Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
<<  1    2    3  >>
Autori: Subjekti: Ēėshtja Ēame
burimuji

Postuar mė 24-12-2005 nė 17:33 Edit Post Reply With Quote
Mashtrimi i radhes i Berishes

Ja si shiten camet, dhe si mashtron saliu ... Shqiptaret!

Balkanweb, 23-12-2005 9:05

U diskutua apo jo për çështjen çame në Athinë?
nga Alba Malltezi

Udhëtim i rëndësishëm ai i kryeministrit shqiptar në Irak. Përmes pamjeve filmike edhe telespektatorët patën mundësinë të bëjnë një udhëtim virtual me z.Berisha dhe Z. Mediu mes ushtarëve tanë që edhe këtë Vit të Ri do ta kalojnë në Mosulin e largët. Pastaj, ne të mediave morëm vesh dhe takimin e papritur në Athinë mes kryeministrit tonë dhe kryeministrit grek Karamanlis. Z. Berisha në kthim, në Rinas mes plot gjërave të mira që u komunikoi gazetarëve dhe mbarë shqiptarëve foli dhe për problemin e pronave të shqiptarëve në Greqi, që të gjithë e kuptuam si problemi i pronave të çamëve. Po citoj zotin Berisha:

“Në lidhje me çështjen e pronave, ne jemi dakort me kryeministrin Karamanlis që në përputhje me nenin 15 të Traktatit të Miqësisë dhe Bashkëpunimit, çështja e pronave të qytetarëve shqiptarë në Greqi dhe qytetarëve grekë në Shqipëri të zgjidhet, si një çështje tekniko-juridike.

Në fund të takimit, Ministri i jashtëm, Moliviatis më solli mua urimet më të përzemërta të Presidentit Papulias, i cili është dhe një mik i çmuar i Shqipërisë dhe shqiptarëve”.
Nëse pronat e qytetarëve shqiptarë në Greqi janë ato të çamëve, siç shpresuan të gjithë, atëherë edhe një zgjidhje tekniko-juridike e problemit do ta gëzonte shumë popullatën çame e cila ëndërron dhe po lufton prej vitesh për të marrë pronat e braktisura përtej kufirit që pas çlirimit.

Por a është folur vërtetë për çështjen çame? Të gjitha mediat greke raportuan dje një deklaratë të prerë të ministrit të Jashtëm grek Petros Moliviatis, lehtësisht e verifikueshme dhe në internet: “Ministri i Jashtëm Petros Moliviatis duke iu përgjigjur një pyetje ka mohuar kategorikisht se çështja e çamëve ishte ngitur gjatë takimit”. Sigurisht që duke vënë përballë një deklaratë të kryeministrit shqiptar dhe një deklaratë të ministrit të jashtëm grek, na pëlqen të besojmë deklaratën e kryeministrit Berisha; por a do të ketë një zgjidhje të çështjes çame? Këtu do të jemi dhe do ta verifikojmë.

Kryeministri italian Silvio Berluskoni, dy ditë më parë, i akuzuar se u kishte premtuar gjëra të parealizueshme italianëve u përgjigj: “Unë jam optimist dhe e shoh gotën gjithnjë gjysëm të mbushur. Nuk kam parë asnjëherë që një pesimist të arrijë të realizojë objektiva”. Që kryeministri Berisha e sheh gotën gjithnjë gjysëm të mbushur, po e verifikojmë dita ditës, por që të ketë një zgjidhje apo një vullnet grek për çështjen çame duket iluzion i humbur.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 24-12-2005 nė 18:03 Edit Post Reply With Quote
Ja Cfare Thote Godo

Gazeta Sot, Saturday, 24 December 2005

Vetëm një ditë, pas vizitës së kryeministrit Berisha në Greqi, republikani Sabri Godo deklaroi dje se Traktati i Miqësisë dhe Bashkëpunimit, lidhur mes Greqisë dhe Shqipërisë, nuk mund të zgjidhë çështjen e pronave të popullsisë çame. Godo, u shpreh se çështja çame nuk është biseduar aspak mes Berishës dhe kryeministrit grek, Karamanlis, pasi sipas tij, në nenin 15 të Traktatit të Miqësisë dhe Bashkëpunimit nuk flitet për pronat e çamëve, por për pronat e qytetarëve grekë dhe të qytetarëve shqiptarë. Madje Godo, u shpreh se në deklaratën që Berisha dha pas vizitës në Greqi, nuk përdori termin “problemi i çamëve”, por për qytetarë grekë dhe shqiptarë, për të cilin flitet dhe në Traktatin e Miqësisë mes dy vendeve. “ Kjo nuk mund të interpretohet si një bashkëbisedim i Berishës me kryeministrin grek për problemin e pronave çame, sepse këtu ka një term juridik, që nuk mund të anashkalohet. Çamët janë shtetas grekë, janë të kombësisë shqiptare, u është hequr në mënyrë të drejtë dhe në mënyrë kolektive e drejta e shtetësisë shqiptare, kurse ata në bazë të ligjeve ndërkombëtare janë grekë. Kur flasim për të drejtat e shtetasve grekë në Shqipëri, ose të atyre në Greqi, nuk përfshihen çamët, sepse kjo është loja e fjalëve që bëhet. Çamët, janë shtetas grekë dhe duhet të konsiderohen si të tillë. Kështu që çështja çame nuk është biseduar”, tha Sabri Godo.

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Etnik Kabashi

Postuar mė 3-1-2006 nė 20:58 Edit Post Reply With Quote
SI ĖSHTĖ BISEDUAR PĖR ĒĖSHTJEN ĒAME NĖ ATHINĖ?

Shqiptaro-amerikani Geri Kokalari, i mirënjohur për
interesimin që tregon ndaj zhvillimeve të marrëdhëniet
shqiptaro-greke i ka drejtuar kryeministrit të Shqipërisë
një letër me këtë përmbajtje:
“Shkëlqesi,
Në botimin e sotëm të gazetës “Kathimerini” ishte një
njoftim se gjatë kthimit nga udhëtimi juaj në Irak jeni
ndalur në Athinë për bisedime me kryeministrin e Greqisë,
Kostas Karamanlis. Në këtë njoftim thuhet: “Burimet vënë në
dukje se Berisha kërkoi të falur për një protestë nga
shqiptarët çamë muajin e kaluar, që çoi në ndërprerjen e
vizitës së Presidentit Papulias në Shqipëri”.
Nëse ky informacion është fakt, ai përfaqëson një hedhje
poshtë nga ana juaj i kërkesave të çamëve lidhur me krimet
kundër njerëzimit të kryera kundër tyre nga grekët, dhe
duhet marrë nga shqiptarët në të gjithë botën si një akt
tradhtie të lartë.
Ky njoftim kërkon që ju të bëni menjëherë një deklaratë
publike për të pranuar ose përgënjeshtruar pretendimin se
ju i keni kërkuar falje Karamalisit për protestën e çamve
që ishte plotësisht e drejtë dhe e ligjshme. Deklarata juaj
duhet të përmbajë nëse i është bërë ndonjë kërkesë dhe
çfarë kërkese i është bërë Kryemnistrit Karamalis për të
ndrequr shkeljet e të drejtave të njeriut që shqiptarët
etnikë në Greqi i pësojnë ditë për ditë.
Nëse ju nuk i jepni një përgjigje shqiptarëve, heshtja juaj
do të shërbejë si një vërtetim i veprimit të tradhtisë.
Falemnderit,
I Juaji sinqerisht
Geri Kokalari”
23 dhjetor 2005


Letrën e tij për mjetet informimit zotëri Kokalari e ka
shoqëruar me njoftimin e gazetës “Kathimerini në të cilin
thuhet:
“Vizita e Berishës.
Karamalis bëri bisedime të paparashikuara më homologun
shqiptar në Athinë. Kosta Karamalis pati një takim për
gjysmë ore me homologun e tij shqiptar Sali Berisha dje.
Berisha ishte duke u kthyer nga Iraku dhe kërkoi një takim
me Karamanlisin gjatë një ndalese të shkurtër në Athinë.
Nuk u dhanë zyrtarisht hollësi se çfarë u diskutua gjatë
takimit, por burimet vënë në dukje se Berisha kërkoi falje
për një protestë nga shqiptarët çamë muajin e kaluar, që
çoi në ndërprerjen e vizitës së Presidentit Papulias në
Shqipëri”.
Është në stilin provokues të politikës e të propagandës
greke që vazhdimisht të keqpërdorin edhe ngjarje të rastit
si kjo për të prishur atmosferën e marrëdhënieve midis
Greqisë e Shqipërisë. Gazeta greke, megjithëse nuk di se
çfarë është biseduar në takim, e paska marrë vesh vetëm një
gjë; që kryeministri i Shqipërisë ka kërkuar falje për një
protestë të bërë në Shqipëri, kur Presidenti grek ndërpreu
me arrogancë e pa diplomaci një vizitë që nisi të bënte.
Kjo tregon se politikanët e propagandistët grekë e kanë
ende mizën nën kësulë për atë gafë të rëndë që bëri
presidenti i tyre.
Edhe në Shqipëri diçka dimë se çfarë kanë biseduar Berisha
e Karamanlisi në takimin gjysmë ore. Berisha ka thënë se
kjo vizitë nuk e ezauron vizitën zyrtare që ai ka për të
bërë në Athinë. Këtë do ta tregojë koha. Berisha ka
përmendur se është biseduar për çëshjtjen çame që ajo të
zgjidhet në frymën e Traktatit të Miqësisë Shqipëri-Greqi.
Kjo deklaratë e kryeministrit ka entuziazmuar shumë
Shoqatën Çamëria, ndonëse kjo shoqatë dhe çamët duhej ta
kishin marrë vesh tashmë se ky Traktat e fut çështjen çame
në labirinthe edhe më të ngatërruara.
Kokalari ka të drejtë që kërkon një sqarim nga kryeministri
Berisha ose zëdhënësit e tij, sepse mënyra si ka shkruar
“Kathimerini” është shumë provokuese ndaj politikës
shqiptare. Është në praktikën e zëdhënësit të kryeministrit
Berisha që të reagojë publikisht për sqarim kur
shtrembërohen fjalët që ka thënë ai në takime diplomatike,
sikurse ndodhi me përgënjeshtrimin e një lajmi të Agjencisë
Iraniane pas një takimi në Tiranë me ambasadorin e Iranit.
Mënyra si ka shkruar “Kathimerini” përbën një rast shumë më
problematik për politikën e Shqipërisë, çka e bën më të
nevojshme sqarimin zyrtar nga kryeministria.

Monitori Shqiptar

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 5-1-2006 nė 00:40 Edit Post Reply With Quote
A ka folur, apo nuk ka folur; a e ka ngritur apo nuk e ka ngritur...

Besoni se ka ende naive qe te besojne se Berisha e ka ngritur ceshtjen came?

Pranimi i takimit eshte nje "leshim" qe Karamanlis i ka bere Berishes, ndaj permbajtja e bisedes eshte determinuar e percaktuar prej Karamnlis, duke pranuar edhe autokritiken e Kryeministrit shqiptar per trazimin e ujit nga presidenti Shqiptar ku kishte futur kryet presidenti grek!

Nuk ka nevoje te behen hamendje - Berisha ka ulur veten (per interesat e mbijeteses se tij), dhe ka ulur vendin (ne kundershtim me interesat kombetare).

As nuk ia mban Berishe te beje pergenjeshtrimin e kerkuar prej Kokalarit!

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
AGRON RUMI

Postuar mė 25-1-2006 nė 00:20 Edit Post Reply With Quote
Kisha greke kundėr rikthimit tė pronave shqiptarėve

Analisti i problemeve ballkanike, Xhejms Petifer thotë se qëndrimi i kishës greke si dhe fakti se një pjesë e madhe e pronave të shqiptarëve dhe të përzënëve të tjerë të Greqisë pas Luftës së Dytë Botërore, janë sot nën administrimin e kësaj kishe, përbën problemin kryesor për kthimin e pronave të popullatës çame

Nga Mentor Nazarko

Profesor Xhejms Petifer është njohës i shkëlqyer i Ballkanit, ku dhe ka kaluar një pjesë të rëndësishme të aktivitetit të tij studimor. Ai është 56 vjeç dhe ka jetuar midis Shqipërisë, Greqisë, Maqedonisë dhe Kosovës, si dhe ka dhënë leksione mbi problemet e rajonit në disa nga universitetet më të rëndësishme e më prestigjoze të botës. Ka botuar shumë libra, por është dhe gazetar për disa nga gazetat më të rëndësishme britanike si “The Times” dhe “The Independent”. Ka bashkëpunuar edhe me rrjete televizive prestigjoze si: CNN dhe BBC. Aktualisht, profesor Xhejms Petifer është duke vizituar rajonin


Po e filloj me zhvillimet më të fundit në Shqipëri. Një qeveri e re është në pushtet, qeveria e zotit Sali Berisha. Si e shikoni këtë zhvillim nga optika juaj si njohës e mik i mirë i Shqipërisë e popujve të rajonit?
Mendoj se kryesorja është që zgjedhjet u mbajtën me sukses dhe që raportet nga organizatat ndërkombëtare kanë qenë mjaft të mira. Ata i cilësuan si zgjedhjet më të drejta e më të mira nga të kaluarat. Gjithashtu, në tërësi ato ishin mjaft paqësore dhe kalimi i pushtetit ka qenë mjaft paqësor. Mendoj se ky është një plus i madh, një gjë shumë e mirë për Shqipërinë e do të ndihmojë çështjen e Shqipërisë për të lëvizur drejt institucioneve euroatlantike. Ndër të tjera mendoj se nuk i takon të huajve të vendosin se kush e drejton këtë vend. Të gjithë e dinë se në të shkuarën unë kam qenë kritik i qeverisë së parë Berisha, por e mirëpres faktin që demokracia po funksionon dhe pres të shoh se si ky proces do të vazhdojë me kryeministrin Berisha.


Mendoni se kjo rishfaqje e Berishës në pushtet vjen si rezultat i mangësisë së traditës demokratike në Shqipëri dhe paaftësisë së një klase politike për të ofruar fytyra të reja?
Mendoj se modeli i partisë-shtet në pjesën e fundit të tij, të ofruar në të kaluarën nga Enver Hoxha dhe Ramiz Alia, pengoi zhvillimin e shumë gjërave që duhej të kishin ndodhur, dhe si rezultat Shqipëria gjendet mes procesesh, të cilat duhet t’i kishte kaluar më parë. Më tej kemi periudhën shumë të vështirë të viteve ‘90, ku Shqipëria u neglizhua, kryesisht për shkak të luftërave në Ish-Jugosllavi. U deshën trazirat e vitit 1997 për t’i tërhequr vërtetë vëmendjen komunitetit ndërkombëtar, se Shqipëria kishte ende probleme serioze, të cilat meritonin vëmendje. Por mendoj se tani ka më shumë përkushtim.


Disa nga ato probleme që ju përmendët janë shkaktuar dhe nga vetë zoti Berisha, apo jo?!
Ajo dihet, por dhe vetë zoti Berisha e ka pranuar se qeveria demokrate e atëhershme ka bërë gabime. Tani mendoj se ajo kohë është më mirë sikur t’i mbetet të shkuarës dhe historianëve. Mendoj se të gjithë duhet të përpiqemi të shohim përpara dhe me pozitivitet Shqipërinë e tanishme, e cila ndodhet më mirë se në të shkuarën. Shqipëria ka shumë miq, miq mjaft të fuqishëm, dhe më e rëndësishmja nga të tëra është që ka marrëdhënie të mira me Shtetet e Bashkuara te Amerikës, superfuqia e vetme.


Mos ndoshta ky rikthim i Berishës në pushtet i dedikohet edhe cilësisë së qeverisjes paraardhëse të zotit Fatos Nano? Si i vlerësoni ju tetë vitet e shkuara në pushtet të socialistëve?
Mendoj se vetëm tani po fillojmë të analizojmë atë periudhë. Është dhe subjekti i një libri për të cilin po punoj së bashku me një kolegun tim. Është e qartë se socialistët erdhën në pushtet në vitin 1997 në rrethana shumë të vështira, dhe për një kohë të gjatë ata ishin të llastuar nga miqtë e tyre. Por mendoj se problemi i korrupsionit dhe qëndrimi ndaj çështjes kombëtare në Partinë Socialiste, si dhe marrëdhëniet tepër të ngushta me Greqinë janë gjerat që e dëmtuan Partinë Socialiste më shumë se sa e kuptuan liderët e saj. Mendoj se liderët e saj e kishin idenë se sa jopopullorë ishin bërë prej këtyre tri çështjeve. Si anë e mirë e gjërave është se ata sollën shumë para në këtë vend, por ama ata nuk e kuptuan se rinia shqiptare, shumë prej të cilëve kishin studiuar jashtë dhe nuk kishin jetuar nën regjimin e partisë-shtet, vijnë me një mentalitet tjetër, e donin Shqipërinë si një shtet normal dhe konfident në vetvete, dhe jo si një vend nën protektoratin e një shteti tjetër, sidomos të një shteti fqinj.


Pra ju e konsideroni si aspekt negativ të qeverisjes socialiste, marrëdhënien e privilegjuara me Greqinë?
Po!


Pse e konsideroni këtë si negative? Në fund të fundit Greqia është anëtare e Bashkimit Evropian, NATO-s...?!
Dakord, këto janë gjëra shumë me vlerë, dhe në disa aspekte, Greqia ka qenë një mik i mirë i Shqipërisë për vite me radhë, sidomos nga fakti që shumë shqiptarë punojnë në Greqi. Pa këtë gjë plot familje do ishin të varfëra, dhe besoj se të gjithë janë mirënjohës për këtë. Por në të njëjtën kohë, brenda klasës politike greke ka pasur një mungesë të madhe dëshire për ta konsideruar Shqipërinë si të barabartë.


Në të dyja partitë?
Mendoj se në të dyja partitë, gjithsesi individë të ndryshëm mund të përjashtohen nga ky përgjithësim. Mendoj se krahu i djathtë i spektrit grek të politikës ka pasur një tendencë për ta parë Shqipërinë në një mënyrë jo të përshtatshme me normat dhe politikat moderne evropiane. Ata e kanë parë Shqipërinë gjithmonë si një vend nën protektoratin e tyre, dhe mendoj se ky mentalitet vazhdon akoma.


E shihni këtë mentalitet dhe në qeverinë e re greke të zotit Kostas Karamanlis?
Mendoj se ka probleme si dhe në shumë vende të tjera evropiane, ky nuk është një kriticizëm për Greqinë. Në shumë vende, opinioni publik është bërë më skeptik për institucionet evropiane, për zgjerimin e BE-së, për kushtetutën, po bëhet më nacionalistë për çështje si emigracioni, dhe kjo shkakton probleme për shqiptarët që jetojnë në Greqi. Dhe korniza ligjore, pavarësisht shumë e shumë viteve punë nga avokatët, është ende e paqartë për emigrantët. Kjo është një çështje që parlamenti grek ka dështuar së trajtuari, dhe po akumulon probleme serioze për të ardhmen.


Le të përqendrohemi tek si e shohin grekët Shqipërinë. Si e konsideroni ju këtë presion të Greqisë për regjistrimin e popullsisë në bazë të kombësisë dhe besimit fetar, pasi tashmë ka dhe një premtim të ofruar nga kryeministri Berisha për këtë çështje?
Besoj se kjo nuk do të kishte shumë rëndësi, nëse më parë do të kishte një kornizë të qartë ligjore për emigrantët dhe punëtorët atje.


E kam fjalën për regjistrimin e popullsisë këtu në Shqipëri...
Kuptoj, por e nisa me emigrantët, pasi ata që do të preken më shumë nga ky regjistrim do të jenë ata që jetojnë prej kohësh në Greqi, Itali ose gjetkë. Nëse trajtohet në mënyrë të drejtë, mendoj se nuk është ide e keqe. Por dukshëm kjo mbart dhe rreziqe, sepse minoritetet mund të ndihen të përfaqësuara në mënyrë jo të drejtë në parlament si rezultat i këtij regjistrimi.


Shumë analistë shqiptarë i shohin këto përpjekje si një mënyrë inteligjente të grekeve për të mbështetur pretendimet e tyre mbi numrin e minoritetit grek në Shqipëri!
Keni të drejtë. Një nga aspektet me negative të kësaj është se mund të përdoret nga eksponentë nacionalistë grekë, për të shpallur se minoriteti i tyre është më i madh se ç’është në të vërtetë, dhe e mban konceptin e minoritetit ende aktiv. Them kështu pasi koncepti i minoritetit nuk u shpik në demokraci, por në kohën e regjimit të mbretit Zog, e më pas u mbart nën regjimin komunist, dhe unë dyshoj se Evropa mund ta mbështesë idenë e një territori të caktuar për minoritetin. Përveç të tjerave, ka një influencë të madhe të Greqisë në të gjithë Shqipërinë, aktualisht ka një numër aq të madh shqiptarësh që flasin greqisht, më shumë se në çdo kohë tjetër në histori. Grekët nuk mund të pretendojnë se kultura e tyre po neglizhohet në Shqipëri, dhe e kuptoj pse qeveria shqiptare kërkon ta bëjë regjistrimin e sipërpërmendur, por mendoj gjithashtu se kjo çështje duhet trajtuar me shumë kujdes, ndryshe mund të krijojë rreziqe, siç thatë dhe ju, që mund t’i lejojë minoritetit të pretendojë një pozitë të privilegjuar.


Ju e keni studiuar këtë problem. Unë kam lexuar shumë nga artikujt tuaj, madje dhe për çështje specifike, siç është çështja e Himarës. A mund të elaboroni pak mbi këtë?
Verën e kaluar isha me pushime në Himarë dhe kalova një kohë shumë të bukur. Dhe mendoj se e gjithë situata në Himarë po përmirësohet ndjeshëm, por kjo po ndodh sepse dhe ekonomia po përmirësohet, dhe jo për shkak të legjislacionit mbi marrëdhëniet etnike, ose të drejtat e gjuhës etj. Tashmë Himara po behët një pikë turistike detare moderne ku njerëzit duan të shkojnë, dhe kjo është e ardhmja. Mendoj se disa nga pretendimet e shfaqura mbi identitetin e Himarës në Greqi nuk janë të bazuara mbi realitetin modern.


Mund të na jepni disa fakte ose elementë historikë që e mbështesin këtë ide tuajën?
Mendoj se çdokush e di, ose më mirë, është rënë dakord ndërmjet historianëve të vjetër të huaj, grekë e shqiptarë, që koha e mbizotërimit më të madhe grek në Himarë ka qenë në periudhën otomane. Me kalimin e kohës, numri i grekëve ka ardhur duke u ulur që prej atëhere, dhe pyetja për argument në këtë rast është se sa është numri i tyre aktualisht! Por unë mendoj se nuk mund të ketë pretendime për kulturën e Himarës që varet nga përbërja e popullsisë në një kohë shumë të largët. Mendoj se duhet te shihet nga e ardhmja e Himarës si një shoqëri shumë e vogël multikulturore, dhe të shikohet vetëm përpara. Mbi ketë çështje mendoj se qeveria socialiste i përmirësoi ndjeshëm kushtet në Himarë, që nga viti 1997.


Pra ju i mbështesni pretendimet e Greqisë, që në Himarë ka një minoritet grek?
Mendoj se sigurisht ka një minoritet substancial njerëzish, të cilët preferojnë të flasin greqisht në jetën e përditshme.


Domethënë, greqishtfolës dhe jo minoritet etnik grek?
Por nuk mendoj se ata duhet ta shohin veten si qytetarë grekë, pasi ata janë qytetarë shqiptarë dhe përfitojnë të mirat ose të këqijat nga kjo, dhe duhet të pranojnë se do të mbesin ashtu. Ditët e trashëgueshmërisë së tillë, kanë marrë fund në Evropë, shpresoj. Fatkeqësisht ka ekstremistë në klasën politike greke që inkurajohen nga ide të vjetra, natyrisht demokracia nuk i pengon, por përsa i përket Himarës, ata gabohen.


Si e konsideroni Shqipërinë në krahasim me vendet e tjera të rajonit në lidhje me trajtimin e minoriteteve dhe perceptimin e shqiptarëve për popujt e tjerë fqinjë? E kam fjalën për shqiptarët e Shqipërisë...
Mendoj se në shumë çështje Shqipëria ka një të shkuar mjaft të mirë. Për shembull, gjatë Luftës së Dytë Botërore Shqipëria ka shfaqur një sjellje shumë të mirë ndaj hebrenjve të ndodhur këtu. Gjatë komunizmit kishte disa dispozita për të drejtat e minoriteteve, minoriteti grek gëzonte disa të drejta, ndoshta jo perfekte, por megjithëse nën komunizëm ata kishin disa të drejta. Plot persona nga minoriteti grek në atë kohë u ngjitën dhe në pozita mjaft të larta në sistemin komunist. Mendoj se imazhi, i cili vjen nga Greqia për Shqipërinë, si një vend ku minoriteti grek shihet i grumbulluar në fshatra ortodoksë të varfër, në shtypje, të cilët nuk mund të bëjnë asgjë, është vetëm propagandë, dhe shumë gabim. Minoritete të tjera si ai rom, janë në pozita të ngjashme si në shumicën e vendeve evropiane, me disa të drejta politike, por në pozita të vështira ekonomike. Dhe kjo është e vërtetë në çdo vend evropian, ku romët bëjnë punët më të vështira, janë më të varfrit etj. Ndërsa për njerëzit sllavo-folës përreth zonës së Prespës, mendoj se ata janë shumë pak në numër dhe mund të trajtohen më kollaj nga qeveria.


Dakord, megjithatë mund të na ofroni këndvështrimin tuaj në krahasim me vendet e tjera të rajonit, si i trajtojnë ata minoritetet, për shembull Greqia. Ju keni ndenjur në Greqi për një kohë të gjatë...
Gjërat mund të ndryshojnë. Psh. në Maqedoni, pozitat ligjore të shqiptarëve atje janë përmirësuar ndjeshëm që nga Marrëveshja e Ohrit para 4-5 vjetësh. Në Greqi mendoj se ka probleme për të gjithë emigrantët, pasi natyra e kulturës greke është shumë përjashtuese, dhe njerëzit atje e kanë shpesh të vështirë për të mirëpritur të huajt. Vetë gjuha greke është e vështirë për t’u mësuar, akoma më e vështirë për ta shkruar dhe, e përsëris, në përgjithësi kultura është përjashtuese. Prandaj është shumë e rëndësishme që qeveria greke të merret me problemin e të drejtave ligjore për emigrantët dhe punëtorët e ardhur. Nëse kjo zgjidhet, atëhere shumë nga problemet e tjera bëhen më pak të rëndësishme.


Por Greqia nuk e pranon në territorin e saj prezencën e minoriteteve kulturore, si psh. arvanitasit ose shqiptarët e Çamërisë, disa ortodoksë e disa myslimanë ose maqedonasit etj?!...
Po, ka probleme të tilla, nëse shqiptarët lihen jashtë zgjidhjes. Psh. kisha katolike është ankuar për të drejtat e besimtarëve katolike, sidomos për të gjetur punë në institucione publike, si ushtria ose shërbimet civile. Ka pasur probleme me minoritete të vogla besimtarësh si Dëshmitarët e Jehovait etj. Problemi më i madh është me minoritetin turkfolës në Thrakë, të cilët kanë filluar të largohen për në Turqi tashmë. Të drejtat e tyre minoritare janë të parashikuara nga traktati i Lozanës, i cili ka skaduar që në vitin 1924. Prej asaj kohe Evropa ka ndryshuar shumë, dhe ai traktat ishte bërë në bazë të shkëmbimit të popullsisë, ku shumë greke u larguan nga Turqia, disa të tjerë shkuan në Turqinë e re të Qemal Ataturkut dhe anasjelltas, dhe ajo ishte mënyra se si bëheshin gjërat në atë kohë. Ndërkaq korniza ligjore e qeverisë greke është trashëguar në mënyrë direkte nga ai Traktat. Ky është një problem madhor, të cilin ata nuk e kanë trajtuar ende.


Desha t’ju pyes edhe për qytetarët grekë me prejardhje shqiptare si arvanitasit, çamët, të cilët janë pothuajse të tërë ortodoksë, sepse nuk besoj se ka më çamë të besimit mysliman në Greqi. Ju e keni parë këtë grup gjatë vizitave tuaja në zona në veri të Greqisë, pra cila është përshtypja juaj për integrimin ose identitetin e tyre në ato zona?
Mendoj se ata janë pjesërisht të integruar, pasi edhe sot e kësaj dite shumë prej tyre flasin shqip në shtëpi, sidomos në zona si Suli (suliotët), Igumenica në Çamërinë veriore, ku njerëzit kanë një memorie shqiptare. Ata shpesh këndojnë këngë shqiptare, por iu duhet që në jetën publike të sillen si grekë, si p.sh. fëmijët, të cilët në shkollë iu duhet të flasin vetëm greqisht. Në këtë logjikë, shqiptarët atje janë pjesërisht të integruar, bazuar dhe në një mungesë besimi, sepse deri vonë asnjë qeveri shqiptare nuk ka bërë asgjë për këtë problem ose nuk e ka marrë seriozisht, pasi kanë pasur frikë se mos e mërzisin Athinën. Kjo është edhe një nga gabimet e mëdha të qeverive socialiste. Mendoj se votimi parlamentar mbi çështjen çame ishte një katastrofë për Fatos Nanon. Ai arriti një fitore si e Pirros me vetëm tri vota, por në fakt ai humbi shumë kredibilitet moral në atë votim. Aty ishte dhe fillimi i fundit të qeverisjes socialiste, për mendimin tim.


Ju dhe Miranda Vikers keni trajtuar dhe çështjen e gjendjes së luftës ndërmjet Shqipërisë dhe Greqisë, që për mendimin tim nuk është një status efektiv lufte në botëkuptimin universalisht të pranuar të fjalës Luftë. Por kërkoj mendimin tuaj për disa nga efektet e kësaj Lufte ose kornizës ligjore të lidhur me gjendjen e luftës, që po bllokon pronat e shqiptarëve përfshirë edhe pronat e çamëve...
Mendoj se problemi është se korniza ligjore është trashëguar nga një periudhë emergjence në historinë greke, së pari, pushtimi nazist në Luftën e Dytë Botërore dhe më pas lufta civile greke. Kur shteti ishte i pasigurt dhe nuk mund të mbështetej në një besueshmëri demokratike. Për shumë kohë qe e paqartë nëse komunistët mund të fitonin në Greqi, rast në të cilin shteti tradicional do të merrte fund. Dhe mënyra se si komunistët u mundën, solli si pasojë vendosjen e formave shtypëse të qeverisjes, sidomos në Greqinë veriore. Kjo zgjati për shumë kohë, psh në Maqedoninë greke gjatë viteve 1990, kur unë vizitova vendin, disa zona në kufi qeveriseshin me legjislacion ushtarak të vendosur nga fundi i luftës civile. Kishte akoma kontroll ushtarak.


D.m.th. ky status i luftës është i vërtetë?
Po! Mendoj gjithashtu se problemi çam është pjesë e një numri problemesh të tjera të mbetura nga ajo periudhë, dhe për të cilat qeveritë aktuale greke nuk kanë dëshirë t’i trajtojnë, por janë të vërteta. Ka probleme të tjera që kanë të bëjnë me pronat e hebrenjve në Selanik, me pronat e sllavëve, të cilët u shpërngulën në Shkup, e probleme të tjera. Mendoj se arsyeja pse qeveria greke është kaq neglizhente ndaj çështjes Çame, është se kanë frikë të bëjnë një marrëveshje me çamët. Madje shumë prej këtyre politikanëve kanë thënë privatisht, përfshirë edhe mua, se janë të ndërgjegjshëm që çamët kanë të drejtë, sepse nëse e bëjnë, atëhere kjo mund t’i hapë derën edhe pretendimeve të hebrenjve, turqve, sllavëve dhe sidomos, maqedonasve, të cilët kanë përsëri fshatra të tërë në Greqi, shumë shtëpi kanë mbetur në të njëjtën gjendje që nga viti 1949. Pra politikanët grekë kanë frikë se në rast se bëjnë një marrëveshje me çamët, marrëveshja tjetër do të jetë me Shkupin, dhe ajo do të ishte një katastrofë për pretendimet e Greqisë në rajon.


Komuniteti maqedonas ka ecur më përpara në Greqi, ata filluan të vizitojnë shtëpitë e tyre në mënyrë të organizuar, me autobusë etj. Çamët nuk e kanë bërë akoma këtë...
Ishte një hap i madh përpara, ai në verë të vitit 2004, kur kjo u lejua për herë të parë. Njerëzit erdhën nga e gjithë bota, nga Kanadaja, Australia, Çekia... Unë kam takuar disa njerëz që jetonin në Hungari, shumica prej tyre ishin larguar nga veriu i Greqisë në moshë të vogël, dhe u kthyen për të parë shtëpinë e familjes së tyre. Por kjo ishte e vetmja gjë që ndodhi, më pas atyre iu desh të ktheheshin në vendet nga kishin ardhur dhe, me sa di unë, nuk ka pasur ndonjë progres tjetër mbi këtë çështje që nga ajo kohë. Mendoj se një tjetër çështje mjaft e vështirë për qeverinë greke, është se në Çamëri dhe Maqedoni, shumica e tokave që çamët ose sllavët e Maqedonisë humbën, u zbulua se ishin marrë nga kisha greke, dhe u regjistruan si toka manastiri, për të cilat ata pretenduan se që në kohë të hershme i kishin takuar kishës. Në rast se do të vendosnim një vendbanim të ri në Çamëri, kjo do të thotë që kisha greke duhet të heqë dorë nga disa manastire, sipërfaqe të mëdha toke.


Sa për qind e kësaj toke është në vartësi të kishës aktualisht?
Ende nuk e dimë këtë gjë. Ky është një subjekt ku kërkimet shkencore objektive akademike janë më se të nevojshme, sepse shpesh në Greqi është shumë e vështirë të gjesh kush është pronar i vërtetë i diçkaje. Si në vende të tjera të Ballkanit, qëllon që njerëzit nuk kanë dokumente, të cilat provojnë pronësinë e diçkaje. Nuk e dimë p.sh. nëse në Igumenicë, dikush ka një fermë, nëse ferma ka qenë gjithmonë aty, ose nëse një pjesë ka qenë aty dhe një pjesë i është marrë një çami në fund të Luftës së Dytë Botërore.


Duke folur me një gazetar grek, ai më tha se është një shoqëri britanike, e cila ka bërë një vlerësim të pronave të shqiptarëve në Greqi. Jeni në dijeni për këtë?
Njoh një kolegun tonë studiues, i cili është marrë me këtë çështje, por që ende nuk ka publikuar asgjë. Ka diçka: qeveria britanike ka një lidhje direkte me këtë çështje, sepse trupat e Zervas, të cilët kryen disa nga krimet më të rënda ndaj çamëve, krime lufte dhe mizori, çfarë është dhe e pranuar tashmë nga shumë njerëz në Greqi, pra Zervas ishte nën kontrollin e C.M. Woodhouse, komandantit të misionit ushtarak britanik në rezistencën greke. Prandaj është një çështje shumë e vështirë, pasi vetë Woodhouse konsiderohet në Britani si hero lufte, si dikush që ishte ushtarak profesional objektiv dhe oficer inteligjence, e në fakt nëse shikon shkrimet e Woodhouse, ai e ka ndryshuar historinë (versionin) e tij disa herë se çfarë ndodhi në të vërtetë në Çamëri. Nëse shikon ushtarakët e tjerë britanikë të atashuar në rezistencën e asaj kohe greke si Nigel Clive (Najxhel Klajv), i cili është një mik i imi, ai ka thënë në disa biseda si dhe ka shkruar, se ne kemi kryer gabime të tmerrshme duke mbështetur Zervas në atë mënyrë. Ndaj dhe kjo është një çështje që qeveria britanike preferon të mos e flasë, pasi Greqia ka një lobing të fortë në Britani, është e lidhur ngushtë edhe me familjen mbretërore, dhe është në përkrahje të politikës britanike.


Por shteti britanik nuk ka ndonjë marrëdhënie kaq të mirë me Greqinë, apo jo?
Kjo varet, por mendoj se ka një marrëdhënie shumë të ngushtë midis seksioneve të shërbimeve sekrete inteligjente britanike, policisë britanike në kohët e fundit, dhe Greqisë. Dhe këta janë njerëz që në tërësi, madje shpesh jo të ndërgjegjshëm, tentojnë që në lidhje me marrëdhëniet me Greqinë, të adoptojnë pozicione të frymëzuara nga ideologjia nacionaliste greke.


Kam parë që studimi i bërë prej jush, dhe Miranda Vikers u mbështet nga Ministria Britanike e Mbrojtjes. Pse ky interes i veçantë nga një institucion i tillë?
Po, është e vërtetë, por nuk do të thotë që studimi ynë është vija zyrtare e ministrisë, është vetëm opinioni i disa ekspertëve që adoptuan këtë pikëpamje.


Po pse pikërisht ky studim, pra me ketë temë dhe jo një diçka tjetër?
Mendoj se ata kuptuan, që duke parë konflikte të tjera në Ballkan, është më mirë të studiohet një problem kur ka ende mundësi për një zgjidhje reformatore paqësore, sesa të presësh derisa të ketë një konflikt fizik, pastaj duhet të mendosh për planet ushtarake e shumë gjëra të tjera. Dhe sidomos nga pikëpamja ushtarake, një konflikt mbi Çamërinë mund të jetë shumë serioz, pasi është në brigjet e Adriatikut, është pranë Korfuzit që është pjesë e rëndësishme e ekonomisë greke, një ishull strategjik, dhe sipas eksperteve, është një luftë e lehtë për t’u zhvilluar. Kjo sepse zona e Çamërisë është shumë e egër si territor dhe do të ishte mjaft e lehtë për grupe të vogla personash të operojnë aty dhe në të kundërt do të ishte shumë e vështirë për operacione ushtarake dhe policore. Vetëm një shenjë e vogël trazirash në Korfuz, do të kishte një efekt drastik për industrinë e turizmit në Greqi. Këto janë disa nga arsyet pse një konflikt në Çamëri do të ishte shumë i rrezikshëm dhe i vështirë për t’u kontrolluar, prandaj u krye dhe ky studim.


ABC

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Valter bejkova

Postuar mė 8-2-2006 nė 19:55 Edit Post Reply With Quote
Ēamėria “vula e turpit” grek

Nga: Kastriot Demi

Çamëria ka ekzistuar ndër shekuj deri në ditët tona. Popullsia e kësaj krahine, tërësisht shqiptare, iu nënshtrua një genocidi të paparë nga shovinizmi grek, e detyruan atë të braktiste vatrat e saj. Për të qenë më konkret për dhunën e keqtrajtimet e minoritetit shqiptar në truallin grek, ju sjell një shembull që citohet në librin e historianit grek Jani Sharra, “Thesprotia ndërmjet shekuj” (fq. 65 – vol. III)
Ai thotë: “Akuzat, drejtuar popullit shqiptar të Çamërisë për bashkpunimin me okupatorin, kanë qenë supozime. Krejt ndryshe është e vërteta. U gjendën grekë, që përfaqësuan dhe bashkëpunuan me armikun dhe dëshironin t’ju bashkonin fqinjëve pjesë të truallit tonë. U gjendën grekë, që bashkëpunuan me armikun pushtues dhe vepruan ndaj vetë popullit grek, duke grabitur dhe shkretuar! Se mos nuk qenë grekë, ata që tradhëtuan dhe spiunuan bashkëatdhetarë të tjerë! E çuditshme e qeverisë se Metaksait është që, në vend që të shikohej rreziku, që i kanosej vendit, mobilizoi 1500 veta të minoritetit shqiptar dhe pjesën tjetër e internoi nëpër ishuj. Më keq ai toleroi keqbërës grekë të bëjnë plaçkitje, dhunime, grabitje dhe akte të tjera të shëmtuara në atë krahinë. Sot, pas dhjetra vjetësh na shtrohet si detyrë nga historia të mënjanojmë mjegullën, që faktet e pasluftës, qarqet e autoriteteve greke janë munduar t’i transformojnë, duke fajësuar të pafajshmit dhe të shfajësojnë ato qarqe që dhunuan truallin e Çamërisë. Si rrjedhojë, kemi detyrë të hedhim dritë të fuqishme, duke zbuluar realitetin e ngjarjve, që sollën në ballafaqim dy popullsitë e krahinës. Shprehja profetike e një intelektuali nga krahina e Igumenicës, të quajtur Kristo Pituli, duke parashikuar rrjedhën e ngjarjeve, iu drejtua autoriteteve që të mos t’i kundërvihen shqiptarëve, sepse pasojat do të ishin të rënda. Duke iu drejtuar komandatit të xhandërmarisë, Vardhakullaqi, i thotë: “Ato që ke në kokën tënde për të zbatuar, ki kujdes se do të dëmtojnë të dyja popullsitë. Mendimet tuaja dhe ata që ju pasojnë janë krejtësisht të padrejta. Ne këtu kemi vendin tonë dhe kemi jetuar në mënyrë harmonike me shqiptarët.”
Dhuna e ushtruar ndaj popullit shqiptar të Çamërisë e kalon atë kufirin brenda kuadrit të shtetit të qytetëruar, siç pretendon Greqia. Mjafton të themi një fakt konkret, turma plaçkitësish dhe banda terroristësh të përkëdhelur nga autoritetet u sulën si bisha të tërbuara ndaj popullit të pafajshëm të Çamërisë. Në fshatrat Kastri dhe Sulos familja e Rexhep Lilës, që qëndroi në shtëpinë e tij, u morr nga këto forca të Zevrës dhe u çua në vendin e quajtur “Shkalla e Manollës”. Rexhepin dhe vëllanë e tij 14 vjeç e masakruan, ndërsa djemtë 3-4 vjeç i therrën si bagëti, ndërsa të tre gratë që i shoqëronin i dhunuan shtazërisht për tri ditë. Ato shtazë, që bënin pjesë në bandat e Zevrës, kryen këto akte kanibaliste ndaj kësaj familjeje të pafajshme, e cila nuk donte të braktiste truallin e saj. Një akt i njëjtë ndaj fëmijës 7 vjeç, me emrin Ago Pronjo, u therr në të njëjtën mënyrë. Arkitektët e këtyre akteve dhe e këtij trajtimi i ka përpunuar e gjithë struktura shoviniste greke dhe konkretisht qeveria fashiste e Metaksait, e vënë në praktikë nga Napoleon Zevra. Ndaj këtyre akteve, historianë përparimtarë grekë deklarojnë se: “Në çdo kënd të vendit tonë është vula e turpit, në të cilën historia fsheh fytyrën e saj nga turpi.”
Të gjitha këto që përmendëm më lart, e përsëris edhe një herë, e imponuan popullsinë shqiptare të Çamërisë të braktisë truallin e saj. Ne nuk do të heshtim para kësaj padrejtësie të paturpshme dhe do të aktivizohemi fuqishëm, komform normave të bashkësisë europiane dhe të botës së qytetëruar dhe të informojmë opinionin publik për egërsinë e politikës së forcave ultrashoviniste greke, që shkaktuan atë plagë të dhimbshme popullsisë fisnike çame. Ajo çështje ekziston dhe do të ekzistojë deri në zgjidhjen e saj të plotë dhe të drejtë. Qarqet politike greke nuk kanë asnjë lloj force shkencore dhe politike të deformojnë historikisht këtë të drejtë. Ne do të mbështetemi në përkrahjen e miqve tanë të mëdhenj dhe të së drejtës, që rrethon për të gjetur një zgjidhje përfundimtare të drejtë të çështjes sonë. Nëse flasim për akuza të padrejta, që i drejtoheshin kësaj popullsie, ju theksojmë se bandat e Zevrës, që në mënyrë kanibaleske kanë bërë aktet e dhunës në këtë krahinë, kanë qenë bashkëpunëtorë direkt me okupatorin, siç e dokumentojnë edhe aktet zyrtare, që i përgjigjen këtij rrëfimi, që ka rrjedhur nga bashkëpunimi me Armatën nr.21 Gjermane.
Problemi i shqiptarëve të Çamërisë është një çështje, që kërkon zgjidhje dhe kjo do të marrë fund me bindje të plotë, sepse është një e drejtë e padiskutueshme, ndonëse qarqet shoviniste greke pretendojnë se kjo është çështje e panjohur.


BALLKAN

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
Valter bejkova

Postuar mė 10-2-2006 nė 03:13 Edit Post Reply With Quote
Gjykata greke: Pronat e ēamėve do shiten

Prokurori grek kishte kërkuar sqarimin e çështjes së pronave të shqiptarëve. Mbyllet dosja. Gjykata e lartë merr vendimin.

Selanik - Gjykata e lartë e Greqisë vendosi dje që shteti grek të shesë pronat e sekuestruara çamëve me arsyetimin se ata nuk janë interesuar për marrjen e tyre. Tashmë edhe me ligj shteti grek ka të drejtë të shesë pronat konfiskuara në territorin e tij, në vitin 1940, pasi pronarët e këtyre pasurive nuk janë interesuar për to për më shumë se 29 vjet. Lajmi u publikua në fillim nga agjensia shtetërore greke e lajmeve dhe më pas zuri vend në disa faqe të shtypit grek.

Por kjo nuk ka asnjë rëndësi përderisa mesazhi ose më saktë, vendimi është tepër i qartë dhe është vendim i organit më të lartë gjyqësor të Greqisë, i Gjykatës së Lartë Greke ose siç quhet ndryshe, Arios Pagos. Vendimi i saj i jep të drejtë shtetit grek për sa i përket çështjeve të pasurive të ashtuquajtura “armike”.

Vendimi
Gjyqtarët e lartë adoptuan një raport të paraqitur nga prokurori i përgjithshëm grek Dhimitris Linos dhe morrën vendim sipas të cilit shteti grek ka të drejtë të shesë pasuritë “armike” të Vorioepiriotëve që jetojnë në Shqipëri, përderisa shteti grek ka përfituar të drejtën e përvetësimit të tyre pas konfiskimit të kësaj pasurie dhe pronarët e saj janë treguar pasivë ndaj saj për më shumë se 29 vjet.

Çështja
Eshtë bërë në fillim publike me një proçes gjyqësor për sa i përket një pasurie të paluejtshme të cilën kishte blerë një Vorioepiriot, sipas gazets Eleftherotipia, në vitin 1930 në Selanik. Kjo pasuri ndodhej në rrugën Grigoris Palamas në një zonë në qendër të Selanikut. Dhjetë vjet më pas, pasuria hyn sipas Ligjit të Detyruar me garancinë e shtetit në kategorinë e pasurive të ashtuquajtura “armike” dhe i ndalohet pronarëve të saj ta shesin. Kur pronarët e saj vdesin, pasurinë e trashëgojnë fëmijët e tyre të cilët nuk tregojnë asnjë interes ndaj saj. Kështu në vitin 1993 shteti e shet këtë pasuri. Pas kësaj ngjarjeje trashëgimtarët hapin gjyq ndaj shtetit grek. Përgjigja ishte vendimi me anë të të cilit përfitues është shteti grek.
Vendimi i gjykatës së Lartë greke mban numrin 5/2006 dhe sipas tij shteti grek përfiton të drejtën që të shesë të ashtuquajturat pasuri armike të grekëve që banojnë në Shqipëri dhe kanë prejardhje shqiptare. Në datën 21 tetor, Kryeprokurori grek, kishte paraqitur një raport para të gjithë trupës së Gjykatës së Lartë greke për ti dhënë pra mundësinë dhe të drejtën shtetit grek të shesë të gjitha ato prona të ashtuquajtura “Prona armike” të grekëve, të cilët jetojnë në Shqipëri dhe kanë nënshtetësi shqiptare (të vorio-epirioteve), perderisa vetë shteti ka përvetësuar pronësinë e tyre dhe përderisa pronarët e tyre kanë mbetur pasive ndaj tyre për një periudhë kohore mbi 29 vjet. Në vendim theksohet se shteti grek ka të drejtë të përvetësojë të drejtën e zotësisë së pronës sipas Ligjit të Detyruar me numër 2636/1940 ndaj atyre, që në të kaluarën janë quajtur si persona që kanë luftuar ose kanë qenë kundërshtarë të shtetit grek, apo kanë qenë ndërmjetës të pasurive të këtyre kundërshtarëve. Pas këtij përvetësimi, shteti grek ka edhe të drejtë që t’i shesë këto prona.

KUSH PERFSHIHET NE KETE LIGJ
Sipas gazetës “To Ethnos” përfshihen Vorioepiriotë, shtetas shqiptarë të cilët kishin blerë ose përvetësuar pasuri të paluejteshme para Luftës së Dytë Botërore dhe më pas ata vete ose trashëgimtarët e tyre nuk u interesuan për to në një periudhë kohore nga 10 deri ne 30 vjet


Shtegu i zgjidhjes: Gjykata europiane
Sipas gazetes Ethnos vendimi i kësaj gjykate hapi rrugën edhe për zgjidhjen e një sërë çështjesh të ngjashme, por lë edhe shteg që të çojë çështjen në fjalë drejt Gjykatës Europiane të të Drejtave të Njeriut në Strasburg. Aty sipas gazetës greke ka mundësi që Greqia të gjykohet për faktin që përvetësoi një pasuri të ashtuquajtur armike dhe nuk pagoi dëmshpërblim, sic ndodh në shumicën e këtyre rastëve. Gjatë gjykimit të cështjes avokati i Voriopiriotëve në fjalë profesori i Universitetit Apostolos Gjeorgjiadhis kishte deklaruar shkelje të të drejtave në cështjen e pasurisë sipas vendimeve kushtetuese duke paralajmëruar se çështja nëse do të dilte një vendim i gjykatës së Lartë do të dërgohej në Strasburg. Tashmë përfundon gazeta greke fjalën e ka Gjykata Europiane


Çamët protestojnë: Ne nuk do tërhiqemi
“Vendim i pashembullt për një anëtar të BE”. Shoqata Çamëria dhe LZHK: Shteti shqiptar të ndërhyjë. Shoqata Çamëria ka kërkuar ndërhyrjen e shtetit shqiptar pranë shtetit grek për zgjidhjen e problemit të pronave çame pas vendimit të shpallur nga Gjykata e Lartë greke, sipas të cilit shteti grek ka të drejtë të shesë të gjitha tokat e konfiskuara në vitin 1940. Dje gjatë një konference për shtyp, kreu i shoqatës Çamëria Servet Mehmeti, u shpreh se vendimi i Gjykatës së Lartë greke nuk është gjë tjetër veçse zbatim i platformës së “Megalo Idesë” kundër Shqipërisë. Ndërkohë drejtuesi i LZHK-së Dashamir Shehi, u shpreh se ky është një vendim i pashembullt për botën demokratike, aq më tepër kur bëhet fjalë për një vend anëtar të BE-së. Mehmeti i ka bërë thirrje qeverisë shqiptare t’i drejtohet organizmave ndërkombëtare për të denoncuar veprimet e qeverisë greke, duke i cilësuar ato si veprime që bien ndesh me të drejtat e njeriut. “Komuniteti çam dhe strukturat e shoqërisë politike atdhetare “Çamëria”, do të kërkojnë me forcë anullimin e çdo veprimi që kryhet nga shteti grek ndaj shtëpive, pronave dhe pasurive të tyre”,- u shpreh Mehmeti. Ndërkohë ai nënvizoi se veprimet e fundit të ndërmarra nga qeveria greke, krijojnë një klime tensionimi që nuk i shërben miqësisë midis dy vendeve si dhe paqes në Ballkan. “Ky është një veprim i pashembullt në botën demokratike e aq më tepër në një vend të BE-së siç është Greqia”,- theksoi Mehmeti.

Vendimi
Gjykata e Lartë greke i ka dhënë të drejtën shtetit grek të shesë tokat e konfiskuara në vitin 1940, midis tyre dhe ato çame, për të cilat, sipas gjykatës, pronarët e ligjshëm nuk janë interesuar për më shumë se 20 vjet. Lajmi është bërë i ditur nga agjencia shtetërore greke e lajmeve, ANA, sipas së cilës vendimi 5/2006 i Gjykatës së Lartë greke legjitimon shtetin helen të shesë të ashtuquajturat “pasuri armike të grekëve që banojnë në Shqipëri, ose kanë prejardhje shqiptare”. Në vendim theksohet se shteti grek ka të drejtë të përvetësojë të drejtën e zotërimit të pronës sipas ligjit 26/36/1940 ndaj atyre që në të kaluarën janë quajtur persona të cilët kanë luftuar ose kanë qenë kundërshtarë të shtetit grek, apo ndërmjetës të pasurive të këtyre kundërshtarëve. Propozimi për shitjen e tokave të konfiskuara është bërë më 21 tetor të vitit të kaluar nga kryeprokurori grek para Gjykatës së Lartë greke.

Kërkesa
Kryeprokurori i shtetit grek ishte propozuesi i idesë për shitjen e tokave të konfiskuara nga qeveria e vitit 1940. Pas publikimit të propozimit të bërë më 21 tetor të vitit 2005, ka pasur mjaft reagime nga përfaqësues të shoqatave të çamëve

Vendimi
Në vendimin e dhënë nga Gjykata e Lartë greke, theksohet se shteti ka të drejtë të përvetësojë të drejtën e zotërimit të pronës sipas ligjit 26/36/1940 ndaj atyre që në të kaluarën janë quajtur persona që kanë qenë kundërshtarë të shtetit grek

Protesta
Një protestë paqësore në qytetin e Sarandës, në të cilën kërkohej që propozimi i bërë nga kryeprokurori të mos merrej në konsideratë nga shteti helen, solli si pasojë anulimin e takimit mes dy presidentëve, atij grek dhe presidentit Moisiu


Ligji i Luftës, si u masakruan dhe dëbuan çamët nga Greqia
HISTORIA - Jetonin mes Butrintit dhe lumit Akeron. “Çamët janë shqiptarë etnike, shumica myslimane, që kanë banuar historikisht midis Butrintit dhe lumit Akeron, në lindje të maleve të Pindit. Territori ku ata kane banuar ka qenë pjesë e Perandorisë romake e fituar më pas prej Bizantit. Myslimanizimi i shumicës së popullësisë ndodhi gjatë ushtimit otoman. Çamëria dhe terrotiri i saj i është dhënë Greqisë me vendim të Konferencës së Ambasadorëve më 1913, vetëm disa fshatra i mbetën Shqipërisë”. Kështu thuhet në një raport të grupit ndërkombëtar të krizave. Çamët u dëbuan në shumicë pas luftës së dytë botërore nga forcar e gjeneralit Zerva me akuzën se kishin bashkëpunuar me nazistët. Ata që u dëbuan lanë pas me mijra të vrarë, burra gra dhe fëmijë që u masakruan nga ushtarët grekë. Me një vendim të parlamentit grek, sipas ligjit të luftës, pronat e tyre u sekuestruan dhe u mbajtën ashtu deri dje kur Gjykata e Lartë vendosi shitjen e këtyre pronave “sepse askush nuk ishte interesuar”. Raporti përcakton se shifra e çamëve të larguar me forcë nga Greqia për në Shqipëri gjatë dhe pas luftës së dytë botërore është rreth 35 mijë vetë. Pasuria që ata kanë lënë pas është shumë e madhe. Sipas vlerësimeve të Zyrës Komisionare Shqiptare, kompetente deri në vitin 1990 për të trajtuar pronat e shqiptarëve jashtë kufijve politikë të Republikës së Shqipërisë, shqiptarë e Greqisë deri në vitin 1940 përveç shtëpive e trojeve, pyje me sipërfaqe 65 mijë hektarë, 108 mijë ha kullota dhe 30 mijë ha tokë bujqesore me një vlerë prej 1 miliardë USD. Ndërsa sipas Shoqatës Çamëria vlera totale e pronave çame në fund të Luftës së Dytë Botërore ishte 340 milion USD dhe që me vlerën e sotme të kembimit vlerësohet 2,5 miliard dollarë, theksohet në materialin e Grupit të Krizave.

Ligji i luftës
Greqia miratoi një ligj që sekuestronte pronat e ish-bashkëpunëtorëve të italianëve fashistë dhe gjermanëve nazistë, pasi akuzonte se shqiptarët çamë kishin bashkëpunuar me pushtuesit.

MONITOR

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
AGRON RUMI

Postuar mė 1-3-2006 nė 14:04 Edit Post Reply With Quote
Sizifi ėshtė... ēam

Qytetari Mihal Dalipi ka nisur një rrugë të vështirë, për të hedhur shtetin grek në Gjykatën e Strasburgut. Ka qenë ekonomist, mjek popullor, tani si pensionist...kërkon mbiaventurën për të mposhtur i vetëm Greqinë. Mton se jeton me 7000 lek pension, dhe me një pasuri që nuk e ka ende në dorë dhe që shtrihet në 1800 ha tokë.
Është i bindur në drejtësinë e ndërmarrjes së tij dhe do të vazhdojë të luftojë, sepse...duhet për të bijtë, nipërit... dhe se prona thërret që të mos vdesë kurrë...


E vetmja gjë, që nuk shkon nëse do të dëgjoje togfjalëshin ‘fëmijë-kriminel’...është se si një minoren mund të jetë i tillë. Por ja, që për një banor të përkatësisë çame, për autoritetet burokratike greke, edhe pse pesë vjeç, mund të jesh problematik. Kuptohet, me ata që nuk njohin ligjet, sepse në të vërtetë shteti grek- është boll i vëmendshëm ndaj problemeve me pronën. E kur flitet për pronat e çamëve, shumë më tepër i kujdesshëm dhe i vëmendshëm.
Këtë qytetari shqiptar, Mihal Dalipi, me një emër të shartuar orthodhokso-mysliman, e di fare mirë. Është një njeri i çuditshëm dhe çudia fillon nga emri i tij, që e ka ndërruar, siç thotë, thjesht për inat të regjimit komunist...ndaj dënimit të atit të tij. Mehmet siç njihet në Greqi tashmë, ndërsa Mihali në Shqipëri...është një luftëtar, në dukje i një kauze të mbaruar. Por kjo nuk do të thotë që ai nuk do t’i shkojë problemit të tij deri në fund. Së fundi, i inkurajuar nga disa gazeta prestigjioze greke...ka trokitur deri në Strasburg për të zgjidhur konfliktin e njohjes së pronësisë së tij në Greqi...Gjithçka ka nisur kur ai ka dashur që të pajiset me nënshtetësinë greke, një element që nuk e ka përfituar, pasi, tej telasheve të tjera fshihej edhe hapësira e pronave dhe mosmarrëveshjet e mëdha që përcjell tash sa mot kjo çështje e mbetur pezull në mes të dy vendeve. Por ky burrë imcak, me një fytyrë shumë të pastër dhe me sy të kaltër...nuk u tremb. I veçantë në llojin e vet, ky biçim ekonomisti, mjeku popullor, nuk është pezmatuar, por ka ecur përpara duke sjellë siklete të pafund për helenët.
“Një vendim i Ministrisë së Drejtësisë, kur unë doja nënshtetësinë, më thotë që UNË dhe fëmijët e mi, si bashkëpunëtorë të gjermanit nuk kishim të drejtë. Kërkoj vendimet gjyqësore. Nuk kemi, -më thonë verbalisht. Por, zyrtarisht jam bashkëpunëtor. Unë kam lindur në 1939 dhe jam regjistruar në 1940. Kurse në mars 1945, kur na solli flota anglo-amerikane në Sarandë isha vetëm pesë vjeç. Pra, kam qenë bashkëpunëtor i gjermanëve, që i mitur. Kërkoj një vendim zyrtar, por më thonë se je dënuar me vendim të Ministrisë së Mbrojtjes”. Këtu është momenti që stopohet disi e folura e tij me aksentin tipik çam. Nuk ka se çfarë të thotë më shumë. Pavarësisht se e gjen shpëtimin. Ka një vandak të tërë me shkresa, libra të nënvizuar me highlightse, gazeta...dhe shkresa greqisht, që e presin mbi tavolinë. Fillon të të sqarojë, ose më saktë të heqë udhë në xhunglën e shkresave, ku përmes ecejakesh të shumta dhe hedhje-pritjesh në institucione të ndryshme të shtetit grek, nuk ka mundur të konkludojë. E gjithë kjo punë e ka një të mirë sepse kjo e ka bërë që të mendojë se në botë ka drejtësi, dhe kjo mund të merret, qoftë edhe nga grekët e vështirë, për të cilët ndryshe nga anëtarët e komunitetit çam, ruan një respekt të madh. “Më kanë mbajtur”, thotë. “Nuk janë të gjithë njësoj”. Jeton tashmë me një pension minor, por që, sipas tij, është plotësisht i mjaftueshëm për të jetuar. Latifondisti stoik ka në dispozicion të tij vetëm 7000 lekë për të jetuar (ashtu pretendon). Por duket se nuk është i sinqertë, kur shikon mënyrën se si mbahet dhe vishet. Të çudit më shumë me madhësinë e pronave, që përfshijnë ato që ka trashëgimi nga gruaja e parë e të atit, pronat e nënës së tij dhe në fund dhe pronat e vetë të atit. Ka, duke iu referuar fjalëve të tij, plot 18.000 dylymë tokë, gati 1800 ha tokë.
Kalvari
Gjithçka ka nisur, kur pas një kërkese formale me shkrim dore i ka kërkuar zyrës së kadastrës kundrejt 13.000 dhrahmive kërkesën “për t’u pajisur me dokumentet e pronësisë”. Një avokat u ka kujtuar nëpunësve se ai, është çam dhe si i tillë, marrja e pronave të tij shkatërron të gjithë Paramithinë, pasi është latifondisti më i madh. “Por nxirrni Ligjin e Luftës ku janë të dënuar Çamët”, iu kujton ai nëpunësve për t’i nxjerrë nga situata.
Më pas, ky burrë që të shikon pas disa syzeve dhe me një mjekër si marksistët gjermanë të fillimshekullit të shkuar...fillon me sloganet që të gjithë këtë nuk e bën për vete, por të bijtë dhe nipërit dhe për t’i hapur rrugën e marrjes së pronave popullit çam...
“Nëse nuk zgjidhet çështja, atëhere ky është një pasivitet i vetë atyre”, thotë për patriotët e tij, që tashmë rropaten në protesta dhe në mosmarrëveshje me njëri-tjetrin.
“Opinioni i rregullt çam duhet të dijë si duhet ta kërkojë problemin. Ai kërkohet si individ dhe si grupe dhe jo si masë e gjerë. Ashtu si fituan dhe qipriotët: Një e bëri, por fituan të gjithë. Duhet të organizohen, të bëhen si grupe fshatrash, të bëjnë kërkesë padi dhe të vënë në pozitë të keqe, por jo vetëm këta, por edhe që ky mision të shkojë në Çështjen e Greqisë”. Por, ky “Sizif-çam” ende nuk e ka llogaritur, që është një mal i tërë për të kaluar me barrën e tij...Ndaj, me këtë sprovë ndryshe të jetës së tij ka vendosur që të vazhdojë rrugën e tij në Strasburg...se e vërteta vonon, por nuk harron.
“Greku e ka humbur. Deri në 2008, sipas disa parashikimeve të Parlamentit, do të dalin disa gjëra për çështjet e mbetura pezull. Duhet të zgjidhet në mënyrë paqësore për bashkim dhe vëllazëri...”, sqaron ai i vetëkënaqur në fund-një nga sloganet e mbetura remineshencë nga ish-Jugosllavia...

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
<<  1    2    3  >>




Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.2209620 sekonda, 31 pyetje