Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
Autori: Subjekti: SHQIPTARET NE FRANCE
AGRON RUMI

Postuar mė 17-2-2006 nė 21:01 Edit Post Reply With Quote
SHQIPTARET NE FRANCE

Shqiptari kandidat për Kryebashkiak ne France

Qyteti francez i Dizhonit, me 151 mijë banorë, njihet në botë për trashëgimë e tij historike, arkitekturore dhe gastronomike, për verërat e mrekullueshme, si vendlindja e Gustav Eifelit etj. Ndoshta edhe kjo i ka shtyrë Dallasin e SHBA, Jorkun e Britaniosë së Madhe, Majnin e Gjermanisë, Rexhio Emilian e Italisë, por edhe Opolen e Polonisë, Peksin e Hungarisë, Vollgogradin e Rusisë, Kluzhin e Rumanisë dhe Shkupin e Maqedonisë që të binjakëzohen me të. Ndërsa për ne shqiptarët si qyteti europian i zhvillimit të festileve folklorike, ku Ansambli ynë i këngëve dhe valleve popullore është nderuar disa herë me çmime. Lidhemi me Dizhonin edhe në historinë, në mesjetë quhej “qyteti i 150 këmbanarave”, për aleancën që kishte Skënderbeu me Dukën e Burgonjës(Dizhoni ka qenë dhe është kryeqendra e krahinës së Burgonjës), Filipin e Mirë. Por kemi lidhje edhe me historinë moderne. Na lidh Fransua-Zavje-Dygur, të dy gjyëshërit e të cilit nga e ëma kanë qenë emigrantë shqiptarë, të mbërritur në Dizhon nga Shqipëria aty rreth viteve ’30.


Paralajmërimi që në 2003


Në zgjedhjet lokale e djathta humbi. Bashkia i shkoi të majtës. Ja si shkruan Zhan-Lui Pjer, gazetar i “Le Bien-Public”, gazeta lokale, më 30 mars 2003: “2007 është nesër...Familja politike e të djathtës kërkon një kandidat ideal për 2007. Ai duhet të jetë i vendosur, i sigurtë, krenar, i ndershëm, gati për të marrë e për të ushtruar përgjegjësi. Të jetë karizmatik, të ndërpresë ndarjet. Të ketë sensin e replikës dhe shijen e përballimit. Cili kandidat në Dizhon nga e djathta i përgjigjet këtij profili? Fransua-Zavje Dugur. Ai është nga ata që i mbijetoi mbytjes të të djathtës në zgjedhjet lokale. Është këshilltar bashkiak i opozitës dhe gjithashtu Këshilltar Qarku”. Fitorja e tij në zgjedhjet kantonale në Dizhon pikërisht përballë kandidates së mbështetur nga kryetari aktual i bashkisë, ishte një hakmarrje e rallë e ëmbël.Djalë i padëgjuar asnjëherë për keq dhe i edukuar nga personalitetet e fuqishme me të cilët ka punuar(ka qenë Drejtor Kabineti i Dominik Perben-sot Ministër i Drejtësisë së Francës dhe i Lui dë Bruasja, Senator dhe Kryetar i Qarkut të Burgonjës, Dygur ka krenari e modestëve, të atyre që pëlqejnë punën e kryer në mënyrë të përsosur dhe gjithmonë i gatshëm që të mësojë gjëra të reja. Sigurisht që lëkura e tij është ende e re, por ai është prova e gjallë se në politikë ku mbidimensionimi i egos është mënyrë jetese, modestia nuk e pengon as ambicien, as ngjitjen drejt majave”.
Profecia e gazetarit tashmë ka dalë e saktë. E djathta franceze, e të gjitha nuancave, e ka caktuar si kandidat për Kryebashkiak të Dizhonit. Beteja parashikohet e ashpër, kundër bashkëmoshatrit të tij socialist, adash, Fransua Rebsamen, edhe ai me karrierë Drejtor Kabineti, po i Ministrit të Brendshëm Pjer Zhoks më 1988. Sidoqo të jetë, Dygur ka filluar përgatitjet për dyluftimin elektoral, madje ka hapur që tani edhe një faqe në internet.


Vetëprezantimi i Dygur


“Jam 44 vjeç. I martuar dhe baba i katër vajzave. Mund të thoja se jam dizhonez “sheqer i pastër”, por gjyshërit e mi nga nëna ishin emigrantë shqiptarë të mbërritur në Dizhon rreth viteve ’30. Ndërsa gjyshërit nga nëna, ishin marangozë brez pas brezi. Unë e ndërpreva këtë seri profesionale. Prirja për politikë më është shfaqur në moshë të re, në institucionet shkollore ku kam studiuar: liceu “Monchapet”, Fakulteti i Drejtësisë i Dizhonit dhe më pas Fakulteti i Shkencave Politike në Paris. Përvojat e miaj të para profesionale ma konfirmuan këtë “sëmundje”: në Këshillin e Qarkut të Burgonjës, si Drejtor Kabineti i Kryebashkiakut të Shalon syr Sonë, Dominik Perben, pastaj si Drejtor Kabineti i Kryetarit të Këshillit të Qarkut të Kot d’Or(pesë prefektura në përbërje-Red.). Aktualisht drejtoj një firmë agro-ushqimore bashkë me gruan time. Mbrojtës i zjarrtë i bashkimit të të djathtës dhe qendrës, jam anëtarësuar në UMP(partia e presidentit Zhak Shirak-Red.) që me krijimin e saj. Jam këshilltar bashkiak i opozitës në Dizhon dhe kryetar i Bashkimit për të Ardhmen e Dizhonit, një federatë e të gjitha partive opozitare lokale. Më 2004 jam zgjedhur edhe Këshilltar i Përgjithshëm i Dizhonit, jam Sekretar i Parë i Kuvendit Rajonal dhe Zv.Kryetar i Komisionit të Çështjeve Sociale. Komisioni që drejtoj administron një buxhet vjetor prej 200 milionë eurosh: që nga fëmijëria e hershme, mosha e tretë, personat handikapatë dhe shtresat më të brishta të popullsisë. Kur aktivitetet e mia profesionale e politike më lejojnë, kohën e lirëe ua kushtoj familjes sime, leximit, kinemasë, ecjes me këmbë, vizitave të qyteteve në Francë dhe jashtë saj”.


Intervista e parë si kandidat


Pas botimit të librit të tij “Dizhoni nesër” ku ai paraqet vizionin dhe angazhimin e tij për zhvillimin e Dizhonit dhe përmirësimin e gjithanshëm të cilësisë së jetës të të gjithë bashkëqytetarëve, dhe sidomos pas zyrtarizimit të kandidaturës së tij nga e djathta,”Le Bien public” nxitoi t’i merrte ekskluzivitetin e një interviste: “Mos është e parakohshme kandidatura juaj si bashkiak? –Shërbimi ndaj dizhonezëve është kuptimi i vetëm i angazhimit tim politik.
Unë nuk kam frikë nga transparenca. Edhe në qytete të tjera si Paris dhe Reims e djathta po përcakton kandidaturat. Kështu UMP dhe UDF(parti e koalicionit qeveritar-Red.) më kanë caktuar që tani si kandidat për zgjedhjet e ardhshme lokale.
Në librin tuaj ju denonconi zgjedhjen e keqe të kryebashkiakëve në Dizhon që prej 2001. Pse e thoni këtë?
-Qyteti ynë nuk ka busull, s’ka një projekt global koherent. Ku po shkon Dizhoni? ǒqytet po ndërtojmë për fëmijët tanë? Mister. Ekipi bashkiak po gabon sidomos në infrastrkturën e rëndë. Ky ekip vuan nga politizimi, sektarizmi. Nga kjo vuajnë personeli bashkiak dhe shoqatat e ndryshme.
Dizhoni, “qytet i gjelbër i së ardhmes”, ç’nënkuptoni me këtë? –Qyteti vuan nga një problem imazhi. Në botën tonë konkuruese imazhi ka një rol gjithnjë e më kyç në atraktivitetin e një territori. Dizhoni duhet të luajë me “arin e gjelbër”. Jo shumë qytete në Francë kanë konjukturën tonë: trashëgimi, shërbime, infrastrukturë, parqe urbane, zona natyrore të ruajtura, të gjitha fare pranë qendrës së qytetit.
A mund ta quajmë librin tuaj një skicë të programit elektoral? –Ambicia e tij është të hapë një debat, të nxisë shkëmbimin e mendimeve, të hapë diskutime midis dizhonezëve për sfidat madhore që duhet të përballojë qyteti i tyre, 10, 20 dhe 30 vitet e ardhshme.
Ju bëni kritika edhe në aspektin ekonomik, por revista “L’entreprise” e klasifikon Dizhonin edhe këtë vit të dytën nga qytetet e Francës...-Më bëhet qejfi, edhe vitin e kaluar kështu ishte. Por mos harroni kriteret e klasifikimit. Ka dhe kontradikta. Në maj 2005 revista “L’expansion” na klasifikoi në vendin e 49 nga 59 qytete franceze të analizuara...Flasim me fakte. Që prej shumë vitesh nuk është vendosur asnjë firmë e madhe, që prej vitit të kaluar popullsia është pakësuar me 3 mijë vetë, të cilët largohen për diku gjetkë...


Lum vlerësimesh për të


Dizhoni qarkohet nga dy lumenj, por Dygurit i duhet të “kridhet” edhe në një lum tjetër, të veçantë, vlerësimet e bashkëqytetarëve të tij.
Lui de Bruasja, President i Këshillit të Qarkut dhe Senator i Francës: “Fransua-Zavje Dygur me përvojën e tij si njeri publik dhe me bindjet e tij, më duket si kandidati më cilësor të cilit zgjedhësit do t’i japin besim dhe miqësi”.
Mari-Frasuazë Delaportë, 42-vjeçe, infermiere: Takimin e parë më Dygur e kam të kohëve të fundit. Ishte një mbledhje e hapur ku ai foli për dukurinë e angazhimit politik. Do të jem me shumë dëshirë pas tij në fushatën për zgjedhjet e ardhshme”.
Katerinë Bernardi, 35-vjeçe, me leje lindje: “Fransua-Zavje përfaqëson vlerat tona familjare. Respekti për këdo, zemërgjerësia e tij, gatishmëria dhe entuziazmi na bëjnë që të jemi me këtë kandidat”.
Mari-Clod e Mishel Zhanen, pensionistë: “E mbështesim Dygurin, sepse ai përfaqëson ripërtëritjen në qytetin tonë. Dizhonez i vjetër dhe drejtues firme, ai e njeh mirë terrenin dhe praktikën, ai i di mirë problemet e botës së punës dhe të përditshmërisë së punëmarrësve”.
Mishela Katoni, 61-vjeçare, agjente tregtare: “Vlerësoj thjeshtësinë, ndershmërinë, mendjen e hapur dhe dëgjueshmërinë e Fransua-Zavje. Ati ka cilësi të ralla, që nuk gjenden në politikë apo diku gjetkë”.
Pjer Gyjo, Pronar firme: “E mbështes kandidaturën e Dygurit. Ka përvojë të madhe në trajtimin e çështjeve pulike. Si drejtues i ri firme, ai e njeh mirë vlerën e punës”.
Dominik Perben, Ministër i Drejtësisë së Francës: “Për shumë vite e kam patur bashkëpunëtor kryesor. Vlerësoj aftësitë e tij profesionale dhe cilësitë morale. Ato janë garante të një të ardhmeje politike që ia uroj ta ketë të shkëlqyer. Ai mund të llogarisë gjithmonë mbështetjen dhe miqësinë time”.


Në krye të “Mulot et PetitJean”


Në të gjitha guidat gastronimke të Francës, por dhe në ato historike e turistike të Dizhonit, patjetër që gjendet një emër, “Mulot et PetitJean”. Është emri i një fabrike agro-ushqimore të Dizhonit. Kjo përfshirje në guida dhe katalogje nuk është e rastësishme, apo klienteliste. Kjo fabrikë është e vetmja në Francë që prodhon edhe sot e kësaj dite në mënyrë artizanale, me teknologji “bio”. Produktet e saj të larmishme që nga buka e ëmbël më fruta të thata, ëmbëlsirat e ndryshme, bonboneritë, pijet etj, shiten ekskluzivisht në jo pak por në 800 dyqane të specializuara në territorin francez. Fabrika është aq e famshme sa në gjuhën e publikut mbiquhet “Pallati i një mijë shijeve”. Ajo është e vjetër që nga viti 1838 kur u bashkuan në ortakëri “Mulot” dhe “Veuve PetitJean”. Trashëgimtarët e “Veuve PetitJean” e blenë totalisht fabrikën më 1919 dhe që prej atij viti pronësia e saj trashëgohet nga babai te djali. Ose më saktë nga babai te vajza. Pronarja e saj aktuale quhet Katerinë PetitJean...Mbiemri i vajzërisë. Plus Dygur...Mbiemri i martesës. Është bashkëshortja e Fransua-Zavje Dygurit. Ky i fundit është njëkohësisht edhe Drejtor Ekzekutiv i fabrikës. Një sipërmarrje e sukseshme që bën që vetë Fransua-Zavje të japë rregullisht leksione manaxhimi dhe marketingu në “Cite des Sciences”, në Paris. Pa harruar edhe Vandamin, po, po, që nuk është badigard në këtë fabrikë, sigurisht, por personazhi i fushatave publicitare të “Mulot et PetitJean”.


Thirrja e gjakut shqiptar


Në dejet e Fransua-Zavje rrjedh gjak shqiptar. Të paktën gjysma e sasisë që i qarkullon në kapilarë. Ai i kujton me nostalgji edhe sot e kësaj dite gjyshërit e tij shqiptarë nga nëna dhe nuk e fsheh në asnjë moment, madje e përmend me krenari se është “nip emigrantësh shqiptarë”. Ndoshta kjo prejardhje i konfirmohet edhe në mbledhjet e këshillit bashkiak të Dizhonit ku ai është tenori i opozitës aktuale. Jo për trajtimin me kompetencë të çështjeve dhe dosjeve të sektorëve të ndryshëm, por sidomos në debatet publike me kryetarin aktual të bashkisë, socialistin Fransua Rebsamen, i cili do të jetë edhe rivali i tij kryesor në zgjedhjet e ardhshme lokale. Jo rallë në debat e sipër, merr zjarr. E ka quajtur Rensamenin “Trockist, arkaik, Dr. Xhekill, Mister Hajd”, etj...Duke çuditur nganjwherw edhe kolegwt e tij, pasi ai wshtw dhe njihet kryesisht si shumw, shumw i qetw. Por qartwsohen kur sjellin ndwrmend origjinwn e tij nga nwna.
Dikush mund të hamendësojw madje se edhe mbiemri i tij Dygur rrjedh nga shqipja, nga fjala “gur”. Dy dhe gur. Jo, nuk është e saktë. Dygur është një mbiemër autokton francez dhe shumë i përhapur në Francë. Gjithashtu Fransua-Zavje është nip shqiptar nga gjyshërit prej mamasë. Mbiemrin e ka prej babait.
Në dejet e Fransua-Zavje rrjedh gjak shqiptar. Të paktën gjysma e sasisë që i qarkullon në kapilarë. Ai i kujton me nostalgji edhe sot e kësaj dite gjyshërit e tij shqiptarë nga nëna dhe nuk e fsheh në asnjë moment, madje e përmend me krenari se është “nip emigrantësh shqiptarë”. Ndoshta kjo prejardhje i konfirmohet edhe në mbledhjet e këshillit bashkiak të Dizhonit ku ai është tenori i opozitës aktuale. Jo për trajtimin me kompetencë të çështjeve dhe dosjeve të sektorëve të ndryshëm, por sidomos në debatet publike me kryetarin aktual të bashkisë, socialistin Fransua Rebsamen, i cili do të jetë edhe rivali i tij kryesor në zgjedhjet e ardhshme lokale. Jo rallë në debat e sipër, merr zjarr. E ka quajtur Rensamenin “Trockist, arkaik, Dr. Xhekill, Mister Hajd”, etj...Duke çuditur nganjwherw edhe kolegwt e tij, pasi ai wshtw dhe njihet kryesisht si shumw, shumw i qetw. Por qartwsohen kur sjellin ndwrmend origjinwn e tij nga nwna. Dikush mund të hamendësojw madje se edhe mbiemri i tij Dygur rrjedh nga shqipja, nga fjala “gur”. Dy dhe gur. Jo, nuk është e saktë. Dygur është një mbiemër autokton francez dhe shumë i përhapur në Francë. Gjithashtu Fransua-Zavje është nip shqiptar nga gjyshërit prej mamasë. Mbiemrin e ka prej babait.
Në të gjitha guidat gastronimke të Francës, por dhe në ato historike e turistike të Dizhonit, patjetër që gjendet një emër, “Mulot et PetitJean”. Është emri i një fabrike agro-ushqimore të Dizhonit. Kjo përfshirje në guida dhe katalogje nuk është e rastësishme, apo klienteliste. Kjo fabrikë është e vetmja në Francë që prodhon edhe sot e kësaj dite në mënyrë artizanale, me teknologji “bio”. Produktet e saj të larmishme që nga buka e ëmbël më fruta të thata, ëmbëlsirat e ndryshme, bonboneritë, pijet etj, shiten ekskluzivisht në jo pak por në 800 dyqane të specializuara në territorin francez. Fabrika është aq e famshme sa në gjuhën e publikut mbiquhet “Pallati i një mijë shijeve”. Ajo është e vjetër që nga viti 1838 kur u bashkuan në ortakëri “Mulot” dhe “Veuve PetitJean”. Trashëgimtarët e “Veuve PetitJean” e blenë totalisht fabrikën më 1919 dhe që prej atij viti pronësia e saj trashëgohet nga babai te djali. Ose më saktë nga babai te vajza. Pronarja e saj aktuale quhet Katerinë PetitJean...Mbiemri i vajzërisë. Plus Dygur...Mbiemri i martesës. Është bashkëshortja e Fransua-Zavje Dygurit. Ky i fundit është njëkohësisht edhe Drejtor Ekzekutiv i fabrikës. Një sipërmarrje e sukseshme që bën që vetë Fransua-Zavje të japë rregullisht leksione manaxhimi dhe marketingu në “Cite des Sciences”, në Paris. Pa harruar edhe Vandamin, po, po, që nuk është badigard në këtë fabrikë, sigurisht, por personazhi i fushatave publicitare të “Mulot et PetitJean”.
Dizhoni qarkohet nga dy lumenj, por Dygurit i duhet të “kridhet” edhe në një lum tjetër, të veçantë, vlerësimet e bashkëqytetarëve të tij. Lui de Bruasja, President i Këshillit të Qarkut dhe Senator i Francës: “Fransua-Zavje Dygur me përvojën e tij si njeri publik dhe me bindjet e tij, më duket si kandidati më cilësor të cilit zgjedhësit do t’i japin besim dhe miqësi”. Mari-Frasuazë Delaportë, 42-vjeçe, infermiere: Takimin e parë më Dygur e kam të kohëve të fundit. Ishte një mbledhje e hapur ku ai foli për dukurinë e angazhimit politik. Do të jem me shumë dëshirë pas tij në fushatën për zgjedhjet e ardhshme”. Katerinë Bernardi, 35-vjeçe, me leje lindje: “Fransua-Zavje përfaqëson vlerat tona familjare. Respekti për këdo, zemërgjerësia e tij, gatishmëria dhe entuziazmi na bëjnë që të jemi me këtë kandidat”. Mari-Clod e Mishel Zhanen, pensionistë: “E mbështesim Dygurin, sepse ai përfaqëson ripërtëritjen në qytetin tonë. Dizhonez i vjetër dhe drejtues firme, ai e njeh mirë terrenin dhe praktikën, ai i di mirë problemet e botës së punës dhe të përditshmërisë së punëmarrësve”. Mishela Katoni, 61-vjeçare, agjente tregtare: “Vlerësoj thjeshtësinë, ndershmërinë, mendjen e hapur dhe dëgjueshmërinë e Fransua-Zavje. Ati ka cilësi të ralla, që nuk gjenden në politikë apo diku gjetkë”. Pjer Gyjo, Pronar firme: “E mbështes kandidaturën e Dygurit. Ka përvojë të madhe në trajtimin e çështjeve pulike. Si drejtues i ri firme, ai e njeh mirë vlerën e punës”. Dominik Perben, Ministër i Drejtësisë së Francës: “Për shumë vite e kam patur bashkëpunëtor kryesor. Vlerësoj aftësitë e tij profesionale dhe cilësitë morale. Ato janë garante të një të ardhmeje politike që ia uroj ta ketë të shkëlqyer. Ai mund të llogarisë gjithmonë mbështetjen dhe miqësinë time”.
Pas botimit të librit të tij “Dizhoni nesër” ku ai paraqet vizionin dhe angazhimin e tij për zhvillimin e Dizhonit dhe përmirësimin e gjithanshëm të cilësisë së jetës të të gjithë bashkëqytetarëve, dhe sidomos pas zyrtarizimit të kandidaturës së tij nga e djathta,”Le Bien public” nxitoi t’i merrte ekskluzivitetin e një interviste: “Mos është e parakohshme kandidatura juaj si bashkiak? –Shërbimi ndaj dizhonezëve është kuptimi i vetëm i angazhimit tim politik. Unë nuk kam frikë nga transparenca. Edhe në qytete të tjera si Paris dhe Reims e djathta po përcakton kandidaturat. Kështu UMP dhe UDF(parti e koalicionit qeveritar-Red.) më kanë caktuar që tani si kandidat për zgjedhjet e ardhshme lokale.Në librin tuaj ju denonconi zgjedhjen e keqe të kryebashkiakëve në Dizhon që prej 2001. Pse e thoni këtë?-Qyteti ynë nuk ka busull, s’ka një projekt global koherent. Ku po shkon Dizhoni? ǒqytet po ndërtojmë për fëmijët tanë? Mister. Ekipi bashkiak po gabon sidomos në infrastrkturën e rëndë. Ky ekip vuan nga politizimi, sektarizmi. Nga kjo vuajnë personeli bashkiak dhe shoqatat e ndryshme. Dizhoni, “qytet i gjelbër i së ardhmes”, ç’nënkuptoni me këtë? –Qyteti vuan nga një problem imazhi. Në botën tonë konkuruese imazhi ka një rol gjithnjë e më kyç në atraktivitetin e një territori. Dizhoni duhet të luajë me “arin e gjelbër”. Jo shumë qytete në Francë kanë konjukturën tonë: trashëgimi, shërbime, infrastrukturë, parqe urbane, zona natyrore të ruajtura, të gjitha fare pranë qendrës së qytetit. A mund ta quajmë librin tuaj një skicë të programit elektoral? –Ambicia e tij është të hapë një debat, të nxisë shkëmbimin e mendimeve, të hapë diskutime midis dizhonezëve për sfidat madhore që duhet të përballojë qyteti i tyre, 10, 20 dhe 30 vitet e ardhshme. Ju bëni kritika edhe në aspektin ekonomik, por revista “L’entreprise” e klasifikon Dizhonin edhe këtë vit të dytën nga qytetet e Francës...-Më bëhet qejfi, edhe vitin e kaluar kështu ishte. Por mos harroni kriteret e klasifikimit. Ka dhe kontradikta. Në maj 2005 revista “L’expansion” na klasifikoi në vendin e 49 nga 59 qytete franceze të analizuara...Flasim me fakte. Që prej shumë vitesh nuk është vendosur asnjë firmë e madhe, që prej vitit të kaluar popullsia është pakësuar me 3 mijë vetë, të cilët largohen për diku gjetkë...
“Jam 44 vjeç. I martuar dhe baba i katër vajzave. Mund të thoja se jam dizhonez “sheqer i pastër”, por gjyshërit e mi nga nëna ishin emigrantë shqiptarë të mbërritur në Dizhon rreth viteve ’30. Ndërsa gjyshërit nga nëna, ishin marangozë brez pas brezi. Unë e ndërpreva këtë seri profesionale. Prirja për politikë më është shfaqur në moshë të re, në institucionet shkollore ku kam studiuar: liceu “Monchapet”, Fakulteti i Drejtësisë i Dizhonit dhe më pas Fakulteti i Shkencave Politike në Paris. Përvojat e miaj të para profesionale ma konfirmuan këtë “sëmundje”: në Këshillin e Qarkut të Burgonjës, si Drejtor Kabineti i Kryebashkiakut të Shalon syr Sonë, Dominik Perben, pastaj si Drejtor Kabineti i Kryetarit të Këshillit të Qarkut të Kot d’Or(pesë prefektura në përbërje-Red.). Aktualisht drejtoj një firmë agro-ushqimore bashkë me gruan time. Mbrojtës i zjarrtë i bashkimit të të djathtës dhe qendrës, jam anëtarësuar në UMP(partia e presidentit Zhak Shirak-Red.) që me krijimin e saj. Jam këshilltar bashkiak i opozitës në Dizhon dhe kryetar i Bashkimit për të Ardhmen e Dizhonit, një federatë e të gjitha partive opozitare lokale. Më 2004 jam zgjedhur edhe Këshilltar i Përgjithshëm i Dizhonit, jam Sekretar i Parë i Kuvendit Rajonal dhe Zv.Kryetar i Komisionit të Çështjeve Sociale. Komisioni që drejtoj administron një buxhet vjetor prej 200 milionë eurosh: që nga fëmijëria e hershme, mosha e tretë, personat handikapatë dhe shtresat më të brishta të popullsisë. Kur aktivitetet e mia profesionale e politike më lejojnë, kohën e lirëe ua kushtoj familjes sime, leximit, kinemasë, ecjes me këmbë, vizitave të qyteteve në Francë dhe jashtë saj”.
Në zgjedhjet lokale e djathta humbi. Bashkia i shkoi të majtës. Ja si shkruan Zhan-Lui Pjer, gazetar i “Le Bien-Public”, gazeta lokale, më 30 mars 2003: “2007 është nesër...Familja politike e të djathtës kërkon një kandidat ideal për 2007. Ai duhet të jetë i vendosur, i sigurtë, krenar, i ndershëm, gati për të marrë e për të ushtruar përgjegjësi. Të jetë karizmatik, të ndërpresë ndarjet. Të ketë sensin e replikës dhe shijen e përballimit. Cili kandidat në Dizhon nga e djathta i përgjigjet këtij profili? Fransua-Zavje Dugur. Ai është nga ata që i mbijetoi mbytjes të të djathtës në zgjedhjet lokale. Është këshilltar bashkiak i opozitës dhe gjithashtu Këshilltar Qarku”. Fitorja e tij në zgjedhjet kantonale në Dizhon pikërisht përballë kandidates së mbështetur nga kryetari aktual i bashkisë, ishte një hakmarrje e rallë e ëmbël.Djalë i padëgjuar asnjëherë për keq dhe i edukuar nga personalitetet e fuqishme me të cilët ka punuar(ka qenë Drejtor Kabineti i Dominik Perben-sot Ministër i Drejtësisë së Francës dhe i Lui dë Bruasja, Senator dhe Kryetar i Qarkut të Burgonjës, Dygur ka krenari e modestëve, të atyre që pëlqejnë punën e kryer në mënyrë të përsosur dhe gjithmonë i gatshëm që të mësojë gjëra të reja. Sigurisht që lëkura e tij është ende e re, por ai është prova e gjallë se në politikë ku mbidimensionimi i egos është mënyrë jetese, modestia nuk e pengon as ambicien, as ngjitjen drejt majave”.Profecia e gazetarit tashmë ka dalë e saktë. E djathta franceze, e të gjitha nuancave, e ka caktuar si kandidat për Kryebashkiak të Dizhonit. Beteja parashikohet e ashpër, kundër bashkëmoshatrit të tij socialist, adash, Fransua Rebsamen, edhe ai me karrierë Drejtor Kabineti, po i Ministrit të Brendshëm Pjer Zhoks më 1988. Sidoqo të jetë, Dygur ka filluar përgatitjet për dyluftimin elektoral, madje ka hapur që tani edhe një faqe në internet.

EKSPRESS

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member





Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.0575950 sekonda, 24 pyetje