ajo per te cilin flisni ju!

As ka patur zgjedhje me nje anetar nje vote ne partite qe e perbejne as ka per te patur, prandaj une mendoj se ju

gaboheni kur shpresoni (ne kontradikte me vetveten, katapultoheni ne krye te tij) qe keni per te patur sukses.

Ato qe ja kerkoni PD nuk i zbatoni vete!?

Ca kuptimi ka kjo?

Me respektin me te madh qe kam per ju.

Po per akuzen ndaj ndokes si kronometri cfare mendoni?





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 4-6-2009 nė 07:30 Edit Post Reply With Quote
Programi elektoral i “Polit të Lirisë”
Nga Aleksandër Meksi

Këto zgjedhje që kundërvënë përballë njëri-tjetrit katër koalicione dhe dy parti janë të rëndësishme për fatin e vendit, i cili ndodhet në udhëkryqin ndërmjet së kaluarës dhe tranzicionit nga njëra anë, dhe integrimit në familjen evropiane nga ana tjetër.

Gjatë këtyre viteve Shqipëria ka bërë ndryshime të mëdha në shumë aspekte ashtu si dhe është zvarritur në mjaft të tjera, moszgjidhja e të cilave ka ardhur kryesisht për mungesë të vullnetit politik dhe një sërë dukurish negative, moszgjidhja e të cilave pengon ecjen përpara, rritjen e mirëqenies dhe cilësinë e jetës sonë.

Ne jemi mbledhur të gjithë bashkë në “Polin e Lirisë” për të sfiduar ata që prej 10 vjetësh mbajnë peng përparimin e Shqipërisë, për të qenë përfaqësues dhe zëri i atyre që mendojnë ndryshe dhe që dëshirojnë të ndryshojnë Shqipërinë për mirë.

Ne jemi bashkuar për të përfaqësuar atë pjesë të konsiderueshme të shqiptarëve të pakënaqur me kuazi regjimet e tri legjislaturave të fundit, ata të cilët kërkojnë demokraci e liri për individin e familjen, siguri për jetën, siguri për pronën: Shtet të së Drejtës, Të drejtat e njeriut dhe liri ekonomike.

Aleanca “Poli i Lirisë” është krijuar si një bashkim i forcave politike të qendrës së djathtë (PDK, LZHK, PBD, PRD, PRrL dhe PK), si dhe me shoqatat e ish-të dënuarve politikë, të pronarëve dhe të gjithë atyre që përmbysën sistemin komunist në Shqipëri.

Krijimi i kësaj aleance politike parazgjedhore vjen në një moment shumë të rëndësishëm për Shqipërinë dhe qytetarët e saj, në një moment kur dy forcat politike, që kanë qeverisur Shqipërinë në këto tetëmbëdhjetë vjet, janë më të vjetra se kurrë dhe kur ne të gjithë së bashku duam të ndahemi nga ky cikël shumëvjeçar tranzicioni.

Shqipëria ka nevojë për një rigjenerim të thellë politik dhe moral. Shqipëria ka sot probleme serioze me ndërtimin e shtetit të së drejtës, ndërtimin e institucioneve të pavarura, ndërtimin e një administrate shtetërore profesionale, të aftë dhe jopolitike ngritur mbi meritokracinë, ka ende të pazgjidhur çështjen e pronësisë, integrimin dhe dëmshpërblimin e ish-të dënuarve politikë, ndërkohë që korrupsioni i lartë dhe krimi i organizuar mbajnë peng progresin e mëtejshëm dhe integrimin e vendit në Bashkimin Evropian.

Më 28 qershor dy partitë e mëdha nuk ofrojnë qeverisje për qytetarët, por për liderët, për të emëruarit e tyre në vendet e sigurta të listave. Aleanca “Poli i Lirisë” kërkon t’u japë fund këtyre modeleve politike. Partitë pjesëmarrëse në aleancën “Poli i Lirisë” synojnë të krijojnë një grup parlamentar të qendrës së djathtë, besnik me qytetarët, garant i shtetit ligjor, i stabilitetit, i demokracisë, i mbrojtjes së institucioneve kushtetuese, përfaqësues i denjë i interesave të qytetarëve, si në planin e brendshëm, ashtu edhe në atë ndërkombëtar.


Reformimi i sistemit të Drejtësisë


Në këto vite në drejtësinë shqiptare janë vërejtur të meta të shumta, që kërkojnë riparim të menjëhershëm sepse padrejtësia është karakteristika e sistemit tonë të Drejtësisë.

Adoptimi i legjislacionit të BE pra përafrimi i legjislacionit vendas me atë të BE është kushti themelor për integrimin evropian të Shqipërisë dhe anëtarësimin në BE.

Ne vërejmë se drejtësia ka ende probleme dhe mangësi, për t’u ngritur drejt standardeve bashkëkohore të një pushteti të pavarur, profesional dhe me integritet të lartë moral. Ne do të ndryshojmë dhe reformojmë disa mekanizma funksionale të pushtetit gjyqësor, për të garantuar drejtësinë dhe rifituar besimin e humbur tek ajo. Në përputhje me detyrimet e MSA dhe vërejtjet e Indeksit të Reformës Gjyqësore, ritmi i reformës në drejtësi duhet të përshpejtohet e fokusohet në këto drejtime:

-Forcimin e përgjegjshmërisë dhe ndershmërisë të pushtetit gjyqësor nëpërmjet rritjes së transparencës për publikun. Garantimin e pavarësisë dhe paanshmërisë reale të pushtetit gjyqësor nga politika, pushtetet e tjera dhe njerëzit e veshur me pushtet politik e shtetëror, nëpërmjet fuqizimit të institucioneve të vetëkontrollit dhe administrimit të gjyqësorit;

- Rritjen e transparencës të gjyqësorit nëpërmjet pjesëmarrjes së publikut në seancat gjyqësore dhe publikimin e plote e të shpejtë të vendimeve gjyqësore;

- Ekzekutimin e brenda afateve ligjore të vendimeve nga përmbarimi;

- Futja me ligj, sipas përvojës perëndimore, e investigimit dhe hetimit, sidomos të çështjeve penale, me prokuror dhe hetues “privat” veprim që do të risi së tepërmi përgjegjësinë e organit të akuzës dhe cilësinë e hetimit dhe gjykimit, duke ulur dhe korrupsionin në sistemin e drejtësisë;

“Poli i Lirisë” vëren se ka mjaftë probleme në ndërtimin e shtetit tonë të së drejtës, në funksionimin e institucioneve dhe në mënjanimin e përplasjeve dhe krizave prandaj mendon, se është e domosdoshme të shqyrtohen bashkërisht dhe qysh në fillim të legjislaturës këto probleme dhe të përcaktohen me ligj kompetencat e tyre,për të rritur bashkëveprimin dhe kontrollin e ndërsjellët. Prandaj këto detyra duhen të jenë pjesë përbërëse dhe pa ndarë në një reformë me ato të drejtësisë (gjykatë e prokurori), që te hartohet e të miratohen së bashku e me konsensus.

Funksionimi shteti të së drejtës kushtëzohet nga kompetencat e organeve të ndryshme shtetërore, përcaktimi i saktë dhe i plotë i tyre, zbatimi i rreptë, njohja e tyre nga publiku, prandaj rishikimi tërësor i tyre duhet të konsiderohet si një detyrë parësore.

Pjesë e reformës duhet të konsiderohen dhe shndërrimi i Kontrollit të Lartë të Shtetit në Gjykatë Llogarie sipas përvojës së vendeve të BE. “Poli i Lirisë” e quan urgjentë për parlamentin e ardhshëm ngritjen e sistemit të Gjykatave Administrative në nivelet dhe modelet perëndimore.


Rendi


Shteti i të Drejtës kërkon siguri për jetën e njerëzve, forcimin e kufijve, luftë ndaj krimit të organizuar e trafiqeve, që, siç tregojnë raportet e fundit ndërkombëtare, lënë për të dëshiruar dhe krahas tyre pajisjen me pasaporta biometrike, që janë kushte për integrimin e vendit tonë në BE.

Ne shprehim bindjen se është e domosdoshme marrja së më parë e këtyre masave:

- Rritje e profesionalizmit të Policisë të Shtetit;

- Depolitizimi total i strukturave të Rendit;

- Garantimi i statusit të punonjësve të rendit publik;

- Krijimi i xhandarmërisë;

- Lufta kundër krimit të organizuar e trafiqeve (lëndë narkotike, armë, klandestine, trafiku njerëzorë etj);

- Çarmatimi i popullsisë;

- Pajisja e të gjithë shtetasve të R. Sh. me karta identiteti dhe pasaporta biometrike.


Ish-të përndjekurit politikë


- “Poli i Lirisë” mbështet rezolutën e Këshillit të Evropës për dënimin e krimeve të komunizmit. Ne e konsiderojmë të domosdoshme dhe një parakusht për një politikë të moralshme e demokratike nevojën për hapjen e dosjeve dhe ndarjen ligjore dhe të drejtë me të kaluarën e errët komuniste.

- “Poli i Lirisë” do të mbështetë krijimin e një Instituti Studimor për krimet e komunizmit për studimin dhe publikimin të këtyre krimeve kundër shqiptarëve.

- “Poli i Lirisë” angazhohet të paraqesë një parlament një ligj për dënimin e krimeve të komunizmit dhe hapjen e dosjeve të policisë politike (Sigurimi i Shtetit).

- “Poli i Lirisë” mbështet kërkesat e e shoqatave të ish-të përndjekurve politikë për dëmshpërblimin e viteve të burgut dhe të internimit.

- “Poli i Lirisë” nëpërmjet një agjencie të posaçme qeveritare pranë kryeministrit do të evidentojë brenda vitit 2009 detyrimin financiar që shteti shqiptar ka ndaj kësaj shtrese dhe do ta shlyejë brenda afateve të përcaktuar në ligj.


Pronat


“Poli i Lirisë” është i bindur se zgjidhja dhe rregullimi me ligj i çështjes së pronësisë në Shqipëri është një nga kushtet kryesore për integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Evropian, një vënie në vend e një padrejtësie dhe dhune të regjimit komunist, por edhe një nga çështjet kryesore që përcakton drejtpërsëdrejti zhvillimin e vendit në planin ekonomik dhe shoqëror.

“Poli i Lirisë” angazhohet që brenda vitit, të hartohet një ligj iri për pronat, duke e sjellë atë në standardet e Bashkimit Evropian dhe ta miratojë me konsensus sa më të gjerë politik, ku përfaqësuesit e pronarëve të jenë palë.

Brenda vitit 2009 “Poli i Lirisë” angazhohet:

- të përmirësojë kuadrin ligjor për çështjen e

pronësisë në Shqipëri;

- të përfundojë procesin e njohjes së pronës për të gjithë ish-pronarët;

- të përcaktohen pronat për kompensim fizik;

- të përcaktohen çmimet dhe afatet për kompensim monetar kur prona për arsye publike dhe në përputhje me ligjin, nuk mund të kthehet fizikisht;

- lirimi i shtëpive të ish-pronarëve të realizohet brenda vitit 2010.

Krijimi i Fondit Kombëtar të kompensimit të pronarëve dhe kompensimi i tyre, jo nëpërmjet shortit, po nëpërmjet zbatimit të detyrimeve që rrjedhin nga ligji i ri për pronësinë në Shqipëri.

Asnjë tokë apo truall nuk mund të regjistrohet, pa u shpronësuar e shpërblyer më parë nga shteti. Të verifikohen të gjitha pronat e përfituara nga zyrtarë të lartë të shtetit dhe të ngarkuarit me këtë detyrë, në këto 18 vjet, në zonat turistike, urbane etj, dhe të konfiskohen të gjitha ato prona të përfituara në kundërshtim me ligjin.

Kompensimi fizik dhe financiar të përfundojë, ashtu siç është parashikuar në ligjin aktual, brenda vitit 2014. Kompensimi fizik të bëhet vetëm me prona të mirëfillta shtetërore, ndërsa në kompensimin financiar, vlera e pronës të llogaritet me vlerën e tregut.


Ekonomia


Ekonomia shqiptare ndodhet sot në një gjendje stabiliteti të brishtë makroekonomik dhe mungesë të perspektivës e bazave për një zhvillim të qëndrueshëm.

Rreziqet potenciale makroekonomike janë të lidhura me: thellimin e deficitit; nivelin relativisht te larte te deficitit fiskal; përqendrimin e lartë të kreditimit për konsum; borxhin publik. Një dukuri tjetër negative është se Shqipëria vazhdon të shënojë deficitin më të thellë tregtar përsëri në rritje mes vendeve të rajonit, me eksportet dhe importet ne një raport 1:4.

Ne mendojmë se rruga më e shpejtë dhe më efikase për ndreqjen e gjendjes në ekonominë shqiptare nuk është ndërhyrja shtetërore, as në nivel biznesi e as në nivel sektori, por eliminimi i barrierave me veprim të përgjithshëm. Raportet ndërkombëtare kanë nënvizuar këto grup-barrierash:

- Niveli i Institucioneve edhe pavarësia e tyre;

- E drejta e pronës si Institucioni më i rëndësishëm që përbën pengesën kryesore për investimet private dhe zhvillimin;

- Transparenca e qeverisë në politikëbërje, favoritizmi dhe korrupsioni;

- Stabiliteti Makroekonomik;

- Pengesat infrastrukturore, (energjia, rrugët, komunikimi, etj).

Qeveria ekzistuese e propagandon klimën e përgjithshme të biznesit si një fushë me sukses të padiskutueshëm, duke sjellë si “provë” të vetme regjistrimin e shpejtë të bizneseve të reja në një agjenci të vetme, dhe taksën e sheshtë. Ne mendojmë se një shtrim i tillë është ose sipërfaqësor e naiv ose thjesht propagandistik.

Detyrë parësore për ne është formalizimi i ekonomisë d.m.th njohja vetëm e veprimtarisë ekonomike të dokumentuar, pra çdo veprim të kaloj nëpërmjet bankave, të deklarohen dhe të regjistrohen të gjitha pronat e luajtshme dhe të paluajtshme, të deklarohen dhe të depozitohen në banka pasuritë monetare e të tjera. Këto masa do të mundësojmë një Amnisti Fiskale ligjore çka do të japi një shtysë realisht të pamendueshme ekonomisë shqiptare.

Reformimi i ekonomisë shqiptare, kërkon hapësirë për biznesin, i cili nuk duhet të ketë pengesa në nismat e tij, dhe luftë kundër monopoleve dhe oligopoleve. Ato duhet të zhduken për t’i hapur në treg vend konkurrencës të lirë. Fushë të tilla janë medikamentet, tekstet mësimore, telekomunikacionet, ndërtimi dhe gjetkë. Në të njëjtën kohë duhet të përmirësohen legjislacioni dhe strukturat zbatuese për prokurimet, koncesionet, kontrollit të pasurisë së bashku me konfliktin e interesave dhe nepotizmin, sipas përvojës më të mirë perëndimore me synim dhe shmangien e korrupsionit.

Shteti shqiptar duhet të nxis, të mundësojë e të privilegjoj investimet e biznesit vendase dhe të qytetarëve shqiptar, pra dhe të bankave ku depozitat janë, në disa fusha prioritare si energjia, infrastruktura, industria agroushqimore, qoftë dhe duke qenë në formë e një partneriteti publik-privat duke krijuar për këtë Grupe financiare, që do të siguronte biznesin vendas për leverdinë e investimeve. Dhe mundësit janë të mëdha për shfrytëzimin nga shqiptarët të pasurive kombëtare.

Për një ekonomi të zhvilluar sigurimi i të ardhurave është me rëndësi të dorës të parë. Te ne Dogana dhe Tatimet janë kthyer në veglat e politikës, që ndryshojnë sa herë ndryshon partia në pushtet duke i kthyer në çerdhe nepotike e militantësh që i përdorin dhe për përfitime personale. Shumë pak bëhet për ngritjen e tyre profesionale, për hartimin e një legjislacioni modern dhe evropian.

Një rezervë e madhe në këtë lemë është zgjerimi i bazës tatimore, por, duke paguar ai që fiton dhe konsumatori. Ne jemi kundër korrupsionit, kontrabandës dhe favoritizmit në këto fusha të rëndësishëm për shtetin. Sot nuk jemi në vitet e para të një shoqërie kapitaliste prandaj mendoj se ka ardhur koha për futjen urgjente të kasave dhe më tej kalimin e TVSH nga dogana te fatura e fundit -konsumatori. Po kështu duhet të ndalet praktika e çmimeve referencës në doganë, një masë që nxit korrupsionin, një masë represive dhe në kundërshtim me parimet e ekonomisë së tregut. Në reformën fiskale që ne kërkojmë të ndërmerret, një vend me rëndësi do të kenë përmirësimet në legjislacionin për lojërat e fatit, taksat vendore për pronat (ndërtesa, truall dhe tokë bujqësore), krahas përcaktimit të akcizave për mallrat monopol, por që asnjë rast nuk mund të jenë fikse, por në vartësi të çmimeve në bursë dhe politikave lehtësuese që ndërmerr shteti.

Janë marr veprime pseudoreforme fiskale, që godasin të varfrin dhe konsumin pra thellojnë krizën. Të tilla janë normat e reja për tatimin mbi të ardhurat personale, nën parullën e taksës së rrafshët, që bëjnë sikur lehtësojnë biznesin duke kaluar tatimin tek punonjësit. Ne jemi të vendosur për caktimin e një dyshemeje rreth, 15000 lekë për frymë, nën të cilën nuk duhet të paguhet tatim për të ardhurat personale, por pas kësaj duhet hartohet legjislacioni mbi deklarimin e të ardhurave personale, që do të shërbejë për këtë tatim, që si kudo duhet të parashohë dhe rimbursimin, kur shpenzimet e një familjeje kalojnë deklaratën mbi të cilën është kryer tatimi.

Po kështu duhet të hiqen pagat e referencës që shërbejnë pikërisht për të realizuar këtë 1% të PBB që do t’u mungojnë të ardhurave nga tatim fitimi, që padrejtësisht është ulur, nën pretekstin që do të investohet, kur përfituesit janë kompani të mëdha që eksportojnë fitimin pra nuk përmirësojnë jetesën e shqiptarëve.

Për të përballuar dhe kapërcyer krizën globale shteti duhet të rishikoj qëndrimin e tij për politikat e kreditimit nga bankat, sigurimin e likuiditetit, përqindjen e interesit dhe sigurimin sa më shumë të depozitave, siç po veprojnë gjithë vendet e tjera.

Ne do të njohim realisht detyrimin që ka shteti për letrat me vlerë duke i përfshirë ato në procesin e privatizimit dhe duke i konsideruar të vlefshme për vlerën e tyre nominale.


Bujqësia


Bujqësia shqiptare gjendet sot në nivelin më të ulët të 18-të viteve të tranzicionit, me ritme më të ulëta se të zhvillimit ekonomik të vendit. Ndërsa rritja e PBB është rreth 6% në vit, bujqësia rritet nga 0-2,5% në vit.

Bujqësia është sektori i vetëm për të cilin buxheti i shtetit nuk ka pasur në 5 vitet e fundit asnjë rritje të tij. Buxheti vjetor i sektorit të bujqësisë është më pak se 50 milionë Euro ose sa ¼ e buxhetit për mbrojtjen. Sektori bujqësor nuk vlerësohet si sektor konkurrues për shumë fermerë dhe për pasojë 1/3 e tokës bujqësore (240 mijë ha) nuk shfrytëzohet.

Të gjitha këto fakte flasin për braktisjen e bujqësisë, që është pasuria më e madhe kombëtare që ne kemi.

Shkaqet për këtë gjendje janë të shumta:

- problemet që lidhen me bujqësinë dhe ato të tregut të tokës bujqësor;

- mungesë e kreditimit të volitshëm për bujqit dhe blegtorët vendase;

- mosorganizimi i agrobiznesit prania e strukturave të vogla; prapambetje në zonat malore;

- mbizotërimi i prodhimit të importit ndaj eksportit të prodhimit bujqësore blegtorale;

- prapambetje në monitorimin veterinar e fitosanitar çka frenon eksportet;

- punësimi të paktë në fshat (shifrat që publikohen janë fiktive);

- investime të vogla në bujqësi;

- mungesë të arsimit të mesëm profesional etj.

“Poli i Lirisë” mendon se për të dalë në këtë gjendje është e nevojshme një kthesë rrënjësore me shumë aspekte:

- në organizimin qeveritar të ketë vetëm një Ministri që të marre përsipër zhvillimin rural të bujqësisë dhe të sigurisë ushqimore (të bashkohen bujqësia me mjedisin dhe pyjet dhe ujërat si dhe drejtoritë dhe strukturat e tjera në bazë).,

- të shtohet (me shumëfishim) buxheti i kësaj ministrie për detyrat që ka, të zbatohen format të kreditimit për ata që punojnë në bujqësi (grante dhe ulje të përqindjes së interesit të kredive që administrohen nga bankat).

Por veprimi më i rëndësishëm dhe i parë është unifikimi i legjislacionit për tokën (momentalisht janë në fuqi më shumë se 13 ligje, përfshirë atë 7501, që rregullojnë marrëdhëniet e tokës dhe të pronës, dhe një pafundësi vendimesh që nuk e mbrojnë por përkundrazi, që kanë krijuar spekulime, padrejtësi dhe konfuzione. Shteti nuk duhet të shes më tokën, ta japi me qira e as ta fali me 1euro që është veprim spekulativ.

Ligji duhet të rregullojë njëherë e mirë, shitblerjen, tjetërsimin, ndërtimin në të dhe në tokën bujqësore, ruajtjen e fondit të tokës bujqësore, legalizime e të tjera.

Po kështu me qenë se përmasat të vogla të fermave kanë prurë mospunimin e tokës, shteti duhet të stimuloi qiradhënien me mbështetje e lehtësi fiskale të dy palëve.

Për të mundësuar aktivizimin bujqësisë dhe blegtorisë në zonat malore që janë tejet të varfra, por që janë të lidhura me banimin në këto territor, me rruajtjen e mjedisit natyror (florës dhe faunës), shteti duhet të ndërhyjë për të lehtësuar jetesën në ato zona ( arsim, shëndetësi dhe infrastrukturë), por dhe për mbështetjen të diferencuar kur punojnë tokën, pemëtarin dhe mbajnë bagëti, të ndihmoj për sigurimin e ushqimit në dimër.


Ndërtimi, Infrastruktura dhe Energjia


Duke e konsideruar Ndërtimin si një fushë të rëndësishme për ekonominë e vendit dhe zhvillimin e tij. Ne mendojmë se është i domosdoshëm partneriteti me grupet e interesit. Kështu do të mundësohet akses i plotë i tyre në ministrinë përkatëse dhe në bashkitë e vendit duke garantuar tregun dhe nismën e lirë, kontaktin dhe praninë e tyre në KRRT etj., të cilat duhet të jenë të hapura për biznesin, po kështu duhet të sigurohen marrëdhënie të rregullta me hipotekat, për shkak të interesit reciprok dhe për mos të bllokuar tregun e ndërtimit sot në kohë krize.

Një fushë tjetër për të cilën ne angazhohemi është rishikimi i legjislacionit ekzistues në aktivitetin e ndërtimit. Kështu një pjesë e akteve ligjore duhet të rishikohen sepse ka mospërputhje midis ligjit, vendimeve, rregulloreve apo udhëzimeve, për të shmangur e ndaluar zbatimin e politikave centralizuese dhe shtrënguese për biznesin. Këtu po përmendim manualin e analizave të çmimeve të ndërtimit sipas të cilit parashikohet që të gjitha detyrimet tatimore llogariten sipas çmimeve dhe analizave të miratuara nga ministria. Po kështu edhe niveli i pagave referuese, pra jashtë çdo logjike të tregut.

Vërejmë se ka ligje dhe procedura, si ato të prokurimit publik të cilat duhen rishikuar, detyrimi i jashtëligjshëm dhe absurd për të paguar tatim fitimin edhe për sipërfaqet e përfituara edhe nga pronarët e truallit.

Duhet të ndryshohet ligji për licencimin e shoqërive të ndërtimit që ka krijuar kaos e pasiguri për to. Ne mendojmë se dhe ligji i ri për planifikimin hapësinor që është propaganduar si modern dhe do të vendos rregull në territorin e vendit do të këtë efektivitet të dyshimte dhe nuk ngjason me ligje të tilla të aplikuara në rajon. Për një ringjallje të aktivitetit ndërtimor në Shqipëri duhet që të hartohen sa më parë planet rregulluese të qendrave të banuara në gjithë aspektet e tyre.

Për përparimin e një vendi ndërtimi i një infrastrukture bashkëkohore ka rëndësi të veçantë, kjo vlen si për infrastrukturën humane (shkolla spitale etj.), ashtu edhe për atë ekonomike (rrugë, telekomunikacione, energji etj). Ne angazhohemi që brenda legjislaturës të mbaroje Rruga e Arbrit, të kompletohet si superstradë korridori Hani i Hotit-Vlorë dhe Morinë-Vorë të pajisura me të gjitha mbikalimet në rrugët sekondare dhe daljet për plazhet dhe qytetet, rrugët Levan-Tepelenë, Përrenjas-Korçë, Berat-Skrapar-Përmet-Tre Urat,Këlcyrë-Tepelenë etj. Krahas tyre do të vazhdoje programi me BB për rrugët e fshatrave, me rëndësi për lëvizjen e njerëzve dhe prodhimeve bujqësore. Do të krijohet Fondi Kombëtar i Rrugëve ku do të kalojnë fondet buxhetore, donacionet dhe të ardhurat e tjera nga ky aktivitet.

Ndër pasuritë e rëndësishme të vendit tonë që lidhen me prodhimin e energjisë janë uji dhe ajri - pasuri kombëtare. Për të përmbysur gjendjen elektrike do të këmbëngulim që të përfundojë brenda vitit të ardhshëm linja e transmetimit 400KV Elbasan-Podgoricë dhe nënstacioni përkatës i Tiranës, që do të mundësojnë furnizimin me energjinë e nevojshme me çmimet e bursës duke shmangur korrupsionin me kontratat shumëmujore. Ana tjetër e problemit është kufizimi i humbjeve jo teknike, pra energjia e papaguar nga konsumatorët. Shteti duhet të garantojë çmim për 300 KV e parë dhe për kompensimet eventuale që do t’i bëjnë atij përfshirjen e një pjese në ndihmën sociale dhe për të varfrit. Një fushë tjetër është ndërtimi i burimeve të reja energjitike, ku mundësitë në Shqipëri janë të mëdha, por që shumica janë bllokuar nga pseudo koncesionet me afate të shkelura dhe nuk i janë ofruar biznesit vendas, qoftë dhe në formë e partneritetit privat publik, për të dhënë siguri në leverditë e një investimi të tillë. Është një fushë ku ne do të ndërhyjmë. E njëjta gjë mund të thuhet edhe për burime të tjera të rinovueshme.


Politikat sociale


Ndryshimet politike në fillim të viteve ‘90 nga pikëpamja social-ekonomike janë shoqëruar me probleme të shumta shoqërore, të cilat shoqëria dhe shteti e patën të vështirë t’i përballojnë.

Programi i Shërbimeve Sociale të Polit të Lirisë, siguron një politikë të qartë për reformimin e sistemit të shërbimeve sociale, të cilat do të ndërtohen mbi disa parime që shërbejnë si bazë për:

- hartimin e politikave shoqërore dhe, reformimin e sistemit;

- decentralizimin e shërbimeve shoqërore, ngritjen dhe ofrimin e shërbimeve në komunitet;

- sigurimin e standardeve të sasisë e cilësisë së shërbimeve dhe zbatimin e tyre nga ofruesit e shërbimeve shoqërore.

Reformimi i sistemit të shërbimeve shoqërore parashikon që:

- Shërbimet e përkujdesit rezidencial, të kalojnë gradualisht drejt shërbimeve me bazë komunitare dhe të lëvizshme;

- Të zgjerohet llojshmëria dhe gjeografia e shërbimeve në përputhje me nevojat;

- Të rritet qëndrueshmëria dhe vazhdimësia e shërbimeve, të sigurohet cilësia nëpërmjet standardeve të reja që do të aplikohen;

- Të respektohen të drejtat e grupeve në nevojë për mbështetje sociale, të plotësohen nevojat e tyre dhe të nxitet integrimi në jetën shoqërore, veçanërisht për fëmijët, PAK dhe të moshuarit;

- Të nxitet pjesëmarrja e biznesit social në financimin dhe ofrimin e shërbimeve.

Gjatë këtyre viteve sistemi i pagave, ka pësuar ndryshime, rezultat i premtimeve në mitingje e takimeve herë një kategorie herë një tjetre. Ka nevojë dhe këtu për ristrukturime, kufizim të shtesave dhe shpërblimeve si gjithë bota perëndimore. E njëjta mund të thuhet për shpenzimet administrative, që janë në nivelin e vendeve të pasura, mjete, zyra e telefona, udhëtime jashtë shtetit e të tjera. Shkurtimi i tyre është një dukuri normale kudo, në kohë krize, por fatkeqësisht jo te ne.

Edhe sistemi pensionistik-kontributiv ka pësuar goditje që nuk kanë asgjë të përbashkët me reforma të vendeve BE dhe aspak në dobi reale sot por sidomos dhe nesër të përftuesve. Me uljen e fundit të kontributit të punëdhënësve shuma e kontributeve ulet në 21,8%, që është më ulëta se në të gjithë vendet e rajonit që do të thotë dhe pension më të ulët, ne do të luftojmë që të ruhen modelet kontributive, por nga 1 me 2 që është përpjesëtimi i pensionit minimal me maksimal të arrihet shkallë-shkallë brenda legjislaturës në 1:3, 5-4 sa është dhe përpjesëtimi i pagave kontribuuese.

E rëndësishme është se kush del në pension të ketë në fund ë legjislaturës si kudo në botë një pension 60-70% të pagës neto. Ndërkohë, shteti, nga buxheti i tij, duhet të përballoj diferencën në fonde, si detyrim ndaj atyre që kanë punuar në vitet përpara1993 dhe kjo është një detyrim primar krahas fondeve të ndihmës sociale (papunësi, barë-lindje, paaftësi).

Kjo sepse shoqëria që ne ndërtojmë dhe ëndërruam duhet të jetë jo vetëm demokratike, jo vetëm e lirë, por të siguroj mirëqenien dhe dinjitetin njerëzor për të gjithë. Përpjekje do të bëhen për zgjidhjen përfundimtarë me marrëveshje ndërshtetërore të njohjes së kontributeve për pension të emigranteve, çështje që po zvarritet.


Integrimi gjinor


“Poli i Lirisë”, e konsideron çështjen e integrimit gjinor, si një çështje madhore kombëtare, sepse përfaqësimi i tyre në strukturat vendimmarrëse dhe në jetën politike:

- do të modifikojë natyrshëm vetëdijen dhe kulturën politike e qytetare;

- do të ndryshojë natyrën e parlamentit duke përfshirë elementin gjinor në hartimin e politikave dhe ligjeve;

- do të ndryshojë prioritetet e politikave dhe ligjeve;

- do të ulë konfliktualitetin, në politikën shqiptare;

- do të përmirësojë nivelin e qeverisjes;

- do të përmirësojë imazhin e vendit.

“Poli i Lirisë” u jep përgjegjësi dhe shanse të barabarta grave që kanë treguar vlera profesionale, etike, njerëzore dhe patriotike sipas parimit të meritokracisë

“Poli i Lirisë”, siguron realizimin e një politike të integrimit gjinor. Ne propozojmë krijimin pranë ministrisë të punëve dhe çështjeve sociale me ligj të posaçëm të një Komiteti të Integrimit Gjinor me përfaqësues të grave parlamentare dhe atyre në qeverisje vendore, si dhe ekspertë të fushës, i cili do të propozoj të gjitha nismat ligjore dhe hapjen qeveritare për të siguruar barazinë gjinore në vendimmarrje në fushën ekonomike, arsimore shëndetësore, dhe sociale. Për këtë Komitet do të parashikohet në buxhetin e shtetit Fondi Kombëtar Gjinor.

Për të arritur këto objektiva të rëndësishme, “Poli i Lirisë” do të luftojë që shteti të krijoj lehtësira (fiskale, subvencione etj.) të gjitha bizneseve, të cilat kanë në përbërjen e tyre mbi 50% gra.

“Poli i Lirisë” do të propozojë për të krijuar lehtësira në llogaritje e të ardhurave personale dhe në tatimin e tyre, e për sigurimet shoqërore, për gratë që janë të detyruara të qëndrojnë në shtëpi për kujdesie ndaj fëmijëve, apo familjarëve të moshuar;

- do të punoj për përfshirjen e grave në nevojë dhe grave kryefamiljare në programet e nxitjes së punësimit dhe formimit profesional;

- do të ndihmojë dhe mbështet iniciativat private apo kolektive, të menaxhuara nga gratë, në zonat suburbane dhe rurale;


Arsimi dhe Shkenca


Stadi aktual i zhvillimit te shoqërisë sonë demokratike është i lidhur me formimin e institucioneve shqiptare prej njerëzve të arsimuar nga një sistemi arsimor të mbështetur plotësisht në parime universalisht të pranuara. “Poli i Lirisë” ka këto objektiva dhe synime themelore :

- të përgatisë rininë për demokraci dhe mbi standarde qytetare, duke promovuar dashurinë për vendin e tyre;

- të ndihmojë zhvillimin ekonomik të vendit duke nxjerrë specialistë të përgatitur realisht nga pikëpamja profesionale dhe duke zgjidhur probleme konkrete që lindin në realitetin shqiptar.

- të pajisë studentët me aftësi që i ndihmojnë për t’iu përshtatur tregut e punës, por të kenë dhe vetëdije për kompetencat individuale.

- brenda 4 viteve të ardhshëm financimi i arsimit në raport me vlerën e PBB të ritet nga 2.8% në 5.4% (me rritjen më të madhe në dy vitet e para)

- misioni i arsimit dhe shkencës të detajohet në një plan afatgjatë për secilin nivel me mbështetje të gjerë publike e politike.

Sistemi i arsimit të lartë dhe shkencës ka nevojë urgjente hartimin e një baze ligjore të re, duke filluar nga ligji, statutet e shkollave të larta dhe të gjitha aktet e tjera ligjore që burojnë nga to. Kjo bazë ligjore duhet të vendosë e transferoje një pjesë të madhe të përgjegjësisë së sistemit të arsimit të lartë dhe kërkimit shkencor brenda shkollave të larta duke krijuar hapësirë për reformimin e tyre në të ardhmen:

- aplikimi i detyrimit kushtetues mbi autonominë e shkollës se larte dhe lirinë akademike do të shoqërohet me dhënie llogarie publikisht për përdorimin e fondeve të dhëna;

- shteti do të jetë financuesi kryesor i shkollave të larta. Në 10 vitet e ardhshme kjo arrin 250 milion dollarë në vit, pa përfshirë investimet dhe financimin e kërkimit shkencor;

- shkollat e larta do të financohen në fillim të vitit me një buxhet të pa detajuar.

Kërkimi shkencor do të financohet nga Fondacioni për Shkencën sipas programeve me konkurrim nga të gjithë faktorët mbi bazë të prioriteteve të zhvillimit të vendit. Do të ristrukturohet Akademia e Shkencave dhe kërkimet albanologjike të cilat do të mbështeten fuqishëm financiarisht.

Do të krijohet sistemi i ri i akreditimit dhe sigurimit të cilësisë së shkollave të larta i pavarur nga qeveria dhe me një cilësi të lartë ekspertize. Këto struktura (me prani dhe ekspertësh të huaj) do të luajnë një rol të rëndësishëm në akreditimin e institucioneve të arsimit të lartë (publike e private), sigurimin e cilësisë, licencimin ose mbylljen e tyre në rast të mos plotësimit të kushteve.


Kultura dhe Sportet


Duke vlerësuar trashëgiminë tonë kulturore vërejmë se realiteti i sotëm kulturor është çoroditës dhe alarmant, vazhdohet me metodat e vjetra, ku Ministria e Kulturës ka si qëllim kryesor ndarjen e një buxheti qesharak. Institucioneve qendrore të artit dhe kulturës ju mungon tërësisht orientimi kombëtar në mbrojtjen dhe promovimin e identitetit kulturor të kombit.

Ne ofrojmë një reformë të mbështetur në tri kolona.

a- Shndërrimin e Ministrisë së Kulturës në një institucion që prodhon politika kulturore dhe kontrollon zbatimin e tyre. Shkëputjen nga Ministria e shpërndarjes së fondeve për veprimtaritë në vartësi të saj dhe kalimin këtë Enteve dhe Fondacioneve të krijuar prej. Do të ribëjmë një paketë ligjore mbi shpërblimin monetar të artistit duke u mbështetur mbi cilësinë dhe kontributet aktuale. Do të stimulojmë dhe mbështesim politika të diferencuara kulturore midis institucioneve qendrore të artit, institucioneve në qark dhe atyre private.

b- Strategjitë e turizmit të realizojë lidhjen midis operatorëve turistikë dhe menaxherëve të produktit kulturor. Do të shtojmë investimet për vlerësimin e monumenteve të kulturës dhe qendrave arkeologjike për t’i bërë ato të arritshme nga vizitorët dhe turistët.

c- Në bashkëpunim me Ministrinë e Punëve të Jashtme ne ofrojmë një strategji për rindërtimin e imazhit të Shqipërisë dhe shqiptarëve në botë. Për këtë qëllimi të ngrihen e Institutet të Kulturës Shqiptare në kryeqendrat evropiane.

“Poli i Lirisë” mendon se në Shqipëri ka prapambetje në të gjitha aspektet e edukimit fizik dhe sporteve. Kjo ndodh për mungesë të politikave në favor të tyre, në mbështetjen e ulët buxhetore, në mungesën e theksuar të impianteve sportive,në ligje jo në përputhje me rregulloret ndërkombëtare, mosmarrëveshje të shumta ndërmjet federatave dhe shtetit, paqartësi ligjore për pronësinë.

“Poli i Lirisë” do të punojë për ndryshim rrënjësorë të gjendjes në sportet shqiptare. Për këtë:

- dyfishimin e buxhetit për sportet qysh vitin e parë të qeverisjes, duke synuar në radhë të parë shtimin dhe përmirësimin e terreneve sportive ;

- rishikimin e ligjit për sportin dhe zbatimin e tij me synimin që biznesi të jetë i interesuar të financojë për sportet e ndryshme;

- dhënien e një autonomie më të madhe Federatave sportive.

- vlerësim të gjitha degëve të sporteve.


Shëndetësia


“Poli i Lirisë” është i vendosur të ndërtojë një sistem shëndetësor me natyrë njerëzore dhe demokratike si dhe të sigurojë kujdes shëndetësor më të mirë dhe të garantuar për të gjithë qytetarët.

Ne synojmë :

- Rritjen e kapaciteteve për të menaxhuar shërbimet dhe institucionet që do të thotë menaxhim për shumëllojshmëri shërbimesh dhe cilësi shërbimi, që kërkon dhe rritje të aftësive profesionale të mjekëve duke i kualifikuar ata.

- Përmirësimin e financimit të sistemit shëndetësor nëpërmjet reformimit të plotë të sistemit të sigurimeve të kujdesit shëndetësor, duke dyfishuar kontributet e punëmarrësve dhe punëdhënësve (nga 1.4% secili në 3,4%),

dhe rritjen e buxhetit për shëndetësinë duke e bërë atë gjatë qeverisjes të krahasueshëm me vendet e rajonit (nga 2,8% në 4% të PBB) duke mos përfshirë pjesën e privatëve që duhet formalizuar.

- Shërbimet më të domosdoshme që prekin shumicën e qytetarëve dhe familjeve shqiptare do të trajtohen edhe më tej me shërbim falas. Askush nuk do të paguajë për këto shërbime bazë.

Prioritete në programin e Polit të Lirisë mbeten Hartimi i një paketë bazë me listën e shërbimeve, të cilat do t’i ofrohen falas popullatës, ndërsa për shërbimet e tjera specifike, do të ketë trajtim të harmonizuar midis kostos që mbulon shteti dhe kontributeve në sigurimet shëndetësore që paguajnë gjatë viteve individët, që vlen si për shërbimet tek shteti ashtu dhe tek privati, por me të njëjtën kuotë.

Ne gjithashtu jemi të vendosur të ofrojmë një mbulesë të qëndrueshme me barna, duke hequr monopolin për barnat nga BE, ShBA dhe disa vende të tjera dhe duke mundësuar rimbursimin për të gjitha farmacitë.


Mjedisi


Mjedisi në Shqipëri paraqitet mjaft i degraduar rezultat i qëndrimit të papërgjegjshëm të qeverisjeve të deritanishme e shfrytëzimit pa kriter të burimeve natyrore, shkatërrimi i zonave pyjore, mospërdorimi racional i tokës, ndërtimi pa një plan të miratuar urban etj,

“Poli i Lirisë” kërkon që të merren këto masa:

- Krijimi i legjislacionit të plote për mbrojtjen e mjedisit dhe forcimi i bashkëpunimit institucional;

- Monitorimi mbetjeve urbane dhe industriale, si dhe të ujërave sipërfaqësore e nëntokësore;

- Masa për rehabilitimin dhe regjenerimin e terreneve dhe zonave të ndotura;

- Masa për mbrojtjen nga erozioni dhe keqpërdorimin e inerteve të lumenjve;

- Rigjenerimi i zonave të ndotura, nga veprimtaria industriale e urbane

- Marrja e masave për mbrojtjen e plazheve të rrezikuar nga erozioni

- Të ndërpritet shfrytëzimi i inerteve në lumenj;

- Respektimi i Konventës së Aarhusit;

- Përfshirja e komuniteteve në vendimmarrje për mjedisin;

- Të krijohet Fondi Kombëtar i Mjedisit.


Politikat dhe Strategjia e Turizmit


Nga viti 2002 deri në vitin 2008 janë miratuar tre strategji të zhvillimit të turizmit të cilat përcaktojnë si produktet kryesore turistike: turizmin e diellit dhe të detit, turizmin e interesit të veçantë dhe turizmin e biznesit.

Produkti qendror i turizmit duhet të jetë i përgjithshëm që i inkurajon vizitorët në “zbulimin” e Shqipërisë, si prezantimin e aspekteve te shumta te historisë, natyrës, arkeologjisë, kulturës së mënyrës të jetuarit, kulinarisë dhe mikpritjes.

Që turizmi të ketë shtrirje gjithë vjetore duhet të stimulohet zhvillimi i turizmit kulturor nëpërmjet rregullatorëve fiskale. Detyrimi i TVSH në nivelin 20% i zbatuar për shërbimet turistike i vendos bizneset turistike shqiptare në pozitë të vështirë dhe të pamundur për të konkurruar në tregun rajonal dhe atë ndërkombëtar. Vendet fqinje në rajon si dhe ato evropiane aplikojnë nivele TVSH përgjithësisht shumë më të ulëta. “Poli i Lirisë” do propozojë aplikimin në masën 10% si për akomodimin dhe restorantet për ata që janë të licencuar dhe me yjet përkatës.


* * *


Vota e juaj për Polin e Lirisë është vota për lëvizjen e lirë të shqiptarëve në zonën Schengen dhe integrimin në BE që qeveritë e deri sotme ja u kanë mohuar. Ne angazhohemi për të plotësuar të gjitha kërkesat e tyre brenda këtij viti që në vitin 2010 kjo të realizohet.

LZHK është futur në këto zgjedhje për të qenë një forcë aktive në Kuvendin i Shqipërisë por edhe për t’u bërë një forcë reale e qendrës të djathtë. Ne po punojmë për ngritjen e strukturave në bazë të cilat do të jenë sot për propagandimin e ideve dhe programit tonë, për të tërhequr elektoratin që të votoj për ne, për ruajtjen e votës me ato mundësi që jep ligji dhe nesër, që për ne është me rëndësi të veçantë, të ri-ngremë Partin tonë mbi struktura dhe organizim demokratik - duke institucionalizuar mendimin ndryshe dhe mbi parimin “Një anëtar, një votë”- që të jetërsoj idealet e Dhjetorit për një Shqipëri demokratike të lirë, për një Shqipëri si gjithë Evropa.

Vota për partitë e Polit të Lirisë është votë për garantimin e vlerave themelore të demokracisë shqiptare, është votë për stabilitetin politik, është votë për interesat kombëtarë, është votë për reformat, votë për progresin, votë për zhvillimin ekonomik e social, votë për mirëqenien individuale të çdo qytetari.

tema





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 4-6-2009 nė 07:33 Edit Post Reply With Quote
I nderuar zoti Meksi,


a mund te na tregoni sesa anetare kane

PDK, LZHK, PBD (kush eshte) , PRD (kush eshte), PRrL (kush eshte?)dhe PK (kush eshte)?

Parashikimi i im eshte qe ky koalicion nuk do te marri me shume se 2% te votave ne shkalle vendi.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 4-6-2009 nė 07:34 Edit Post Reply With Quote
Poli i Lirisë
1. Partia Demokristiane,
2. Partia Lëvizja për Zhvillim Kombëtar,
3. Partia Bashkimi Demokrat,
4. Partia Konservatore,
5. Partia Rruga e Lirisë
6. Partia e Reformave Demokratike





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 8-6-2009 nė 08:48 Edit Post Reply With Quote
Meksi: Koalicion me PD, por pa Berishën kryeministër
» Vendosur: 07/06/2009 - 09:20
•

Poli i Lirisë pranon të bashkëqeverisë me PD-në pas 28 qershorit, por pa Berishën kryeministër. Deklarata u bë mbrëmë nga kryetari i këtij grupimi të djathtë, ish-kryeministrit Aleksandër Meksi, në një intervistë në “Top Story” në Top Channel. “Mund të ketë edhe mënyra të tilla që qeveritarë mund të mos jenë krerët e partive, ka shumë formula që bëhen në këto raste”, deklaroi Meksi. Ish-kryeministri i Partisë Demokratike foli gjithashtu edhe për firmat piramidale, ku tha se në ato vite krize i është dashur të ruante qetësinë. “Unë i kam thënë popullit që të vendosë paratë nëpër banka”, deklaroi Meksi. Megjithatë, kreu i Polit shton se shkak për krizën e vitit 1997 kanë qenë zgjedhjet e përgjithshme të majit 1996.
Cilat janë tre pikat kryesore që njerëzit duhet t’u votojnë ju?
Ka një elektorat i cili nuk ka votuar në shumicën e kohës, ku kam bërë pjesë dhe unë sepse kam thënë, që nuk më pëlqen të zbatohet principi i Stalinit ‘populli të votojë, ne të numërojmë’. Shpresojmë që këtë herë të ketë një numërim më të sigurtë. Ka një elektorat që nuk ka votuar për të djathtën, sepse nuk ka qenë dakord, por s’ka votuar as për të majtën. Unë mendoj se ky elektorat na takon ne, duke u ofruar programe të djathta. Brenda vitit 2009 do zgjidhim në aspektin ligjor përfundimisht procesin e pronave. Këto ditë po shohim që po dalin me nxitim listat e të përndjekurve për vota, është fyerje për atë kategori njerëzish. Ne themi që këto punë mund të zgjidhen. Ne nuk kemi thënë që u kemi zgjidhur punë se u kemi futur në NATO.
Ju thoni që poli mbështet institutin për krimet e komunizmit. Kjo është parashikuar në ligjin që është kaluar...
Po është parashikuar që qeveria të emërojë shkencëtarët që do punojnë në institut, kurse ne themi që kushdo mund t’i studiojë ato krime dhe të jenë të hapura arkivat në qoftë se nuk janë çështje shtetërore, apo çështje privatësie dhe që komprometojnë marrëdhëniet ndërkombëtare të Shqipërisë me vendet e tjera.
Ju angazhoheni për një ligj për krimet e komunizmit, edhe kjo është bërë...
Jo nuk është bërë. Ligji u pezullua. U bë një ligj sipas jo sipas modelit, por për të hequr disa njerëz që krijonin probleme. Ata njerëz që ligji do t’i ndalonte të ishin në parlament, shumë prej tyre janë në ato lista dhe madje në vende të sigurta. Jo në një parti, por për shumë parti.
Si parashikoni ta zgjidhni mish-mashin e pronave?
Ligi 7501 do përfshihet në një ligj të ri. Ka prona të lira dhe nuk i merr dot njeri. 800 vetë kanë marrë pronat në 4 vjet.
Ju jeni kundër shortit?
Shorti është aspak i moralshëm për mendimin tim. Duhet të krijohet një fond kombëtar i kompensimit ku secili nga ata që kanë prona është aksioner me një koeficient. Ne bëmë propozimin që kompensimi të bëhet me bono thesari. Ligji i ri “Për tokën” ndalon shitjen e tokës, faljen me 1 euro. As nuk ia vlen ta marrësh atë hekur. Shqipëria 1 euro mund të kishte vlerë në 1991- ‘92, kur nuk kishe bukë, do prisheshin duke ndenjur dhe ata që do vinin ta fusnin në punë. Por jo sot dhe jo tokën. Toka është pasuria më e madhe kombëtare që ka Shqipëria.
Ju kritikuat ligjin zgjedhor, por të marrim rezultatet e vitit 2005, nëse i ruani, Poli mund të merrte disa mandate, pra ju favorizon...
Vërejtja ishte që ligji ish i parregullt. Ligji për mënyrën si u sajua që dolën 4 ekipe, doli në të kundërtën e asaj që e bënë dy të parët.
Çfarë kushtesh do i vini ju koalicionit të PD për të qenë pjesë e qeverisë?
Kushtet do të jenë kushte programore. Kushti është i tillë që deri në fund të vitit në fund të 2009 të jenë hartuar ligjet e reja dhe afatet e reja për pronat që njerëzit ta dinë që brenda 4-8 vjet paratë do të jenë të tyre. Ky është kusht i panegociueshëm, ndryshe s’ka kuptim që u drejtohemi pronarëve.
Po për të përndjekurit politikë, çfarë kushti do t’i vini?
Kushti është fare i qartë që brenda 2009 duhet të dalë shifra e plotë dhe çdo vit do caktohet sa do hedhë shteti para, sepse kur thamë bono thesari që këto afate që përmenda, duhet ti derdhen bankave në mënyrë automatike që të marrësh paratë me bonot që ke. Kjo duhet bërë me afate të caktuara. Këto janë kushte të panegociueshme.
Po kushte politike do ketë? P.sh., kush do jetë kryeministër?
Kushte politike do ketë. Vota proporcionale që këto negociata bëhen në momentin që shikon se sa i fortë je që të mund të ndikosh te tjetri, por kushte ka, që nga drejtimi i qeverisë, që nga mënyra e drejtimit të qeverisë. Nuk po them që është antikushtetuese, që është kthyer mbledhja e qeverisë në shfaqje për publikun, se e ka kushtetuta që e ndalon, por s’ka asnjë qeveri në botë që e bën këtë gjë.
Do ketë kushte që Poli të ketë pjesëtarë në qeveri, do jetë kusht i panegociueshëm?
Nëse ne biem dakord për programin, për mënyrën e drejtimit, normalisht është që të ketë. Por ka edhe raste që për shkak të mospërputhjes thuhet që ne kemi këtë program, kur të biesh ligj për këto pika të programit të votojmë, po solle për të tjerat të rrëzojmë. Kjo është një nga format. Por jemi kundër parcelizimit të qeverisë. Nëse njëri është ministër i Polit te Ministria e Bujqësisë dhe ky tani i ka të gjitha drejtoritë të partisë së tij, të gjithë nëpunësit të partisë së tij dhe mundësisht nga rrethi i tij.
Ndoka dhe Shehi në nivel lokal janë treguar pragmatistë në qëndrimet e tyre. Ju me qëndrimin tuaj të prerë për koalicion me PD...
Kemi rënë dakord pothuajse të gjithë bashkë për këtë çështje.
Çfarë ndodh në rast më pas ka qëndrime të ndryshme brenda Polit, për çështjen me kë do të bashkëpunoni pas 28 qershorit?
Unë nuk dyshoj që do të ketë për bashkëpunim me të majtën, por nëse do ketë Poli i Lirisë nuk ekziston më. Ne jemi një grupim i qendrës së djathtë dhe s’kemi përse bëjmë koalicion me të majtën.
A duhet të ketë Berisha në mendimin tuaj të drejtën e një shansi tjetër?
Shansin ia jep elektorati i tij dhe nuk ia japim ne.
Të gjitha kushtet tuaja Berisha s’i ka të vështirë t’i nënshkruajë për 10 sekonda...
Të vështira mund t’i ketë t’i bëjë. Ato do bëhen, nëse do bëhet një marrëveshje politike sepse duhet të mbarojnë zgjedhjet të dimë se cila është mbështetje dhe përkrahja që kemi ne që të mund të diktojmë që të kemi një zë të fortë. Këto kushte do të jenë fare të qarta dhe atje do të vendoset mënyra e organizimit të qeverisë. Mund të ketë edhe mënyra të tilla që qeveritarët mund të mos jenë krerët e partive, ka shumë formula që bëhen në këto raste. Janë të parakohshme për t’i thënë.
Ka një debat për kartat, ju çfarë vendimi do të merrni nëse opozita vendos të mos hyjë në zgjedhje?
Varet nga numri i qytetarëve që nuk kanë kartat. Mund të jetë një pakicë që s’ka dashur ta marrë, mund të jetë një shumicë që s’ka mundur ta marrë, për arsye financiare apo për arsye të tjera. Opozita mund të thotë se nuk hyj se nuk i kanë marrë 3 mijë veta që s’i kanë marrë, por 200 mijë është tjetër gjë.
Do ishte e drejtë që qoftë edhe 5 veta të mos i kishin marrë?
Ne nuk e dimë përse s’i kanë marrë këta 5 vetë. Nëse janë 5 nuk u ka munguar shansi për t’i marrë, nëse janë 200 mijë u ka munguar shansi dhe mundësia.
Cila është kjo masë kritike votuesish sipas jush?
Te 150 mijë, nuk ke se si voton më. Tu heqësh të drejtën 150 mijë shqiptarëve, nuk ke si voton më. Zgjidhja është me qeveri teknike dhe t’i çojë zgjedhjet në shtator ose në tetor.

panorama

Sigurisht qe kam shume respekt per zotin Meksi, por per kartat e ka shume gabim.

Ne votime marrin pjese rreth 40%, ne nuk dime akoma sa emigrante ilegale kemi qe as nuk mund te vine te aplikojne as nuk duan te vine.

Pra rendesi ka qe cdo kush e ka te drejten te marre karten, kaq.

Ke mbi 1 milion emigrante qe praktikisht Shqypnia ja ka heq te drejten e votes.
Sipas logjikes se z. Meksi nuk duhet te behen asnje here zgjdhje ne Shqypni.

Problemi i emigranteve eshte shume serioz.
Kush quhet emigrant ligjerisht?
Ne Gjermani psh gjerat jane te rregulluara me ligj kur ti e le vendin.
Dhe Shqypnise i duhet nje rregullim ligjor.

Shqypnise do ti duhen vite e pushtet i djathte qe te behet shtet normal.

Pra zgjedhjet duhet te behen ne kohe, pavaresisht sesa nuk i kane marre kartat.

Sigurisht qe nje nga deshtimet e PD ishte mos realizimi i kartave dhe e pasaportave biometrike qe me 2006.

Per kete ta mbaje pergjegjesine ai qe e kishte per detyre.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 3-7-2009 nė 07:30 Edit Post Reply With Quote
A doli fjala ime qe nuk merr as 2%?

1.82%

Dobet me keq se dobet





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 11-11-2010 nė 10:46 Edit Post Reply With Quote
Aleksandër Meksi: Duhet të rrëzojmë ata që na mbajnë larg Europës
Nga Ervin Toti, Alsat M

Z. Meksi, të hënën u mor një vendim i rëndësishëm nga Këshilli i Ministrave të Brendshëm të Bashkimit Europian, vendim që mund të cilësohet edhe si një shembje e dytë e murit të Berlinit për shqiptarët. Këtë bisedë desha ta nis duke u kthyer pas në histori. Cili është impresioni juaj personal për ngjarjet e vitit ‘90, sa i përket orientimit të qytetarëve drejt ambasadave?

Ka qenë gjithnjë ëndërr e shqiptarëve të asaj kohe që të arratiseshin nga Shqipëria, por nuk ka qenë në fakt një punë e lehtë. Po të shihen shifrat, ka të vrarë në kufi, ka të arrestuar të shumtë për këtë çështje, madje edhe të arrestuar vetëm se shpreheshin se duhet ikur, po bërë asnjë tentativë ikjeje. Në vitin ‘90, pas rënies së murit të Berlinit, unifikimit të Gjermanisë dhe pas vrasjes së Çausheskut, sigurisht që pati në Shqipëri ndryshime, por që për mendimin tim ishin fiktive, në kuptimin që, të rrimë ne që jemi në krye, por të themi sikur bëmë ato që do Perëndimi. Mbahet mend shprehja e famshme që “ja hodhëm Perez de Kuelarit” kur ai erdhi për vizitë këtu. Dhe në maj-qershor, me një sërë dekretesh, u lejua lëvizja e qytetarëve jashtë, por në fakt lëvizën vetëm ata të cilët iu jepesh pasaporta dhe pasaportë me sa di unë merrnin familjarët e sigurimit apo bashkëpunëtorë të sigurimit. Mbahet mend mirë që në qershor të atij viti njerëz, madje edhe të moshuar, që shkuan në degën e brendshme të Tiranës për të marrë pasaportë dhe u rrahën. Që nga ai çast shqiptarët e kuptuan që qeveria komuniste nuk donte që njerëzit të dilnin jashtë dhe kjo ishte e qartë. Nga mesi i qershorit filloi një proces i hyrjes me forcë nëpër ambasada. Me çarjen e murit të ambasadës italiane, nga Fisnik Kaceli dhe Burhan Kalaja, i cili ndërroi jetë vetëm pak kohë më parë dhe askush nuk u kujtua për të, cikël që u mbyll me hyrjen në ambasadën gjermane, nga Ylli Bodinaku vetë i 30-të me “Skodë” dhe ku më pas u bënë deri në 3200 veta. Unë i mbaj mend ato se banoja në Laprakë dhe kaloja në rrugën e ambasadave, e cila deri ditën e premte ishte rrugë e lejueshme kalimi dhe mund të shihje se ç’bëhej. Pra, ishte një periudhë që i tregoi qeverisë së atëhershme se shqiptarët nuk dëshirojnë të jetojnë nën një regjim komunist, dhe preferonin të rrezikonin. Imagjinoni që ata që çanë muret e ambasadave mund të vriteshin, siç u vra një djalë në ambasadën gjermane, pra ata rrezikuan me kokë dëshirën për të qenë të lirë. Ata sakrifikuan për të ikur nga Shqipëria, që qeverisej fatkeqësisht po nga shqiptarët. Largimi i tyre sigurisht që ndryshoi mjaft gjëra. U pa më se qartë, që në Shqipëri, ditët e regjimit ishin të numëruara. Me krijimin e Partisë Demokratike, filloi një valë e re ikjesh nga Shqipëria. Unë këtu kujtoj një episod. Ktheheshim nga mitingu i Sarandës, ku nga dhuna e bandave komuniste dhe e sigurimit na mbrojtën djemtë nga Tirana, të cilët rrethuan pjesën ku ishim ne në tribunë, dhe nuk lejuan që të vinin të tjetër për të prishur mitingun. Në kthim, ka qenë 16 janar data, dhe isha unë, Arben Imami, Ridvan Peshkëpia, Rexhep Karapici, dhe Shpëtimi, shoferi i Partisë Demokratike, pamë rrugës, si kur shkuam, por sidomos kur u kthyem, turma të pafundme njerëzish që ecnin shpateve të kodrave dhe rrugëve, kalonin poshtë urave që të mos i shihte policia, dhe shkonin drejt Greqisë, në dimër, në të ftohtë. Pra, njerëzit bënë një sforcim të jashtëzakonshëm vetëm të iknin nga komunizmi. Të ishin të lirë. Sot, pas këtyre 20 vjetësh peripecish, shqiptarët do ta kenë këtë mundësi, do të udhëtojnë të lirë në Evropë.

Sa ndikuan këto lëvizje, z. Meksi, hyrjet në ambasada, në proceset demokratizuese të vendit?

Sigurisht ato dhanë shembullin, që në qoftë se njerëzit kundërshtojnë, në qoftë se njerëzit grumbullohen, në qoftë se njerëzit bashkohen, mund ta kundërshtojnë regjimin komunist dhe çdo regjim tjetër autoritar dhe jo- demokratik, por që në atë kohë ishte në fakt një tigër prej letre. Nuk mund të mbijetonte më, pasi ra edhe Bashkimi Sovjetik, e jo më Shqipëria komuniste, e cila tentoi me çdo mënyrë të krijonte një pseudo-pluralizëm me pseudo- parti apo shoqata, por që i doli nga dora me krijimin e Partisë Demokratike në 12 dhjetor. Filloi më pas një proces i tërë i demokratizimit të vendit, i hapjes me Evropën, por që hapja reale të themi, në kuptimin e lëvizjes së lirë, mund të ndodhë vetëm pas këtij vendimi për heqjen e vizave, vendim që nuk ka pse t’i trembë evropianët dhe qeveritarët shqiptarë. Shqipëria është aq e vogël, sa çfarëdo që të ndodhi, është vetëm një pikë uji në oqeanin 400 milionësh të Evropës. Kjo gjë, pra liberalizimi i vizave, është një fitore për shqiptarët, nuk i dedikohet politikës, siç mundohen të thonë, madje është turp që tentojnë ta thonë një gjë të tillë. Politika mund ta kishte arritur përpara këtë, nëse nuk do të merrej me punë të tjera, nëse do t’i kishte kryer detyrimet e saj, sepse, çfarë duhej për të vajtur në Evropë dihej që më përpara. Duhej filluar më herët. Kemi 10 vjet rresht që dëgjojmë pasaportat biometrike, kufiri, etj etj, dhe sot e kësaj dite ka ende vërejtje nga jashtë. Kjo është një fitore e shqiptarëve dhe një favor që Evropa i bëri pikërisht atyre dhe jo qeverive shqiptare të këtyre 10 apo 15 viteve të fundit, siç mundohet ta interpretojnë.

Duke u rikthyer edhe një herë në vitet ‘90 z.Meksi, a mendoni se i është dhënë merita e duhur atyre njerëzve që kontribuuan?

Unë di që Lëvizja për Zhvillim Kombëtar, apo edhe të tjerë, kanë propozuar që këto emra që përmendëm në fillim të dekoroheshin pikërisht për kontributin e tyre, për aktin sublim që bënë. Nuk di deri më sot të jetë bërë një gjë e tillë. Meqenëse ishte edhe 20 vjetori i tyre, kështu që nuk kam ndonjë koment tjetër rreth kësaj çështjeje. Fakti është që nuk është bërë gjë. Ata njerëz rrezikuan dhe përshpejtuan proceset demokratizuese si pluralizmi apo edhe rrëzimin e komunizmit. Megjithatë, fakti që ne nuk do të marrim statusin e vendit kandidat, do të thotë që ka diçka që nuk shkon në Shqipëri, dhe një tranzicion kaq i përzgjatur, nuk mund të na gjykojë për mirë. Ne jemi ashtu siç na mësonin në shkollë p.sh., që në temperaturën zero nuk është as akull, as ujë, por ka edhe akull edhe ujë. Kjo do të thotë që në këtë tranzicion ne nuk jemi as demokraci e as komunizëm, por ka edhe komunizëm edhe demokraci, dhe kuptohet që bartës të komunizmit janë ish- komunistët, është mentaliteti komunist i atyre që drejtojnë, i kryetarëve të përjetshëm të partive, dhe atyre që i shkojnë mbrapa duke brohoritur me portrete në dorë, si në mesjetë. Kemi edhe ne qytetarët shqiptarë për të bërë akoma, e para për të mos ju bindur komunizmit, e dyta për të mos ju bindur etatizmit, e treta, për të kundërshtuar dhe për të tentuar edhe për t’i rrëzuar, ata të cilët duan të na mbajnë në kushtet e moshyrjes në Evropë.

20 vjet pas rrëzimit të komunizmit dhe demokratizimit të Shqipërisë, erdhi edhe vendimi për lëvizjen e lirë të qytetarëve shqiptarë. A është e largët dita që ne të quhemi qytetarë të Evropës, këtu kam parasysh anëtarësimin në Bashkimin Europian?

Unë në fakt, që para 5 apo 6 vjetësh, kur na flisnin se në 2014 apo 2019 do të hyjmë në Evropë, kam shkruar që unë nuk besoj, dhe do jem ndër ata që do mundohen të shkojnë në këmbë në Evropë, meqenëse nuk jam aq i ri sa të pres që të na bëjnë qeveritë pjesë të saj. Edhe këta shqiptarë që do ikin, të moshuarit p.sh. që kanë fëmijët jashtë, e mendojnë këtë gjë, dhe do shkojnë në Evropë, për të hyrë në Evropë, dhe për të mos pritur që t’i fusin qeveritarët tanë. Sigurisht që do kohë dhe punë që kjo gjë të bëhet realitet. Kjo varët nga të gjithë ne, jo vetëm nga qeveritarët. Varet edhe nga ata që u shkojnë mbrapa, që i mbështesin, që u brohorasin, që zihen, me njëri tjetrin. Megjithatë, unë do përfitoja nga ky rast, për t’u uruar të gjithëve atyre që do lëvizin, një rrugë të mbarë dhe sigurisht të respektojnë ligjet.

Z.Meksi, përmendët pak më përpara që politika 20 vjeçare ka ndikuar në tejzgjatjen e tranzicionit në vendin tonë, dhe rrjedhimisht edhe vendimi për lëvizjen e lirë u mor në vitin 2010. Gjithsesi ne pranojmë që Shqipëria dhe shqiptarët kanë pjesën e tyre të fajit. Po roli i Evropës si ka qenë në fakt gjatë gjithë këtyre viteve?

Tani, kur bëhet një ndeshje futbolli dhe lojtarë zihen me grushte apo shahen, dënohen futbollistët, publiku madje dhe deri edhe fusha, por, nuk ka koment që të mos thotë që pati faj edhe arbitri në shumicën e rasteve, sepse arbitri lejoi një lojë të rëndë, nuk dha kartonë etj, etj., dhe ata dënohen nga federatat. Në këtë rol është Evropa. Rrallë herë e kemi dëgjuar të na thonë që nuk jeni në rregull, rrallë herë thonë se çfarë është në rregull, që është edhe më e keqja. Na flasin për zgjedhje, por nuk na thonë si duhen bërë zgjedhjet dhe si bëjnë ata. Na thonë vetëm që zgjedhjet janë të shkëlqyeshme deri ditën e zgjedhjeve, të nesërmen fillojnë e thonë që u shkel kjo e kjo. Pra për mua, kanë edhe ata një pjesë, nuk po themi të përgjegjësisë, por të kontributit, sepse venë e vijnë pa fund. Pra, ata duhet t’i thonë gjërat qartë. Ndonjëherë duhet të japin edhe kartonë të kuq. Me sa di unë vetëm një, e shumta dy herë mund të ketë dalë kartoni i kuq, por edhe nga këta, njëri iku nga ndeshja dhe tani pret që të futet sërish, tjetri nuk doli dhe vazhdon të jetë. Kështu që ma thotë mendja që do të duhet të mbajnë një qëndrim tjetër me ne. Së paku t’i thonë popullit seç është e rregullta, të thonë që vjedhja e votës nuk lejohet dhe ndëshkohet, se tek ata lejohet dhe është e detyruar të rinumërohet vota. Ata duhet të jenë më të drejtpërdrejtë, jo me fjalë të rrumbullakosura. Sepse të lindin edhe dyshime pastaj se përse nuk thonë të vërtetën. Sido që të jetë, pavarësisht nga kjo, shqiptarët kanë pjesën e tyre këtu, ashtu siç kanë edhe pjesën e tyre në liberalizimin e vizave, në kuptimin që ecën përpara, me vështirësi, me ngatërresa, jo me ritmin që duhej, por ecën shqiptarët me punën e tyre, me mundin e tyre, dhe e bënë vetën që të mund të pranohen në Evropë, së paku pa viza.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member





Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.6004212 sekonda, 44 pyetje