Kuvend-eDSH
Aktiv pėr herė tė fundit: Aktiv pėr herė tė fundit : Kurrė
Nuk keni hyrė [Hyrje - Regjistrohu]


Version i printueshėm | Dėrgo pėr njė shok
Nėnshkruaj | Shtoni tek preferencat
Autori: Subjekti: Si Nuk Vjen Bashkimi
burimuji

Postuar mė 1-7-2002 nė 15:50 Edit Post Reply With Quote
Si Nuk Vjen Bashkimi

PRISHTINE (1 Korrik) - Memorandum mirëkuptimi mes Shqipërisë dhe Kosovës nuk ekziston më. Kështu ky Memorandum që u nënshkrua në 30 maj nga ministri i Tregtisë dhe i Industrisë së Kosovës, Ali Jakupi dhe ministrja e Ekonomisë së Shqipërisë, Ermelinda Meksi, u shfuqizua nga Kryeadministratori i Kosovës, Mikael Shtajner. Ky akt është bërë sepse sipas Shtajner ka patur një tejkalim të kopetencave të institucioneve të Kosovës dhe ka patur mungesë bashkëpunimi me përfaqësuesit ndërkombëtar. Sipas të përditshmes kosovare "Zëri", ky veprim është bërë për shkak të reagimit të Qeverisë jugosllave nëpërmjet kanaleve diplomatike, e cila ka shprehur qendrimin zyrtar të Beogradit që veprimi i tillë i Qeverisë së Kosovës është në kundërshtim me Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara. dxh/in (QIK/BalkanWeb)

TIRANE (1 Korrik) - Ministrja e jashtme e Shqipërisë Arta Dade ka mbështetur shfuqizimin e Memorandumit të mirëkuptimit ndërmjet Kosovës dhe Shqipërisë, nga ana e Shtajnerit, të nënshkruar më 30 maj. Sipas saj në këtë rast ka një anashkalim të institucioneve që janë përgjegjëse për politikën e jashtme përkatësisht Ministria e Jashtme shqiptare dhe UNMIK-u. Arta Dade thotë të dyja këto institucione përgjegjëse për politikën e jashtme nuk kanë qenë në dijeni. "Për këtë rast nuk mund të anashkalohet UNMIK-u", u shpreh Dade, e cila vlerëson vendimin e kryeadministratorit Shtajner, pasi ai është i drejtë. Ajo mendon se duhet të rinisin procedurat nga fillimi, duke marrë mendimin e administratës së UNMIK-ut për këtë marrëveshje apo memorandum që është nënshkruar. dxh/mr (QIK/BalkanWeb)

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 5-7-2002 nė 08:07 Edit Post Reply With Quote
Intervista/ Negociatat, nuk mjafton vetem zgjedhja e Presidentit

"Fakti qe na ka shqetesuar kohet e fundit eshte ai i entuziazmit te qarte te Tiranes per te zhvilluar lidhje me te ngushta me Kosoven dhe qe ka rrezikuar shkeljen e pikave te marrveshjes se UNSCR 1244, e cila eshte baza e qeverisjes se Kosoves. Megjithate jam i bindur se Shqiperia mund te jete nje partner i rendesishem konstruktiv ne rajon duke pasur parasysh kete pike".










Zoti Ambasador, duke ju uruar pune te mbare do te donim te dinim dicka ne fillim cilat jane marredheniet e tua me shtypin shqiptar, e ndiqni ate dhe si mund t'a cilesoni duke ditur se ju vini nga nje vend me shume tradite ne kete fushe...

Se pari, te pergezoj per urimet qe me beni. E konsideroj me te vertete nje fat faktin qe kam mesuar pak shqip dhe te them te drejten i lexoj gjithmone gazetat shqiptare sidomos ne mengjes. Me vjen mire qe ne Shqiperi ka nje numer te madh mediash te shkruara dhe elektronike. Egzistimi i mediave te hapura eshte nje element i nevojshem ne nje demokraci te lire, dhe si i tille ka nevoje per mbeshtetje. Por, nese me lejoni te flas hapur, do te thoja qe ka pasur raste kur disa media jane treguar te papergjegjshme per ato qe kane shkruar, ne lidhje me ceshtje politike dhe sociale.

Cili eshte komenti juaj ne lidhje me zhvillimet e fundit ne Shqiperi, si zgjedhja e Presidentit konsensual dhe arritja e nje marreveshjeje, pozite-opozite, nje gje e munguar prej 12 vjetesh?

Keto jane dy ceshtje te ndryshme nga njera-tjetra.

Komuniteti nderkombetar e mirepriti zgjedhjen konsensuale te presidentit te ri, dhe kjo ishte tregues i nje klime politike qe tani eshte me pak konfrontuese. Edhe vendi im e ka uruar Presidentin e ri te zgjedhur, Zotin Moisiu, per suksesin e tij ne keto zgjedhje. Por kjo nuk ka te beje vetem me qetesine qe i shoqeruan keto zgjedhje. Konsensusi vete eshte nje gje e mrekullueshme, por ajo qe te shqeteson ka te beje me faktin se si ai duhet trajtuar. Ajo per te cilen ne shqetesohemi eshte se si Shqiperia duhet te coje me tej ne menyre te sukseshme programin e saj reformues. Ministrat e Jashtem te Europes i dhane asaj te drejten per te filluar negociatat per nje SAA si per stabilitetin politik dhe ate te reformes, dhe ato do t'i diskutojne te dyja keto ceshtje perseri ne fillim te vjeshtes.

Afersisht nje muaj me pare zv-ministri i jashtem anglez ne nje deklarate tha se Shqiperia ka shume per te bere per t'iu afruar hapjes se negociatave me BB-ne, per marrveshjen e stabilizim asocimit. A mund te flitet sot per ndryshim qendrimi, kur nga komuniteti nderkombetar po vijne mesazhe pozite per Tiranen zyrtare?

Te lutem mos me kerko te te shpjegoj manovra sekrete. Programi yne eshte teper transparent dhe i qendrueshem. Ministrat e qeverise sime theksojne se proresi e reformes eshte i njejte me ate te nje muaji me pare. Procesi i zgjedhjes se Presidentit ishte pozitiv, dhe ne e mirepritem ate ne menyre krejt te hapur. Por ne tani duhet t'i hedhim nje sy axhendes se procesit te reformes. Jam i bindur se nuk eshte ne interesin e shqiptareve qe ne te bejme analizat.

Tani ka deklarata, nje prej te cilave e ambasadorit danez ne Tirane, se ka shpresa qe hapja e negociatave Shqiperi-BE, mund te behet ne shtatorin qe po vjen. Si mendoni ju a ka pengesa seroze vendi yne ne kete drejtim?

Edhe une kam te njejte shprese si ambasadori danez, se keto negociata do te fillojne pas perfundimit te kesaj vere. Dhe pikerisht kete kane thene edhe Ministrat tane ne Luksenburg me 17 Qershor. Por duhet te perseris se ato i'u referuan edhe rendesise se ketij objektivi, si per stabilitetin politik dhe ate te procesit te reformes. Qe te dyja jane te nje rendesie te vecante. Ne gjithmone kemi shprehur deshiren tone te mire per te dhene ndihmen tone, me pas i takon vete popullit shqiptar te vendose.

Cili eshte opinioni juaj ne lidhje me zgjerimin e Bashkimit Europian dhe cfare do t'i sygjeroni Presedences daneze qe sapo ka filluar?

Presidenca daneze ka sqaruar se do te beje gjithcka qe ka ajo ne kompetencat e saj qe te perfundoje te gjitha negociatat deri ne fund te vitit, dhe sic dihet kjo eshte nje periudhe e shkurter kohore. Ne e perkrahim kete objektiv dhe Presidenca ka mbeshtetjen tone te plote.

Zoti Ambasador, ka shume shqiptare rezidente ne Angli qe duan te fitojne te drejten e qendrimit atje. Cila eshte e ardhmja e tyre?

Ne ne vendin tone kemi rregulla strikte persa i perket ceshtjes se

emigracionit, e cila ka te beje drejtpersedrejti me interesat tona te vendit si dhe me ndjeshmerine qe ka trajtimi i kesaj ceshtje ne vendin tim dhe ne te gjithe Evropen. Raste te tilla jane gjykuar drejt nga ana jone. Une do t'ju rekomandoja te gjithe atyre qe ndodhen ne Britani dhe gjenden ne kete situate, te kontaktojne me autoritetet perkatese (Zyren e Sherbimit te Emigracionit) dhe te shpjegojne ne menyre te ndershme pozicionin e tyre.

Cfare roli mund te luaje Shqiperia ne rajon, tani qe statusi i shqipetareve te Maqedonise eshte duke u permiresuar dhe kur Kosova po nderton intitucionet dhe qeverisjen e saj?

Ne e mirepresim permiresimin e stabilitetit ne te gjithe rajonin. Ne po vazhdojme te perpiqemi te ndihmojne ne zbatimin e Marreveshjes se Ohrit, dhe duam qe te gjithe komunitetet ne Maqedoni te luajne rolin e tyre, dhe te perfshihen ne zgjedhjet e ardhshme qe do te zhvillohen se shpejti. Ne Kosove, eshte e rendesishme qe te gjitha bashkesite dhe partite te bashkepunojne me Michael Shtajner per te ndertuar nje shoqeri demokratike dhe te zbatojne ligjin. Me duhet te theksoj se, per komunitetin nderkombetar kjo eshte paresore dhe jo statusi final i Kosoves. Ne te njejten kohe, ne gjithashtu, mirepresim progresin qe eshte vene re ne diskutimet ndermjet Serbise dhe Malit te Zi, ne te cilen perfaqesuesi i Kombeve te Bashkuara Javier Solana, ishte teresisht i perfshire. Sipas pikpamjeve tona, Shqiperia ka nje rol teper te rendesishem, si anetare e komunitetit euopian ne rajon. Pozicioni moderator i Shqiperise eshte respektuar shume.

Fakti qe na ka shqetesuar kohet e fundit eshte ai i entuziazmit te qarte per te zhvilluar lidhje me te ngushta me Kosoven dhe qe ka rrezikuar shkeljen e pikave te marrveshjes se UNSCR 1244, e cila eshte baza e qeverisjes se Kosoves. Megjithate jam i bindur se Shqiperia mund te jete nje partner i rendesishem konstruktiv ne rajon duke pasur parasysh kete pike.

Si i shpjegoni ju divergjencat e fundit diplomatike mes Londres dhe Uashingtonit per ceshtjen e Arafatit dhe mandatit te misionit te NATO-s ne Bosnje, dhe a do ndikojne keto marrveshje ne raportet e binomit Bush-Blair?

Se pari, dua te theksoj se Britania dhe Shtetet e Bashkuara te Amerikes - si dhe drejtuesit e te dy vendeve - vazhdojne te kene nje miqesi dhe partneritet te ngushte. Do te shtoja gjithashtu se, sipas pikpamjes sone, vlerat dhe qellimet- paqja, liria, demokracia, te drejtat e njeriut, - te Evropes dhe te Shteteve te Bashkuara jane me shume te ngushta se sa aspektet kritike te saj. Evropa dhe Shtetet e Bashkuara te Amerikes duhet te bashkepunojne. Nuk shoh ndonje ndryshim midis politikave Evropiane dhe atyre Amerikane ne kete rajon. Nuk ka dyshim qe palestinezet kane te drejten te zgjedhin drejtuesin e tyre. Ne e respektojme thirrjen e autoriteteve palestineze per zhvillimin e zgjedhjeve te reja. Ne jemi dakort dhe me Presidentin Bush se nese palestinezet nuk zgjedhin nje force serioze per paqen, kjo do ta beje me te veshtire drejtimin e negociatave per paqe. Tonny Blair e ka shprehur qarte qe menyra me e mire per te ndihmuar procesin e paqes ne Lindjen e Mesme eshte te perkrahesh iniciativen e Presidentit Bush.

Nga ana tjeter, Britania eshte nje perkrahes i forte i Gjykates Nderkombetare te Hages. Ne e kuptojme shqetesimin e Shteteve te Bashkuara per impaktin e Gjykates ne misionin e ruajtjes se paqes, duke perfshire ketu edhe Bosnjen, megjithese per ne nuk ka baze. Britania per momentin eshte kryesuese e Keshillit te Sigurise te Kombeve te Bashkuara. Ne po punojme shume me miqte tane amerikane dhe evropiane, dhe me anetare te tjere te Keshillit te Sigurise per te gjetur nje zgjidhje te ketij problemi.

Intervistoi: Edi Lesi



Pavaresia akoma nuk eshte arritur.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 6-8-2002 nė 00:36 Edit Post Reply With Quote
Industria e Seksit

KOSOVO SEX INDUSTRY

There was hardly any prostitution in Kosovo before the war - now it's booming
By Jeta Xharra in Pristina

Red neon over the Nairobi bar and an arc of light slicing through a chink
in its heavily-draped window are all that illuminate the entrance to the
striptease club, where Naim, a thin Albanian man in his twenties, stands
looking bored. When he sees me he springs into action, spreading his
scrawny chest across the door. "Sorry, women are not allowed here," he
said.

The doorman, Naim, was soon joined by a colleague who said he had visited
similar nightclubs in Sweden, and considers the provision of such
"entertainment" a measure of Kosovo's recent progress. "The real
excitement here is that guys whose first journey beyond their village was
to Stankovac (a refugee camp in Macedonia) can now see women strip here,"
he said.

I ask to be let in, saying that I only want to order a drink at the bar.
When that fails, I threaten to complain to the UN police about the
discriminatory entrance policy at the club. Naim will not budge. "All
the girls inside the club are on contract, if the police raid the place
and find uncontracted local girls we'll be in trouble," he said.

"Anyway, this is no place for you 'sister', do you have any idea of why
people come here?" He probably didn't expect an answer, but I whisper
back, "Per kurv'ni?" - a piece of local slang best translated as "for
whoring". Naim does not respond, but his face reddens.

Such prudishness might seem absurd from a man working at a club where
punters can buy sex with the dancers. But this is a traditional
tightly-knit society. Discussing his job with an Albanian woman was
probably as awkward for him as talking about it to his mother, or his own
sister. Naim probably justified his work on the basis that the club -
which has since closed - is staffed entirely by foreign women. By
"importing" Romanian, Moldovan or Ukrainian women, club owners and their
staff can argue that they are shielding "our women" from this unpleasant,
but lucrative business.

Unheard of three years ago, the sex industry is now the fastest growing
"business" in post-war Kosovo, which has undergone unprecedented social
and political upheaval since the1999 conflict. Mobilised for over a decade
against the Milosevic regime, the population now plays host to the KFOR
peacekeeping force, which provides a steady stream of clients for the
protectorate's 120 or so strip clubs.

Around 60 per cent of women working in the sex trade come from Moldova,
the others from Romania and Ukraine. However, figures from the
International Organisation of Migration, IOM, counter-trafficking unit
suggest that 70 per cent of the overseas women were lured from their home
countries with promises of jobs as cleaners, waitresses, baby-sitters or
care workers.

While the arrival of 45,000 international peacekeepers has certainly been
a key factor in the sudden growth of the industry, in research conducted
by the IOM Kosovo team last year, victims of trafficking reported that the
bulk of the clientele are local residents.

Sevdije Ahmeti, a human rights activist and director of the Centre for the
Protection of Women and Children, CPWC, also questions the image of Kosovo
as an untainted, traditional society where an imported sex trade serves
the needs of promiscuous foreigners. Traditional Albanian family
structures, in which a male breadwinner provided for women and children,
had started eroding even before the war, she says.

Many Kosovar men emigrated to western Europe during the 1990s, either to
escape the military draft or to earn the hard currency which funded
Kosovo's "parallel economy" in a period when Albanians either boycotted or
were sacked from state jobs. Their absence altered the traditional
balance of roles between the sexes.

Kosovar society was then traumatised by the events of spring 1999, as the
majority of men were left powerless to defend their families in the face
of Serbian army tactics, which included rape and gang rape. This "weapon"
was not only used against women, but also to humiliate and emasculate the
men who were supposed to be their protectors.

Claims by local men that no Kosovar women work in the sex industry are
open to dispute. A local safe house set up by CPWC in 1996, to offer
refuge to Bosnian women who had been raped during the 1991-5 war, has
helped hundreds of women from across the former Yugoslavia, including a
significant number from Kosovo.

Tina, a Kosovar girl who sought sanctuary at the refuge, was kept as a
virtual slave in a Mitrovica nightclub for two years. Her clientele was
divided between locals who visited the club and military personnel to whom
she was "delivered" at checkpoints and barracks across northern Kosovo.

In practice, the traditional attitudes that are believed to "protect"
Kosovar women from the sex trade leave victims of trafficking and sexual
crimes largely unprotected by the law.

One teenage victim of abduction and gang rape received scant support from
the legal system.

Violeta, 16, was kidnapped by two young Albanian men on her way to school
in Pristina three years ago. She was taken to a bar, which promptly closed
for the day. After drawing the curtains, the men and their friends raped
her repeatedly. She was allowed to return home in the evenings, but the
kidnappers threatened to ruin her reputation if she said a word to anyone.
Terrified, Violeta, did not dare tell her parents what had happened and
her ordeal was repeated several times. She became pregnant and had an
abortion before her abductors were eventually caught. She testified
against them, but they were released for "lack of evidence".

Three years on, her life is still severely restricted. "My kidnappers can
go wherever they want, I only dare to go out in the company of my mother
or father," she said. "I had to drop out of school, because they would
follow me and ask my teachers where I was."

The first judge Violeta encountered told her to be less emotional and stop
crying about her ordeal, which, he said, was clearly her own fault. With
the support of her parents and the CPWC, she is now pushing for a new
hearing of her case at the Pristina district court, but her experience
shows the attitude rife among local men and even judges that women
willingly engage in sexual activities in the various strip joints and
bars. It is a view that conveniently overlooks the fact that girls may
have been trafficked or abducted.

Urosevac (Ferizaj in Albanian) is a grim little town with a population of
130,000 in the south-east of Kosovo, bordering Macedonia. Even before the
war the town had a bad reputation, with the level of drug dealing and
underworld activity earning it the title of Kosovo's gangster capital.
The nightclubs here are more relaxed than in Pristina.

Anyone - including a woman - can walk into the clubs and the owners seem
unconcerned about regulations or the police. Their confidence is
well-placed. "You don't just go and raid off-limits clubs in Ferizaj,"
exclaimed Jamie Higgins, head of the UNMIK Trafficking and Prostitution
Unit, TPIU, when I asked if I could join a police swoop in the town. As a
centre of organised crime, a crackdown on the town would require detailed
planning and extensive numbers of police on the ground - more than the
TPIU has at its disposal, he said.

On the outskirts of the Freizaj is the Madonna nightclub, a former family
house turned striptease joint. In the corner, girls were putting on
bikinis, ready to perform. Following a signal from an Albanian pimp, a
blonde girl dancing on the podium made way for a dark girl, who began an
elaborate gyration to Michael Jackson's ballad "Liberian Girl". A
clientele of Albanian men, old and young, relaxed, surrounded by groups of
foreign women.

This is where Gezim, a local resident and acquaintance from high school,
brought me when I asked him to show me the place where he had tried to
"order" a girl for a friend who he thought had "a problem" in that
department.

"We stood outside the club almost all night after the dancing finished,
but we couldn't get anything," he told me. "Other people were bidding and
by the end there were no women left. The demand was high so I don't think
we could have afforded them anyway."

We also visited the Apachi Club, named after the famous US Apache
helicopters and one of the first clubs to open after the NATO action.
Armed with Hellfire amour-piercing missiles, the aircraft were much
vaunted during the war as the only military hardware capable of stopping
the Yugoslav tanks and troops ethnically cleansing the province. The
Americans' reluctance to deploy the helicopters, and their frequent
crashes during training exercises in northern Albania, did not deter the
owners. They probably hoped to attract a clientele from the US military
base Camp Bondsteel, 14 km away.

It seems to have worked. "I drive both civilians and uniformed men to
these clubs," said a taxi driver waiting outside the Apachi club,
sometimes also - confusingly - known as the Arizona club. "Some have even
changed into civilian clothing in my car. Of course, the locals think
this is bad for the area. It's a bad example for the young if they see
these things, but soldiers will be soldiers and they won't stay on base if
there is a night-club outside."

Outside the Apachi, a string of red Christmas lights hang neatly around
the entrance. Inside, the corridor leading to the striptease room was
festooned with pictures of helicopters.

By 2 am, the dancing was over. Semi-naked, heavily made-up girls
accompanied men to different tables, to negotiate "business" for the
night. With heavy local patronage and little international appetite to
take punitive action, scenes like this one look set to continue in Kosovo
for many nights to come.

Jeta Xharra is a freelance researcher/journalist & recent MA graduate from the War Studies department, at King's College London

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 6-8-2002 nė 06:30 Edit Post Reply With Quote
Te mos harrojme se mafia kosovare ka qene nje realitet qe para 1990 e sot besoj jane me aktive se kurre.
Ne prostitucion dhe me drogen jane mjaft te fuqishem.





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
burimuji

Postuar mė 17-8-2002 nė 21:38 Edit Post Reply With Quote
Kushtet per te Semundet Mendore ne Kosove

Veni re, ju lutem, se po bahet udhe referimi ndaj UNMIK-ut si veprues ne Jugosllavi, diku permendet emrtimi province, tuj anashkalu emnin Kosove!!

"http://www.rferl.org/nca/features/2002/08/16082002162816.asp"

Yugoslavia: Report Denounces UNMIK For 'Degrading' Conditions At Mental Health Facilities
By Ulpiana Lama

Mental Disability Rights International, a Washington-based advocacy group, says that patients at UN-administered mental- health facilities in Kosovo live in inhumane and degrading conditions and have been physically and sexually abused. UN authorities acknowledge serious problems exist at the facilities but say efforts are under way to try to rectify the problems, which are made worse by a lack of funds.

Prague, 16 August 2002 (RFE/RL) -- A two-year investigation by Mental Disability Rights International (MDRI) found what it calls serious human rights abuses against people with mental disabilities at facilities in Kosovo administered by the United Nations.

MDRI -- a nongovernmental advocacy organization based in Washington, D.C. -- conducted seven fact-finding missions to Kosovo between September 2000 and July 2002. Officials examined the level of health care at inpatient and community facilities in Kosovo, including two social-care facilities; two psychiatric wards at general hospitals; the psychiatric ward of the Lipljan jail; two group homes for children with disabilities; a special school for children with disabilities; and two recently established community mental-health centers.

The MDRI report focuses particularly on three institutions in the Kosovar capital, Pristina: Shtime, a 285-bed facility for individuals with mental disabilities; the Elderly Home, a 165-bed facility housing people of all ages, including teenagers; and Pristina University Hospital's psychiatric ward, a 75-bed short-term facility.

The MDRI report is titled "Not on the Agenda: Human Rights of People With Mental Disabilities in Kosovo." It says UN operations in Kosovo "have fallen far short" of international standards. It says patients have been consigned unnecessarily to lifetime institutionalization and that the UN has tolerated conditions of confinement that are "abusive and inhumane."

In an interview with RFE/RL, Dr. Eric Rosenthal, founder and executive director of MDRI, said conditions inside these institutions are appalling.

"We have two major types of objections. We have, after two years of investigation, discovered some very serious abuses within psychiatric facilities in the Shtime social institution, at the Pristina University General Hospital psychiatric ward, and in the Elderly Home. We received a number of reports of physical and sexual abuse. At Shtime, we also found inhuman and degrading conditions of living for the entire population of the institution -- inappropriate psychiatric care, degrading conditions. It is smelly. It is filthy. It is unhygienic."

Rosenthal says MDRI sent a letter in June 2001 to Hans Haekkerup, who was at the time the chief administrator for the UN Mission in Kosovo (UNMIK), informing him of the group's preliminary findings.

"We brought this to the attention of UNMIK one year ago. We wrote a very strongly worded letter in June to Hans Haekkerup, and the response was primarily denial. They said that not one case of rape had been reported to the director of Shtime, when we knew very well that Norwegian Red Cross staff members at Shtime had observed cases of rape and had reported them."

RFE/RL spoke with a former employee at Shtime, who wished to remain anonymous. He says the living standards within the center, especially after the war, were "absolutely unacceptable." In addition, he says, "the wages of the local staff are miserable and the work is extremely hard."

A spokeswoman for UNMIK, Susan Manuel, says the UN does not challenge the main findings of MDRI's investigation.

"I'm not disputing the report. We acknowledge that there are serious problems here. The situation particularly in the mental institution in Shtime has been bad for a long time. But the situation in mental health is not that simple. First of all, the report talks about the incidents of people in the Shtime institution, and we are on a program of trying to sensitize the staff there and trying to set up a structure by which the staff can report abuses freely. We are in the process of drafting a new law. And also the law would require that all those people in Shtime now, that their cases, would be reviewed and evaluated and they would either be sent to another institution or released."

Manuel notes the MDRI report doesn't take into account recent improvements, such as the construction of three community health centers and special apartments for persons with minor mental disabilities.

Manuel also emphasizes that the three institutions that are the focus of the MDRI report are no longer directly managed by UNMIK.

Following last November's general elections in Kosovo, UNMIK transferred limited, partial powers to the new government in Kosovo. From the beginning of this year, Shtime and the Elderly Home have been under the supervision of the Kosovo Ministry of Labor and Social Welfare, while the psychiatric ward at Pristina hospital is run by the Ministry of Health.

Dutch psychologist Hilbert Belksma, who has worked for UNMIK since last September, is in charge of Shtime. After nearly a year on the job, Belksma says he is pleased to report some major progress at the facility.

"We have moved most of the children out of the major institution to a house next to the institution, and to a house in a Serbian enclave called Gracanica."

The children were moved as part of a program established by UNICEF and operated by Doctors of the World.

The director of the psychiatric ward at Pristina Hospital, Dr. Afrim Blyta, complains about the lack of proper medicine and equipment.

"You cannot manage the work in a clinic if you are constantly exposed to the incredible lack of cures, which are indispensable for such an institution. We urgently need medicines that control the behavior of patients. Frequently, we have failed because of the absences of remedies to keep under control and calm down our many patients with psychotic troubles. They become too aggressive. They attack the personnel, and in some cases they have seriously injured our staff members."

UNMIK says the abuses and harsh conditions at these facilities are the result not of improper management, but the lack of funds. Manuel says, "The problem is money, and it is very difficult now to get the money for mental health in Kosovo or to get money for anything in Kosovo. The donors simply are not interested in funding improvements to the mental health system in Kosovo."

For MDRI's Rosenthal, this is no excuse. "Number one, protection against physical and sexual abuses does not cost a lot of money, and there is no excuse for this kind of abuse. They're spending money to rebuild the toilet. Why not spend money to put up a locked door that can prevent men from going into the women's ward at night? In May of last year, a social worker from the Norwegian Red Cross said that men come onto the women's ward and have their way with them at night. We asked them at that time, 'Why don't you put up a good, strong locked door?' And they said, 'We don't have money.' That's ridiculous."

Rosenthal says reforms must focus on the building of new community-based homes and services, not on rebuilding inadequate facilities.

Belksma agrees in principle with the need for community-based houses, but says money should be spent now so that the current residents of Shtime are humanely accommodated until such time that community houses are opened.

"Before we establish these houses in the community, we need to house 230 residents in Shtime. I cannot put them on the street. Nobody is interested in them. They cannot go to the families. We have a large population of Serbian residents -- 115 of the 230 residents of Shtime are from Serbia. We are talking with the Serbian government in Belgrade to bring these people back to their own families or to a house or an institution in Serbia. It is very difficult to bring back people to Serbia because the institutions in Serbia are overcrowded. They have the same financial problems we have here in Kosovo, and family members are simply not interested in their family [members] living in Shtime anymore. Lots of residents in Shtime have been there since the 1990s, [some] even longer. So their families are dead or simply not interested."

The MDRI report has been endorsed by the Red Cross and Human Rights Watch and was funded by the Open Society Institute. It says the UN Mission in Kosovo deserves credit for responding quickly to an immediate crisis following the war in Kosovo at a time when hundreds of people in psychiatric facilities faced life-threatening conditions. But it says that while UNMIK organized an effective response to the medical emergency, "it did not create a framework to protect the human rights of people detained in institutions."

It charges that UNMIK "has failed to abide by its obligations under international conventions or by the UN General Assembly standards to which it holds other nations."

It recommends that UNMIK should commit itself to raising the funds necessary to protect the rights of people with mental disabilities. UNMIK, it says, must take immediate action to create a system of accountability to ensure the protection of people with mental disabilities from violence and sexual abuse.

A 2 million-euro package promised by the Dutch government could provide some of the funds needed to begin making improvements in the lives of the mentally ill in Kosovo.

(The full MDRI report is available on the Internet at www.mdri.org)

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Anton Ashta

Postuar mė 20-8-2003 nė 06:33 Edit Post Reply With Quote
PARADOKSE SHQIPTARO-RAJONALE

Nga Tonin Cobani

Menyra se si po veprohet nga klasa e sotme politikane per te integruar Shqiperine dhe shqiptaret ne rajon dhe me gjere eshte nje paradoks kulturor, sepse, pikerisht, vlerat kulturore kombetare, qe, sido qe te vertiten, ne thelbin e tyre jane vetem ballkaniko-evropiane, po shperfillen gjate procesit te integrimit, per te mos thene se po mohohen fare. Shpesh here te krijohet pershtypja se per politikanet tane gjuha shqipe dhe artistet shqiptare jane nje mallkim per integrimin rajonalo-euro-atlantik, ndersa shtrirja gjeografike e shqiptareve ne Ballkan dhe historia e tyre, nje barriere thuajse e pakapercyeshme, gati-gati si dikur muri i Berlinit, i cili me doemos duhet shembur per te krijuar ato "te famshmit korridore" qe do te lidhin me ne fund Shqiperine me rajonin dhe Evropen.

Embargo artisteve shqiptare ose paradoksi kulturor

Nje ore larg Shkodres dhe dika rreth tri ore nga Tirana eshte qyteza e Tuzit, kryeqendra e malesoreve te Mbishkodres qe perfshihen administrativisht ne Mal te Zi. Nuk mund te them se fare rastesisht mora pjese ne ceremonine e perurimit te ekspozites vetjake te nje piktori shqiptar, fama e te cilit prej vitesh i ka kaluar kufijte e Malesise dhe te krejt rajonit ballkanik. Ai eshte Gjelosh Gjokaj. Me rastin e 70-vjetorit te lindjes dhe 50-vjetorit te fillimeve te krijimtarise se tij, eshte kthyer ne vendlindje me nje ekspozite retrospektive per te gezuar me te aferm, miq e kolege artiste. Fillimisht te krijohet pershtypja se je ne nje feste, ku, se bashku me malesore te Tuzit, jane tubuar shqiptare me banim ne te kater anet e Evropes, madje shume kane ardhur edhe nga Shtetet e Bashkuara te Amerikes. Por kjo pershtypje nuk te mban gjate. Ndersa takon miq dhe kolege te artistit Gjelosh Gjokaj nga Gjakova dhe Prishtina, te lyp syri, se paku, je artist nga qyteti i Shkodres, por me kot. Te lyp syri, se paku, nje koleg, artist nga Tirana, por me kot. Sikur te mos ishte botuesi Bujar Hudhri me te vellane, studiesin Ferid Hudhri, te cilet kishin ardhur me rastin e perurimit te librit kushtuar piktorit Gjelosh Gjokaj, do te mendoje se Tirana zyrtare i ka shpalluar embargon artisteve shqiptare qe jetojne jashte kufijve shteteror te atdheut ame. Ketu fillon paradoksi. Duam te hapemi politikisht ne rajon dhe Evrope, me pare se "te mbyllemi kulturalisht" me shqiptaret qe jetojne ne trojet e tyre perreth kufijve tane shteterore; duam te integrohemi ekonomikisht me fqinjte e rajonit dhe te Evropes, me pare se te bashkekomunikojme me vellezerit tane te nje gjuhe e nje gjaku; duam te perfshihemi ne strukturat euro-atlantike, me pare se pranojme veten tone te strukturuar historikisht. Ne 50 vjet krijimtari, artisti Gjelosh Gjokaj ka marre pjese ne 52 ekspozita te rendesishme kolektive brenda dhe jashte Ballkanit (perjashto Shqiperine) dhe ka hapur 40 ekspozita vetjake ne Prishtine (4 here), Rome (4 here), Augsburg (4 here), Budva dhe Titograd (4 here), Hollande (2 here), Beograd, Milano, Munghen, Zagreb, Stuttgart, Essen, New Jork etj. Eshte vleresuar me mime te ndryshme ne Kosove (1965, 1976), Mal te Zi (1977), Lombardi (1978), Kalabri (1978), Augsburg (1988, 1991), Marktoberdorf (1991), SendenUlm (1994) etj. Vetem ne Tirane nuk eshte shfaqur ndonjehere, prandaj edhe per t'u vleresuar nuk behet fjale. Paradoksi vazhdon te sundoje ne kulturen tone: thua kaq shume piktore te shquar shqiptare kemi, sa te perjashtojme Gjelosh Gjokajn nga Panteoni i kultures kombetare, pikerisht, kur fama e tij eshte bere pjese e atij qyteterimi ku aspirojme te integrohemi?

Intermexo (paradoksi gjeografik)

Jam mik te dom Nika, famullitari i kishes se fshatit Shen Gjergj ne breg te Bunes (Mali i Zi). Ne mengjes, nga dritarja e katit te dyte te qeles, ku per vite me radhe dom Simon Filipaj perktheu nga origjinali Biblen (Beselidhja e Re), veshtroj lumin qe vendasit vazhdojne ta quajne lumi i Bunes. Ai lum eshte kaq i madh ne krahasim me Bunen, qe del nga Liqeni i Shkodres, prandaj rri e vras mendjen per t'i dhene vetes nje shpjegim: duhet thene Buna se bashku me Drinin, filloj arsyetimin une. Madje, meqenese Drini eshte nje lum me i madh se Buna, si per nga prurjet e ujit, ashtu edhe per gjatesine, duhet quajtur lumi Drin, ne te cilin derdhet Buna. Pas kesaj, vazhdoj: Buna, keshtu, nuk na mbetet me e gjate se 500-700 metra ne rrugen e tij nga Liqeni i Shkodres deri ne derdhjen e vet ne Drin. Kjo do te thote se Buna eshte lumi me i shkurte ne Shqiperi dhe, ndoshta, ne Bote. Shkodranet, qe jane mesuar me gjera te medha, si "Kafja e Madhe", Arra e Madhe" etj, tani duhet te mesohen dhe te fillojne te flasin per gjera te liliputizuara duke thene: "Buna e Vogel", sikunder "Rusi i Vogel" e ku ta di une sa gjare te tjera te zvogeluara do te kene mbire nderkohe ne ate qytet-loce. Paradoksi qendron ketu: lumi Drin e ka derdhjen e tij ne Lezhe (prandaj thuhet Gjiri i Drinit), nje dege e tij ka devijuar here pas here dhe eshte derdhur ne Bune. Qe nga viti 1846 ajo dege (shume me e vogel se Buna) ka zene shtrat te perhershem duke krijuar te ashtuquajturin Drin te Bahallekut qe derdhej ne Bune. Nga fundi i viteve '60 nje projekt bonifikues e zhvendosi krejt shtratin e lumit Drin ne drejtim te Bunes per ta rikthyer serishmi Drinin ne shtartin e vet te vjeter, pasi te nd-_hej hidrocentrali i Bushatit. Perse "ekologjistet shkodrane" kundershtojne HC e Bushatit qe do t'ia kthente Bunes emrin e vet si nje lum i lundrueshem qe lidh Shkodren me Adriatikun, Mesdheun e me gjere. Paradoksi tjeter eshte heshtja e ekologjisteve lezhjane. Perse lezhjanet nuk kerkojne me peticione t'u kthehet lumi i tyre?

Si u be Tivari Bar ose paradoksi historik

Po te pyesesh ne Mal te Zi per qytetin bregdetar te Tivarit, eshte njesoj sikur te pyesesh ne Greqi per Atlantiden, qe ka mbetur si deshmi e nje qyteterimi antik te imagjinuar. Vetem ndonje shqiptar i moshuar mund te te thote se qyteti i dikurshem i Tivarit sot quhet Bar dhe eshte ndertuar krejtesisht i ri gjate bregut qe dikur kishte sherbyer si port per qytetin e Tivarit. Po te pyesesh per katedralen e shen Gjergjit, e cila qe nga viti 1077 ishte qender e kryepeshkopates katolike dhe kishte ne vartesi 9 peshkopata te Shqiperise veriore, ata te tregojne katedralen e re te ndertuar ne pjesen kodrinore te Bar-it, ku sherben nje peshkop katolik shqiptar, i cili jo gjithmone eshte i disponueshem per t'u takuar. Po te kembengulesh edhe me teper me pyetjet e tua, ndonjeri mund te te drejtoje me gisht nga kalaja mesjetare e qytetit te Bar-it, e cila neper guida shenohet me "old town of Bar". Dhe, me ne fund, vetem pasi te kesh mberritur atje, kupton se je mu ne zemer te qytetit iliro-shqiptar te Tivarit. Por me kot kerkon ndonje guide ne gjuhen shqipe ose se paku nje fraze te vetme ku te shkruhet fjala shqiptar (albanian) qofte edhe me shkronja cirilike. Duhet te kesh njohuri paraprake, qe, pertej mureve te vjetra dhe disa objekteve te restauruara te ndiesh sadopak pranine e nje qyteterimi arberor. Ne fakt, Tivari eshte qyteti mesjetar shqiptar i ruajtur me mire nder te gjithe qytetet shqiptare te Ballkanit per arsye se ra nen sundimin osman pa luftime rreth nje shekull me vone se qytetet e tjera shqiptare (1571) dhe per pasoje nuk u shkaterrua thuajse fare. Edhe xhamite qe u ndertuan, si verehet me lehtesi edhe nga nje sy i painteresuar, qendrojne si rrenoja edhe sot e kesaj dite jashte mureve rrethuese te qytetit. Dihet, gjithashtu, se gjate sundimit osman Tivari ruajti nje autonomi administrativo-kulturore, pasi ai gjate gjithe koherave u veteqeveris prej kuvendit te qytetareve te vet (fisnike dhe popullore), ne krye te te cileve qendronte primati i kryepeshkopates katolike. Nje fare veteqeverisje prej kuvendeve te pleqve ka funksionuar shume me dobet edhe ne Zadrime, se paku deri nga mesi i shek.XVII kur peshkop i diocezes se Zadrimes (Sapes) dhe i kuvendit te saj civil ishte Frang Bardhi(1606-1643), nderkohe qe kryepeshkop i Tivarit, prej ku varej dioceza e Zadrimes, ishte ungji i tij, Gjergj Bardhi. Une i pashe rrenojat e katedrales se Shen Gjergjit (St George's cathedral, 11th-15th century) dhe te Pallatit ipeshkvnor (Episcopal Palace, 15th-16th century), per te cilat interesohesha drejtperdrejt, por kur pyeta per arkivin e saj, dom Nika me tha se edhe fare mund te jete ruajtur, gjendej ne katedralen e re te Shen Gjergjit, por e pasistemuar, prandaj ende nuk mund te shfrytezohej per studime. Pavaresisht nga kjo, nje qytet me rreth 4000 banore gjate mesjetes, i paprekur nga osmanet dhe qe ka ruajtur autonomine e vet edhe gjate sundimit turk, mbete nje deshmi autentike dhe unikale per kulturen mesjetare shqiptare. Paradoksi qendron ne faktin se historianet tane vazhdojne te mbajne ate qendrim ideologjik te pas Luftes se Dyte Boterore qe perjashtonte kishen katolike si faktor objktiv ne historine e popullit shqiptar, per te mos thene se gabojne rende kur e identifikojne kryepeshkopaten katolike te Tivarit me kishen ortodokse sllave, e cila, edhe nese ka qene e pranishme ne ate qytet, nuk ka pasur aq kohezgjatje sa katedralja e Shen Gjergjit, e cila deshmohet me prezencen e saj pa nderprerje qe nga shek XI deri ne ditet e sotme. Paradokset historike kane ushqyer gjithmone konflikte nderetnike. E kunderta, dmth, studimi objektiv dhe i paparagjykuar i historise, do t'i sherbente paktit te stabilitetit ne rajon dhe integrimit te merituar te shqiptareve (dhe te te gjithe ballkanasve) ne Evrope. Klasa e sotme e politikaneve shqiptare duhet te perfaqesoje denjesisht, ne te gjitha detajet e saj, kulturen e vet kombetare. Paradokset kulturore dhe historike e akuzojne dretperdrejt ate.


kj





Por sot, Shqypni, pa m´thuej si je?

View User's Profile E-Mail User View All Posts By User U2U Member
Bali Kotrovella

Postuar mė 9-12-2003 nė 15:19 Edit Post Reply With Quote
Në Londër bie tabu-ja e Shqipërisë Etnike

(Promovohet në Londër vepra shkencore e studiuesit dhe gazetarit Paulin Kola "Në kërkim të Shqipërisë Etnike")

Shkruan: Petrit KUÇANA

"Shqipëria e Madhe" nuk është gjë tjetër veçse një përkthim i gabuar i Shqipërisë së vërtetë apo Shqipërisë Etnike apo pjesë e ligjëratave deklarimeve, publikimeve të shumta të propagandës anti-shqiptare. Por duket se një pohim i tillë thuhet shumë rrallë dhe në rastin më të mirë nga ndonjë gazetar apo analist pasi në fjalorin e shtetarëve shqiptarë nuk ekziston termi Shqipëri etnike. Ky term shpesh shpesh vazhdon të jetë frikësues jo vetëm për diplomatë por edhe për politikanë shqiptarë që si për koicidencë duket se është trashëguuar që prej historisë. Shqipëria Etnike është trumpetuar dhe vazhhdon të trumpetohet vetëm nga anti-shqiptarët fqinjë kur kërkojnë të ndërprisnin çdo tentativë apo përpjekje shqiptare qoftë edhe për të arritur në një ide të qartë mbi këtë cështje kaq të rëndësishme për shqiptarët. Për rrjedhojë për Shqipërinë Etnike është mjaftuar një përmendje apo një hamendësim pasi faktikisht nuk ka patur ndonjë platformë të qartë mbi një strategji kombëtare për
Shqiërinë Etnike. Nëse gjatë luftës së Kosovës kur në ndonjë kronikë, në ndonjë lajm apo reportazh mbi luftën, flitej për shqiptarët e Kosovës shumë qytetarë perëndimorë mbetën konfuzë dhe ishin shumë të paktë ata që kishin dëgjuar gjëmën shqiptare që vazhdon të kumbojë edhe sot "shtatë milion në pesë shtete".

Fatkeqësisht nga ana e politikanëve shqiptarë apo drejtuesve të ndryshëm të shtetit në periudha të ndryshme kohore jo vetëm që dukej një lloj stepje për t'i mëshuar kësaj të vërtete dhe për të bërë dicka më tepër në këtë drejtim por në historinë shqiptare ka patur edhe qëndrime dhe deklarime krejtësisht anti-kombëtare. Shtatë milionë në pesë shtete mbeti një kumbim i shurdhët që u përmend edhe nga Millosheviçi nga banka e të akuzuarve në Gjykatën e Hagës ku shpreh se Shqipëria e Madhe ka qenë plan vetëm i Hitlerit.

Por ai deklarim nuk ishte as i pari as i fundit pasi dihen propagandat antii-shqiiptare që vazhdojnë të publikohen që në thelb të tyre theksohet "rreziku i Shqipërisë së Madhe". Fatkeqësisht deklarime të tilla nga Beogradi, Shkupi apo Athina kanë patur përgjigje të vakëta ddhee shhpeshherë edhe heshtje nga ana e shtetarëve shqiptarë.

PSE-ja e kësaj shmangje duket se ka qenë një ndër arsyet që çuan diplomatin dhe gazetarin e BBC-së në shqip për rubrikën ndërkombëtare z.Paulin Kola që t'i futet një studimi serioz për të gjithë historinë e Shqipërisë për të parë shkaqet dhe arsyet e shmangjies së kësaj të vërtete.

"Në të gjithë historinë shqiptare nuk ka patur një platformë të qartë për Shqipërinë Etnike" shprehet studiuesi Paulin Kola. Egziston vetëm një platformë e Akademisë së Shkencave shqiptare e vitit 1998 që ai e cilëson mjaft të dobët dhe kurrësesi shkencore me rreth 29 faqe. Është vërtet i trishtueshëm fakti se kjo ka qenë përpjekja e vetme shqiptare e nxjerrë nga një akademi shkencash ndërkohë që dihet fort mirë dëshira dhe vullneti i shqiptarëve për të ndërtuar jetën e tyre në një shtet shqiptar apo kur njihet propaganda shqiptare që është bërë dhe vazhdon të bëhet nga Beogradi apo Athina në të gjithë perëndimin. Nga qëndrimet e të zgjedhurve pra shtetarëve nuk duket ndonjë vullnet i madh shqiptar për bashkim thotë studiuesi Kola.

Nuk janë të pakta rastet historike kur udhëheqësit kanë luajtur rolin e vasalit sesa të udhëheqësit dhe kjo ppërbën fatkeqësi dhe ndofta rrjedhojë e të gjithë asaj drame që përjetojnë sot shqiptarët që vazhdon të jenë të ndarë në pesë shtete.

Është një punë disavjecare e Paulin Kolajt, një studim i mirëfilltë shkencor që ia ka arritur duke shfrytëzuar edhe pozicionin e tij si diplomat dhe si gazetar në një prej mediave më prestigjoze në botë siç është BBC-ja të vërtetojë shkencërisht se Shqipëria Etnike nuk është rrezik për askënd dhe se është e drejtë e shqiptarëve të kenë shtetin e tyre.

Çështja e Shqipërisë Etnike që nga periudhat më të hershme dhe deri tek lufta e fundit në Kosovë dhe Maqedoni është trajtuar me shumë rigorizitet dhe i mbështetur me fakte dhe dokumente shumë të rëndësishme dhe ndofta edhe të panjohura për shqiptarët . Në librin etij të publikuar pak ditë më parë në Londër nuk janë lënë menjanë edhe liderit shqiptarë dhe qëndrimet e tyre që nga kohët e hershme dhe deri tek Ahmet Zogu, Fan Noli, Enver Hoxha, Sali Berisha, Fatos Nano apo Pandeli Majko.

"Kërkim për Shqipërinë Etnike" botuar në gjuhën angleze është një libër me një vlerë të çmueshme për historinë dhe diplomacinë shqiptare pasi së fundmi thyejnë tabutë mbi Shqipërisë Etnike.

Ai iu shtua radhëve të vogla të librit shqiptar në Londër dhe sidomos librave histroikë që më përbëjnë një domosdoshmëri për Shqipërinë dhe shqiptarët për njohjen e kësaj çështje, aq më tepër në zhvillimet e reja në Kosovë dhe më gjerë.

Përfundimet e studiuesit Paulin Kola në veprën e tij voluminoze mbi 400 faqe janë të vlefshme jo vetëm për politikanët shqiptarë por edhe për diplomatët që vazhdojnë që të shmangen prej kësaj teme si dhe për Akademitë Shqiptare të Shkencave të Shqipërisë apo të Kosovës.

Kërkim mbi Shqipërinë Etnike nuk përbën thjesht një përgjigje shkencore përkundër të gjithë asaj propagande antishqiptare që ka një peshë jashtëzakonisht të madhe. Ai është një orientim për studiues diplomatë politikanë apo shtetarë kur kihet parasysh fakti se nuk ka ndonjë organizim të qëndrueshëm të faktorit politik shqiptar në Shqipëri apo Kosovë rreth kësaj çështje mjaft të mprehtë që shpesh cilëssohet si egzistenciale për shhqiptarët.

Ndofta përfundimi i kësaj vepre se shqiptarët nuk duken të gatshëm për bashkim kombëtar do të jetë një obligim i mëtejshëm për Akademinë e Shkencave të Shqipërisë apo Kosovës, për politikanët apo udhëheqësit për të përmbushur misionin e tyre ndaj kombit shqiptar.

View User's Profile View All Posts By User U2U Member
DARDAN PEJA

Postuar mė 4-1-2005 nė 05:50 Edit Post Reply With Quote
"Lidhja Shqiptare" copetohet ne lidhje gjeografike....

"Lidhja e Veriut", krijohet nga te rinjte shkodrane

SHKODER- Nje grup te rinjsh nga Veriu dhe Verilindja e Shqiperise kane ndermare nje nisme te quajtur "Lidhja e Veriut". Sipas Alban Krajes , njerit nga grupi nismetar i kesaj levizje ,qellimi i kesaj nisme eshte Integrimi me i madh te kesaj treve te Shqiperise, e cila eshte lene ne prapambetje, per zhvillim te barabarte midis krahinave te vendit tone pa dallime, per ti dhene nje zhvillim te ketyre zonave."Te gjithe ju jeni deshmitare qe Veriu i vendit tone eshte lene nenstacion , eshte lene ne meshire te fatit ndryshe nga pjesa jugore e vendit tone. Nuk mund te kete ecje perpara dhe integrim te Shqiperise pa nje zhvillin te te gjitha pjeseve te vendit tone"- eshte shprehur Kraja .Ne muajin shkurt do te zyrtarizohet selia e kesaj levizje ne Shkoder ku do te jete edhe qendra e saj, ndersa do te punohet gradualisht per te shtrire deget e saj ne te gjitha rrethet veriore dhe verilindore te vendit gjer ne Tirane. Ne kete levizje duhet te perfshihen te gjithe ato potenciale njerezore qe ka kjo treve, e cila ksa bere jo pak per historine dhe kulturen e Shqiperise ,pa dallime politike. Ne rast se vullneti i mases e kerkon qe kjo levizje duhet te marre pjese edhe ne zgjedhjet e qershorit ne nuk do ta perjashtojme kete mundesi,"- kane pohuar nismetaret e kesaj levizje.

KORRIERI

Krijohet "Lidhja e Veriut",se afermi do te shpallet dhe "Lidhja e Jugut".Me te vertete jam i shokuar nga keto lloj organizmash.Po sikur te krijohet "Lidhja e Mesme",atehere per cfare mund te behej fjale.......!?






View User's Profile View All Posts By User U2U Member





Powered by XMB 1.8 Partagium Beta Build 20110207PM
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002
Procesi i kryer nė 0.2569280 sekonda, 32 pyetje